Po zderzeniu w N. zatrzymany kierowca dostał grzywnę i przepadek auta

W. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Ustalenie faktów

2. Fakty uznane za udowodnione

B. P.

w dniu 30 listopada 2024 roku w N., prowadził na drodze publicznej w strefie ruchu lądowego pojazd mechaniczny marki E. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikiem badań 1,17 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu

tj. czyn z art. 178 a § 1 k.k.

Oskarżony B. P. w dniu 30 listopada 2024 r. prowadził w ruchu lądowym pojazd mechaniczny marki E. o nr rej. (...).

Około godziny 18:50 oskarżony jadąc od ulicy (...) w N. nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu prawidłowo jadącemu, kierującemu pojazdem marki L. o nr rej. (...) – N. N., wskutek czego doprowadził do zderzenia bocznego pojazdów. Oskarżony oddalił się z miejsca zdarzenia i odjechał w kierunku ulicy (...). Kierujący pojazdem marki L. na wysokości ul. (...) zatrzymał oskarżonego, wezwał policję i uniemożliwił mu dalszą jazdę wyczuwając od niego woń alkoholu.

Czynności kontrolne wykonywali funkcjonariusze policji z Komendy Miejskiej w N. – Wydziału Ruchu Drogowego. Badanie stanu trzeźwości zakończyło się wynikiem pozytywnym.

Badanie przeprowadzono za pomocą urządzenia typu B. nr (...).

Badanie z godz. 18:55 wykazało zawartość alkoholu na poziomie: 1,17 mg/l, o godz. 19:15 - 1,12 mg/l.

Następne badania z wykorzystaniem urządzenia typu Alkometr A2.0 nr (...) wskazały następujące wyniki: I - o godz. 19:43 - 1,104 mg/l, II - o godz. 19:45 - 1,074 mg/l, III - o godz. 20:20 - 1,089 mg/l, oraz IV - o godz. 20:53 - 1,003 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Protokoły badania urządzeniami: B.,

B.

2-2v.

4-4v.

B. P. urodził się (...). J. wykształcenie zawodowe. Z zawodu jest monterem instalacji sanitarnych. Aktualnie jest na emeryturze i z tego tytułu osiąga miesięcznie 2.500,00 zł. Rozwiedziony. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Właściciel mieszkania o powierzchni 30 m

3, samochodu E. (...) z 2003 r. o wartości około 2.468,00 zł. Nie karany.

wyjaśnienia

oskarżonego

3. Fakty uznane za nieudowodnione

Ocena dowodów

5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

protokoły badania trzeźwości,

protokół zatrzymania. Dokumenty te zostały sporządzone przy pomocy sprawnych, atestowanych urządzeń a ich wyniki korelują z wyjaśnieniami oskarżonego.

Dokumenty te zostały sporządzone przez uprawnione podmioty w ramach przyznanych im kompetencji.

wyjaśnienia oskarżonego. Oskarżony przyznał się do winy, co w świetle protokołów badania stanu trzeźwości i innych ujawnionych dowodów, nie budzi wątpliwości. Oskarżony wyjaśnił, że tego samego dnia spożył około 200 ml wódki. Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne.

6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Podstawa prawna wyroku

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

B. P.

W świetle odtworzonego stanu faktycznego na podstawie bezspornego materiału dowodowego, oczywistym jest, że oskarżony B. P. prowadził pojazd mechaniczny w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości.

Zgodnie z dyspozycją art.178a § 1 k.k. kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

Przepis w postaci art. 115 § 16 k.k. stanowi, iż stan nietrzeźwości w rozumieniu tego kodeksu zachodzi, gdy: 1) zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm

3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.

Według art. 42 § 2 k.k. sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, art. 174 lub art. 177 k.k. lub po takim zdarzeniu, a przed poddaniem go przez uprawniony organ badaniu w celu ustalenia zawartości alkoholu lub środka odurzającego w organizmie, spożywał alkohol lub zażywał środek odurzający.

W razie skazania na podstawie art. 178 a § 1 k.k. (...) sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz Funduszu Pomocy (...) w wysokości co najmniej 5.000,00 zł (...). Przy czym wysokość tego świadczenia nie może przekroczyć 60.000,00 złotych (art. 43a § 2 k.k.).

Zgodnie z art. 44b § 1 k.k., w wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym. Według art. 178a § 5 k.k., który dotyczy popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 1 lub 4 w sytuacji, gdy sprawca znajduje się w stanie nietrzeźwości, w którym stężenie alkoholu w jego organizmie było nie mniejsze niż 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu.

Według art. 37a § 1 k.k. jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 4 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 150 stawek dziennych, w szczególności jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek. Według treści § 2, przepisu § 1 nie stosuje się do sprawców określonych w art. 64 § 1 lub do sprawców, którzy popełniają przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, sprawców przestępstw o charakterze terrorystycznym i sprawców przestępstwa określonego w art. 178a § 4 k.k.

