Poniedziałek Wydanie nr 30

Sygnatura akt
II K 1058/23
Sąd
Sąd Rejonowy w Kaliszu
Wydział
II Wydział Karny
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
11 marca 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Skazanie
Opublikowano w portalu
26 czerwca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sprawy karne
Sąd Rejonowy w Kaliszu
© autorzy OpenStreetMap

Sprawy karne

Konta udostępnione za wynagrodzenie. Sąd skazał za 88 tys. zł niewykazanego przychodu

Przejdź do orzeczenia, 13 min czytania

Spór

Prokurator zarzucił E. X. niewykazanie w zeznaniu za 2016 r. środków przepływających przez jego konta, na łączną kwotę ponad 6,4 mln zł. Oskarżony wyjaśniał, że udostępnił konta do rozliczeń firmowych i otrzymywał za to wynagrodzenie.

Ustalenia sądu

Sąd uznał za udowodnione, że oskarżony pozostawił do swojej dyspozycji 88.823,41 zł, które wydał na zakupy towarów i usług, i nie ujawnił tej kwoty w zeznaniu. Sąd nie uznał, że pozostałe wpływy były do jego swobodnej dyspozycji.

Rozstrzygnięcie

Sąd uznał E. X. za winnego uchylenia się od opodatkowania w kwocie 88.823,41 zł i wymierzył 40 stawek dziennych grzywny po 80 zł, a także kosztów sądowych w kwocie 677,84 zł.

Dlaczego

Sąd uznał, że wynagrodzenie za udostępnienie kont jest przychodem, który powinien być ujawniony. Brak dowodów, że pozostałe środki oskarżony mógł swobodnie wykorzystać, wykluczył ich zaliczenie do przychodu.

Dla firm

Środki przelewane dalej według poleceń innych osób nie są przychodem podatnika, jeśli nie wykazano, że mógł nimi swobodnie dysponować. Przychodem jest natomiast kwota, którą podatnik faktycznie zatrzymał i wydał.

Więcej o sprawie

Przez rachunki oskarżonego w 2016 r. przeszło ponad 6,4 mln zł, ale zarzut dotyczył przede wszystkim wpływów, które nie były do jego dyspozycji. Sąd przypisał mu tylko kwotę, którą sam wydał na własne potrzeby.

Oskarżony udostępnił swoje konta do rozliczeń firm, a z rachunków wypłacano gotówkę z bankomatów i przelewano ją na konto innej osoby.

Poza kwotą 88.823,41 zł, które oskarżony w 2016 r. przeznaczył na własne cele (zakupy towarów i usług) brak jest jakichkolwiek dowodów, by oskarżony miał swobodę w dysponowaniu tymi środkami.

Z uzasadnienia, Sąd Rejonowy w Kaliszu
Rozstrzygnięcie
Skazanie
Sąd
Sąd Rejonowy w Kaliszu, II Wydział Karny
Sygnatura
II K 1058/23

Treść orzeczenia około 13 minut czytania

Sygn. akt II K 1058/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 marca 2025 r.

Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący sędzia Agnieszka Wachłaczenko

Protokolant st. sekr. sądowy Agnieszka Dębowa

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kaliszu Sławomira Joachmiaka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19.12.2023r., 01.03.2024r., 05.04.2024r., 17.05.2024r., 06.08.2024r., 01.10.2024r., 22.11.2024r., 14.01.2025r., 25.02.2025r sprawy

E. X. syna D. i U. z domu X., ur. (...) w R.

oskarżonego o to, że:

uchylając się w okresie od dnia 01 stycznia 2017r do dnia 02 maja 2017r w Ł. od opodatkowania przez nieujawnienie Naczelnikowi B. Urzędu Skarbowego w Ł. przedmiotu i podstawy opodatkowania z innych źródeł w postaci pozostawionych do dyspozycji podatnika w 2016r środków pieniężnych na jego rachunkach bankowych:

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

W łącznej kwocie 6.496.403,41 zł, które stanowiły jego własność, a więc je otrzymał i którymi swobodnie dysponował, czyli:

a.

przekazywał na konto S. J. w kwocie 1.750.240,00 zł

b.

wypłacał z bankomatu w kwocie 3.964.340,00 zł

c.

wypłacał gotówką w siedzibie banków w kwocie 940.300,00 zł oraz

d.

regulował należności za nabyte towary i usługi w kwocie 88.823,41 zł

czym naruszono art. 9 ust.1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021r, poz. 1128 ze zm.) w wyniku czego naraził na uszczuplenie i uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 2.068.336,00 zł, stanowiący stosownie do treści art. 53 § 16 k.k.s. wielką wartość

tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s.

