Oskarżona jechała pod wpływem narkotyku, dostała rok ograniczenia wolności i zakaz jazdy

Ustalenie faktów

B. T.

Czyn przypisany - art. 178a § 1 kk

1. Kierowanie przez oskarżoną B. T. pojazdem mechanicznym pod wpływem środka odurzającego w postaci (...) w dniu 2 czerwca 2025 roku

2. Uprzednia niekaralność oskarżonej, dane osobopoznawcze, choruje na rwę kulszową, nadciśnienie tętnicze, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, przeszła epizod depresyjny po śmierci ojca w 2024 roku, w miejscu pracy cieszy się dobrą opinią

dane osobopoznawcze, opinia o pracowniku,

k. 63-77 i k. 83-88

Ocena dowodów

Wyjaśnienia oskarżonej B. T.

Już na wstępie należy wskazać, iż w istocie stan faktyczny w sprawie nie stanowił przedmiotu sporu. Oskarżona przyznała się do dobrowolnego zażycia (...) a następnie prowadzenia pojazdu mechanicznego. Jej wyjaśnienia nie budzą wątpliwości, znajdując potwierdzenie w ustaleniach sporządzonej opinii toksykologicznej. Oskarżona uznała zażycie narkotyku za jej wielki błąd, który wynikał z traumatycznych przeżyć (śmierć ojca, rozstanie z partnerem - k. 21). Podkreśliła, iż zdarzenie to miało charakter incydentalny. Sąd nie znalazł podstaw, aby wyjaśnienia oskarżonej zakwestionować.

opinia toksykologiczna. Po zatrzymaniu oskarżonej, jej zachowanie wskazywało na prawdopodobieństwo prowadzenia pojazdu pod wpływem narkotyków. Z tego też względu pobrano od oskarżonej krew, którą poddano badaniu na zawartość amfetaminy. Podkreślić przy tym trzeba, iż już podczas pobrania krwi oskarżona przyznała, iż zażyła(...)(protokół pobrania krwi - k. 9). Sporządzona opinia ujawniła obecność we krwi oskarżonej (...) w stężeniu 128,00 ng/ml. Odpowiada to stanowi odpowiadającym stanowi pod wpływem środka odurzającego w rozumieniu art. 178a kk. Sąd podzielił w całości wnioski przedłożonej opinii. Została sporządzona przez podmiot fachowy, posiadający wieloletnie doświadczenie w opiniowaniu w tego typu sprawach. W opinii wskazano szczegółowo na czynności badawcze i proces opiniowania. Wyjaśniono i zinterpretowano także uzyskany wynik, z powołaniem się na literaturę fachową. Stężenie ujawnionego narkotyku dalece przekraczało wartości graniczne przyjęte przez gremia naukowe (k. 11v.-12). Opinia jest logiczna, pełna i jasna. Brak podstaw do jej zakwestionowania.

Karta karna

Oskarżona nie była dotychczas karana, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie, brak podstaw do jej zakwestionowania.

dane osobopoznawcze, opinia o pracowniku, dokumentacja medyczna. Oskarżona pracuje zawodowo jako sprzedawca, osiągając dochód w kwocie 3.500 złotych miesięcznie, panna, bez osób na utrzymaniu, w (...) nie leczyła się. Przedłożona dokumentacja wskazuje na dobrą opinię w środowisku pracy oraz liczne schorzenia. Sąd nie znalazł podstaw, aby dokumentację tę zakwestionować. Wskazuje ona na sytuację życiową oskarżonej, co miało wpływ na kwestię konsekwencji wynikających z faktu popełnienia przestępstwa.

Podstawa prawna wyroku

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Punkt I wyroku

B. T.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał oskarżoną B. T. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, tj. występku z art. 178a § 1 kk. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, iż oskarżona dobrowolnie zażyła(...) wprowadzając się w stan odurzenia. Następnie - mając świadomość swego stanu - również dobrowolnie prowadził pojazd mechaniczny po drodze publicznej. Jej zachowanie wyczerpało zatem znamiona czynu zabronionego spenalizowanego w art. 178a § 1 kk. Fakt popełnienia opisanego przestępstwa - jak już sygnalizowano - nie budził wątpliwości. Oskarżona przyznała się do jego popełnienia, wyrażając żal i skruchę.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

