Szarpanina na schodach o wejście do domu. Oskarżony skazany za nieumyślne obrażenia

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

1. Ł. S.

w dniu 01 września 2024 r. w miejscowości J. gm. U., działając w sposób nieumyślny, przepychając się, szarpiąc i upadając na ziemię z V. Z. spowodował u niego obrażenia w postaci stłuczenia lewego barku z obrzękiem, bolesnością, stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem II lewego żebra i lewostronną odmą opłucnową, które to obrażenia powodują naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni,

tj. czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 157§3 kk

1. udanie się pokrzywdzonego V. Z. w dniu 1 września 2024 r. do miejscowości J., gm. U.,

2. wzajemne przepychanie się i szarpanie Ł. S. i V. Z. na schodach podczas próby siłowego wejścia przez pokrzywdzonego do mieszkania należącego do oskarżonego,

3. upadek wymienionych na ziemię i doznanie przez pokrzywdzonego V. Z. obrażeń w postaci stłuczenia lewego barku z obrzękiem, bolesnością, stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem II lewego żebra i lewostronną odmą opłucnową, które to obrażenia powodują naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni.

wyjaśnienia oskarżonego

zeznania pokrzywdzonego V. Z. w części

zeznania świadka H. U.

zeznania świadka O. Ł. (2)

zeznania świadka L. D.

zeznania świadka B. L.

zeznania świadka S. K.

protokół oględzin miejsca zdarzenia z materiałem poglądowym

protokół oględzin rzeczy

dokumentacja medyczna

opinia sądowo-lekarska

C. X.

Fakty uznane za nieudowodnione

1. Ł. S.

w dniu 01 września 2024 r. w miejscowości J. gm. U., działając w sposób nieumyślny, przepychając się, szarpiąc i upadając na ziemię z V. Z. spowodował u niego obrażenia w postaci stłuczenia lewego barku z obrzękiem, bolesnością, stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem II lewego żebra i lewostronną odmą opłucnową, które to obrażenia powodują naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni,

tj. czyn z art. 157§1 kk w zw. z art. 157 §3 kk

1. spowodowanie obrażeń ciała V. Z. poprzez uderzanie go pięściami i kopanie,

2. spowodowanie obrażeń ciała V. Z. w postaci urazu głowy i kręgosłupa.

zeznania pokrzywdzonego V. Z. w części

Ocena dowodów

-1.1.3

wyjaśnienia oskarżonego. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, bowiem znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowy w postaci zeznań świadków oraz opinii sądowo- lekarskiej biegłego C. X. dot. mechanizmu powstania obrażeń stwierdzonych u pokrzywdzonego.

Oskarżony od początku konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przyznał, że doszło pomiędzy nim i pokrzywdzonym do szarpaniny, w wyniku której obaj upadli na ziemię. Natomiast zaprzeczył, aby celowo spowodował obrażania ciała u pokrzywdzonego.

-1.1.3

zeznania pokrzywdzonego w części. wiarygodne jedynie w części, w jakiej pokrzywdzony wskazał, że upadł ze schodów na kamienie, po czym bolało go żebro, bark i palec.

Potwierdzone w danym zakresie treścią pozostałego materiału dowodowego, a w szczególności dowodami z opinii sądowo-lekarskiej i dokumentacją medyczną.

-1.1.3

Zeznania świadków L. D., O. Ł. (1) i H. U.

Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania. Ich relacje są zgodnie, spójne, wzajemnie się uzupełniające.

Świadkowie zgodnie potwierdzili, że pokrzywdzony wbrew woli oskarżonego chciał wejść do jego domu, co doprowadziło do przepychanki i szarpaniny pomiędzy nimi. Wymienieni zaprzeczyli aby oskarżony bił lub kopał V. Z.. Zeznali, że interakcja pokrzywdzonego z oskarżonym miała charakter wzajemnej przepychanki i szarpaniny.

-1.1.3

Zeznania świadków B. L. i S. K.