1. uznaje oskarżonego E. X. za winnego tego że w dniu 3 maja 2017 r. w Ł. uchylił się 2017r od opodatkowania przez nieujawnienie Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w Ł. przedmiotu i podstawy opodatkowania z innych źródeł w postaci pozostawionych do dyspozycji podatnika w 2016r środków pieniężnych na jego rachunkach bankowych:

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

w łącznej kwocie 88.823,41 zł, które stanowiły jego własność, a więc je otrzymał i którymi swobodnie dysponował, tj. regulował należności za nabyte towary i usługi w kwocie 88.823,41 zł, czym naruszył dyspozycję art. 9 ust.1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021r, poz. 1128 ze zm.), w wyniku czego uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 13.183 zł, co stanowi małą wartość w rozumieniu art. 53 § 14 k.k.s., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 54 § 1 i 2 k.k.s. i za ten czyn na podstawie art. 54 § 2 k.k.s. wymierza mu karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wartość każdej stawki na kwotę 80 (osiemdziesięciu) zł;

2. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 677,84 (sześćset siedemdziesiąt siedem 84/100) złotych tytułem kosztów sądowych.

sędzia Agnieszka Wachłaczenko

Uzasadnienie

D. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

E. X.

w dniu 3 maja 2017 r. w Ł. uchylił się od opodatkowania przez nieujawnienie Naczelnikowi B. Urzędu Skarbowego w Ł. przedmiotu i podstawy opodatkowania z innych źródeł w postaci pozostawionych do dyspozycji podatnika w 2016r środków pieniężnych na jego rachunkach bankowych:

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

w łącznej kwocie 88.823,41 zł, które stanowiły jego własność, a więc je otrzymał i którymi swobodnie dysponował, tj. regulował należności za nabyte towary i usługi w kwocie 88.823,41 zł, czym naruszył dyspozycję art. 9 ust.1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021r, poz. 1128 ze zm.), w wyniku czego uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 13.183 zł, co stanowi małą wartość w rozumieniu art. 53 § 14 k.k.s.,

tj. czyn wyczerpujący dyspozycję art. 54 § 1 i 2 k.k.s.

Oskarżony E. X. udostępnił w 2016 r. swoje rachunki bankowe o numerach (...) prowadzony przez (...) S.A. i (...) prowadzony przez (...) S.A. w celu dokonywania rozliczeń pomiędzy różnymi kontrahentami z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez osoby trzecie. I tak na konto oskarżonego o numerze

(...) wpływały środki od (...) Sp. z o.o. (poprzednio (...) Sp. z o.o.) natomiast na konto o numerze

(...)

wpływały środki za pośrednictwem (...) S.A. oraz od (...) Sp. z o.o. (poprzednio (...) Sp. z o.o.).

Następnie środki z tych rachunków były przekazywane dalej, tj. na konto S. J. w kwocie 1.750.240,00 zł, oskarżony nadto wypłacił z bankomatu środki w kwocie 3.964.340,00 zł, wypłacił środki gotówką w siedzibie banków w kwocie 940.300,00 zł. O wysokości tych przelewów i wypłat oskarżony nie decydował, były one związane bezpośrednio z działalnością spółki (...) i jej rozliczeniami z kontrahentami, na które to rozliczenia oskarżony nie miał wpływu. S. J. dokonywała wypłat ze swojego konta i przekazywał gotówkę oskarżonemu.

Na dzień 31 grudnia 2016 r. do swobodnej dyspozycji oskarżonego zostały pozostawione środki w łącznej kwocie 88.823,41 zł, którą to kwotą oskarżony swobodnie zadysponował dokonując zakupów towarów i usług na własne potrzeby. Środki te stanowiły wynagrodzenie za udostępnienie kont i przeprowadzanie na nich operacji.

W wyniku niewykazania w podatkowym zeznaniu rocznym za 2016 r. (złożonym w dniu 2 maja 2017 r.) kwoty 88.823,41 zł oskarżony E. X. uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 13.183 zł. Powyższe przepływy na kontach oskarżonego zostały ujawnione w toku kontroli skarbowej prowadzonej wobec oskarżonego E. X. od 2021 r. Decyzją z dnia 27 lutego 2023 r. w sprawie (...)-(...)-31.(...).2.1.2022 Naczelnik (...) urzędu Celno-Skarbowego określił dla E. X. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. w wysokości 2.069 407,00 zł. Decyzja ta została skutecznie zaskarżona.

1. wyjaśnienia E. X.

2. zeznania D. V. (1)

3. zeznania S. J.

4. zeznania D. X.

5. zeznania X. X.

