Prezes spółki uniewinniony od zarzutu wyłudzenia kredytów z banku

K. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

W. X.

Prokuratura Rejonowa w Lublińcu oskarżyła W. X. o to, że w dniach 10 i 11 kwietnia 2019 roku, a następnie 14 listopada 2019 roku w S. i I., jako Prezes Zarządu (...) (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wyłudził:

- w dniu 10 kwietnia 2019 roku, kredyt w rachunku bieżącym w kwocie (...)zł uzyskany na podstawie umowy nr (...) wprowadzając w błąd przedstawicieli – pełnomocników (...) (...) co do zamiaru i możliwości bieżącej obsługi kredytu i jego spłaty,

- w dniu 11 kwietnia 2019 roku kredyt elastyczny odnawialny w wysokości (...) zł uzyskany na podstawie umowy nr (...) wprowadzając w błąd przedstawicieli (...) (...). co do zamiaru i możliwości bieżącej obsługi kredytu i jego spłaty

- a następnie w dniu 14 listopada 2019 roku reprezentując jedynego udziałowca (...) (...)z/s w V. zbył całość udziałów nieustalonej osobie podającej się za V. W., co w konsekwencji doprowadziło do zaniechania obsługi kredytów i powstania zadłużenia w kwocie (...)zł na szkodę B. (...) wynikającej z gwarancji kredytowych,

tj. o przestępstwo określone w art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k.

Oskarżony W. X. pozostawał prezesem i zarazem jedynym członkiem zarządu spółki (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Przedmiotem jej działalności był m.in. transport drogowy towarów, przeładunek towarów w punktach przeładunkowych, magazynowanie i przeładowywanie towarów, działalność usługowa związana z przeprowadzkami. Spółka została wpisana do KRS z dniem 05.01.2017 roku. Ponadto W. X. był wspólnikiem – komplementariuszem - spółki (...) (...) z siedzibą w V.. W/w (...) posiadała całość udziałów w kapitale zakładowym Spółki (...) (...)o kapitale zakładowym w wysokości (...)złotych.

Ponadto W. X. figurował we wpisach łącznie (...)podmiotów gospodarczych:

⚫

(...) (...) z/s M., jako prezes zarządu

⚫

(...) (...) z/s w E., jako prezes zarządu, posiadający całość udziałów spółki

⚫

(...) (...) z siedzibą w V. – jak jej komplementariusz, uprawniony do reprezentacji

⚫

(...) (...) z/s w M.

⚫

(...) (...) z/s w S., jak prezes zarządu posiadający całość udziałów spółki

Do spółki (...) były przypisane cztery rachunki bankowe prowadzone z złotówkach w banku (...) (...) o numerach:

(...) (rachunek bieżący VAT) otwarty w dniu 05.06.2018 r.

(...) otwarty 30.01.2017

(...)otwarty 30.01.2017

(...)otwarty 11.12.2017

Oraz jeden rachunek prowadzony w walucie (...)

(...) otwarty 30.01.2017,

z których wszystkie zostały zamknięte w dniu 20.11.2020 roku. Osobą umocowaną do prowadzenia wszystkich kont był W. X.

Dla firmy (...) (...) prowadzone były rachunki bankowe w (...) (...).:

(...)

(...)

(...)

(...)

(...)

Dla firmy (...) (...) prowadzone były rachunki bankowe w (...) (...)..:

(...)

(...)

(...)

(...)

Oskarżony W. X. był powiązany osobowo i biznesowo z Ł. W., A. M., B. M. i księgowym Ł. B.. Te osoby konsultowały ze sobą w miarę potrzeby aktualną sytuację, jak i pomysły w zakresie zmiany czy modyfikacji przedsięwzięć gospodarczych.

Ze zgodnych relacji zarówno osób zarządzających firmą, jak i jej pracowników wynikało, że (...) (...) funkcjonowała na rynku dobrze, było dużo zleceń, nie było opóźnień w wypłacie wynagrodzeń dla pracowników. Kontrahenci byli zadowoleni z jakości świadczonych usług i nie wystawiali spółce jako partnerowi gospodarczemu negatywnych opinii. Wręcz przeciwnie spółka miała dobrą renomę oraz bardzo dobrą opinię na rynku.

Wydruk z KRS dot. (...)

W dniu 10 kwietnia 2019 roku w S. między (...) (...) z/s w I., a (...) (...) zawarto umowę kredytową nr (...) o kredyt na rachunku bieżącym. Zgodnie z postanowieniami umowy kredytobiorca miał przeznaczyć wszelkie kwoty wypłacone z tytułu umowy kredytu w rachunku na finansowanie swojej bieżącej działalności gospodarczej. Kwota kredytu wynosiła (...) złotych, a okres kredytowania był równy (...) miesiącom. Dzień ostatecznej spłaty wyznaczono na 9.04.2020 roku. W umowie kredytowej zawarte były informacje o zabezpieczeniu wykonania zobowiązania w postaci gwarancji

