Oskarżony o kradzież z włamaniem na placu budowy skazany na 1 rok i 3 miesiące

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

T. L. (1)

W okresie od dnia 24.02.2023 r. godz. 16:00 do dnia 27.02.2023 r. godz. 7:00 w O. przy ul. (...) – plac budowy, gdzie po uprzednim wyłamaniu drzwi do dwóch kontenerów oraz wybiciu okna w trzecim kontenerze, a następnie z ich wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia 3 sztuk butli z gazem o łącznej wartości 600 zł, 2 sztuk palników do papy o łącznej wartości 400 zł, przedłużacz siłowy 40 metrów o wartości 450 zł, 3 sztuk halogenów na stojaku koloru czarnego o łącznej wartości 600 zł, 2 sztuk halogenów budowalnych ręcznych marki U. koloru pomarańczowo – szarego o łącznej wartości 300 zł, 3 drabin o łącznej wartości 1.050 zł, 1 opakowanie o masie 10 kg kołków szalunkowych o wartości 180 zł, 2 kartony wkrętów czarnych o masie 10 kg o łącznej wartości 320 zł, pilot do sterowania drabiny budowalnej koloru czarno- żółtego o wartości 800 zł, powodując łączne straty na kwotę 4.700 zł na szkodę (...) sp. z o.o. (...) sp. k. w O., przy czym szkoda spowodowana uszkodzeniem drzwi i okna wyniosła 2.200 zł.

(...) sp. z o.o. (...) sp. k. w O. prowadziła inwestycję budowlaną przy ul. (...) w O..

Na terenie budowy posadowione były trzy kontenery, w których pracownicy przechowywali m.in. narzędzia oraz sprzęt budowlany.

Prace budowlane wykonywane były w dniu 24 lutego 2023 r., a po ich zakończeniu o godz. 16:00 R. O. zamknął kontenery na klucz. Prace miały być kontynuowane po weekendzie, tj. od dnia 27 lutego 2023 r.

W nieustalonym dokładnie czasie w okresie od 24 lutego 2023r. od godz. 13:00 do 27 lutego 2023 r. godz. 7:00 T. L. (1) włamał się do wskazanych kontenerów w ten sposób, że w dwóch z nich przy użyciu pręta wyłamał drzwi, zaś w trzecim wybił okno. Z wnętrza kontenerów zabrał 3 sztuki butli z gazem o łącznej wartości 600 zł, 2 sztuki palników do papy o łącznej wartości 400 zł, przedłużacz siłowy 40 metrów o wartości 450 zł, 3 sztuki halogenów na stojaku koloru czarnego o łącznej wartości 600 zł, 2 sztuki halogenów budowalnych ręcznych marki U. koloru pomarańczowo – szarego o łącznej wartości 300 zł, 3 drabiny o łącznej wartości 1.050 zł, 1 opakowanie o masie 10 kg kołków szalunkowych o wartości 180 zł, 2 kartony wkrętów czarnych o masie 10 kg o łącznej wartości 320 zł, pilota do sterowania drabiny budowalnej koloru czarno-żółtego o wartości 800 zł.

T. L. (1) nie był w stanie zabrać jednorazowo wszystkich rzeczy i część z nich wyniósł, pozostawiając je za ogrodzeniem budowy, za ogródkiem kamienicy przy ul (...).

W dniu 27 lutego 2023 r. o godz. 7:00 pracownicy, którzy przybyli na teren budowy, by kontynuować prace budowlane, ujawnili włamanie.

R. O. został telefonicznie poinformowany przez nieustaloną kobietę, że idąc rano do pracy zauważyła zniszczone ogrodzenie placu budowy, a następnie za ogródkiem kamienicy przy ul. (...) dwie drabiny oraz przedłużacze.

R. O. udał się w to miejsce i ujawnił tam dwie drabiny stanowiące własność spółki, wobec czego zabrał je z powrotem na teren budowy.

