Hodowca kur skazany na rok więzienia za ukrycie zakażonego drobiu i fałszywy dokument

S. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Ustalenie faktów

Z. G. (1)

I. w dniu 20 września 2023 roku w J., pow. (...) woj. (...), udaremnił wykonanie czynności wynikających z nakazów organu (...) wydanych z związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt, w ten sposób, że będąc właścicielem (...) (...) i faktycznie je prowadząc, po uzyskaniu informacji o wykryciu w tym (...) w stadzie kur w kurniku oznaczonym symbolem (...), obecności pałeczek W. i otrzymaniu w dniu 20 września 2023 roku decyzji P. (...)w (...) z dnia 19 września 2023 roku, numer(...)

(...), określającej wydane z związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt nakazy i zakaz, zataił przed inspektorami weterynaryjnymi informacje na temat stwierdzonego w dniu 20 września 2023 roku, podczas kontroli weterynaryjnej, braku 50 871 sztuk jaj z kurnika (...) zniesionych od momentu pobrania próbek do badania w kierunku bakterii W. do momentu uzyskania wyniku badań tych próbek, stwierdzających obecność bakterii W. (...), to jest jaj zniesionych w okresie od 13 do 19 września 2023 roku, czym uniemożliwił prześledzenie drogi przemieszczania tych jaj i wycofania ich z rynku,

tj. o przestępstwo z art. 78 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt

II. w okresie od 20 do 27 września 2023 roku w J., pow. (...), woj. (...), działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, utrudniał i udaremnił wykonanie czynności wynikających z nakazów organu (...)wydanych w związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt, wyłudzając przy tym poświadczenie nieprawdy w dokumencie przez podstępne wprowadzenie w błąd osobę upoważnioną do wystawienia dokumentu i posługując się takim dokumentem oraz nie zastosował się do nakazów i zakazu, wydanych w celu zwalczania choroby zakaźnej zwierząt i zapobiegania takiej chorobie, a określonych w art. 44 ust. 1 pkt 12, 17, art. 45 ust. 1 pkt 4, 1 i innych ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt i sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób, powodując zagrożenie epidemiologiczne oraz szerzenie się choroby zakaźnej, w ten sposób, że będąc właścicielem G. (...) (...) i faktycznie je prowadząc, po uzyskaniu informacji o wykryciu w tym G. (...), w stadzie kur w kurniku oznaczonym symbolem(...) obecności pałeczek W. i otrzymaniu w dniu 20 września 2023 roku decyzjiP. (...) w U. (...) z dnia 19 września 2023 roku, numer (...)

(...), określającej wydane w związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt nakazy i zakaz, nie zastosował się do wydanych wskazaną decyzją nakazów, w szczególności dotyczących obowiązku izolacji drobiu w kurnikach, w których drób jest utrzymywany oraz przetrzymywania jaj w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenianie się zakażenia i wyprowadził z oznaczonego wyżej kurnika(...) i wprowadził do obrotu kury w ilości 18 950 sztuk oraz zniesione przez te kury jaja w ilości 855 kg, czym sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób, powodując zagrożenie epidemiologiczne oraz szerzenie się choroby zakaźnej i zarazy zwierzęcej, spowodowanych zakażeniem bakteriami W. (...) oraz, w celu ukrycia tego faktu przed inspektorami I. (...) najpierw podstępnie wprowadził w błąd pracowników P. (...)

(...) (...)z siedzibą w K., uprawnionego do utylizacji padłych zwierząt, co do posiadania do utylizacji jaj i padłych kur i konieczności ich odbioru oraz podając uprawnionemu do wystawienia dokumentu pracownikowi wskazanego zakładu B. W. dane co do ilości i rodzaju materiału przekazywanego do odbioru i utylizacji, wyłudził poświadczenie nieprawdy przez tego pracownika w dokumencie stwierdzającym odbiór 855 kg jaj oraz 18 950 padłych kur, po czym nie wydał tych jaj i padłych zwierząt, odmówił zwrotu jednego egzemplarza wskazanego dokumentu, a następnie użył go, posługując się nim przed inspektorami P. (...) w U. (...) i wprowadzając inspektorów w błąd co do sposobu postąpienia z drobiem i jajami z kurnika (...)a po ujawnieniu fałszu dokumentu – nie ujawniając faktycznego postąpienia z drobiem i jajami z kurnika (...)utrudnił i udaremnił wykonanie czynności wynikających ze wskazanych wyżej nakazów organu I. (...), opóźniając i uniemożliwiając prześledzenie drogi przemieszczania tych jaj i kur i wycofania ich z rynku,

tj. o przestępstwo z art. 78 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt i art. 165 § 1 pkt 1 kk i art. 272 kk i art. 273 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

Prowadzenie przez oskarżonego Z. G. (1) gospodarstwa rolnego, w którym prowadził hodowlę kur.

Wykrycie przez I. (...) w stadzie kur w kurniku oznaczonym symbolem (...)obecności pałeczek W.. Zatajenie przez oskarżonego przed inspektorami weterynaryjnymi informacji na temat stwierdzonego w dniu 20 września 2023 roku, podczas kontroli weterynaryjnej, braku 50 871 sztuk jaj z kurnika (...) zniesionych od momentu pobrania próbek do badania w kierunku bakterii W. do momentu uzyskania wyniku badań tych próbek, stwierdzających obecność bakterii W. (...), to jest jaj zniesionych w okresie od 13 do 19 września 2023 roku, tym samym uniemożliwienie przez oskarżonego prześledzenie drogi przemieszczania tych jaj i wycofania ich z rynku.