(...). Na ich podstawie w przypadku braku spłaty kredytu B. (...) obowiązany był do wypłaty (...) kwoty kredytu, bankowi udzielającemu kredytu. Ponadto w umowie kredytobiorca tj. (...) (...) oświadczył, że poza tokiem zwykłej działalności nie dokona zbycia, nie wynajmie, ani w inny sposób nie rozporządzi oraz nie obciąży istotnego składnika swojego mienia tytułem zabezpieczenia wierzytelności osób trzecich. Ponadto z Regulaminu stanowiącego integralną część umowy kredytu wynika, że kredytobiorca ma obowiązek zawiadamiania B. m.in. o sytuacji faktycznej i prawnej mającej lub mogącej mieć znaczenie dla sytuacji finansowej, jego działalności oraz wykonywania postanowień umowy, w tym w szczególności o strukturze własnościowej klienta. (...) (...) miało obowiązek informować B. o decyzjach i faktach mających wpływ na jej sytuację prawną, ekonomiczną i finansową, szczególnie o zmianach struktury własnościowej, powiązań własnościowych lub/i organizacyjnych lub właścicielskich lub gospodarczych z innymi podmiotami, w tym także z Bankiem, zmianach struktury kapitałowej, powiązań kapitałowych lub i organizacyjnych z innymi podmiotami, w tym, także z Bankiem jeśli takie powiązania wystąpią.

W dniu 11.04.2019 roku oskarżony W. X. zawarł umowę elastycznego kredytu odnawialnego nr (...)/(...)z (...) (...). na kwotę (...)złotych. Wskazana umowa zabezpieczona była gwarancjami spłaty kredytu w ramach portfelowej linii gwarancyjnej z regwaracją udzielaną przez (...) w ramach programu (...) nr (...)

(...). Na ich podstawie w przypadku braku spłaty kredytu B. (...) obowiązany był do wypłaty (...)kwoty kredytu, bankowi udzielającemu kredytu.

umowa portfelowej linii gwarancyjnej z regwarancją udzielaną przez (...) w ramach programu (...) nr (...)

Partner biznesowy oskarżonego - Ł. W., zajmujący się przede wszystkim prowadzeniem firmy (...) (...) w latach 2018-2019 wpadł na pomysł dalszego rozwijania działalności o nowe przedsięwzięcia. Spółka (...) (...) powstała w roku 2017. Od początku jej funkcjonowania przedmiotem działalności był transport do (...) realizowany w praktyce wyłącznie samochodami typu „bus”. Ł. W. wraz z A. M. zajmowali się świadczeniem na giełdzie usług spedycji przy wykorzystaniu busów. Firma z roku na rok osiągała coraz większe obroty. Jeśli chodzi o podział obrotów w ramach spółki, to A. M. „robił” (...) obrotu, a Ł. W. w granicach (...) Spółka bardzo dobrze się rozwijała, w 2017 roku lub 2018 roku „wzięto” w leasing nowe samochody w liczbie (...)sztuk. Firma w 2018 roku osiągała (...) zł. obrotu rocznie.

Ł. W. w 2018 roku wpadł na pomysł produkcji domków mobilnych, obecnie bardzo popularnych na rynku. Produkcja początkowo miała miejsce w V. przy ulicy (...), jednakże z biegiem czasu liczba zamówień się zwiększyła i gałąź domków mobilnych przynosiła coraz większy zysk. Pod koniec 2018 roku Ł. W. wpadł na pomysł dalszego rozwoju działalności, tym razem w zupełnie innej dziedzinie. Mianowicie zaczął prowadzić rozmowy z mężczyzną o nazwisku E., który był właścicielem bardzo dużego obiektu o nazwie (...) w V.. Ponieważ właściciel sygnalizował możliwość wyzbycia się tej nieruchomości, R. M.zaczął rozważać wybudowanie w miejscu hal w środku parku trampolin, „dmuchańców” i restauracji bistro oraz dobudowanie jednego kortu tenisowego, który po przejęciu wszystkich klientów z trzech kortów oraz szkółek miałby bardzo dobre obłożenie i przynosiłby dochód. Ł. W. w trakcie spotkania w którym uczestniczyli jego partnerzy podzielił się swoim pomysłem, zaznaczając, że według jego wyliczeń należy „włożyć w ten obiekt” ponad (...)złotych. W. X. zaakceptował ten plan pod warunkiem, że księgowy „poukłada to wszystko i wymyśli finansowanie”. R. M.i Ł. B. zastanawiali się jakie należy podjąć działania aby inwestycja mogła w zakładany sposób zostać zrealizowana i przynosić zyski.

W toku prowadzonych negocjacji ostatecznie R. M.zaproponował właścicielowi kwotę (...) złotych za nabycie tej nieruchomości, zaznaczając, że nie jest w stanie jednorazowo uiścić takiej kwoty. W konsekwencji strony podpisały umowę wynajmu obiektu na okres 3 lat za określoną kwotę z prawem zakupu tej nieruchomości w okresie 3 lat za ustaloną cenę, czyli za (...) złotych. W umowie był zapis, że jeśli w ciągu 3 lat wynajmujący nie odkupią tej nieruchomości, to wszelkie poniesione nakłady nie będą podlegać zwrotowi i właściciel obiektu będzie mógł je zatrzymać. Była to dość ryzykowna umowa, ponieważ R. M. i jego partnerzy nie dysponowali w tamtym czasie środkami pozwalającymi na dokonanie zakupu tej nieruchomości.