Następnie R. O. udał się samochodem do KMP w O., by złożyć zawiadomienie. Na skrzyżowaniu ul. (...) i ul. (...) zauważył T. L. (1), który niósł halogen skradziony z budowy. R. O. zatrzymał się i zawołał mężczyznę. Powiedział mu, że halogen został skradziony z jego budowy, a wówczas T. L. (2) odparł, że kupił go za 20 zł od jednego z pracowników, po czym oddalił się. R. O. zdążył zrobić mu zdjęcie.

Z uwagi na zniszczenia dwoje drzwi i okno kontenerów wymagało wymiany. Koszt wymiany wyniósł 2.200 zł.

T. L. (1) został zatrzymany w dniu 28 lutego 2023 r.

T. L. (1) ma (...) lat, jest żonaty, ma na utrzymaniu troje dzieci. Od czasu opuszczenia zakładu karnego przez oskarżonego w 2025 r. nie odnotowano skarg ze środowiska rodzinnego i sąsiedzkiego na zachowanie oskarżonego. Aktualnie oskarżony nie nadużywa alkoholu.

T. L. (1) był wielokrotnie karany sądownie, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu.

T. L. (1) leczył się psychiatrycznie. Podczas pobytu w zakładzie karnym korzystał z konsultacji psychiatrycznych.

T. L. (1) był badany przez biegłych lekarzy psychiatrów i biegłą psycholog w sprawie Sądu Rejonowego w Grudziądzu, sygn. akt II K 929/23. Biegli nie rozpoznali u niego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego ani innego rodzaju zakłócenia czynności psychicznych. Rozpoznali natomiast uzależnienie mieszane od alkoholu i substancji psychoaktywnych.

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego

T. L. (1)

sąd ocenił jako jasne i konsekwentne, a nadto korespondujące z zeznaniami R. O. oraz dowodami w postaci fotografii. Podkreślenia wymaga, iż oskarżony nie kwestionował zaboru przedmiotów objętych aktem oskarżenia, jak i wartości wskazywanej przez R. O., reprezentującego pokrzywdzoną spółkę.

Zeznania R. O.

Sąd ocenił zeznania świadka

R. O.

jako szczere, spontaniczne i logiczne, korespondujące z załączoną przez niego dokumentacją fotograficzną. Jedyna niespójność w relacji świadka dotyczyła wartość szkody spowodowanej zniszczeniem drzwi i okna kontenerów, którą na etapie postępowania przygotowawczego szacował na kwotę 1.300 zł, zaś podczas rozprawy już precyzyjnie wskazał, iż koszt wymiany drzwi opiewał na kwotę 1.600 zł (2x800 zł), zaś okna na kwotę 600 zł. Świadek logicznie wytłumaczył, iż składając zeznania w dniu ujawnienia zniszczenia nie był w stanie precyzyjnie określić wysokości szkody w tym zakresie. Sąd nie znalazł żadnych podstaw, by kwestionować zeznania świadka w tym zakresie, ich wiarygodności nie kwestionowały również strony postępowania.

opinia sądowa psychiatryczno - psychologiczna

Opinia była pełna, jasna i niesprzeczna, a sąd zważył, iż została sporządzona przez specjalistów dysponujących odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym, zaś jej wydanie poprzedzone było jednorazowym badaniem sądowo - psychiatrycznym oskarżonego.

Wprawdzie została sporządzona dla celów innego postępowania, jednakże mając na względzie jej wnioski, jak i okoliczności wyłaniające się z kontaktu z oskarżonym na sali rozpraw, sąd doszedł do przekonania, iż nie było potrzeby przeprowadzenia kolejnego badania psychiatrycznego oskarżonego dla celów przedmiotowego postępowania.

dokumentacja medyczna

Dokumenty wytworzone podczas leczenia oskarżonego,

o niekwestionowanej autentyczności

fotografie

Fotografie zostały wykonane przez R. O., zaś ich autentyczności oraz związku z czynem zarzuconym oskarżonemu, nie kwestionowały strony postępowania.

protokół zatrzymania

Dowód niekwestionowany.