Oskarżony w okresie od 20 do 27 września 2023 roku utrudniał i udaremnił wykonanie czynności wynikających z nakazów organu Inspekcji Weterynaryjnej wydanych w związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt, wyłudzając przy tym poświadczenie nieprawdy w dokumencie przez podstępne wprowadzenie w błąd osobę upoważnioną do wystawienia dokumentu i posługując się takim dokumentem oraz nie zastosował się do nakazów i zakazu, wydanych w celu zwalczania choroby zakaźnej zwierząt i zapobiegania takiej chorobie. Sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób, powodując zagrożenie epidemiologiczne oraz szerzenie się choroby zakaźnej poprzez to, że będąc właścicielem G. (...) (...) i faktycznie je prowadząc, po uzyskaniu informacji o wykryciu w tym G. (...), w stadzie kur w kurniku oznaczonym symbolem (...), obecności pałeczek W. i otrzymaniu w dniu 20 września 2023 roku decyzji P. (...) w (...) z dnia 19 września 2023 roku, numer (...)

(...), określającej wydane w związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt nakazy i zakaz, nie zastosował się do wydanych wskazaną decyzją nakazów, w szczególności dotyczących obowiązku izolacji drobiu w kurnikach, w których drób jest utrzymywany oraz przetrzymywania jaj w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenianie się zakażenia i wyprowadził z oznaczonego wyżej kurnika(...) i wprowadził do obrotu kury w ilości 18 950 sztuk oraz zniesione przez te kury jaja w ilości 855 kg .

Ponadto oskarżony w celu ukrycia tego faktu przed i. (...), najpierw podstępnie wprowadził w błąd pracowników P. (...) (...) (...)z siedzibą w K., uprawnionego do utylizacji padłych zwierząt, co do posiadania do utylizacji jaj i padłych kur i konieczności ich odbioru oraz podając uprawnionemu do wystawienia dokumentu pracownikowi wskazanego zakładu B. W. dane co do ilości i rodzaju materiału przekazywanego do odbioru i utylizacji, wyłudził poświadczenie nieprawdy przez tego pracownika w dokumencie stwierdzającym odbiór 855 kg jaj oraz 18 950 padłych kur, po czym nie wydał tych jaj i padłych zwierząt, odmówił zwrotu jednego egzemplarza wskazanego dokumentu, a następnie użył go, posługując się nim przed inspektorami P. (...) w U. (...) i wprowadzając inspektorów w błąd co do sposobu postąpienia z drobiem i jajami z kurnika(...) a po ujawnieniu fałszu dokumentu – nie ujawniając faktycznego postąpienia z drobiem i jajami z kurnika (...) utrudnił i udaremnił wykonanie czynności wynikających ze wskazanych wyżej nakazów organu I. (...) opóźniając i uniemożliwiając prześledzenie drogi przemieszczania tych jaj i kur i wycofania ich z rynku.

decyzja nr (...)

protokół kontroli

decyzja nr (...)

notatka służbowa inspektora weterynarii

zeznania G. D.

k. 292v.-293

zeznania J. D.

k. 294-294v.

Niekaralność oskarżonego

Z. G. (1)

I. w dniu 20 września 2023 roku w J., pow. g. (...) woj. (...), udaremnił wykonanie czynności wynikających z nakazów organu I. (...) wydanych z związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt, w ten sposób, że będąc właścicielem (...) (...) i faktycznie je prowadząc, po uzyskaniu informacji o wykryciu w tym (...), w stadzie kur w kurniku oznaczonym symbolem (...)obecności pałeczek W. i otrzymaniu w dniu 20 września 2023 roku decyzji P. (...) w U. (...) z dnia 19 września 2023 roku, numer (...)

(...), określającej wydane z związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt nakazy i zakaz, zataił przed inspektorami weterynaryjnymi informacje na temat stwierdzonego w dniu 20 września 2023 roku, podczas kontroli weterynaryjnej, braku 50 871 sztuk jaj z kurnika (...) zniesionych od momentu pobrania próbek do badania w kierunku bakterii W. do momentu uzyskania wyniku badań tych próbek, stwierdzających obecność bakterii W. e. to jest jaj zniesionych w okresie od 13 do 19 września 2023 roku, czym uniemożliwił prześledzenie drogi przemieszczania tych jaj i wycofania ich z rynku,

tj. o przestępstwo z art. 78 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt

II. w okresie od 20 do 27 września 2023 roku w J., pow. (...), woj. (...), działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, utrudniał i udaremnił wykonanie czynności wynikających z nakazów organu I. (...) wydanych w związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt, wyłudzając przy tym poświadczenie nieprawdy w dokumencie przez podstępne wprowadzenie w błąd osobę upoważnioną do wystawienia dokumentu i posługując się takim dokumentem oraz nie zastosował się do nakazów i zakazu, wydanych w celu zwalczania choroby zakaźnej zwierząt i zapobiegania takiej chorobie, a określonych w art. 44 ust. 1 pkt 12, 17, art. 45 ust. 1 pkt 4, 1 i innych ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt i sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób, powodując zagrożenie epidemiologiczne oraz szerzenie się choroby zakaźnej, w ten sposób, że będąc właścicielem G. (...) (...) i faktycznie je prowadząc, po uzyskaniu informacji o wykryciu w tym G. (...) w stadzie kur w kurniku oznaczonym symbolem(...)obecności pałeczek W. i otrzymaniu w dniu 20 września 2023 roku decyzji P. (...) w (...) z dnia 19 września 2023 roku, numer (...)