B. T.

Punkt I wyroku, czyn I

Uznając oskarżoną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, sąd po zastosowaniu art. 37a § 1 kk na mocy art. 178a § 1 kk w zw. z art. 34 § 1 i §1a pkt 1 kk w zw. z art. 35 § 1 kk wymierzył jej karę 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. W przekonaniu sądu orzeczona kara - tak co do rodzaju, jak i wymiaru - jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Spełni zarazem swe cele z zakresu prewencji indywidualnej oraz wychowawczego charakteru kary. Sąd zważył przy tym, iż czyn z art. 178a § 1 kk zagrożony jest karą pozbawienia wolności do 3 lat. W przekonaniu sądu wymierzenie kary pozbawienia wolności nie było w przedmiotowej sprawie konieczne z punktu widzenia wskazanych celów kary. Oskarżona nie była dotychczas karana, cieszy się dobrą opinią środowiskową. Należy przyjąć, iż zachowanie opisane w akcie oskarżenia miało w jej życiu charakter incydentalny. Orzeczenie wobec niej kary ograniczenia wolności jawi się zatem jako zastosowanie sankcji wyważonej i sprawiedliwej, dobrze oddającej zawartość kryminalną jej czynu. Sąd zważył zarazem, iż oskarżona pracuje zawodowo. O. facie, praca zawodowa może kolidować z obowiązkiem wykonania pracy na cele społeczne w ramach orzeczonej kary. Zwrócić należy przeto uwagę, iż ostatecznie obrońca oskarżonej wniósł o zastosowanie takiej właśnie kary (k. 98). Sąd dostosował przy tym jej miesięczny wymiar do obowiązków zawodowych oskarżonej, określając go na minimalnym ustawowym pułapie (20 godzin miesięcznie). Oskarżona nie powinna mieć zatem żadnego problemu z wykonaniem pracy na cele społeczne. Pomimo wskazanych schorzeń, jest zdolna do pracy fizycznej, która w ramach kary ograniczenia wolności na ogół polega na wykonywaniu lekkich prac porządkowych. Ostatecznie, gdyby ze względu na wykonywaną pracę zawodową, oskarżona miała trudności w odbyciu kary w orzeczonej formie, będzie mogła wnioskować o zmianę jej formy na potrącenia z wynagrodzenia (art. 63a § 1 kkw).

B. T.

Punkt II wyroku, czyn I

Na podstawie art. 42 § 2 kk orzeczono wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na okres 3 lat. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. Oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona czynu z art. 178a § 1 kk. Okres, na jaki orzeczono środek karny został określony na minimalnym, ustawowym pułapie. Wymierzając wskazany środek karny, sąd miał na uwadze, iż oskarżona w dniu zdarzenia prowadziła pojazd mechaniczny kategorii B. Z tego też względu nie budzi wątpliwości, iż zakresem przedmiotowym środka karnego należało objąć przynajmniej uprawnienia do prowadzenia tej kategorii pojazdów. Stanowisko to nie budzi wątpliwości i jest ugruntowane w orzecznictwie. Jednocześnie sąd miał na uwadze sytuację życiową oskarżonej. Oskarżona dojeżdża do pracy. Dojazd środkami komunikacji publicznej nie jest możliwy. Stąd też zakresem orzeczonego środka karnego objęto wyłącznie pojazdy kategorii B. Stwarza to możliwość prowadzenia pojazdów mechanicznych innych kategorii, a tym samym - możliwość dojazdu do pracy.

B. T.

Punkt III wyroku, czyn I

Na podstawie art. 63 § 4 kk na poczet wskazanego powyżej środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od 2 czerwca 2025 roku.

B. T.

Punkt IV wyroku, czyn I

Na podstawie art. 43a § 2 kk orzeczono wobec oskarżonej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...). Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny. W tym zakresie sądowi nie pozostawiono żadnego luzu decyzyjnego. Wysokość świadczenia określono na minimalnym, ustawowym poziomie. Uwzględniono przy tym sytuację majątkową oskarżonej oraz jej dochody. Wzgląd na te okoliczności uzasadnia orzeczenie świadczenia pieniężnego w najniższej możliwej kwocie. Z tego samego powodu zresztą odstąpiono od orzeczenia wobec oskarżonej kary grzywny. Oskarżona nie posiada żadnego majątku, a jej wynagrodzenie oscyluje wokół minimalnego ustawowego wynagrodzenia. Z tego powodu trudno mówić o możliwości zapłaty grzywny, czy też świadczenia pieniężnego w wyższej kwocie aniżeli minimalna, wynikająca z treści art. 43a § 2 kk.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

6. inne zagadnienia

Koszty procesu

Punkt V wyroku

O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 180 złotych tytułem opłaty i obciążając ją wydatkami w sprawie w kwocie 616,99 złotych. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia wynik procesu, w którym sprawstwo i wina oskarżonej zostały dowiedzione. Oskarżona winna zatem ponieść koszty procesu. Sąd zważył zarazem, iż oskarżona pracuje zawodowo, osiąga - skromny co prawda, ale jednak stały - dochód. Kwota kosztów nie jest wygórowana. Ich zapłata nie narazi oskarżonej na istotny uszczerbek w jej utrzymaniu. Koszty te można rozłożyć na raty, co stanowi dodatkowy argument za koniecznością ich zapłaty przez oskarżoną.