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Dowody niekwestionowane.

kwestionariusz wywiadu środowiskowego

Dokument sporządzony przez uprawnioną osobę, w ramach obowiązków służbowych, zaś jego treść nie była kwestionowana w toku postępowania.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Zeznania Z. G.

Zeznania

Z. G.

nie wniosły nic do sprawy. Wbrew tezie dowodowej nie był on świadkiem czynu, nie miał wiedzy ani o okolicznościach włamania do kontenerów, ani też o losach rzeczy z nich wyniesionych.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

T. L. (1)

Prokurator zarzucił oskarżonemu dokonanie kradzieży z włamaniem z art. 279 § 1 kk.

W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w tym również wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy, sąd ustalił iż T. L. (1) wypełnił znamiona przestępstwa kradzieży z włamaniem, bowiem do wnętrza kontenerów dostał się po przełamaniu zabezpieczeń - używając pręta wyłamał drzwi do dwóch kontenerów oraz wybił okno od trzeciego z nich, a następnie z wnętrza zabrał rzeczy opisane w akcie oskarżenia. Zaznaczenia wymaga, iż oskarżony jasno wskazał, że działał motywowany zamiarem kradzieży. Nie budziło wątpliwości, iż oskarżonemu przyświecał zamiar zaboru w celu przywłaszczenia co do wszystkich wskazanych rzeczy - oskarżony przejął bowiem władztwo nad rzeczami, z których część pozostawił już poza terenem budowy (gdyż nie mógł ich zabrać jednorazowo), a część zabrał i sprzedał (jak w przypadku halogenu). Innymi słowy pozostawienie części rzeczy poza terenem budowy, bynajmniej nie oznacza, iż co do tych rzeczy oskarżony nie dopuścił się ich zaboru w celu przywłaszczenia.

Przełamanie zabezpieczeń wiązało się ze zniszczeniem mienia - drzwi i okna kontenerów, przy czym sąd nie zastosował kumulatywnej kwalifikacji prawnej z art. 288 § 1 kk, zważywszy iż szkoda wyrządzona zniszczeniem mienia była znacznie mniejsza niż szkodą wyrządzona kradzieżą. Między art. 279 kk i 288 kk w zasadzie zachodzi zbieg pomijalny (art. 279 konsumuje art. 288), ponieważ typowo zniszczenie lub uszkodzenie rzeczy, jaką jest zabezpieczenie, jest uwzględnione już w samym pojęciu włamania (wyrok SN z 18.09.1987 r.,

IV KR 214/87, OSNPG 1988/10, poz. 102).

W konsekwencji sąd uznał oskarżonego winnym czynu z art. 279 § 1 kk. Sąd zmodyfikował opis czynu zgodnie z ustaleniami poczynionymi w toku postępowania w zakresie dotyczącym podmiotu pokrzywdzonego oraz wartości szkody wyrządzonej zniszczeniem mienia.

Sąd nie przyjął natomiast, by czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi z uwagi na okoliczności zdarzenia. Sprzeciwiły się temu m.in. ilość i wartość zabranych rzeczy, a także sposób działania oskarżonego, który należy ocenić jako zuchwały. Wszak oskarżony włamał się aż do trzech kontenerów, pozostawiając część rzeczy nieco dalej, by skorzystać z nich w późniejszym czasie.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Jako okoliczność wpływającą łagodząco na wymiar kary sąd potraktował przyznanie się oskarżonego do winy. Ponadto pozytywnie należy ocenić okoliczności dotyczące zmiany w życiu osobistym oskarżonego, bowiem z wywiadu środowiskowego wynikało, że od czasu ostatniego opuszczenia zakładu karnego, oskarżony nie nadużywa alkoholu, zaś ze środowiska rodzinnego i sąsiedzkiego nie odnotowano skarg na jego zachowanie.

Sąd uwzględnił również następujące okoliczności obciążające:

⚫

wartość skradzionego mienia;

⚫

uprzednią karalność oskarżonego – oskarżony był już wielokrotnie karany sądownie, w tym przede wszystkim za przestępstwa przeciwko mieniu.