(...), określającej wydane w związku ze zwalczaniem choroby zakaźnej zwierząt nakazy i zakaz, nie zastosował się do wydanych wskazaną decyzją nakazów, w szczególności dotyczących obowiązku izolacji drobiu w kurnikach, w których drób jest utrzymywany oraz przetrzymywania jaj w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenianie się zakażenia i wyprowadził z oznaczonego wyżej kurnika (...) i wprowadził do obrotu kury w ilości 18 950 sztuk oraz zniesione przez te kury jaja w ilości 855 kg, czym sprowadził niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób, powodując zagrożenie epidemiologiczne oraz szerzenie się choroby zakaźnej i zarazy zwierzęcej, spowodowanych zakażeniem bakteriami W. (...) oraz, w celu ukrycia tego faktu przed (...), najpierw podstępnie wprowadził w błąd pracowników P. (...)

(...) (...) z siedzibą w K., uprawnionego do utylizacji padłych zwierząt, co do posiadania do utylizacji jaj i padłych kur i konieczności ich odbioru oraz podając uprawnionemu do wystawienia dokumentu pracownikowi wskazanego zakładu (...) dane co do ilości i rodzaju materiału przekazywanego do odbioru i utylizacji, wyłudził poświadczenie nieprawdy przez tego pracownika w dokumencie stwierdzającym odbiór 855 kg jaj oraz 18 950 padłych kur, po czym nie wydał tych jaj i padłych zwierząt, odmówił zwrotu jednego egzemplarza wskazanego dokumentu, a następnie użył go, posługując się nim przed inspektorami P. (...) w (...) i wprowadzając inspektorów w błąd co do sposobu postąpienia z drobiem i jajami z kurnika (...) a po ujawnieniu fałszu dokumentu – nie ujawniając faktycznego postąpienia z drobiem i jajami z kurnika (...) utrudnił i udaremnił wykonanie czynności wynikających ze wskazanych wyżej nakazów organu I. (...) opóźniając i uniemożliwiając prześledzenie drogi przemieszczania tych jaj i kur i wycofania ich z rynku,

tj. o przestępstwo z art. 78 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt i art. 165 § 1 pkt 1 kk i art. 272 kk i art. 273 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

Niepopełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu

Ocena dowodów

Zeznania T. G.

Sąd uznał zeznania świadka za w pełni wiarygodne. Świadek jest powiatowym lekarzem weterynarii w (...), który przedstawił szczegóły przeprowadzonej kontroli w gospodarstwie oskarżonego, a także drobiazgowo opisał dalsze kroki poczynione przez I. (...).

T. G. jest osobą obcą dla oskarżonego, tym samym sąd nie miał podstaw aby wątpić w wiarygodność jego zeznań, bowiem nie miał z oskarżonym żadnych powiązań prywatnych ani prawnych, które mogłyby skłonić go zeznawania nieprawny.

Depozycje świadka w pełni korespondują z dokumentacją z przedmiotowych kontroli, które nie były kwestionowane przez strony postępowania.

Ponadto w ocenie sądu zeznania świadka należało uznać są pełne, spójne i logiczne.

decyzja nr (...) kontroli decyzja nr (...) służbowa inspektora weterynarii pisma Inspekcji Weterynaryjnej

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości.

pismo Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.

Sąd uznał pisma kierowane przez P. (...). (...) (...) za dowód w pełni wiarygodny. Informacje zawarte w pismach korelowały z zeznaniami świadków, szczególnie pracowników firmy Sąd zważył także na fakt, że przedsiębiorstwo nie jest w żaden sposób związane z oskarżonym, ani prowadzonym przez niego gospodarstwem rolnym tym samym nie miało powodów prywatnych ani prawnych, aby przedstawiać nieprawdziwe informacje, które miałyby zaszkodzić oskarżonemu. Nie mieliby ku temu żadnego interesu. To co wynika z pisma

zeznania B. W.

Sąd dał wiarę w zeznania świadka. B. W. jest zatrudniony na stanowisku kierowcy w P. (...) (...) (...). Świadek zeznawał na okoliczność pobytu w gospodarstwie rolnym oskarżonego i podejmowanych tam czynności. Jego zeznania były bardzo istotne z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego, były zaprzeczeniem tego co oskarżony wyjaśniał. Jak zeznał ten świadek na polecenie kierownika C. G. (1) udał się do gospodarstwa rolnego oskarżonego, aby przetransportować do utylizacji jaja i kury. Na miejscu zastał oskarżonego, który udzielił mu informacji jakie ilości jaj i kur przekaże do utylizacji, świadek wypisał dokumenty potwierdzające odbiór odpadów i przekazał ten dokument oskarżonemu przed załadunkiem towaru, bowiem zgodnie z podaną przez oskarżonego wagą odpadów musiałby on wykonać 3 kursy wywozu odpadów.