Na marginesie, ostatecznie ta inwestycja została zrealizowana i funkcjonuje w V. do dnia dzisiejszego pod nazwą V..

Tymczasem zastanawiając się nad sposobem sfinansowania inwestycji dokonano przeglądu prowadzonych pod różnymi firmami przedsięwzięć gospodarczych. W tamtym czasie firma R. M.

(...) zajmowała się tylko transportem do (...), miała jak zaznaczono wyrobioną markę na giełdzie trans i bardzo dobre rekomendacje. Dodatkowo w 2019 roku przedmiot działalności poszerzył się o produkcję domków, która pod koniec tegoż roku przyniosła na tyle duże zamówienia, że koniecznym stało się wynajęcie większej hali w miejscowości V., gdzie do chwili obecnej te domki są produkowane.

Drugą gałęzi biznesu, który łączył wspólników (aczkolwiek nie wszystkich w sensie formalnym) była spółka (...) (...). Ta spółka zajmowała się tylko i wyłącznie spedycją. Zajmując się tego typu działalnością, zwraca się przede wszystkim uwagę na przewoźników, to znaczy na ocenę ich usług, na historię, na referencje i tym podobne kwestie.

Księgowy Ł. B. stwierdził, że aby spółka (...) mogła w przyszłości dokonać zakupu tej hali na kredyt, nie może być obciążona żadnymi zobowiązaniami z tytułu leasingu, ponieważ to wpływa na ocenę zdolności kredytowej. Tymczasem firma miała takie obciążenia z tytułu zakupu busów. Do tego prowadząc transport do (...) w praktyce należy oferować kontrahentom bardzo długie terminy płatności należności, nawet do (...) dni, co wynikało ze specyfiki uregulowanych umownych, a jednocześnie mogło stanowić utrudnienie dla zaciągnięcia kredytu.

Z tego też względu Ł. B. zaproponował oskarżonemu i jego partnerowi zakupienie nowej spółki, tzw.(...)w stosunku do której on gwarantował, że ta spółka nie ma żadnych należności ani zobowiązań i z tego tytułu jest „czysta”. Oskarżony i Ł. W. dokonali zakupu udziałów spółki (...), której zmieniono nazwę na (...). W dalszej kolejności Ł. B. doradził podzielenie dotychczasowej działalności na trzy gałęzie. Pierwotnie partnerzy biznesowi zajmowali się transportem i spedycją. Następnie „doszła im” produkcja domków i rozrywka. W konsekwencji ta produkcja domków i rozrywka miała być i jest realizowana w ramach Ł. (...) (...). Drugą gałęzią działalności pozostała spedycja, przy czym ona jest realizowana pod nazwą (...). Ze spółki (...) postanowiono „przerzucić” transport do (...) co też uczyniono w drodze cesji umów leasingu busów na (...) od maja do września 2019 roku. Każda z tych cesji została poręczona wekslem przez spółkę (...).

Jeśli chodzi o działalność transportową, to jak zaznaczono większość ok. (...) obrotu „robił” A. M., który początkowo się zgadzał, że będzie sam prowadził spółkę (...). Niestety za jakiś czas zmienił zdanie, oświadczając, że nie chce już prowadzić tego transportu. Wówczas oskarżony i Ł. W. zdecydowali się na sprzedaż spółki (...), jako, że ten ostatni z uwagi na nadmiar zajęć nie był fizycznie w stanie jeszcze prowadzić tej dodatkowej gałęzi biznesu w ramach firmy (...).

W konsekwencji partnerzy biznesowi zdecydowali się sprzedać z ich perspektywy gotowy biznes, podmiot funkcjonujący z dobrą historią na giełdzie, pozytywnymi opiniami kontrahentów oraz flotą busów wziętych w leasing, dodatkowo poręczonych przez firmę (...). Co więcej, na rachunkach bankowych spółki pozostawały znaczące środki pieniężne w postaci kredytów obrotowych, które zdecydowanie ułatwiały potencjalnemu nabywcy prowadzenie tej działalności. W efekcie spodziewali się uzyskać z tytułu sprzedaży udziałów spółki kwotę ok. (...) zł.

Niestety z ich pola widzenia zupełnie umknął fakt, iż oskarżony jako prezes zarządu spółki, która zaciągnęła kredyty miał obowiązek informować Banki o decyzjach i faktach mających wpływ na jej sytuację prawną, ekonomiczną i finansową, szczególnie o zmianach struktury własnościowej, powiązań własnościowych lub/i organizacyjnych lub właścicielskich lub gospodarczych z innymi podmiotami, w tym także z Bankiem, zmianach struktury kapitałowej, powiązań kapitałowych lub i organizacyjnych z innymi podmiotami.