Świadkowie zgodnie zeznali, że w czasie interwencji policyjnej zastane na miejscu osoby nie wskazywały, aby oskarżony bił lub kopał V. Z.. W czasie interwencji nikt nie mówił, że doszło do rękoczynów. Jedynie wskazywano, że doszło do szarpaniny, w wyniku której V. Z. upadł na ziemię i doznał obrażeń ręki. Pokrzywdzony odmówił pomocy medycznej, uskarżał się na ból ręki, nie posiadał innych, widocznych obrażeń.

- zeznania stanowią relację z przebiegu wykonywanych w czasie służby czynności, związanych z przybyciem na miejsce zdarzenia,

- brak podstaw do kwestionowania zeznań świadków

-1.1.3

Protokoły oględzin miejsca zdarzenia i rzeczy. Sporządzone przez osoby uprawnione, kompetentne, zgodne z przepisami prawa, niekwestionowany w toku postępowania.

Dokumentacja medyczna

Sporządzona przez osoby uprawnione, kompetentne, zgodne z przepisami prawa, niekwestionowana w toku postępowania.

Z dokumentacji tej jednoznacznie wynika, że V. Z. został przyjęty do szpitala w dniu 02 września 2024 roku o godz. 22:12. W czasie przyjęcia oświadczył, że dzień wcześniej został pobity i wskutek pobicia doznał urazu lewego barku i prawej ręki. W czasie badania RTG V. Z. stwierdzono odmę opłucnową lewostronną o wielkości 9-10 cm powyżej szczytu płuca. Pokrzywdzony został przekierowany do szpitala chorób płuc. Do szpitala chorób płuc V. Z. został przyjęty w dniu 03 września 2024 roku. W szpitalu tym stwierdzono u pokrzywdzonego odmę lewostronną płuc i złamanie II lewego żebra.

Opinia sądowo-lekarska T. B.

w zakresie opisu stwierdzonych obrażeń u pokrzywdzonego jako zgodna z opinią biegłego C. X.

Opinia sądowo-lekarska biegłego C. X.

Sporządzona zgodnie z wymogami kpk, przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje i doświadczenie w opiniowaniu w tego typu sprawach, nie kwestionowana przez strony.

Z opinii tej jednoznacznie wynika, że informacje podane przez pokrzywdzonego odnoszące się do przebiegu zdarzenia i procesu leczenia nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji medycznej. Podczas hospitalizacji bowiem nie stwierdzono u pokrzywdzonego urazów głowy i tułowia, co przeczy twierdzeniom pokrzywdzonego, że był on wielokrotne uderzany pięściami czy kopany.

Biegły stwierdził, że charakter stwierdzonych u pokrzywdzonego obrażeń i ich lokalizacja (bark, klatka piersiowa i kciuk) wskazuje, że nie powstały one w wyniku uderzeń rękoma zaciśniętymi w pięść i kopnięć obutymi stopami. Najbardziej prawdopodobne jest, że uraz barku, klatki piersiowej i kciuka powstały w wyniku upadku na podłoże.

Sąd w pełni podzielił przedmiotową opinię , bowiem zawarte w niej wnioski zostały należycie i w sposób przekonywujący uzasadnione.

-1.2.2

zeznania pokrzywdzonego w części. Niewiarygodne w części, w jakiej świadek zeznał, że oskarżony bił go i kopał oraz iż wskutek tych uderzeń doznał obrażeń głowy i kręgosłupa.

Zeznania pokrzywdzonego w opisanym powyżej zakresie są nielogiczne oraz sprzeczne z pozostałym materiałem dowodowym, a w szczególności dokumentacją medyczną, opinią sądowo – lekarską oraz zeznaniami świadków. Jak bowiem wynika z w/w materiału dowodowego pomiędzy pokrzywdzonym i oskarżonym doszło do wzajemnej szarpaniny, która doprowadziła do upadku obu stron. Wskutek tej szarpaniny i upadku na ziemię, nie zaś uderzeń wystosowanych przez oskarżonego, pokrzywdzony doznał obrażeń stłuczenia lewego barku z obrzękiem, bolesnością, stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem II lewego żebra i lewostronną odmą opłucnową.

Opinia sądowo-lekarska T. B.

W zakresie dot. mechanizmu powstania stwierdzonych u pokrzywdzonego obrażeń.