Świadek podjechał pojazdem w miejsce wskazane przez oskarżonego jako miejsce załadunku odpadów, jednakże wówczas oskarżony odmówił wydania towaru.

Świadek szczegółowo opisał czynności jakie wykonał w gospodarstwie rolnym oskarżonego, a także zachowanie oskarżonego, fakt, że nie chciał wydać towaru do utylizacji, a także odmówił zwrotu dokumentu potwierdzającego odbiór towaru.

B. W. przyznał, że podczas zdarzenia nie były obecne żadne osoby trzecie. Zeznał także, że z gospodarstwa rolnego oskarżonego telefonicznie skontaktował się z C. G. (1), który udzielił mu instrukcji postępowania w tejże sytuacji.

Zeznania świadka były spójne i logiczne, a także korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Ponadto sąd zważył, że świadek nie miał żadnych podstaw prywatnych czy też prawnych, aby składać nieprawdziwe zeznania, które mogłyby zaszkodzić oskarżonemu, bowiem pozostaje dla niego osobą obcą.

zeznania C. G. (1). Sąd uznał zeznania świadka za w pełni wiarygodne, C. G. (1) jest kierownikiem spalarni w (...)

(...) (...) Świadek przyjął telefoniczne zlecenie od oskarżonego na odbiór jaj i kur przeznaczonych do utylizacji, w związku z tym przekazał B. W. polecenie aby dokonał odbioru wskazanego towaru z gospodarstwa rolnego oskarżonego.

L. 23 września 2023 roku ze świadkiem skontaktował się B. W. informując, że oskarżony po przekazaniu mu dokumentów odbioru odpadów, odmówił wydania wskazanych wcześniej odpadów, a także oddania dokumentu potwierdzającego jego odbiór, świadek polecił B. W., aby ten powrócił na teren (...)

(...) (...). Świadek przedstawił w sposób szczegółowy obieg dokumentów potwierdzających odbiór odpadów, tj. że jest to wystawiany w trzech kopiach dokument, jeden egzemplarz pozostaje u klienta, jeden egzemplarz jest archiwizowany przezP. (...) (...) Sp. z o.o., a jeden trafia do siedziby zakładu w E. celem wystawienia faktury za usługę oraz w celu zgłoszenia do (...).

W niniejszej sprawie nie dokonano obiegu dokumentu potwierdzającego odbiór, tym samym nie zgłoszono utylizacji do (...), bowiem oskarżony odmówił wydania towaru, a także nie wystawiono faktury za wykonaną usługę.

Zeznania świadka były spójne i logiczne, a także korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie. Ponadto sąd zważył, że świadek nie miał żadnych podstaw prywatnych czy też prawnych, aby składać nieprawdziwe zeznania, które mogłyby zaszkodzić oskarżonemu.

opinia biegłego. Zdaniem sądu opinia biegłego lekarza weterynarii były wiarygodna. Należało zważyć, że opinia spełniała wszystkie kryteria wymagane do uznania jej za rzetelną i fachową. Dodatkowo została wydana przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje, tj. wykształcenie oraz doświadczenie zawodowe w dziedzinie weterynarii. Biegły przedstawił szczegółowe i obszerne uzasadnienie swoich wniosków.

Sąd także uwzględnił, że opinia była zgodna z obowiązującymi standardami weterynaryjnymi i naukowymi oraz nie budziła wątpliwości co do jej spójności z wynikami innych dowodów w sprawie.

dokumenty sprzedaży

Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości.

konfrontacja B. W. i Z. G. (2). Sąd uznał zeznania B. W. za wiarygodne, co podkreślił w powyższej części niniejszego uzasadnienia.

Należało jednak zaznaczyć, że podczas konfrontacji oskarżony wyjaśnił, że świadek dokonał odbioru towaru jednym kursem, co zważywszy na maksymalną możliwość załadunku pojazdu jakim poruszał się świadek było niemożliwe.

B. W. miał dokonać odbioru 855 kg jaja i 26530 kg martwych kur, to łącznie 27 385 kg towaru do załadunku. Ładowność kontenera wynosi od 11 do 12 ton, tym samym niemożliwym jest, nawet uwzględniając możliwość przeładowania pojazdu ażeby świadek, mógł dokonać załadunku tylko jeden raz jak twierdził oskarżony, a także jak wynika z odczytu (...) samochodu, (B. W. dnia 23 września 2023 roku udał się tylko jeden raz do gospodarstwa rolnego oskarżonego).

Zeznania B. W. były spójne, logiczne i zgodne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w niniejszej sprawie, a wyjaśnienia oskarżonego zdaniem sądu miały wyłącznie na względzie uniknięcie odpowiedzialności karnej za popełniony czyn zabroniony, ponadto nie znajdowały żadnego potwierdzenia w materiale dowodowym.

dane o karalności. Dokument urzędowy, którego wiarygodność nie budziła wątpliwości. Dowód nie stanowił przedmiotu sporu, stanowił o braku uprzedniej karalności oskarżonego.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

X. o powodach nieuwzględnienia dowodu

Informacje (...) O.