Spółka (...) (...) zatrudniała kilkunastu pracowników. Na przełomie sierpnia/września 2019 roku z większością z nich zaczęto rozwiązywać umowy o pracę. Była to konsekwencja wcielenia w życie planów biznesowych związanych ze zmianą przedmiotu działalności spółki (...) (...), połączonych z decyzją o częściowej zmianie profilu działalności (...) (...) oraz przeniesieniu działalności spedycyjnej do zakupionej w tym celu spółki (...) (...) z/s w E.. Oczywiście pracownicy spółki (...) nie byli informowani o planach biznesowych ich pracodawców. W praktyce ci sami pracownicy z którymi rozwiązano umowę o pracę w (...) (...), znaleźli zatrudnienie w spółce (...) (...) z/s w E.. Tytułem przykładu należy wskazać, że umowa o pracę na czas nieokreślony Ł. A. z firmą (...) (...) z dnia 06.06.2019 roku uległa rozwiązaniu z dniem 09.09.2019 roku na mocy porozumienia stron, a od dnia 10.09.2019 roku, na podstawie umowy na czas nieokreślony został on pracownikiem spółki (...) (...) na tym samym stanowisku. Z relacji pozostałych pracowników wynikało, że rozwiązywanie umów o pracę za porozumieniem stron było narzucane przez pracodawcę i miało na celu zawarcie nowych umów między pracownikami, a nowym podmiotem gospodarczym. Umowa o pracę D. A. z (...) (...) została rozwiązana 31.08.2019 roku, a nowa umowa z (...) (...) została podpisana 02.09.2019 roku. W. M. była zatrudniona w (...) na stanowisku specjalisty ds. administracji, a następnie od września 2019 roku pracuje na tym samym stanowisku w (...) (...) Według jej wiedzy z wszystkimi pracownikami spółki w tym okresie rozwiązano umowy, a następnie zawarto nowe umowy, z wyjątkiem kobiet, które pozostały na urlopach związanych z macierzyństwem. Na przełomie sierpnia i września 2019 roku spedytorzy, którzy zmienili zatrudnienie mieli wprowadzać do użytku nową nazwę firmy, w celu wyrobienia sobie rozpoznawalności na rynku. Jedynym pracownikiem z którym nie rozwiązano umowy o pracę i nie zatrudniono w firmie (...) (...) była P. M., która jednak przez większość roku 2019 pozostawała na urlopie macierzyńskim, a następnie wychowawczym. Z relacji wszystkich pracowników wynikało, że zmiana pracodawcy z firmy (...) (...) na (...) z/s w E. nie wywołała w praktyce żadnych widocznych z ich perspektywy zmian. Posiadali taki sam zakres obowiązków, te same numery telefonów służbowych, posługiwali się też tym samym sprzętem. Co więcej początkowo pracowali w tych samych pomieszczeniach, a późniejsza ich zmiana, wynikała ze zmniejszenia ilości pracowników, dalej jednak pracowali na terenie tego samego budynku.

Na podstawie Raportu z oceny ksiąg rachunkowych sporządzonych przez biegłego rewidenta za okres 01.01.2019 roku – 31.10.2019 roku należy uznać, że sytuacja spółki była dobra, choć wynik finansowy netto za analizowany okres (do października 2019 roku) był niższy o (...) zł w porównaniu do roku poprzedniego. W porównaniu do stanu na grudzień 2018 roku, zwiększył się natomiast kapitał zapasowy ze (...)złotych do (...)złotych.

Od dnia 20 września 2019 roku oskarżony oraz jego pełnomocnik prowadzili korespondencję za pomocą wiadomości e- mail z osobą o danych G. B., posługującą się adresem (...), która dotyczyła ofert sprzedaży udziałów spółki (...) (...). Ta korespondencja była rezultatem wystawionej przez W. X. na portali (...)

(...)oferty sprzedaży udziałów spółki. Korespondencja dotyczyła szczegółów potencjalnej transakcji. Od listopada wiadomości były kierowane również na adres (...) należący do adwokata E. E..

Jak się w późniejszym czasie okazało z informacji przekazanej przez adwokata E. E., Kancelaria (...) posługuje się wyłącznie adresem e - mail kończącymi się domeną(...)natomiast nigdy nie posługiwali się adresem e-mail (...) a osoba o danych G. B. nie była u nich zatrudniona. Kancelaria faktycznie świadczyła usługi prawne na rzecz osoby o mieniu i nazwisku V. W., jednak jej zakres objęty jest tajemnicą adwokacką.

Ostatecznie prowadzone w drodze mailowej negocjacje zakończyły się porozumieniem w wyniku którego strony umówiły się na zawarcie umowy kupna sprzedaży udziałów spółki (...) (...) w C. w Kancelarii (...) (...).

W dniu 19.11.2019 roku w C. między (...) (...), reprezentowaną przez oskarżonego W. X., który był wspólnikiem uprawnionym do reprezentacji spółki, a obywatelem L. V. W. zawarto umowę zbycia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka zbyła na rzecz nabywcy całość udziałów w kapitale zakładowym spółki (...) (...), tj. (...)udziałów o wartości nominalnej (...)zł każdy, łącznie (...)złotych. Wskazane udziały zostały zakupione za kwotę (...) złotych. Zgodnie z postanowieniami umowy pierwsza część kwoty – (...)złotych – miała zostać zapłacona przelewem przed zawarciem umowy z dnia 19.11.2019 roku, druga część –(...)złotych miała być zapłacona gotówką w dniu zawarcia umowy. Tak też się stało.