Występek z art. 178a § 1 k.k. jest przestępstwem formalnym. Można go popełnić jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim i ewentualnym. W judykaturze wskazuje się, że przestępstwo powszechne, określone w art. 178a § 1 k.k., ma charakter formalny, polega na abstrakcyjnym narażeniu na niebezpieczeństwo. Może zostać popełnione tylko umyślnie. Sprawca musi mieć zatem świadomość znajdowania się w stanie nietrzeźwości lub odurzenia, co nie oznacza, iż musi znać poziom stężenia alkoholu we krwi, gdyż świadomość istnienia takiej okoliczności, czyli stanu nietrzeźwości, rozumiana być musi jako wynikająca z poziomu rozwoju psychicznego sprawcy zdolność rozpoznania określonego stanu własnej osoby (vide: uchwała Sądu Najwyższego - Izba Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 27 czerwca 2024r. I ZI 2/24. Opublikowane w zbiorze U. – art. 178a §1 k.k. ).

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

B. P.

pkt 1-6

Zgromadzone w sprawie dowody, będące przedmiotem analizy i oceny sądu, pozwalały na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie bezprawnego i karalnego zachowania miał możliwość podjęcia decyzji zgodnej z prawem. Materiał dowodowy pozwolił przypisać oskarżonemu zamiar umyślny ewentualny, gdyż prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, spożywając wcześniej alkohol a więc przewidywał, że w wyniku upływu czasu alkohol nie uległ jeszcze wydaleniu z organizmu i na to się zgodził.

Wymierzona grzywna 150 stawek po 10 złotych każda przy zastosowaniu art. 37a §1 k.k. spełnia cele kary określone w art. 53 k.k. w tym także znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze. Ponadto kara w orzeczonej formie i rozmiarze nie przekracza stopnia winy. Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował dotychczasową niekaralność i przyznanie się do winy ze złożeniem wyczerpujących wyjaśnień. Właściwości i warunki osobiste oskarżonego, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa wpłynęły na łagodny wymiar kary grzywny. Sąd uznał wymierzenie kary grzywny za trafne, gdyż kara pozbawienia wolności nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłaby niewspółmiernym rozstrzygnięciem przy uwzględnieniu okoliczności popełnionego przestępstwa.

Orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych wszelkich kategorii w strefie ruchu lądowego na okres 3 lat, gdyż oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji i prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości.

Podkreślenia wymaga, że według art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, zabrania się:

1) kierowania pojazdem, prowadzenia kolumny pieszych, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt osobie w stanie nietrzeźwości, w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.

W literaturze przedmiotu niezmiennie wskazuje się, że przepis ten stanowi zasadę bezwzględnej sprawności psychomotorycznej, ujmując ją w formie zakazu bycia w stanie po użyciu alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu (

K.J. Pawelec, Prawo o ruchu drogowym, 2005, cyt. za zbiorem Legalis, Komentarz do art. 45 cyt. ustawy).

Pomimo tego rodzaju zakazu, sankcjonowanego normą materialną prawa karnego, oskarżony, który nie znajdował się w wyjątkowej sytuacji motywacyjnej, w szczególności stanu wyższej konieczności, zdecydował się na prowadzenie pojazdu mechanicznego z naruszeniem kardynalnej zasady trzeźwości.

Na poczet orzeczonej kary grzywny jak i środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów, zaliczono oskarżonemu odpowiednio okresy: jego zatrzymania w sprawie i zatrzymania prawa jazdy (art. 63 §1 k.k. i art. 63 § 4 k.k.).

Sąd orzekł także o obligatoryjnym w świetle art. 43a § 2 k.k. świadczeniu pieniężnym w wysokości 5.000,00 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należało zważyć, że wobec skazania oskarżonego za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, a zatem za czyn wypełniający dyspozycję art. 178a § 1 k.k., orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Sprawiedliwości było, w myśl ustawy, obligatoryjne.

Sąd uznał, że wobec sytuacji osobistej i majątkowej oskarżonego, jak również mając na uwadze orzeczenie kary grzywny, kwota 5.000,00 zł, jest wystarczająca.

Zgodnie z treścią art. 44b § 1 k.k., W wypadkach wskazanych w ustawie sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym.

W niniejszej sprawie ustalono, że pojazd należał do oskarżonego, wobec powyższego, mając na względzie konieczność zastosowania przepisów art. 44b § 1 k.k. i art. 178a § 5 k.k., orzeczono przepadek rzeczy, tj. pojazdu mechanicznego marki E. (...) o nr rej. (...). Sąd biorąc pod uwagę obecną sytuację zdrowotną a nadto uzyskiwane dochody rozważał odstąpienie od zastosowania przepadku pojazdu. Powyższe upoważnienie zawarte zostało w ostatnim zdaniu przepisu art. 178a § 5 k.k. w sytuacji gdy zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadnionymi szczególnymi okolicznościami. Jednakże konfrontacja ustalonego stanu faktycznego z podstawami do odstąpienia od orzeczenia przepadku, nie pozwoliła na tego rodzaju orzeczenie.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

10. inne zagadnienia

Koszty procesu

7

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonego od obowiązku ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych z uwagi na jego sytuacje zdrowotną i materialną.

11. Podpis

N., dnia 20 października 2025 roku

sędzia Daniel Hudak