Sąd uznał prywatne badania na obecność salmonelli, które jej nie wykryły, za nieistotne przy ustaleniu stanu faktycznego, ponieważ wyniki tych badań nie były przeprowadzone przez uprawnione instytucje, które posiadają odpowiednie procedury i standardy diagnostyczne. Z kolei badania wykonane przez (...) przeprowadzone przez odpowiednich specjalistów w kontrolowanych warunkach, wykazały obecność pałeczki W. w kurniku(...) co stanowiło wiarygodne i oficjalne potwierdzenie faktu. W związku z tym, wyniki badańI. W. zostały uznane za bardziej miarodajne i mające większe znaczenie dowodowe.

zeznania W. S.

Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, jednakże nie mają one znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek nie była obecna podczas przedmiotowego zdarzenia, nie posiadała ona żadnej wiedzy na temat przeprowadzonej kontroli, jej wyniku oraz tego co stało się z kurami i jajami skażonymi pałeczką W..

Świadek wykonuje w gospodarstwie wyłącznie prace porządkowe, tym samym nie ma szczegółowej wiedzy na temat przedmiotowego zdarzenia.

zeznania E. G.

Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne, jednakże nie mające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek posiadała wiedzę, że w gospodarstwie jej męża została przeprowadzona kontrola podczas której stwierdzono, że kury i jaja zostały skażone pałeczką W., jednak nie posiadała wiedzy co do szczegółów przedmiotowej sprawy.

W czasie przedmiotowego zdarzenia sprawowała opiekę nad wnuczką, tym samym nie pełniła żadnych obowiązków w gospodarstwie rolnym przez co nie posiada wiedzy na temat skażonych kur i jaj pałeczką W..

zeznania G. D.

Sąd uznał, że zeznania świadka G. D. nie mają znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Świadek przyznał, że nie był obecny podczas wywozu kur i jaj, widział samochód, który przyjechał po towar do utylizacji, co nie stanowiło przedmiotu sporu w niniejszej sprawie, jednak nie widział aby był na niego ładowany towar.

G. D. przyznał, że w jego zdaniem ładowność pojazdu, który przyjechał do gospodarstwa rolnego oskarżonego mogła wynosić około 10-15 ton.

zeznania C. W.

Sąd uznał, że zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. C. W. nie był obecny podczas załadunku towaru do utylizacji, posiadał wiedzę od oskarżonego, że ten ze względu na wykrycie pałeczki W. musiał zlikwidować hodowlę w kurniku(...) jednak nie miał szczegółowej wiedzy w tym przedmiocie.

Świadek zeznał, że widział stertę martwych kur podczas rozprawy wykonał szkic k. 290 gdzie się ona znajdowała, jednak nie było to zgodne z zeznaniami świadka J. D., który na szkicu przez siebie wykonanym k. 291 umiejscowił gromadę martwych kur w innym miejscu gospodarstwa rolnego.

Zważywszy na powyższe sąd uznał, że zeznania świadka w żaden sposób nie mogą wpłynąć na ustalenie stanu faktycznego, bowiem nie posiada on wiedzy w przedmiotowej sprawie.

zeznania J. D.

Sąd uznał, że zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. J. D. nie był obecny podczas załadunku towaru do utylizacji, nie posiadał żadnej wiedzy na temat przedmiotowej sprawy, a jedyne informacje jakie przekazał w swych zeznaniach posiadł od oskarżonego.

Wyjaśnienia oskarżonego

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za w pełni niewiarygodne.

Wersja wydarzeń przedstawiona przez oskarżonego nie znajdowała potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Świadkowie, w tym pracownicy P. (...)

(...) oraz inspektorzy I. (...) zeznali w sposób spójny i konsekwentny, co wykazywało, że oskarżony wprowadził ich w błąd, co do rzeczywistego postępowania z jajami i kurami z kurnika(...) Z kolei dokumenty, takie jak poświadczenia odbioru jaj i padłych kur, okazały się fałszywe, co obaliło wyjaśnienia oskarżonego, który twierdził, że wszystkie działania były zgodne z prawem.

Dodatkowo zaznaczyć należało, że wyjaśnienia oskarżonego były sprzeczne z logiką i doświadczeniem życiowym. W szczególności, jego tłumaczenie dotyczące ukrywania przed organami weterynaryjnymi informacji o jajach i kurach, a także wyłudzania poświadczenia nieprawdy, wydawało się nieprzekonujące i nielogiczne. Jego tłumaczenie nie wyjaśniało również, dlaczego, mimo otrzymanych nakazów, kontynuował działanie w sposób, który naraził zdrowie publiczne na poważne niebezpieczeństwo.

Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę na fakt, że oskarżony próbował manipulować dowodami, co jest typowym zachowaniem wskazującym na nieuczciwość i próbę uniknięcia odpowiedzialności. W kontekście używania fałszywego dokumentów jakim było potwierdzenie odbioru martwych kur i jaj skażonych pałeczką W..

Wszystkie te okoliczności sprawiły, że sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne.

Podstawa prawna wyroku

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Z. G. (1)

Przestępstwo z art. 78 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt polega na udaremnieniu wykonania czynności wynikających z nakazów organu I. (...) które zostały wydane w celu zwalczania chorób zakaźnych zwierząt.

Podstawą prawną odpowiedzialności oskarżonego jest fakt, że będąc właścicielem G. (...) (...) i prowadząc je, zataił przed inspektorami weterynaryjnymi informacje dotyczące stwierdzonego w jego gospodarstwie braku 50 871 sztuk jaj z kurnika(...)które były zniesione przez kury w okresie od 13 do 19 września 2023 roku, a następnie były objęte badaniami w kierunku salmonelli.