6. odpis postanowienia

7. opinia

8. materiały z kontroli celno-skarbowej

9. protokoły oględzin danych bankowych wraz z nośnikami i wydrukami

10. raport z ujawnienia mienia

11. odpis decyzji

1. k. 893-89

2. k. 894, 334-336,

3. k. 929

4. k. 932

5. k. 933

6. k. 901-903

7. k. 959-961

8. k. 1-235

9. k. 272-276, 288, 290-291, 307-313, 346-645, 861

10. k. 678-682

11. k. 732-817, 820-841

E. X. ma 38 lat. Ma wykształcenie wyższe z zawodu jest logistykiem. Deklaruje miesięczne dochody ze stosunku pracy na poziomie 3.000 zł. Jest właścicielem majątku większej wartości. Jest żonaty. Ma na utrzymaniu troje dzieci. Nie był karany.

1. dane osobowe

2. dane o karalności

1.k. 893, 657

2. k. 846

Fakty uznane za nieudowodnione

w dniu 3 maja 2017 r. w Ł. uchylił się od opodatkowania przez nieujawnienie Naczelnikowi Drugiego Urzędu Skarbowego w Ł. przedmiotu i podstawy opodatkowania z innych źródeł w postaci pozostawionych do dyspozycji podatnika w 2016r środków pieniężnych na jego rachunkach bankowych:

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

w łącznej kwocie 88.823,41 zł, które stanowiły jego własność, a więc je otrzymał i którymi swobodnie dysponował, tj. regulował należności za nabyte towary i usługi w kwocie 88.823,41 zł, czym naruszył dyspozycję art. 9 ust.1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021r, poz. 1128 ze zm.), w wyniku czego uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 13.183 zł, co stanowi małą wartość w rozumieniu art. 53 § 14 k.k.s.,

tj. czyn wyczerpujący dyspozycję art. 54 § 1 i 2 k.k.s.

Środki z rachunków oskarżonego w kwotach 1.750.240,00 zł – przekazanej na konto S. J., 3.964.340,00 zł wypłaconej z bankomatów oraz środki wypłacone gotówką w siedzibach banków w kwocie 940.300,00 zł stanowiły przychód oskarżonego, pozostawiony do jego swobodnej dyspozycji.

8. materiały z kontroli celno-skarbowej

9. protokoły oględzin danych bankowych wraz z nośnikami i wydrukami

8. k. 1-235

9. k. 272-276, 288, 290-291, 307-313, 346-645,

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

C. o powodach uznania dowodu

1. wyjaśnienia E. X.

2. zeznania D. V. (1)

3. zeznania S. J.

4. zeznania D. X.

5. zeznania X. X.

6. odpis postanowienia

7. opinia

8. materiały z kontroli celno-skarbowej

9. protokoły oględzin danych bankowych wraz z nośnikami i wydrukami

10. raport z ujawnienia mienia

11. odpis decyzji z dokumentami dot. odwołania

Wymienione dowody Sąd uznał za wiarygodne. Na ich podstawie można odtworzyć stan faktyczny występujący w 2016 r. w zakresie rozliczeń E. X. i powiązanych spółek. Materiał dowodowy w zakresie przepływów pomiędzy kontami spółek a prywatnymi kontami E. X. oraz w zakresie wypłat z tych kont jest jednoznaczny – oskarżony nie kwestionował, iż do takich przepływów dochodziło, że dokonywał dalszych transferów finansowych. Stanowisko to znalazło odzwierciedlenie w zeznaniach świadków X. X., D. X., D. V. (2) oraz S. J.. Oskarżony podawał, iż jego działanie było podyktowane chęcią uzyskania oszczędności na prowizjach bankowych, transakcje bankowe na kontach firmowych miały być objęte istotnie wyższymi prowizjami bankowymi niż transakcje na kontach prywatnych. Takie stanowisko oskarżony i przesłuchiwani świadkowie prezentowali również w toku postępowania o sygn. akt (...)-1.Ds.23.2021 Prokuratury Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim, co wynika z uzasadnienia wydanego postanowienia o umorzeniu śledztwa. Poza kwotą 88.823,41 zł, które oskarżony w 2016 r. przeznaczył na własne cele (zakupy towarów i usług) brak jest jakichkolwiek dowodów, by oskarżony miał swobodę w dysponowaniu tymi środkami. Oskarżyciel nie dostarczył dowodów, by kwestionowane kwoty zostały przeznaczone na zakup dóbr prywatnych, majątku większej wartości, by były przechowywane w formie gotówkowej lub w jakiejkolwiek innej formie zasiliły majątek oskarżonego. Należy zauważyć, iż toczyło się również postępowanie o sygn. akt (...)-1.Ds.23.2021 Prokuratury Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim w sprawie podejrzenia udzielania przez E. X. w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. pomocy podmiotom zagrożonym niewypłacalnością lub upadłością , tj. (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. i in. w ukrywaniu składników majątkowych przez przyjmowanie na rachunek osobisty w banku (...) S.A(...) pieniędzy, co miało uniemożliwić ich zajęcie w postępowaniach komorniczych, działając na szkodę wierzycieli w/w spółek. Postępowanie to zakończyło się umorzeniem. Przeprowadzone postępowanie nie wykazało, by pieniądze znajdujące się na kontach E. X. nie powróciły do obiegu gospodarczego, a spółkom (...) O. została wyrządzona szkoda majątkowa.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

