Oskarżony skazany na 2 miesiące w zawieszeniu za groźby wobec byłej żony

7.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

J. O.

w dniu 10 października 2024 roku w K. przy ul. (...) kierował groźby karalne pozbawienia życia i zdrowia wobec P. P. co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnione obawy, że będą spełnione, tj. czyn z

art. 190 § 1 k.k.

Oskarżony J. O. do 2013 r. był w związku małżeńskim z P. P., z którą ma córkę. Pomiędzy stronami toczyło się postępowanie zarejestrowane pod sygnaturą III Nsm 1229/23. Jedna z rozpraw miała miejsce w dniu 10 października 2024 r. W rozprawie tej brali udział oskarżony i pokrzywdzona oraz pełnomocnicy stron. Pełnomocnikiem pokrzywdzonej była adwokat M. K.. Oskarżony od początku rozprawy był zdenerwowany, był wzywany do właściwego zachowania się przez pełnomocnika oraz Sąd. W pewnym momencie przywołał kwestie dotyczące pogrzebu jego zmarłego ojca. Następnie pełnomocniczka P. P. zadała pytanie związane z tym pogrzebem. Po zakończeniu rozprawy strony opuściły salę rozpraw. Ponieważ J. O. był zdenerwowany pokrzywdzona wraz z pełnomocniczką udały się do toalety, by nie spotkać się przy wyjściu z oskarżonym. Po około 10 minutach opuściły Sąd. Pokrzywdzona wraz z M. K. stały na ul. (...) w rejonie pawilonów handlowych. Przejeżdżający ul. (...), zwrócił się do obu kobiet w sposób wulgarny, jednocześnie grożąc im pozbawieniem życia (jak na k. 137). M. K. zapisała usłyszane słowa. Oskarżony okrążył samochodem budynek Sądu i ponownie przejeżdżając obok kobiet uczynił w ich kierunku wulgarny gest, następnie odjechał.

Oskarżony J. O. ma 42 lat. Oskarżony pracuje jako kierowca i zarabia ok. 8000 zł miesięcznie jako kierowca. Nie ma majątku większej wartości. Oskarżony jest stanu wolnego, posiada na utrzymaniu troje dzieci. Nie był karany.

1. dane osobowe,

2. dane o karalności

2. k. 42.

Fakty uznane za nieudowodnione

7.OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

wyjaśnienia oskarżonego

Sąd uznał jedynie częściowo za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie niesprzecznym z pozostałym materiałem dowodowym, tj. faktu iż w dniu 10 października 2024 r. był na miejscu zdarzenia – brał udział w rozprawie sądowej. Wynika to bezpośrednio z nagrania przebiegu rozprawy w sprawie I. N. (...).

zeznania świadka P. P., M. K..

Zeznania pokrzywdzonej Sąd uznał za wiarygodne. Znajdują one odzwierciedlenie w zeznaniach drugiego ze świadków, tj. M. K.. Zeznania te są zbieżne, ale nie jednakowe. Ich treść odzwierciedla stopień zdenerwowania poszczególnych świadków. Podczas gdy zeznania P. P. są nieco bardziej chaotyczne, świadek M. K. mając doświadczenie prawnicze zanotowała słowa, które padły ze strony oskarżonego, tak by ich nie zniekształcić, na wypadek gdyby pokrzywdzona chciała złożyć zawiadomienie o możliwości popełnienia czynu zabronionego. Nie ujawniły się żadne okoliczności nakazujące przyjąć, iż świadkowie zdarzenia pozostawali w zmowie, na skutek której doszło do uzgadniania treści zeznań, a w konsekwencji fałszywego oskarżenia J. O.. Żaden ze świadków nie odebrał tej groźby jako fragmentu rozmowy prowadzonej przez oskarżonego z inną osobą. Nawet gdyby taka rozmowa miała miejsce, nie można wykluczyć, iż w trakcie rozmowy z partnerką, część swoich wypowiedzi oskarżony kierował również w stronę pokrzywdzonej i M. K..

dokumenty w formie zdigitalizowanej, nagranie z przebiegu rozprawy dane o karalności

Sąd dał wiarę tym dowodom, gdyż żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

częściowo wyjaśnienia oskarżonego

Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim wskazał, że nie groził pokrzywdzonej pozbawieniem życia lub zdrowia. Zdaniem sądu wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie stanowią linię obrony przyjętą przez oskarżonego. Świadczą o tym wyjaśnienia oskarżonego, który twierdził, że to pokrzywdzona „wciągnęła” jego ojca do sprawy, co go bardzo zdenerwowało. Sąd skonfrontował oskarżonego z nagraniem z przebiegu rozprawy w dniu 10 października 2024 r., ale oskarżony stanowiska nie zmienił. Pośrednio, przeciwko wyjaśnieniom oskarżonego świadczy również zachowanie oskarżonego, który ma duże trudności z pohamowaniem emocji, co było widoczne zarówno w toku postępowania w sprawie I. N. (...) oraz w sprawie niniejszej. Oskarżony na sali rozpraw zachowywał się „teatralnie” – głośno wzdychał, śmiał się w trakcie składania zeznań przez pokrzywdzoną. Nie potrafił się ustosunkować do obraźliwych treści zawartych korespondencji kierowanej do pokrzywdzonej (materiał z akt 4204-1.Ds.4.2026).