Poprzez zatajanie informacji, oskarżony uniemożliwił inspektorom weterynaryjnym prześledzenie drogi przemieszczania tych jaj, co utrudniło lub uniemożliwiło ich wycofanie z rynku i dalsze zapobieganie rozprzestrzenianiu choroby zakaźnej, tj. s. (...).

Oskarżony otrzymał decyzję P. (...)z nakazami dotyczącymi zwalczania choroby zakaźnej, w tym działań związanych z wycofaniem jaj zakażonych s., jednakże swoje działanie uniemożliwił skuteczne wykonanie tych nakazów.

Oskarżony dopuścił się również przestępstw opisanych w art. 78 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, a także w przepisach kodeksu karnego, tj. art. 165 § 1 pkt 1, art. 272 i 273 k.k., działając z zamiarem ukrycia informacji przed organami I. (...)i w celu utrudnienia przeprowadzenia działań związanych z zapobieganiem rozprzestrzenianiu choroby zakaźnej.

Przestępstwo to zostało popełnione przez Z. G. (2) w okresie od 20 do 27 września 2023 roku, kiedy to oskarżony, będąc właścicielem G. (...) (...), w sposób świadomy i zamierzony, nie zastosował się do nakazów i zakazów wydanych przez organ I. (...)w związku z wykryciem obecności pałeczek W. w stadzie kur w kurniku(...)

W dniu 20 września 2023 roku oskarżony otrzymał decyzję P. (...)z nakazami dotyczącymi m.in. izolacji drobiu oraz przetrzymywania jaj w warunkach uniemożliwiających rozprzestrzenianie się zakażenia. Mimo tego, oskarżony dopuścił się nielegalnych działań, polegających na wyprowadzeniu 18 950 kur oraz 855 kg jaj z kurnika(...) ich wprowadzeniu do obrotu, co skutkowało zagrożeniem epidemiologicznym i szerzeniem się choroby zakaźnej, stanowiącej niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia wielu osób. Działania te naruszały przepisy ustawy o ochronie zdrowia zwierząt, które nakładają obowiązek zapewnienia odpowiednich warunków dla drobiu oraz jego produktów w sytuacji wykrycia choroby zakaźnej.

Ponadto, w celu ukrycia swojego nielegalnego postępowania, oskarżony podjął działania mające na celu wprowadzenie w błąd pracowników P. (...) (...)

(...), odpowiedzialnych za utylizację padłych zwierząt. Oskarżony podał ilości jaj i padłych kur, jednakże nie wydał towaru przeznaczonego do utylizacji, którego poświadczenie odbioru otrzymał, wyłudzając w ten sposób poświadczenie nieprawdy w dokumentach potwierdzających odbiór i utylizację tych materiałów. Dokumentem tym oskarżony posłużył się przed inspektorami P. (...)wprowadzając ich w błąd co do rzeczywistego sposobu postępowania z jajami i kurami. Po ujawnieniu fałszu dokumentu, oskarżony nie ujawnił prawdziwego przebiegu zdarzeń, co skutkowało dalszym utrudnieniem wykonania nakazanych czynności przez inspektorów weterynaryjnych.

Działania oskarżonego stanowią także podstawę odpowiedzialności karnej z art. 165 § 1 pkt 1 k.k., gdyż poprzez swoje nielegalne postępowanie spowodował realne zagrożenie epidemiologiczne, które mogło mieć poważne konsekwencje dla zdrowia i życia wielu osób. Jego działania sprowadziły zagrożenie dla zdrowia publicznego, w tym rozprzestrzenienie się choroby zakaźnej wywołanej przez bakterie W.

(...)

Ponadto, oskarżony wypełnił także znamiona przestępstwa z art. 272 k.k., gdyż poświadczenie nieprawdy w dokumentach, które później wykorzystał, stanowi przestępstwo fałszywego poświadczenia. Z kolei art. 273 k.k. odnosi się do sytuacji, w której oskarżony, świadomie i w sposób zaplanowany, zataił przed odpowiednimi organami faktyczne okoliczności dotyczące drobiu i jaj z kurnika (...)

Wszystkie te działania, miały miejsce w krótkim czasie i w sposób zaplanowany, prowadziły do udaremnienia wykonania czynności wynikających z nakazów organu I. (...), a ich skutki miały charakter szkodliwy zarówno dla zdrowia publicznego, jak i dla bezpieczeństwa obrotu produktami pochodzenia zwierzęcego.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Z. G. (1)

Punkt I wyroku, czyn I

Sąd na mocy art. 78 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt wymierzył oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności.

W przekonaniu sądu kara zarówno co do rodzaju, jaki i wymiaru jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu.

Czyn z art. art. 78 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Wymierzając oskarżonemu karę sąd kierował się zasadami wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. i uwzględnił całokształt okoliczności, zarówno łagodzących jak i obciążających mających wpływ na wymiar kary.