1. E. X.

W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu E. X. czynu polegającego na tym, że w dniu 3 maja 2017 r. w Ł. uchylił się od opodatkowania przez nieujawnienie Naczelnikowi B. Urzędu Skarbowego w Ł. przedmiotu i podstawy opodatkowania z innych źródeł w postaci pozostawionych do dyspozycji podatnika w 2016r środków pieniężnych na jego rachunkach bankowych:

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

- nr (...) prowadzonym przez (...) S.A.

w łącznej kwocie 88.823,41 zł, które stanowiły jego własność, a więc je otrzymał i którymi swobodnie dysponował, tj. regulował należności za nabyte towary i usługi w kwocie 88.823,41 zł, czym naruszył dyspozycję art. 9 ust.1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26.07.1991r o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021r, poz. 1128 ze zm.), w wyniku czego uszczuplił podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 13.183 zł, co stanowi małą wartość w rozumieniu art. 53 § 14 k.k.s., tj. czynu wyczerpującego dyspozycję art. 54 § 1 i 2 k.k.s.

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 k.k.s. karze podlega ten podatnik, który uchylając się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania (…). Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatków. Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest (…) suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów. Zgodnie z art. 11 ust. 1 cyt. ustawy przychodami z zastrzeżeniem (…), są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przychodem na potrzeby podatku dochodowego jest każde

bezzwrotne przysporzenie majątkowe, otrzymane przez podatnika lub postawione do jego dyspozycji w ciągu roku podatkowego. Przychody ponad kwotę 88.823,41 zł nie spełniają tego wymogu. Ustawa nie zawiera precyzyjnego określenia sformułowania „postawienie do dyspozycji”. Zgodnie z wykładnią gramatyczną postawieniem do dyspozycji jest stworzenie podatnikowi obiektywnej możliwości zrealizowania przysporzenia będącego przychodem. Wpływy na kontach oskarżonego przewyższające kwotę 88.823,41 zł nie były postawione do dyspozycji oskarżonego, brak jest dowodów, by oskarżony mógł swobodnie dysponować tymi środkami, np. pozostawić je na koncie, zakupić dla siebie nieruchomość lub zainwestować je.

Przychody w kwocie 88.823,41 zł postawione były do swobodnej dyspozycji oskarżonego – stanowiły one wynagrodzenie za udostępnienie kont oraz dokonywanie transakcji zgodnie z poleceniami D. X. i X. X., stanowią one zatem przychód oskarżonego, który winien zostać ujawniony w deklaracji podatkowej oskarżonego za 2016 r. Należny podatek od osób fizycznych od tej kwoty to 13.183 zł, co wynika z opinii biegłego z dziedziny rachunkowości. Jak podano wyżej co do pozostałych kwot wpływających na rachunki oskarżonego brak jest jakichkolwiek dowodów, iż mógł on nimi swobodnie dysponować. Kwota uszczuplonego podatku jest małej wartości w rozumieniu art. 53 § 14 k.k.s., tj. wysokość uszczuplonego podatku nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia, które w 2017 r. wynosiło 2.000 zł.

Oskarżony działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

E. X.

1. 1.

Wymierzając oskarżonemu karę Sąd uznał, iż społeczna szkodliwość czynu jest przeciętna. Kwota uszczuplonego podatku nie jest duża. Sąd nie dopatrzył się okoliczności obciążających oskarżonego. Oskarżony jest osobą niekaraną, złożył wyjaśnienia, które stały się podstawą ustalenia stanu faktycznego.

Mając na uwadze te okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych po 80 zł każda stawka, czyli w dolnych jej granicach, uznając, iż taka reakcja na czyn oskarżonego będzie spełniała swoje cele.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

inne zagadnienia

Koszty procesu

2. Na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Sąd obciążył oskarżonego całością kosztów sądowych.

Podpis

sędzia Agnieszka Wachłaczenko

472 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 11 marca 2025 r.
  2. Portal: 26 czerwca 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.