Oskarżona o zniesławienie prezesa fundacji w internecie dostała warunkowe umorzenie

Ł. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

1. I. G.

w dniu 16 października 2023 roku ok. godziny 13:30 w H. pomówiła oskarżyciela prywatnego N. G. będącego Prezesem Fundacji (...) o to, że główną jego atrakcją jest alkohol i brak granic, a także, że znęca się on nad rodziną, sugerując zagrożenie dla dzieci będących podopiecznymi fundacji, a także że zabrał jej on telefon i adres mailowy, którego oskarżona używała w przestrzeni publicznej po to, by ze środków publicznych sponsorować klub sportowy i X. N., tj. o takie postępowanie, które mogło poniżyć oskarżyciela w opinii publicznej i narazić na utratę zaufania potrzebnego do działalności oskarżyciela w Fundacji (...), przy czym dokonała tego przy pomocy środka masowego komunikowania jakim jest portal społecznościowy C. dokonując wpisów pod postem Fundacji (...) opublikowanego w dniu 16 października 2023 r., informującego o uroczystości dla podopiecznych Fundacji (...) z okazji Dnia Edukacji Narodowej,

tj. o czyn z art. 212 § 1 k.k.

I. i N. G. są skonfliktowanym małżeństwem. Pozostają oni w konflikcie z uwagi na postępowanie rozwodowe toczące się przed Sądem Okręgowym w Kaliszu. Oskarżona ma do pokrzywdzonego pretensje o to, że pozbawił ją możliwości działania w Fundacji (...), której była założycielką.

W dniu 16 października 2023 roku około godziny 13:30 oskarżona I. G. zamieściła komentarze pod postem Fundacji (...), związanym z obchodami Dnia Edukacji Narodowej, na portalu społecznościowym C.. Pierwszy komentarz brzmiał: „Główną atrakcją prezesa i ośrodkowych wiedźm alkohol i brak granic”, opatrzony fotografią, na której utrwalono wizerunek N. G. - oskarżyciela prywatnego, jednocześnie prezesa Fundacji (...) oraz osób trzecich. Drugi z komentarzy brzmiał: „To szok Pan prezes blisko dzieci!!! Ma założona przeze mnie Niebieską Kartę za znęcanie się nad rodziną. To niepokojące że znajduje się bisko dzieci. Zabrał mi tel i maila które od 20 ponad lat używałam w przestrzeni publicznej. Żeby ze środków publicznych sponsorować klub #zduntriathlonteam i #emiliastefaniak”.

1. skarga

2. wyjaśnienia oskarżonej

3. zeznania N. G.

1. k. 3-7

2. k. 136-137 i 138- 138v.

3. k. 137-138v.

I. G. ma 51 lat. V. wyższe wykształcenie. Utrzymuje się z najmu mieszkań, z którego osiąga dochód w wysokości ok. 5.000,00 zł miesięcznie. Zamężna. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Nie była karana. Leczona psychiatrycznie.

W okresie objętym zarzutem oskarżona nie miała zniesionej lub ograniczonej w stopniu znacznym możliwości rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem.

1. dane osobowe

2. dane o karalności

3. opinia

4. wywiad środowiskowy wraz z załącznikami

1. k. 136-136v.

2. k. 55

3. k. 58-63

4. k. 80-91

Fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

E. o powodach uznania dowodu

1. skarga

2. wyjaśnienia oskarżonej

3. zeznania N. G.

4. opinia

5. wywiad środowiskowy wraz z załącznikami

Sąd dał wiarę wymienionym dowodom. Oskarżona potwierdziła, że napisała komentarze, które stały się podstawą do wniesienia prywatnego aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie. Wskazywała jedynie, że jej celem było, aby opinia publiczna wyrobiła sobie zdanie na temat N. G.. Oskarżona podawała, że gdy je pisała była w złym stanie zdrowia, była rozżalona uwagi na radykalną zmianę jej sytuacji życiowej. Oskarżona twierdziła, że komentarze i informacje w nich zawarte są zgodne z prawdą. Na dowód swoich twierdzeń przedłożyła zdjęcia i faktury za zakup rowerów, czy koszulek dla zespołu (...) triathlon team. Przedłożyła także relacje z których wynika, iż osoby współdziałające w fundacji mówiły o sobie „wiedźmy” np. przy okazji organizowanych zabaw, spotkań. Jednak według Sądu te przedłożone dowody przeczą twierdzeniom oskarżonej jakoby były to wydatki nadmiarowe. Personalizacja koszulek poprzez umieszczenie nazwy fundacji na tych koszulkach w ocenie Sądu nie było niczym niewłaściwym. Również ceny zakupionych rowerów nie przekraczały przeciętnych cen tego sprzętu. Podkreślić należy, iż oskarżona nie przedstawiła dowodów na to, by wydatkowanie tych środków właśnie w taki sposób, było niewłaściwe. Również przedłożenie zdjęć z których wynika, iż członkowie fundacji spotykali się na imprezach, w trakcie których był spożywany alkohol, nie pozwala na uznanie, iż oskarżona zamieszczając swoje komentarze działała w dobrej wierze. Ze zdjęć tych nie wynika, by zachowania N. G. podczas tych spotkań wykraczało poza zwyczajowe normy, w szczególności by w jakikolwiek sposób zagrażało podopiecznym fundacji.