Umowa została zawarta przed notariuszem, który poświadczył jej podpisanie w dniu 19.11.2019 roku, poświadczył tożsamość oskarżonego oraz tożsamość V. W. na podstawie okazanych dowodów osobistych oraz zgodność ich podpisów. Nabywca V. W. okazał (...) dowód osobisty nr (...), ważny do 30 maja 2022 roku, z którego wynikało, że urodził się (...). Jako adres do doręczeń wskazał: (...) – (...), ul. (...). W toku postępowania ustalono jednak, że nie przebywa pod wskazanym adresem, a mieszkańcy nie znają takiej osoby. W umowie znalazł się ponadto zapis, iż V. W., posługuje się językiem p.w stopniu umożliwiającym mu pełne zrozumienie treści umowy oraz ma świadomość skutków podejmowanych czynności w związku z jej zawarciem. W dniu 16.04.2020 roku dokonano w rejestrze KRS zmiany danych na podstawie których V. W. został ujawniony jako jedyny udziałowiec oraz prezes zarządu (...).

Uchwałą nr 1 z dnia 19.11.2019 roku zmieniono siedzibę spółki (...) z V. na M., uchwałą nr (...) odwołano zarząd spółki w osobie prezesa zarządu W. X., a następnie uchwałą nr (...)powołano nowy zarząd spółki w osobie V. W. – jako nowego prezesa spółki. Protokół obrady nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki został sporządzony w formie aktu notarialnego dnia 19.11.2019 roku. Do akt sprawy, wraz z umową zbycia udziałów spółki, załączono protokół przekazania rzeczy, zgodnie z którym m.in. karta bankomatowa do konta prowadzonego w banku (...) B. (...) oraz loginy, kody, tokeny do kont w (...) (...)., (...) B. (...) oraz (...) (...). zostały przekazane V. W.. Na wskazanym protokole brakuje jednak jakichkolwiek podpisów, mimo notarialnego poświadczenia.

W dniach 20-26.11.2019, a więc w czasie tygodnia od zawarcia umowy zbycia udziałów spółki, w Kantorze (...) z/s w M. dokonano szeregu transakcji o znaczących kwotach polegającej na wymianie waluty p. na walutę e.

Na konto Kantoru wpłynęły kwoty w wysokości:

⚫

(...)złotych – w wykonaniu przelewu z dnia 20 listopada 2019

⚫

(...)złotych – w wykonaniu przelewu z dnia 21 listopada 2019

⚫

(...)złotych oraz (...)złotych – w wykonaniu przelewu z dnia 25 listopada 2019 roku

Osobą wpłacającą w/w kwoty w celu zakupu waluty (...), w imieniu (...) (...) był mężczyzna legitymujący się l. dowodem osobistym na nazwisko V. W.. Wpłacający przedłożył protokół, w formie aktu notarialnego, z obrad nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników spółki (...) (...), z którego wynika, że od dnia 19.11.2019 roku jest członkiem jednoosobowego zarządu spółki i pełni funkcję jej prezesa. Ponadto załączył skan l. dowodu osobistego, o numerze (...), na potwierdzenie swoich danych. Na dowodach sprzedaży walut obcych widnieje numer jego dowodu osobistego (wskazanego powyżej), a także podpisy własnoręczne V. W., potwierdzające odbiór gotówki.

Postanowieniem z dnia 10 maja 2022 roku V. W. postawiono zarzut popełnienia czynu z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk w zw. z art. 12 § 1 kk wspólnie i w porozumieniu z W. X.. W toku postępowania przygotowawczego został przesłuchany w charakterze podejrzanego w wykonaniu e. d.. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2024 roku częściowo umorzono śledztwo w zakresie zarzutu wobec V. W. wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie przestępstwa.

Zgodnie z opinią biegłego grafologa powołanego w toku postępowania przygotowawczego podpisy pod umową zbycia udziałów spółki (...) (...) nakreślone przez osobę podającą się za V. W. nie są tożsame pod kątem wykonawstwa z podpisami, które V. W. składał podczas procedury e. d.. Należy więc uznać, że to nie V. W., przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego, był osobą, która podpisała z W. X. umowę zbycia udziałów spółki. W kontekście wyżej ujawnionych okoliczności należy wręcz stwierdzić, że V. W. nie wiedział, że został ujawniony jako nowy właściciel udziałów oraz prezes zarządu spółki (...). Świadek oświadczył, że nie zna osoby oskarżonego, nie prowadził nigdy działalności w P., tym bardziej nie ma nic wspólnego ze spółką (...), a w P. przebywał jedynie na terytorium wojewódzka (...). Wobec powyższego należy stwierdzić, że świadek nie był osobą, która złożyła własnoręczne podpisy na dowodach sprzedaży walut obcych przy dokonywaniu transakcji w kantorze wymiany walut. Należy wskazać, że w/w transakcje miały mieć miejsce w dniach 20.11. – 25.11.2019 roku, a więc zaledwie kilka dni po zawarciu umowy sprzedaży spółki.

Powyższe daje asumpt do stwierdzenia, że dane V. W. zostały wykorzystane jedynie w celu podpisania umowy zbycia udziałów spółki, a następnie ujawnienia w rejestrze KRS V. W. jako prezesa zarządu spółki (...). W dalszej kolejności osoba legitymująca się l. dowodem osobistym na nazwisko V. W. wyprowadziła środki finansowe z rachunków bankowych spółki (...), przelała je na rachunek Kantoru (...) z/s w M. w celu dokonania zakupu waluty (...) i po fizycznym wypłaceniu gotówki w tej walucie opuściła granice (...) Nowy nabywca udziałów spółki (...) nie miał, jak się okazało najmniejszego zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej pod w/w firmą.