7.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

J. O.

Sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony w dniu 10 października 2024 roku w K. przy ul. (...) kierował groźby karalne pozbawienia życia i zdrowia wobec P. P. co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnione obawy, że będą spełnione.

Czyn ten jest czynem zabronionym, bezprawnym i karalnym. Sąd nie znalazł okoliczności wyłączających winę oskarżonego. Jest on osobą pełnoletnią, nie ujawniły się okoliczności nakazujące powziąć wątpliwości co do stanu zdrowia oskarżonego. Dokonując czynu oskarżony działał w normalnej sytuacji motywacyjnej, Sąd wykluczył możliwość zaistnienia któregoś z kontratypów. Udział w postępowaniu sądowym najczęściej wiąże się ze zdenerwowaniem, nie jest to sytuacja typowa, codzienna. Jednak naganne zachowanie oskarżonego było skierowane bezpośrednio do pokrzywdzonej i było raczej wywołane faktem konieczności stawienia się przed Sądem z uwagi toczącą się z inicjatywy pokrzywdzonej sprawę, konieczność innego niż zwykle zaplanowania rozkładu dnia. W ocenie Sądu nie było ono wywołane np. procedurami, faktem przebywania w budynku Sądu, czy powagą sprawy. Sam oskarżony wypowiadał się, że jest „ciągany” po sądach, co ujawnia lekceważący stosunek oskarżonego do samego przedmiotu spraw.

Przestępstwo określone w art. 190 § 1 k.k. ma charakter umyślny – można je popełnić zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. W ocenie Sądu wypowiadane przez oskarżonego słowa w kierunku pokrzywdzonej świadczą o działaniu z zamiarem bezpośrednim. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że wypowiadane groźby nie muszą co do słowa odpowiadać przesłankom przepisów ustawy karnej, aby uznać je za groźby popełnienia przestępstwa. Jednocześnie groźby werbalne nie mogą być zbyt ogólne, aby uznać, że realizują znamiona z art. 190 § 1 k.k. W ocenie Sądu jednak wypowiadane przez oskarżonego słowa stanowią groźbę karalną w rozumieniu art. 190 § 1 k.k. Oskarżony zwracał się do pokrzywdzonej również w sposób wulgarny, wprost wypowiadając słowa, świadczące o tym, iż pokrzywdzona powinna obawiać się o swoje życie i zdrowie. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, iż okoliczności w jakich zostały wypowiedziane groźby mogły wzbudzić obawę, że zostaną spełnione. Świadczą o tym materiały z toczącego się równolegle dochodzenia. Prawnie obojętne jest, czy sprawca miał zamiar spełnienia groźby, istotne jest aby towarzyszył mu jednak zamiar wywołania obawy jej spełnienia i taki zamiar, w ocenie Sądu, oskarżonemu towarzyszył. Przemawiają za tym okoliczności sprawy oraz konkretne zachowania oskarżonego. Mając na uwadze powyższe Sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżony wypełnił swoim zachowaniem znamiona art. 190 § 1 k.k.

7.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

J. O.

1., 2., 3., 4.

Za popełnienie czynu określonego w art. 190 § 1 k.k. oskarżonemu groziła kara pozbawienia wolności do lat 3. W ocenie Sądu karą adekwatną do wagi popełnionego czynu, stopnia społecznej szkodliwości oraz stopnia winy, jest kara pozbawienia wolności w dolnych granicach zagrożenia ustawowego, tj. w rozmiarze 2 miesięcy.

W myśl art. 53 k.k. Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a ponadto potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu. Oskarżony godził w wolność pokrzywdzonej rozumianą szczególnie w kontekście toczącego się wówczas sporu między stronami, jako wolność od nacisków, wpływów na wypowiadane treści i dochodzone roszczenia. Zachowanie oskarżonego nie zostało sprowokowane przez pokrzywdzoną. Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Jako okoliczność istotnie obciążającą Sąd uznał brak jakiegokolwiek krytycyzmu oskarżonego wobec swojego postępowania – miało to wpływ na wybór rodzaju orzeczonej kary. Wśród okoliczności łagodzących wymienić należy to, iż oskarżony nie był dotychczas karany. Wpłynęło to na wymiar kary oraz na zastosowanie dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Z uwagi na uprzednią niekaralność oskarżonego Sąd założył wobec oskarżonego pozytywną prognozę. Weryfikacji tego założenia ma służyć okres próby oraz oddanie oskarżonego pod dozór kuratora sądowego. O zobowiązaniu oskarżonego na podstawie art. 72 § 1 pkt 7a k.k. orzeczono z jednej strony z uwagi na potrzebę ochrony pokrzywdzonej przed niechcianymi kontaktami z oskarżonym ale także po to, by zmniejszyć ilość sytuacji skutkujących rozwojem konfliktu między stronami postępowania.

Koszty procesu

5., 6.

O kosztach oskarżycielki posiłkowej związanych z ustanowieniem pełnomocnika, Sąd orzekł na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 130,00 złotych kosztów sądowych, w tym tytułem opłaty - 60,00 złotych, obliczając jej wysokość na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych. Sąd zasądził od oskarżonego również obowiązek uiszczenia wydatków na rzecz Skarbu Państwa za prowadzone postępowanie, na kwotę tę złożyły się koszty postępowania przygotowawczego w kwocie 50,00 zł powiększone o 20,00 złotych ryczałtu za doręczenia korespondencji w postępowaniu jurysdykcyjnym.

Podpis

sędzia Agnieszka Wachłaczenko