Sąd nie podzielił opinii biegłego w tym zakresie. Wskazać należy, iż opinia jest lakoniczna, zaś wnioski końcowe wskazujące, iż do powstania obrażeń mogło dojść w wyniku uderzeń pięścią i kopnięć nie zostały przez biegłego w żaden sposób uzasadnione.

Podstawa prawna wyroku

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Punkt I wyroku

Ł. S.

W wypadku winy nieumyślnej o jakiej mowa w art. 157 § 3 k.k. konieczne jest ustalenie, że sprawca co najmniej mógł przewidzieć, iż spowoduje skutek określony w art. 157 § 1 albo § 2 k.k. Przestępstwo określone w art. 157 § 3 k.k. charakteryzuje się nieumyślnością w znaczeniu, o którym jest mowa w art. 9 § 2 k.k. tj. sprawca nie mając zamiaru spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia powoduje go jednak w wyniku niezachowania ostrożności, wymaganej w danych okolicznościach, mimo że przewidywał możliwość takiego skutku swojego zachowania albo skutek taki był obiektywnie przewidywalny.

Podstawę przyjętej kwalifikacji prawnej czynu w przedmiotowej sprawie stanowiło ustalenie Sądu, że oskarżony szarpiąc się z pokrzywdzonym na schodach, nie miał zamiaru spowodowania u niego obrażeń ciała w postaci stłuczenia lewego barku z obrzękiem i bolesnością, stłuczenia klatki piersiowej ze złamaniem II lewego żebra i lewostronną odmą opłucnową, jego intencją było uniemożliwienie mu wyjścia do mieszkania. Powyższe doprowadziło jednak do upadku pokrzywdzonego, który to z kolei upadek skutkował obrażeniami ciała pokrzywdzonego. Oskarżony bez wątpienia działał zatem nieumyślnie i swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art. 157§1 kk w zw. z art. 157§3 kk.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Ł. S.

Punkt I wyroku, czyn I

Kara grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych.

Okoliczności obciążające:

- uprzednia karalność oskarżonego k.105-106

- popełnienie przestępstwa w stanie po spożyciu alkoholu

Okoliczności łagodzące:

- przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy;

- przyczynienie się pokrzywdzonego – zachowanie pokrzywdzonego, który na siłę próbował dostać się do mieszkania oskarżanego, doprowadziło do przepychanki i szarpaniny, pokrzywdzony bezpośrednio po doznanych obrażeniach nie skorzystał z pomocy medycznej, zbagatelizował swój stan zdrowia.

Wysokość stawki dziennej grzywny ustalono z uwzględnieniem dochodów oskarżonego, warunków osobistych i możliwości zarobkowych.

W ocenie Sądu kara grzywny w orzeczonym wymiarze pozwoli oskarżonemu w sposób wystarczający odczuć naganność jej zachowania, jak również wyciągnąć właściwe wnioski na przyszłość.

Punkt II wyroku, czyn I

Nawiązka na rzecz pokrzywdzonego w wysokości 2000 złotych.

Zgodnie z art. 46§2 kk, jeżeli orzeczenie obowiązku określonego w art. 46§1 kk jest znacznie utrudnione, sąd może orzec zamiast tego obowiązku nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego.

Podstawą takiego rozstrzygnięcia były trudności w ustaleniu wysokości szkody oraz znaczna wysokość żądania.

Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku pokrzywdzonego i orzeczenia zadośćuczynienia w wysokości 30 tysięcy złotych za doznaną krzywdę. Pokrzywdzony w żaden sposób nie uzasadnił i nie udokumentował swojego żądania.

W ocenie Sądu zasądzona kwota jest adekwatna do rozmiaru krzywdy doznanej przez pokrzywdzonego.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Ł. S.

Punkt III wyroku, czyn I

zwrot pokrzywdzonemu zabezpieczonej bluzy jako zbędnej dla zakończonego postępowania karnego

6. inne zagadnienia

Koszty procesu

Punkt IV wyroku

Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego V. Z. zwrot kosztów zastępstwa procesowego.

Punkt V wyroku

Zgodnie z art. 624§1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, bowiem przemawiają za tym względy słuszności.