W związku z niewywiązaniem się przez (...) (...) ze zobowiązań wynikających z umowy kredytu nr (...), (...) (...). wezwał B. (...) do zapłaty kwoty (...) złotych. Umowa kredytu była objęta gwarancją przez B. (...) w ramach umowy portfelowej linii gwarancyjnej nr (...) z dnia 15.06.2018 r. W wyniku niewywiązywania się (...) z zobowiązań (...) wypłacił (...) (...). kwotę (...) złotych. Z zeznań świadka K. M. oraz wyjaśnień oskarżonego wynika, że kredyt był częściowo spłacany do kwoty (...) złotych.

Co więcej (...) zawarł w dniu 29.10.2015 roku umowę portfelowej linii gwarancyjnej z regwarancją udzielaną przez (...) w ramach programu (...) nr (...)z (...) (...). Wobec niewywiązywania się przez (...) (...) z obowiązku wynikających z umowy kredytu, (...), w wykonaniu umowy z dnia 29.10.2015 roku wezwał (...) do zapłaty z tytułu gwarancji spłaty kredytu kwoty (...) złotych. Po pomniejszeniu kwoty o(...)złotych tytułem należnej prowizji, (...) wypłacił (...) kwotę (...) złotych, z tytułu realizacji gwarancji zobowiązania (...) (...)

umowa portfelowej linii gwarancyjnej z regwarancją udzielaną przez (...) w ramach programu (...) nr (...)

Numerem rachunku na który udzielono kredyt w wysokości (...) złotych z banku (...) (...) był numer (...).

Numerem rachunku na który udzielono kredyt w wysokości (...)złotych z (...) (...). był numer (...). Dnia 15.04.2019 r. na wskazane konto wpłynęła kwota (...) złotych z tytułem Uruchomienie kredytu nr umowy (...)

Na podstawie historii transakcji dokonanych na koncie prowadzonym dla spółki w (...) B. (...), z rachunku (...) dokonano szeregu wpłat, w okresie od 13.05.2019 roku do 28.12.2019 roku na łączną kwotę (...) złotych.

W okresie 12.11 – 13.11.2019 miały miejsce trzy wypłaty z konta prowadzone dla (...) (...) Dwie z nich zostały dokonane na konto w (...) (...). na które została przekazana pożyczka w łącznej kwocie(...)złotych. Trzecia transakcja z dnia 13.11 została dokonana na konto (...) prowadzone dla (...) (...). w kwocie (...) złotych.

Ponadto na koncie podstawowym prowadzonym w (...) (...) już po zawarciu umowy zbycia udziałów spółki, miały miejsce dwie przelewy, dla Kantoru wymiany walut E. mieszczącego się w M.. Pierwsza z nich na kwotę (...)zł miała miejsce w dniu 20.11.2019 roku i miała tytuł zakup waluty e. Druga właściwie analogiczna, na kwotę (...) złotych, miała miejsce w dniu 25.11.2019 roku i nosiła tytuł zakup waluty (...).

W dodatku w dniu 25.11.2019 roku miały miejsce dwie transakcje przychodzące z rachunku (...) (...). (rachunku kredytowego) każda na kwotę (...)złotych, opatrzone tytułami „zasilenie konta”.

Jak wynika z potwierdzenia przelewu (k. 220) na konto kantoru wymiany walut (...) wpłynęły ponadto dwa przelewy z konta prowadzonego dla (...) (...).(...) każdy na kwotę (...) złotych. Konto to było kontem obsługującym umowę kredytową zawartą z (...) w dniu 11 kwietnia 2019 roku.

Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Zeznania V. W.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka złożonym w toku przesłuchania w wykonaniu e. d.. Jego zeznania znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale, przede wszystkim w dowodzie z opinii biegłego grafologa. Opinia biegłego grafologa, której Sąd nie kwestionuje, daje podstawy by uznać świadka V. W. za całkowicie wiarygodnego, wobec czego Sąd ustalając stan faktyczny opierał się na jego zeznaniach. Na podstawie analizy opinii biegłego grafologa i zeznań świadka V. W. należy stwierdzić, że przesłuchany świadek nie był osobą składającą podpis pod umową zbycia udziałów.

zeznania A. Ł. oraz I. Ł.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadków. Zeznania świadków, którzy mimo upływu czasu kojarzyli pewne okoliczności związane z zawartymi transakcjami są przede wszystkim zbieżne z ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym w postaci potwierdzeń przelewów, a także dowodów sprzedaży walut obcych. Co istotne w tym przypadku, świadkowie powzięli informację o zdarzeniu w związku z prowadzeniem kantoru wymiany walut, nie znali oskarżonego, ani obywatela L. prywatnie, zatem wiarygodność ich relacji nie budzi wątpliwości. Na marginesie sąd pragnie zauważyć, że nie kwestionuje wysoce specjalistycznej wiedzy I. Ł. w zakresie możliwości odróżnienia sfałszowanego dokumentu tożsamości od dokumentu autentycznego. Nie oznacza to jednak tego, iż osoba wypłacająca pieniądze nie posługiwała się oryginalnym dokumentem tożsamości, jako, że z poczynionych ustaleń wynika, iż V. W. nie mógł wypłacić wówczas tych środków finansowych.

