Kierowca jadący z 3,59 promila skazany na rok w zawieszeniu i zakaz prowadzenia na 4 lata

V. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Ł. B.

w dniu 22 lipca 2025 roku w miejscowości S., gminie H., powiat (...), województwo (...), będąc w stanie nietrzeźwości (1,62 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu zmierzającym do stężenia 3,59 ‰ alkoholu we krwi) kierował pojazdem mechanicznym samochodem osobowym marki R. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym

tj. o przestępstwo z art. 178a § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

1.OCena DOWOdów

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I-VII

Ł. B.

Na podstawie zabranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w tym wyjaśnień Oskarżonego, który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zabronionego Sąd uznał, iż Ł. B. swym zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego określonego w art. 178a § 1 k.k. Należało stwierdzić, iż oskarżony Ł. B. dnia 22 lipca 2025 roku w miejscowości S. kierował pojazdem mechanicznym – samochodem osobowym marki R. (...) o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości 1,62 mg/l w wydychanym powietrzu, zmierzającym do stężenia 3,59‰ alkoholu w krwi.

Przepis art. 178a § 1 k.k. przewiduje odpowiedzialność karną dla osoby, która znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym.

Zważywszy na powyższe Sąd przypisał oskarżonemu odpowiedzialność za popełnienie przedmiotowego przestępstwa.

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Ł. B.

Punkt I wyroku, czyn I

Za popełnienie czynu z art. 178a § 1 k.k. Oskarżonemu groziła kara pozbawienia wolności do lat 3. Zgodnie z art. 53 k.k. Sąd wymierza karę według własnego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przy wymiarze kary Sąd bierze pod uwagę w szczególności motywację i sposób zachowania sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków, rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem czynu oraz zachowanie po jego popełnieniu.

Wymierzając karę, Sąd uwzględnił zarówno okoliczności łagodzące, jak i obciążające. Do okoliczności łagodzących należało to, że oskarżony Ł. B. nie był uprzednio karany sądownie, a także przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz okazał szczerą skruchę.

Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał natomiast bardzo wysokie stężenie alkoholu stwierdzone u Oskarżonego, wynoszące 3,59 ‰ alkoholu we krwi, co istotnie zwiększało zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu, jak i stopień zawinienia.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu jest kara 1 roku pozbawienia wolności. Sąd wziął pod uwagę zarówno postawę Oskarżonego po popełnieniu czynu, jak i okoliczności jego życia osobistego oraz całokształt materiału dowodowego.

Ł. B.

Punkt II wyroku, czyn I

Sąd wymierzył Oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności. Jednocześnie, mając na uwadze stopień społecznej szkodliwości czynu oraz właściwości i warunki osobiste oskarżonego Ł. B., a także pozytywną prognozę kryminologiczną, Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do zastosowania instytucji warunkowego zawieszenia wykonania tej kary.

Na podstawie art. 69 § 1 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata, czyli najdłuższy z możliwych przewidzianych przez ustawodawcę. Sąd uznał, że taki czas próby pozwoli na pełną weryfikację pozytywnej prognozy kryminologicznej postawionej wobec Oskarżonego.

Przy podejmowaniu decyzji o zastosowaniu warunkowego zawieszenia wykonania kary Sąd miał na względzie, iż Oskarżony nie był uprzednio skazany na karę pozbawienia wolności, co stanowi jedną z przesłanek określonych w art. 69 § 1 i 2 k.k. Z tego względu było możliwe orzeczenie wobec niego instytucji warunkowego zawieszenia.

W ocenie Sądu kara orzeczona wobec Oskarżonego nie ma charakteru wyłącznie iluzorycznego, a stanowi realną dolegliwość, pozostającą w odpowiedniej proporcji do stopnia winy i rozmiaru szkody, a jednocześnie uwzględniającą okoliczności dotyczące osoby Oskarżonego. Warunkowe zawieszenie wykonania kary spełni w ocenie Sądu cele zapobiegawcze i wychowawcze, w tym przede wszystkim zapobiegnie powrotowi do przestępstwa.

Podkreślić również należy, że Oskarżony musi mieć pełną świadomość konsekwencji związanych z okresem próby. W przypadku ponownego popełnienia podobnego przestępstwa, za które orzeczona zostanie kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, Sąd będzie zobowiązany zarządzić wykonanie obecnie orzeczonej kary. Natomiast w sytuacji, gdy oskarżony w okresie próby rażąco naruszy porządek prawny, w szczególności popełniając inne przestępstwo, uchylając się od obowiązków, dozoru, zapłaty czy wykonania środków karnych zarządzenie wykonania kary będzie możliwe fakultatywnie.

Sąd uznał, że tak ukształtowana reakcja karna w pełni realizuje cele kary oraz będzie wystarczająco oddziaływać na Oskarżonego, odstraszając go przed ponownym popełnieniem czynu zabronionego.

Ł. B.

Punkt III wyroku, czyn I

Na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł od Oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...) świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł.