W konsekwencji w okolicznościach niniejszej sprawy, zważywszy na dotychczasową karalność oskarżonego, sąd doszedł do wniosku, iż cel zapobiegawczy kary winien być zrealizowany przede wszystkim poprzez uniemożliwienie oskarżonemu popełniania kolejnych czynów. Oskarżony winien w końcu uświadomić sobie, iż kradzież nie jest akceptowanym sposobem na pozyskanie środków pieniężnych, tym bardziej iż oskarżony jest człowiekiem sprawnym fizycznie, a zatem w ocenie sądu bynajmniej nie jest pozbawiony możliwości zarobkowych. Zaznaczyć należy, iż oskarżony świadomie wybrał przestępczą formę pozyskania środków pieniężnych, wskazując wprost w wyjaśnieniach, iż wydawało mu się to prostym zarobkiem, nie licząc się z konsekwencjami, jakie może to spowodować dla niego i rodziny, która pozostaje na jego utrzymaniu.

Jednocześnie biorąc pod uwagę całokształt okoliczności wpływających łagodząco i obciążająco na wymiar kary, stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości czynu, sąd doszedł do wniosku, iż adekwatna będzie kara 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie sądu kara ta odpowiada społecznemu poczuciu sprawiedliwości, dając tym samym wyraźny sygnał, iż popełnianie przestępstw spotyka się ze zdecydowaną reakcją karną.

Podkreślenia wymaga, iż orzeczona kara oscyluje w dolnej granicy ustawowego zagrożenia i nie sposób uznać, by była zbyt surowa.

Zdaniem sądu skorzystanie w przypadku oskarżonego z instytucji kary mieszanej z art. 37b uznać należałoby za pobłażliwość wymiaru sprawiedliwości, pozostającą w sprzeczności z funkcją prewencyjną kary zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i ogólnym. Zaznaczyć należy, iż oskarżony pozostaje niepoprawny w swym zachowaniu. W przeszłości orzekano wobec oskarżonego kary ograniczenia wolności a także pozbawienia wolności, a pomimo tego pomimo wielu lat spędzonych w izolacji oskarżony konsekwentnie powracał na drogę przestępstwa. Zdaniem sądu świadczy to o demoralizacji oskarżonego i potrzebie dalszej intensywnej resocjalizacji w warunkach izolacji penitencjarnej. Oskarżony winien w końcu uświadomić sobie, iż kradzież nie jest akceptowanym sposobem na pozyskanie dóbr materialnych.

Na podstawie art. 46 § 1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz (...) sp. z o.(...) sp. k. w O. kwoty 6.200 zł.

Sąd zważył, iż oskarżony dokonał kradzieży rzeczy na kwotę 4.700 zł, przy czym pokrzywdzona spółka odzyskała dwie drabiny o wartości 700 zł. Jednocześnie sąd obowiązkiem naprawienia szkody objął również kwotę wymiany drzwi i okna do kontenerów, tj. 2.200 zł. Okoliczność, że sąd nie przyjął w kwalifikacji prawnej czynu art. 288 § 1 kk, nie sprzeciwiała się temu.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Sąd na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w sprawie od 28 lutego 2023 r., godz. 13:55 do dnia 28 lutego 2023 r., godz. 15:05, przyjmując iż jest on równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

inne zagadnienia

Sąd w niniejszej sprawie zastosował przepisy obowiązujące do dnia 30 września 2023 r. jako korzystniejsze dla oskarżonego, choćby w zakresie treści przepisów stanowiących dyrektywy wymiaru kary.

Koszty procesu

4

O kosztach pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu T. L. (1) z urzędu sąd orzekł na podstawie § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

5

W oparciu o art. 17 ust 1 i 2 ustawy z dn. 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych sąd zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej, zaś w oparciu o art. 624 § 1 kpk od wydatków postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa, gdyż uznał, że sytuacja materialna - w tym konieczność odbycia kolejnych kar pozbawienia wolności - stanowi przeszkodę na drodze do uiszczenia przez nich należności sądowych.

Podpis