Zeznania K. M.

Zeznania świadka znajdują swoje potwierdzenie przede wszystkich w dokumentach tj. umowie kredytu oraz umowie zbycia udziałów spółki. Świadek powziął wiedzę o okolicznościach sprawy w związku z wykonywaniem swojej pracy w charakterze pracownika Centrali (...) (...)., wobec czego brak było racjonalnych powodów do kwestionowania jego wiarygodności.

zeznania Ł. A.

Sąd Okręgowy w całości dał wiarę zeznaniom świadka Ł. A. albowiem są one logiczne, spójne i zbieżne z pozostałym zebranym materiałem dowodowym. Zeznania świadka są niezwykle dokładne, jednocześnie znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym w postaci mniej szczegółowych, ale wiarygodnych zeznań innych świadków pracowników (...) (...) tj. P. M., W. M., D. A.. Ponadto należy wskazać, że świadek pozostaje zatrudniony w (...) (...), której jedynym udziałowcem i prezesem zarządu jest W. X.. Świadek pozostaje w stosunku zależności (pracodawca - pracownik) do oskarżonego, nie miał więc interesu by składać zeznania przeczące wersji zdarzeń przedstawionej przez oskarżonego.

Zeznania X. Z.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka i uznał je za wiarygodne. Należy zauważyć, iż pewne różnice występujące między opisem okoliczności przejęcia pracowników spółki (...), przez (...) (...) prezentowanym przez świadka, a tymi przedstawionymi przez resztę pracowników, nie stanowiły przeszkody w ustaleniu przez Sąd rzeczywistego przebiegu zdarzeń. Świadek X. Z. opisuje, że doszło jedynie do zmiany nazwy firmy, podczas gdy inni świadkowie opisują rozwiązywanie i zawieranie nowych umów o pracę. Świadek opisuje zdarzenia odmiennie od reszty, nazywając je innymi słowami, natomiast sekwencja zdarzeń i ich przyczyny pozostają spójne.

Zeznania P. M.

Sąd nie znalazł podstaw aby kwestionować prawdziwość zeznań świadka, wskazuje jednak, że świadek w 2019 roku przebywała na zwolnieniu lekarskim, następnie na urlopie macierzyńskim, a potem wychowawczym, wiedzę o zdarzeniach mających miejsce w roku 2019 roku, posiada więc głównie z relacji współpracowników. Wskazała jednak, że w jej opinii spółka (...) oraz (...) to taka sama firma, ale o innej nazwie.

Zeznania B. M.

Sąd Okręgowy w całości dał wiarę zeznaniom świadka, które okazały się niezwykle istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie sposób jednak nie zauważyć, iż zeznania złożone na etapie postępowania przygotowawczego różnią się i to w dość istotny sposób od depozycji złożonych na etapie postępowania sądowego. Analizując treść zeznań, złożonych przez świadka na etapie śledztwa nie można nie zauważyć, iż przesłuchanie, które miało miejsce z udziałem obrońcy oskarżonego nie miało niestety optymalnego charakteru, a mianowicie fazy swobodnej wypowiedzi, uzupełnionej fazą zadawania dodatkowych pytań. Z ubolewaniem stwierdzić należy, iż niektórzy z funkcjonariuszy Policji popełniają ten błąd w taktyce przesłuchania, ograniczając tą czynność do zadawania pytań i notowania odpowiedzi. Bardzo często zubaża to wartość i jakość tego protokołu, gdyż wielokrotnie wobec braku owej spontaniczności świadkowie nie podzielą się informacjami istotnymi dla sprawy. Podkreślić należy, że co do zasady przesłuchanie winno składać się z dwóch zasadniczych etapów: po pierwsze etapu swobodnej (spontanicznej wypowiedzi), polegającego na przedstawianiu przez osobę przesłuchiwaną wszystkich znanych jej faktów związanych z celem przesłuchania. Relacja taka jest bardziej wierna niż ta, która jest przedstawiania w odpowiedzi na pytania, jednakże może zawierać materiał o różnej skali wartości; wypowiedzi swobodne są mniej kompletne, ale dokładniejsze (B. Hołyst,

Kryminalistyka,

I. 2004, s. 1110). Po drugie z etapu pytań kierunkowych, w których przesłuchujący zadaje osobie przesłuchiwanej szczegółowe pytania. Mogą to być pytania uzupełniające, zmierzające do uzyskania dodatkowych informacji, pominiętych w swobodnej odpowiedzi; pytania wyjaśniające, których celem jest otrzymanie konkretnych odpowiedzi w kwestiach, które budzą wątpliwości, a także mogą zmierzać do przypomnienia przesłuchiwanemu określonych okoliczności, o których mógł zapomnieć służących weryfikacji wypowiedzi; pytania kontrolne mające ułatwić ocenę treści i wiarygodności wyjaśnień lub zeznań osoby przesłuchiwanej.