Wśród okoliczności obciążających, które miały wpływ na wymiar kary oskarżonego wymienić należy przede wszystkim wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, o którym świadczy postać zamiaru jaki towarzyszył oskarżonemu w momencie popełniania przestępstw - zamiar bezpośredni, jego motywacja - chęć osiągnięcia korzyści majątkowej, rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego na abstrakcyjne niebezpieczeństwo, które w niniejszej sprawie zostało skonkretyzowane do możliwości narażenia zagrożenia epidemiologicznego oraz szerzenia choroby zakaźnej jaką jest W.. Sąd jako okoliczność łagodzącą uwzględnił zaś fakt, że oskarżony nie był uprzednio karany.

Sąd uznał, że orzeczona wobec oskarżonego kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i spełni swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonego jak też cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ze względu na prewencje ogólną.

Z. G. (1)

Punkt II wyroku, czyn I

Na mocy art. 33 § 2 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. sąd orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 200 złotych.

Sąd uznał, że oskarżony popełnił czyn zabroniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tym samym na mocy art. 33 § 2 k.k. mógł obok kary pozbawienia wolności orzec karę grzywny.

Sąd określając liczbę stawek dziennych grzywny, sąd kierował się tymi samymi okolicznościami, które uwzględnił przy wymiarze kary pozbawienia wolności, a także miał na względzie, aby ukazać oskarżonemu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych, zaś ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 zł, sąd miał na uwadze warunki rodzinne i stosunki majątkowe oskarżonego, w szczególności fakt, iż prowadzi on dobrze zarobkujące gospodarstwo rolne.

Z. G. (1)

Punkt III wyroku, czyn II

Sąd uznał oskarżonego winnym popełnienia czynów zarzucanych mu w punkcie II aktu oskarżenia tj. przestępstwa z art. 78 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt i art. 165 § 1 pkt 1 k.k. i art. 272 k.k. i art. 273 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to w myśl art. 11 § 3 k.k. na mocy art. 78 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Czyn z art. art. 78 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.

Wymierzając oskarżonemu karę sąd kierował się zasadami wymiaru kary określonymi w art. 53 § 1 i 2 k.k. i uwzględnił całokształt okoliczności, zarówno łagodzących jak i obciążających mających wpływ na wymiar kary.

Wśród okoliczności obciążających, które miały wpływ na wymiar kary oskarżonego wymienić należy przede wszystkim wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, o którym świadczy postać zamiaru jaki towarzyszył oskarżonemu w momencie popełniania przestępstw - zamiar bezpośredni, jego motywacja - chęć osiągnięcia korzyści majątkowej, rodzaj i charakter naruszonego dobra tj. bezpieczeństwa powszechnego, bowiem swoim czynem oskarżony sprowadził bezpośrednie niebezpieczeństwo poprzez uniemożliwienie wycofania z rynku jaj i kur, które były zarażone pałeczką W.. Dodatkowo oskarżony swym zachowaniem naruszył dobro jakim jest wiarygodność dokumentów bowiem podstępem wyłudził poświadczenie nieprawny i świadomie używała dokumentu poświadczającego nieprawdę.

Zważywszy na powyższe należało stwierdzić, że oskarżony swym czynem wyczerpał znamiona wielu czynów zabronionych, ale także naruszył wiele dóbr chronionych prawem, co także sąd uwzględnił podczas wymiaru przedmiotowej kary.

Sąd jako okoliczność łagodzącą uwzględnił zaś fakt, że oskarżony nie był uprzednio karany.

Sąd uznał, że orzeczona wobec oskarżonego kara 10 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu i spełni swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonego jak też cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa ze względu na prewencje ogólną.

Z. G. (1)

Punkt IV wyroku, czyn II

Na mocy art. 33 § 2 k.k. w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. sąd orzekł wobec oskarżonego karę grzywny w wysokości 240 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 200 złotych.

Sąd uznał, że oskarżony popełnił czyn zabroniony w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, tym samym na mocy art. 33 § 2 k.k. mógł obok kary pozbawienia wolności orzec karę grzywny.

Sąd określając liczbę stawek dziennych grzywny, sąd kierował się tymi samymi okolicznościami, które uwzględnił przy wymiarze kary pozbawienia wolności, a także miał na względzie, aby ukazać oskarżonemu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych, zaś ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 200 zł, sąd miał na uwadze warunki rodzinne i stosunki majątkowe oskarżonego, w szczególności fakt, iż prowadzi on dobrze zarobkujące gospodarstwo rolne.

Z. G. (1)

Punkt V wyroku

I-II

Na mocy art. 43a § 2 k.k. sąd orzekł od oskarżonego Z. G. (1) świadczenie pieniężne na rzecz F. (...) (...) oraz (...) w kwocie 5.000 zł. Orzeczenie świadczenia pieniężnego w niniejszej sprawie było obligatoryjne bowiem oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu zabronionego z art. 165 § 1 pkt 1 kk, tym samym sąd nie posiadał żadnego luzu decyzyjnego co do możliwości orzeczenia świadczenia.

Sąd mógł orzec wobec oskarżonego świadczenie pieniężne od kwoty 5.000 zł do kwoty 60.000zł, orzekł najniższą kwotę świadczenia bowiem miał na względzie, możliwości zarobkowe oskarżonego oraz fakt, że orzeczono wobec niego w niniejszej sprawie także karę grzywny w kwocie 72.000 zł oraz zasądzono opłatę i obciążono wydatkami postępowania.

