Sąd warunkowo umorzył postępowanie wobec najemcy, który nie oddał wynajętej przyczepy

Z. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

1. G. L.

Czyn z art. 284 § 2 k.k. polegający na tym, że oskarżony w dniu 29 listopada 2025 roku do chwili przedstawienia zarzutu, w N. woj. (...) dokonał przywłaszczenia sobie powierzonej rzeczy ruchomej w postaci przyczepki samochodowej o nr rej. (...) poprzez wynajęcie jej na stacji (...), nie zwracając jej ani nie regulując należności za jej wynajem, powodując straty w wysokości 8 000 zł na szkodę (...).

1. Pokrzywdzony L. R. jest właścicielem stacji (...) w N..

W dniu 19 listopada 2025 roku o godzinie 08:27 w N. oskarżony G. L. zawarł z pokrzywdzonym L. R. umowę najmu przyczepy o numerze rejestracyjnym (...) o wartości 8000 złotych.

Oskarżony podpisał umowę oraz oświadczenie własnoręcznie, wskazując jednocześnie pokrzywdzonemu swój adres zamieszkania oraz numer telefonu.

Umowa nie zawierała określonego okresu najmu. Zgodnie z jej treścią opłata za najem miała być uiszczona po zdaniu przyczepki, jednakże w przypadku wypożyczenia jej na okres dłuższy niż 10 dni, klient korzystający z przyczepy zobowiązany został do uiszczenia należności za dotychczasowy okres najmu na koniec dziesiątego dnia. W razie niewywiązania się z niniejszego obowiązku, umowa w trybie natychmiastowym ulegała rozwiązaniu, a przyczepę należało bezzwłocznie zwrócić wynajmującemu.

2. Oskarżony G. L. na koniec dziesiątego dnia najmu, tj. w dniu 29 listopada 2025 roku, nie zwrócił wynajmującemu L. R. przyczepy. Nie wywiązał się również w tym terminie z obowiązku uiszczenia należności za dotychczasowy okres najmu.

Pokrzywdzony brak przyczepy ujawnił w dniu 14 stycznia 2026 roku, a po bezskutecznych próbach nawiązania kontaktu telefonicznego z najemcą, złożył zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa na jego szkodę w (...) w N..

3. W dniu 20 stycznia 2026 roku oskarżony skontaktował się z pokrzywdzonym, dokonując częściowej wpłaty na poczet należności za najem przyczepki w kwocie 2500 złotych. Przyczepy jednak nie zwrócił, nie uregulował także w całości zaległości z tytułu najmu. Następnie znów zaniechał kontaktu z wynajmującym, który nie miał możliwości odzyskania własnego mienia – pomimo że kontaktowali się z nim również funkcjonariusze policji.

W marcu lub kwietniu 2026 roku G. L. zapłacił jeszcze L. R. dodatkowo kolejne 2000 złotych tytułem zaległości za najem przyczepy.

4. G. L. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa.

Oskarżony i pokrzywdzony w dniu 08 czerwca 2026 roku porozumieli się w kwestii zwrotu przyczepy oraz sposobu i terminu zapłaty za okres jej najmu, zawierając w tym przedmiocie pisemną ugodę przed mediatorem.

W ramach realizacji zawartej ugody oskarżony zwrócił pokrzywdzonemu wynajmowaną przyczepę przed terminem rozprawy w dniu 18 czerwca 2026 roku.

5. Oskarżony G. L. nie był karany sądownie.

Fakty uznane za nieudowodnione

1. G. L.

Czyn z art. 284 § 2 k.k. polegający na tym, że oskarżony w dniu 29 listopada 2025 roku do chwili przedstawienia zarzutu, w N. woj. (...) dokonał przywłaszczenia sobie powierzonej rzeczy ruchomej w postaci przyczepki samochodowej o nr rej. (...) poprzez wynajęcie jej na stacji paliw (...), nie zwracając jej ani nie regulując należności za jej wynajem, powodując straty w wysokości 8 000 zł na szkodę (...).

n/d

n/d

n/d

Ocena dowodów

Kserokopie umowy najmu, oświadczenia i dowodu rejestracyjnego przyczepy

Wiarygodne dokumenty, których pochodzenie oraz treść nie były kwestionowane przez żadną ze stron w toku postępowania.

Potwierdzenie wpłaty

Wiarygodny dokument, którego pochodzenie oraz treść nie były kwestionowane przez żadną ze stron w toku postępowania.

Zeznania świadka L. R.

Sąd dał wiarę zeznaniom L. R. w pełni. Zeznania te były rzeczowe, logiczne i konsekwentne, a nadto znajdowały potwierdzenie w zgromadzonych w postępowaniu dokumentach. Pokrzywdzony w sposób poukładany i przekonujący przedstawił przebieg współpracy z oskarżonym oraz podejmowane próby odzyskania należącego do niego mienia, w tym za pośrednictwem funkcjonariuszy (...)w N..

Karta karna

Niekwestionowany dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony podmiot w ramach jego kompetencji, potwierdzający uprzednią niekaralność oskarżonego.

Ugoda zawarta przed mediatorem

Wiarygodny dokument, którego pochodzenie oraz treść nie były kwestionowane przez żadną ze stron w toku postępowania.