Możliwym również jest, że udział obrońcy oskarżonego w toku tej czynności mógł mieć wpływ na zawężenie treści i jakości przedstawianych przez świadka organom ścigania informacji. Jak bowiem można przypuszczać taka taktyka mogła zostać przyjęta przez obrońcę w toku postępowania przygotowawczego, za czym przemawia dość zaskakujący fakt nie przedstawienia przez żadnego ze wspólników jakichkolwiek informacji na temat planów biznesowych, co poprzedzało podjęcie decyzji o sprzedaży udziałów spółki. Zważyć bowiem należy na fakt, że B. M. dopiero w trakcie przesłuchania na rozprawie głównej w dniu 1 lipca 2025 roku, jeszcze przed przesłuchaniem kluczowego, jak się okazało, świadka Ł. W. w trakcie fazy swobodnej wypowiedzi przedstawiła jak wyglądała w praktyce działalność gospodarcza prowadzona pod firmą (...) (...) oraz kto i kiedy podjął decyzję o zmianie profilu działalności spółki z jednoczesnym rozszerzeniem zakresu działalności podmiotu (...) (...) Na pytanie sądu świadek stwierdziła, iż nie mówiła o tym na etapie śledztwa, ponieważ nie wydawało jej się to istotne, jaki był powód sprzedaży spółki.

Sąd w całości dał wiarę tym zdecydowanie poszerzonym zeznaniom świadka, albowiem są one zgodne z treścią późniejszych zeznań R. M. i wyjaśnień oskarżonego, a także z zasadami logiki, doświadczenia życiowego i zgromadzonymi dokumentami.

Zeznania Ł. W.

Sąd Okręgowy niemal w całości dał wiarę zeznaniom świadka Ł. W., albowiem są one szczegółowe, obszerne, logiczne, spójne i znajdują odzwierciedlenie w całokształcie zabranego w sprawie materiału dowodowego oraz w zasadach wiedzy i doświadczenia życiowego. Co więcej depozycjom świadka, składanym zwłaszcza w ich końcowej fazie towarzyszyły wyraźne widoczne spontaniczne emocje, co świadczy o szczerości i wiarygodności tych relacji. Przedstawione przez świadka geneza i motywy rozwoju strategii biznesowej w ramach kilku podmiotów gospodarczych prowadzonych z partnerami biznesowymi są przekonujące i brak jest podstaw do kwestionowania ich wiarygodności. Zważyć również należy na fakt, iż przedstawiona przez Ł. W. sekwencja poszczególnych działań znajduje potwierdzenie w informacjach o spółkach, w zeznaniach innych świadków, które składają się na logiczny ciąg zdarzeń, mających rzeczowe uzasadnienie. Ponadto fakt prowadzenia do dnia dzisiejszego działalności gospodarczej we wskazanych miejscach i w opisanej formule jest znany zapewne większości okolicznych mieszkańców z powszechnie dostępnych informacji. W świetle tych okoliczności, mimo, że na pierwszy rzut oka może wydawać się to nieprawdopodobne, sąd doszedł do przekonania, że biorąc pod uwagę stopień skomplikowania planów inwestycyjnych, a także natłok obowiązków towarzyszących prowadzeniu działalności gospodarczej i wielość związanych z tym zadań, istotnie zarówno świadek, jak i oskarżony mogli przeoczyć istnienie dość istotnego zobowiązania względem banku, przed podjęciem decyzji o sprzedaży udziałów spółki, która kilka miesięcy wcześniej zaciągnęła kredyty obrotowe, które nie zostały spłacone.

Sąd krytycznie ocenił jedynie twierdzenia świadka co do tego, iż przed sprzedażą udziałów (...) (...) w skład aktywów tej spółki, oprócz pieniędzy na rachunkach bankowych wchodziły jeszcze wierzytelności z tytułu należnego spółce od Skarbu Państwa podatku VAT w kwocie (...)zł. Jak wynika bowiem z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w V. z dnia 26.11.2025r. spółka na dzień 31.10.2019r. nie dysponowała nadpłatą z tytułu podatku od towarów i usług (k.799). Nie jest natomiast wykluczonym, że spółka mogła liczyć na jakąś część należności od kontrahentów z tytułu zrealizowanych usług z odroczonym terminem płatności. Na tym bowiem polegała istota świadczonych usług transportowych, na co pośrednio wskazuje również informacja Sądu Rejonowego w C. z dnia 3.07.2025r. z treści której wynika, że w okresie od 01.01.2028r. do 31.12.2020r. w VIII Wydziale Gospodarczym toczyło się 40 spraw z powództwa (...) (...) (przy czym zdecydowana większość w l. 2018-2019). W przekonaniu sądu ewentualne wierzytelności spółki z tego tytułu nie mogły oscylować w podawanych przez świadka granicach ((...) zł.), lecz w zdecydowanie mniejszych kwotach. Zdaniem Sądu w tych dwóch kwestiach świadek wykazał się nadmiernym optymizmem w swoich kalkulacjach i minął się z prawdą (być może również z uwagi na upływ czasu i jednak niepełną wiedzę na całokształtu sytuacji finansowej spółki w listopadzie 2029r.)

Zeznania A. S.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka, albowiem nie budzą one wątpliwości i dotyczą okoliczności bezspornych. Zeznania nie przyniosły żadnego przełomu w sprawie. Co więcej świadek nie uczestniczył w żaden sposób w konstruowaniu u