Zeznania świadka N. G., Sąd uznał za wiarygodne. Oskarżyciel nie kwestionował, iż zabrał żonie telefon czy uniemożliwił dostęp do danych w zabranym telefonie. Podniósł, że był to telefon służbowy, a także że zrobił to z uwagi na konflikt z oskarżoną.

Dokumenty zgromadzone w sprawie nie budziły wątpliwości Sądu co do ich autentyczności. Zostały one sporządzone przez uprawnione do tego podmioty w ramach ich obowiązków służbowych i służących im kompetencji, nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd nie znalazł podstaw, aby dokumentom tym wiarygodności odmówić.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1. I. G.

W ocenie Sądu zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonej I. G. popełnienia zarzucanego jej czynu zabronionego.

Przepis art. 212 § 1 k.k. opisuje czyn zabroniony, który polega na pomówieniu innego podmiotu (indywidualnego lub zbiorowego) o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Przez pomawianie rozumie się przypisywanie, zarzucanie, posądzanie lub oskarżanie innej osoby o określone postępowanie lub właściwości, które zawierają negatywną oceną mającą jednak w konsekwencji prowadzić do poniżenia pomawianego w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Treścią pomówienia będą zazwyczaj rozgłaszane informacje nieprawdziwe. Pomówienie może polegać zarówno na twierdzeniu określonej okoliczności, jak i na przeinaczeniu okoliczności prawdziwej (wyr. SN z 12.9.1938 r., 3 K 3152/37, Zb.Orz. 1939, poz. 29). Istotą czynu jest zatem spowodowanie uszczerbku na czci pokrzywdzonego w sensie jego poniżenia w opinii publicznej lub narażenia na utratę zaufania skutkującego podważeniem jego kompetencji.

Ponadto ustawodawca w art. 212 § 2 k.k. wprowadził kwalifikowany typ przestępstwa zniesławienia polegający na dopuszczeniu się tego czynu za pomocą środków masowego komunikowania. Środkami masowego komunikowania będą te wszystkie środki, których działanie sprowadza się do masowego przekazywania rozmaitych treści. Zgodnie z doktryną sieć internetowa jest zaliczana do środków masowego komunikowania się, jeśli taką komunikację rzeczywiście zapewnia lub stanowi alternatywę np. dla prasy. Treści, które zamieściła oskarżona w komentarzach pod postem były przeinaczeniami, informacjami wyrwanymi z kontekstu, których celem było zepsucie opinii N. G. jako prezesowi Zarządu przedmiotowej fundacji poprzez zasugerowanie, że kontakt dzieci ze N. G. może mieć na te dzieci negatywny wpływ. Niewątpliwie między stronami postępowania istnieje konflikt małżeński, jednak wcześniej nie przekładał się on na działalność fundacji (poza zmianami osobowymi) i oskarżona nie miała powodów, by deprecjonować działalność N. G. w fundacji. Oskarżona zatem działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Jednak ze względu na jej sytuację osobistą – pogorszenie stanu zdrowia, które przyniosło oskarżonej radykalną zmianę okoliczności życiowych Sąd uznał, iż wina ta nie jest znaczna.

Zgodnie z treścią art. 66 § 1 i 2 k.k., Sąd może warunkowo umorzyć postepowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy tryb życia uzasadniają przypuszczenie, ze pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. Czyn zarzucany oskarżonej nie jest zagrożony karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności.

Przyjmując, iż społeczna szkodliwość czynu oskarżonej nie jest znaczna, Sąd wziął pod uwagę, iż komentarze, które oskarżona zamieściła pod postem Fundacji (...) nie trafiły do dużego grona ludzi, a odbiorcy tych komentarzy dali wyraz, iż negatywnie oceniają tego typu komentarze. W ocenie Sądu brak jest przesłanek wskazujących iż nie było to zachowanie . Jej postawa podczas postępowania wskazuje, iż warunkowe umorzenie postępowania będzie wystarczającą reakcją prawnokarną. Okres warunkowego umorzenia pozwoli na zweryfikowanie tej pozytywnej prognozy.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

inne zagadnienia

Koszty procesu

2.,3.,4.

W przedmiotowej sprawie oskarżona korzystała z pomocy obrońcy z urzędu. Z tej przyczyny Sąd przyznał na rzecz obrońcy kwotę 720,00 złotych brutto tytułem wynagrodzenia.

Zgodnie z treścią art. 628 pkt 1 k.p.k. Sąd obciążył oskarżoną kosztami postępowania poniesionymi przez oskarżyciela prywatnego, tj. kwotą zryczałtowanych wydatków w wysokości 300 zł.

Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżoną od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i obciążył nimi Skarb Państwa, gdyż jak podała oskarżona utraciła również dochody z najmu mieszkań.

Podpis

sędzia Agnieszka Wachłaczenko