Wyjaśnienia oskarżonego - częściowo

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu oraz opisał okoliczności zawarcia umowy najmu, korzystania z przyczepy i jej późniejszego zwrotu, albowiem pozostawały one zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Za nieprzekonujące sąd uznał natomiast próby wytłumaczenia braku kontaktu z pokrzywdzonym, sprowadzające się do wykonywania pracy w delegacjach czy też w porze nocnej oraz wyłączania telefonu/nieodbierania połączeń celem odpoczynku. Wyjaśnienia te nie usprawiedliwiają wielomiesięcznego niewywiązywania się z obowiązków wynikających z umowy ani unikania kontaktu z wynajmującym, zwłaszcza że próby nawiązania kontaktu z oskarżonym podejmowali również funkcjonariusze Policji.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

n/d

n/d

n/d

Podstawa prawna wyroku

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1. G. L.

Zachowanie oskarżonego G. L. wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. Powierzona mu przez L. R. na podstawie umowy najmu z dnia 19 listopada 2025 roku przyczepa o numerze rejestracyjnym (...) stanowiła cudzą rzecz ruchomą. Jednocześnie na mocy zawartej umowy najmu oskarżony na koniec 10 dnia korzystania z przyczepy, czyli najpóźniej w dniu 28 listopada 2025 roku był zobowiązany do zwrotu przyczepy lub uiszczenia należności za dotychczasowy okres jej najmu. G. L. nie wywiązał się z niniejszych obowiązków, zaniechał kontaktu z pokrzywdzonym, a następnie nie wydał również powierzonej mu rzeczy ruchomej pomimo podejmowanych przez pokrzywdzonego prób jej odzyskania. W ocenie sądu, w dniu 29 listopada 2025 roku, tj. po bezskutecznym upływie terminu do zwrotu przyczepy lub przedłużenia najmu wraz z uiszczeniem należności za dotychczasowy jego okres, oskarżony G. L. zamanifestował tym samym zamiar przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej i zaczął władać nią jak właściciel. Późniejsze, częściowe wpłaty tytułem najmu nastąpiły już po zgłoszeniu przez pokrzywdzonego sprawy w (...) w N., z kolei przyczepa została przez oskarżonego ostatecznie zwrócona dopiero w toku postępowania karnego, na skutek porozumienia stron i zawarcia ugody przed mediatorem. Okoliczności te nie niweczą zatem uprzednio dokonanego przestępstwa sprzeniewierzenia, za to przemawiały one za warunkowym umorzeniem postępowania karnego wobec sprawcy.

Warunkowe umorzenie postępowania

1. G. L.

W ocenie sądu w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkowego umorzenia postępowania określone w art. 66 § 1 i 2 k.k. Popełnione przez G. L. przestępstwo zagrożone jest karą nieprzekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Wina i społeczna szkodliwość czynu, choć nie są znikome, nie osiągają stopnia uzasadniającego konieczność skazania oskarżonego. Okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, a oskarżony w swoich wyjaśnieniach przyznał się do jego popełnienia. Nie był on dotychczas karany za przestępstwo umyślne, prowadzi ustabilizowany tryb życia, a jego właściwości i warunki osobiste oraz postawa po popełnieniu czynu uzasadniają pozytywną prognozę kryminologiczną. Istotne znaczenie ma również to, że sprawca zawarł z pokrzywdzonym ugodę przed mediatorem, zwrócił przyczepę oraz podjął działania zmierzające do naprawienia skutków swojego zachowania. W konsekwencji sąd uznał, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania oskarżony będzie przestrzegał porządku prawnego, a cele postępowania karnego zostaną osiągnięte bez potrzeby wydania wyroku skazującego.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

G. L.

1. 1.

Sąd wyznaczył G. L. minimalny, roczny okres próby, uznając go za wystarczający do zweryfikowania stawianej pozytywnej prognozy kryminologicznej. Oskarżony nie był dotychczas karany i nie popadał w konflikty z prawem, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, podjął działania zmierzające do naprawienia jego skutków, zwracając przyczepę oraz zawierając z pokrzywdzonym ugodę przed mediatorem. Brak jest podstaw do przyjęcia, że dłuższy okres próby jest konieczny dla osiągnięcia wobec sprawcy celów wychowawczych i zapobiegawczych.

G. L.

2. 1.

Orzeczony przez sąd obowiązek probacyjny ma służyć pełnemu naprawieniu skutków popełnionego przestępstwa i zapewnieniu realizacji uzgodnionych przez strony warunków rekompensaty (w zakresie zapłaty za okres najmu, gdyż ugoda w części dotyczącej zwrotu wynajmowanej przyczepy została wykonana jeszcze przed wydaniem wyroku).

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

n/d

n/d

n/d

n/d

Inne zagadnienia

n/d

Koszty procesu

3. O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 629 k.p.k., zasądzając od G. L. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 złotych tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą złożyły się: koszt uzyskania informacji z (...), a także ryczałty za doręczenia pism i wezwań w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym.

Sąd wymierzył również oskarżonemu opłatę w kwocie 60 złotych w oparciu o art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych.