Mąż, który nagrywał żonę dyktafonem w domu, zapłaci 3000 zł grzywny

O. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

1. X. X.

na przełomie roku 2023 i 2024, w dacie bliżej nieokreślonej, w msc. F. gm. X., pow. (...), woj. (...), pozostawił w domu zajmowanym wspólnie z S. X. telefon komórkowy z włączonym dyktafonem, w celu uzyskania informacji do których nie był uprawniony, następnie nagrał prywatną rozmowę S. X. z osobą trzecią, w której nie uczestniczył, a uzyskane w ten sposób informacje ujawnił innej osobie w celu wykonania stenogramów zapisów nagrania rozmowy, po czym uzyskane stenogramy, za pośrednictwem swojego pełnomocnika, przedłożył w dniu 6 listopada 2023 r. w toku postepowania sądowego przed Sądem Okręgowym w Radomiu

1. Wspólne zamieszkiwanie S. i X. X. wraz z dziećmi w domu w msc. F. gm. X., pow. (...), woj. (...),

2. Pozostawanie małżonków S. i X. X. w konflikcie i trwanie ich sprawy rozwodowej przed Sadem Okręgowym w Radomiu

3. Nagranie przez X. X. na przełomie 2023 r. i 2024 r. przy użyciu telefonu komórkowego z dyktafonem, zostawionym w domu, rozmowy S. X. z osobą trzecią bez ich wiedzy i zgody

4. Zlecenie przez X. X. prywatnej firmie sporządzenia stenogramu z nagrania i przekazanie jego treści do Sądu Okręgowego na okoliczność zdrady małżeńskiej S. X.

5. Sytuacja oskarżonego

Fakty uznane za nieudowodnione

--

--

--

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

1.

Cz. wyjaśnienia oskarżonego. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części, tj. w zakresie w jakim przyznał się do nagrania żony i przedłożenia stenogramu rozmowy przed SO, ponieważ znajdują one potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.

2. Zeznania świadka S. X.

Zeznania świadka N. F.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków, ponieważ były jasne, logiczne, znajdowały potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie dowodowym. Świadek N. F., pomimo tego, że jest siostrą pokrzywdzonej, a zatem mocniej związana jest z jedną ze stron, opisała zachowania zarówno oskarżonego, jak i pokrzywdzonej, wskazując na okoliczności zarówno korzystne, jak i niekorzystne dla każdego z nich, co wpłynęło na ocenę zeznań w/w świadka jako wiarygodnego i obiektywnego.

3. Nagranie na płycie CD

Protokół oględzin z załącznikami

Wniosek dowodowy

Stenogram nagrania

Karta Karna

Wiarygodność dowodów nie była kwestionowana.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Cz. wyjaśnienia oskarżonego. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim starał się on uzasadniać swoje postepowanie troską o rodzinę i dzieci, a zarazem postawą jego żony jako osoby nadużywającej alkoholu, chorej psychicznie, nie zażywającej leków, zaniedbującej dom i dzieci, ponieważ oczywistym jest, co zresztą wynika z samej treści wniosku dowodowego, że nagrania miały wykazać zdradę małżeńską S. X., na którą to zresztą okoliczność zostały one złożone.

Zawiadomienie k. 1-2

Koperta k. 8

Protokół tymczasowego zajęcia mienia

Protokół oddania rzeczy na przechowanie

Nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Protokół oględzin k. 7-12

Na w/w kartach nie ma takiego dowodu.

Podstawa prawna wyroku

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I. Art. 267§3 kk stanowi, że kto w celu uzyskania informacji, do której nie jest uprawniony, zakłada lub posługuje się urządzeniem podsłuchowym, wizualnym albo innym urządzeniem lub oprogramowaniem podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Natomiast Art. 267§ 4 kk stanowi, że tej samej karze podlega, kto informację uzyskaną w sposób określony w § 1-3 ujawnia innej osobie.

W niniejszej sprawie bezspornym było, że X. X. podłożył w domu, zajmowanym wspólnie z żoną, podsłuch, nagrał jej rozmowę z inna osobą, przekazał nagranie firmie, która zrobiła stenogram, a następnie nagranie wraz ze stenogramem, za pośrednictwem swojego pełnomocnika, przedłożył jako dowód zdrady żony w sprawie rozwodowej przed Sądem Okręgowym w Radomiu. Oskarżony tłumaczył swój czyn chorobą żony, nadużywaniem przez nią alkoholu, zaniedbywaniem dzieci, motywacja ta w żaden sposób nie została jednak potwierdzona. Zeznająca świadek N. F., chociaż potwierdziła niektóre z okoliczności wskazywanych przez oskarżonego stanowczo zaprzeczyła, aby jej siostra kiedykolwiek zaniedbywała dzieci i dom, by były one w jakimkolwiek niebezpieczeństwie. Świadek potwierdziła, że jej siostra miała problem z alkoholem, zeznała jednak także, że takie same problemy miał uprzednio jej szwagier. W ocenie Sądu argumentacja oskarżonego stanowi przyjętą przez niego linię obrony i nie zasługuje na uwzględnienie, zwłaszcza w kontekście treści wniosku dowodowego złożonego do sprawy rozwodowej.

Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu umyślnie i z pełną świadomością. Jako osoba dorosła, zdolna do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, wiedział, że jego zachowanie jest naganne i stanowi przestępstwo. Oskarżony twierdził, że nie zdawał sobie sprawy z tego, że popełnia czyn zabroniony, zdaniem Sądu jednak każda przeciętna osoba, bez wielkiej wiedzy prawniczej, wie o tym, że podsłuchiwanie stanowi przestępstwo. To, że osobą podsłuchiwaną jest żona, nie wpływa na bezprawność czynu. Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, iż oskarżony winny jest popełnienia przypisanego mu czynu, ponieważ mając możliwość postąpienia zgodnie z prawem, nie zrobił tego.

---

---

---

Warunkowe umorzenie postępowania

---

---

---

---

---

---

---

---

---

Koszty procesu

II. i III.

Wobec wyniku sprawy, Sąd zasądził, na podstawie art. 627 kpk, od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej poniesione przez nią wydatki na pełnomocnika z wyboru zgodnie ze złożonym spisem (Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, Dz.U.2023.1964 t.j.).

Na podstawie art. 627 kpk, zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 340 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 300 złotych tytułem opłaty (10% od grzywny w kwocie 3000 zł).

Sędzia Nina Kober