Należy podkreślić, iż orzeczenie w tym zakresie jest obligatoryjne w razie skazania za przestępstwo z art. 178a § 1 kk.

Sąd orzekł świadczenie pieniężne równe dolnej granicy ustawowego zagrożenia, albowiem uznał, iż będzie to wystarczająco dolegliwe dla Oskarżonego i spełni tym samym swą funkcję prewencyjno-resocjalizacyjną

Ł. B.

Punkt IV wyroku, czyn I

Na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec Ł. B. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Orzeczenie tego środka karnego ma charakter obligatoryjny w razie skazania za czyn z art. 178a § 1 k.k.

Określając długość zakazu, Sąd uznał, że 4-letni okres będzie adekwatny i wystarczający, aby Oskarżony uświadomił sobie powagę popełnionego czynu oraz wynikające z niego konsekwencje. Celem tego środka jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osoby, która wykazała się rażącą nieodpowiedzialnością, lekceważąc przepisy prawa oraz bezpieczeństwo innych uczestników ruchu.

Przy wymiarze środka karnego Sąd miał na uwadze przede wszystkim wysokie stężenie alkoholu we krwi Oskarżonego, które wielokrotnie przekraczało dopuszczalne normy. W sprawach z art. 178a § 1 k.k. stopień społecznej szkodliwości czynu w sposób szczególny wynika z niebezpieczeństwa, jakie nietrzeźwy kierowca stwarza dla innych użytkowników drogi, a jego najbardziej miarodajnym wskaźnikiem jest poziom upojenia alkoholowego.

Należało wskazać, iż kierowca znajdujący się w stanie odpowiadającym 3,59 promila alkoholu we krwi zgodnie z wiedzą naukową oraz doświadczeniem życiowym jest osobą skrajnie nietrzeźwą, która w oczywisty sposób stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego. Wobec tego orzeczony środek karny jest konieczny i w pełni uzasadniony.

Ł. B.

Punkt VI wyroku, czyn I

Na podstawie art. 72 § 1 pkt 5 kk Sąd zobowiązał Oskarżonego do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie próby. Zdaniem Sądu powyższy obowiązek będzie miał działanie dyscyplinujące w stosunku do Ł. B.. Sąd miał na względzie, iż Oskarżony dopuścił się czynu zabronionego będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym do stężenia 3,59 ‰.

Ł. B.

Punkt VII wyroku, czyn I

Na mocy art. 72 § 1 pkt 5 k.k. Sąd oddał Oskarżonego pod dozór kuratora na czas trwania okresu próby. W ocenie Sądu orzeczenie dozoru było konieczne, aby zapewnić prawidłową realizację procesu resocjalizacji Oskarżonego w warunkach wolnościowych.

Kurator będzie sprawował stałą kontrolę nad tym, czy Oskarżony przestrzega nałożonych na niego obowiązków oraz orzeczonych środków karnych, co ma na celu zapewnienie właściwego wykonywania orzeczonej kary oraz zwiększenie skuteczności oddziaływań wychowawczych.

Ł. B.

Punkt VIII wyroku, czyn I

W myśl przepisu art. 44b § 1 k.k. w wypadkach wskazanych w ustawie Sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym. Nadto zgodnie z art. 178a § 5 k.k. Sąd orzeka przepadek, o którym mowa w art. 44b k.k., w razie popełnienia przestępstwa określonego w § 1 lub 4, chyba że zawartość alkoholu w organizmie sprawcy przestępstwa określonego w § 1 była niższa niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu albo nie prowadziła do takiego stężenia. Sąd może odstąpić od orzeczenia przepadku, jeżeli zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami.

Na gruncie niniejszej sprawy stwierdzić należało, iż przepadek pojazdu należącego wyłącznie do oskarżonego Ł. B. był obligatoryjny. Zawartość alkoholu w organizmie Oskarżonego przekroczyła 1,5 promila (0,75 mg/dm3). Miał on bowiem 3,59‰ alkoholu w wydychanym powietrzu. Należało zatem w myśl cytowanych przepisów orzec wobec Oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa przepadek samochodu osobowego marki R. (...) o nr rej. (...), rok produkcji 2001, oddanego na przechowanie T. P. (1).

Sąd w niniejszej sprawie nie dostrzegł szczególnych okoliczności, które uzasadniałyby odstąpienie od orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Ł. B.

Punkt V wyroku, czyn I

Z uwagi na fakt, że Oskarżony miał zatrzymane prawo jazdy od 22 lipca 2025 r. okres ten stosownie do treści art. 63 § 4 kk podlegał zaliczeniu na poczet orzeczonego w punkcie IV orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów.

1.inne zagadnienia

1.KOszty procesu

Punkt IX wyroku

Sąd na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.) zasądził od Oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 180 zł tytułem opłaty sądowej, a na podstawie art. 627 kpk obciążył go poniesionymi wydatkami w kwocie 495,51 zł.

1.Podpis