Z. G. (1)

Punkt VI wyroku

I-II

Sąd jako karę łączną pozbawienia wolności orzekł wobec oskarżonego Z. C. G. (2) karę 1 roku pozbawienia wolności. Stosując karę łączną sąd zastosował zasadę częściowej absorpcji, albowiem mógł wymierzyć karę w granicach od 11 miesięcy pozbawienia wolności do 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności.

W ocenie Sądu jest to kara adekwatna do znacznego stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynów oskarżonego, jak również wypełniająca dyrektywy określone w art. 53 k.k. Wymierzając karę Sąd wziął pod uwagę również, aby zarówno kara spełniła swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze, jakie ma wobec sprawcy osiągnąć, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Za okoliczność obciążające sąd uznał lekceważący stosunek oskarżonego wobec norm prawa powszechnie obowiązującego, wysoki stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów, o którym świadczy postać zamiaru jaki towarzyszył oskarżonemu w momencie popełniania przestępstw - zamiar bezpośredni, jego motywacja - chęć osiągnięcia korzyści majątkowej, rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego tj. narażenia na zagrożenia epidemiologicznego oraz szerzenia choroby zakaźnej jaką jest W.

Za okoliczność łagodzącą sąd uznał natomiast brak uprzedniej karalności oskarżonego.

Z. G. (1)

Punkt VII wyroku

I-II

Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata. W ocenie sądu oskarżony zasługuje na danie mu szansy na resocjalizację w warunkach wolnościowych. Towarzyszy temu przekonanie, iż sama możliwość zarządzenia wykonania kary będzie stanowiła dostateczną tamę przed popełnieniem przestępstw w przyszłości. Sąd pozostaje w przekonaniu, iż oskarżony nabierze krytycznej refleksji w odniesieniu do swojego postępowania. Wyciągnie odpowiednie wnioski na przyszłość i nie popełni więcej czynu zabronionego.

Sąd miał także na uwadze, że oskarżony nie był karany za przestępstwo na karę pozbawienia wolności. Zawieszeniu wykonania kary nie sprzeciwiała się zatem treść art. 69 § 1 k.k.

Z. G. (1)

Punkt VIII wyroku

I-II

Na mocy art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 3 k.k. w miejsce jednostkowych kar grzywny orzeczonych w pkt III i IV wyroku sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną w wysokości 360 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 200 złotych.

W ocenie Sądu jest to kara adekwatna do znacznego stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynów oskarżonego, jak również wypełniająca dyrektywy określone w art. 53 k.k. Wymierzając karę sąd wziął pod uwagę również, aby zarówno kara spełniła swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze, jakie ma wobec sprawcy osiągnąć, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Sąd uznał, że kara grzywny w określonym wymiarze, nie jest karą zbyt dolegliwą, bowiem oskarżony prowadzi gospodarstwo rolne, które przynosi mu stały dochód.

Sąd miał na względzie, że kara winna być adekwatna do społecznej szkodliwości, czynu popełnionego przez oskarżonego, a należy mieć na względzie, że oskarżony popełnił dwa odrębne przestępstwa, związane z poważnym naruszeniem przepisów ochrony zdrowia zwierząt oraz zagrażaniem bezpieczeństwu publicznemu.

Oskarżony świadomie i z zamiarem utrudnił wykonywanie działań służących zwalczaniu choroby zakaźnej, fałszując dokumenty i wprowadzając w błąd organy inspekcji weterynaryjnej, co mogło prowadzić do poważnych konsekwencji epidemiologicznych. Z tego względu kara grzywny miała na celu wyrażenie dezaprobaty dla takiego zachowania oraz odstraszenie oskarżonego od popełnienia podobnych czynów w przyszłości.

Sąd ze względu na powagę naruszonych dóbr chronionych prawem przez oskarżonego oraz jego lekceważącą postawę i brak okazania skruchy wymierzył karę łączną kierując się zasadą kumulacji kar.

Z. G. (1)

Punkt IX wyroku

I-II

Na mocy art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązano oskarżonego do informowana sądu o przebiegu okresu próby. Obowiązek ów przyczyni się do oceny postępowania oskarżonego w okresie próby. Zdaniem sądu wpłynie to na oskarżonego dyscyplinująco. Oskarżony musi przy tym wiedzieć, że uchylanie się od obowiązku może stanowić podstawę do zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

6. inne zagadnienia

Koszty procesu

Punkt X wyroku

O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 k.p.k., zobowiązując oskarżonego do zapłaty kwoty 600 złotych tytułem opłaty oraz obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 1.021,05 złotych. Zaznaczyć jednak należało, że sąd omyłkowo nieprawidłowo wyliczył kwotę tytułem opłaty, jaką winien uiścić oskarżony, bowiem zgodnie z Ustawą z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.) art. 2 ust. 1 pkt. 3 ze względu na karę pozbawienia wolności winien uiścić opłatę w kwocie 180 zł, zaś zgodnie z art. 3 ust. 1 ze względu na karę grzywny winien uiścić kwotę 14.400 zł, tym samym w sumie 14.580 złotych.

Rozstrzygnięcie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym wina i sprawstwo nie budziły wątpliwości. Brak przy tym podstaw do zwolnienia oskarżonego od kosztów. Zapłata kosztów zdaniem sądu nie narazi go na istotny uszczerbek w utrzymaniu.