Prezes spółki spóźnił się ze sprawozdaniami za trzy lata. Sąd umorzył sprawę

N. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Ustalenie faktów

2. Fakty uznane za udowodnione

1. W. P.

I. w P., woj. (...), będąc w myśl art.3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości kierownikiem jednostki (...) SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z/s w P., nr KRS (...), zgodnie z art.4 ust.5 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości jako kierownik jednostki ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych cyt. ustawą, a przez to będąc odpowiedzianym za prowadzenie dokumentacji finansowo-księgowej Spółki, nie złożył do dnia 15 października 2022 roku do rejestru sądowego Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Spółki za 2021 rok, przyjmując, że czyn został popełniony w dniu 16 października 2022r., czym naruszył art. 69 ust. 1 ustawy o rachunkowości,

to jest o przestępstwo z art.79 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.);

II. w P., woj. (...), będąc w myśl art.3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości kierownikiem jednostki (...) SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z/s w P., nr KRS (...), zgodnie z art.4 ust.5 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości - jako kierownik jednostki ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych cyt. ustawą, a przez to będąc odpowiedzianym za prowadzenie dokumentacji finansowo-księgowej Spółki, nie złożył do dnia 15 lipca 2023 roku do rejestru sądowego Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Spółki za 2022 rok, przyjmując, że czyn został popełniony w dniu 16 lipca 2023 r., czym naruszył art.69 ust. 1 ustawy o rachunkowości,

to jest o przestępstwo z art.79 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.);

III. w P., woj. (...), będąc w myśl art.3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości kierownikiem jednostki (...) SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ z/s w P., nr KRS (...), zgodnie z art.4 ust.5 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości - jako kierownik jednostki ponosząc odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych cyt. ustawą, a przez to będąc odpowiedzianym za prowadzenie dokumentacji finansowo-księgowej Spółki, nie złożył do dnia 15 lipca 2024 roku do rejestru sądowego Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Spółki za 2023 rok, przyjmując, że czyn został popełniony w dniu 16 lipca 2024 r., czym naruszył art.69 ust. 1 ustawy o rachunkowości,

to jest o przestępstwo z art.79 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.).

W. P. od 2017 roku jest prezesem zarządu spółki (...) sp. z o.o. z/s w P..

Informacja z KRS

2-8v.

Spółka (...) sp. z o.o. do 2019 roku korzystała z pomocy biura księgowego Biuro (...) C. D. w P.. Po śmierci matki oskarżonego jeszcze przez pewien okres spółka była prowadzona (zakład fryzjerski i salon).

Po zawieszeniu działalności spółki umowa na obsługę spółki przez Biuro (...) została rozwiązana. W okresie zawieszenia spółka nie prowadziła działalności gospodarczej.

W międzyczasie zmarła również siostra matki oskarżonego, zachorował ojciec oskarżonego, który zmarł we wrześniu 2021 r. a nadto (...) urodził się syn oskarżonego.

Oskarżony od 2019 roku jest odpowiedzialny za wykonywanie obowiązków finansowych Spółki.

Do dnia 15 października 2022 roku oskarżony zobowiązany był do złożenia w Krajowym Rejestrze Sądowym przy Sądzie Rejonowym Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Spółki za 2021 rok.

Do dnia 15 lipca 2023 roku oskarżony zobowiązany był do złożenia w Krajowym Rejestrze Sądowym przy Sądzie Rejonowym Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Spółki za 2022 rok.

Do dnia 15 lipca 2024 roku oskarżony zobowiązany był do złożenia w Krajowym Rejestrze Sądowym przy Sądzie Rejonowym Poznań - O. Miasto i Wilda w Poznaniu sprawozdania finansowego Spółki za 2023 rok.

Sprawozdania powyższe nie zostały złożone w terminie. Zaległe sprawozdania finansowe lata: 2021-2023 oskarżony W. P. w imieniu spółki złożył 25 lutego 2025 r za rok 2023 r., 24 marca 2025 r. za lata 2021-22 i 31 marca za rok 2024 r.

W związku z powyższym Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu IX wydział Gospodarczy za l na mocy postanowienia z dnia 24 marca 2025 roku umorzył postepowanie.

Zawiadomienie Sądu Rejonowego Poznań-O. Miasto i Wilda w Poznaniu

Zestawienie dochodów podatnika z deklaracji CIT- 8 za lata 2019-2024

W. P. ma 47 lat. X. wykształcenie wyższe. Oskarżony posiada działalność gospodarczą osiągając miesięczny dochód w wysokości 3.000,00 zł. Żonaty. X. 3 dzieci na utrzymaniu w wieku 3,8 i 10 lat. Oskarżony nie był uprzednio karany.

wyjaśnienia

3. Fakty uznane za nieudowodnione

Ocena dowodów

5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

wyjaśnienia oskarżonego. Oskarżony przyznał się do winy, co w świetle ujawnionych dokumentów, nie budzi wątpliwości.

Zawiadomienie Sądu Rejonowego Poznań-O. Miasto i Wilda w Poznaniu

Zestawienie dochodów podatnika z deklaracji CIT-8 za lata 2019-2024

Karta karna. Dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione do tego podmioty w ramach ich obowiązków służbowych i służących im kompetencji, nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Sąd nie znalazł podstaw, aby dokumentom tym wiarygodności odmówić.

Podstawa prawna wyroku

3.4. Umorzenie postępowania

1

W. P.

Według art. 79 pkt 4 lit. a ustawy o rachunkowości (Dz.U. z 2023 r. poz. 120 z późn. zm.) kto wbrew przepisom ustawy nie składa we właściwym rejestrze sądowym sprawozdania finansowego lub skonsolidowanego sprawozdania finansowego (…) podlega grzywnie albo karze ograniczenia wolności.

Powyższe przestępstwo ma charakter formalny, nie ma znaczenia umyślność jego popełnienia.

Zgodnie z art. 115 § 2 k.k. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Wskazana ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu zarzuconego oskarżonemu, określona jako znikoma stanowiła wypadkową oceny wszystkich elementów składających się na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu.

W ocenie Sądu, w realiach przedmiotowej sprawy, popełnienie niniejszego czynu miało miejsce. Jednak z uwagi na sposób i okoliczności popełnienia czynu, a także jedynie skutki formalne , które nie dotknęły żadnego kontrahentów spółki , jego społeczna szkodliwość jest znikoma. Stosownie do art. 1 § 2 k.k. czyn, który wprawdzie wyczerpuje wszystkie znamiona przewidziane w ustawie (art. 1 § 1 k.k.) oraz jest zawiniony (art. 1 § 3 k.k.), nie stanowi jednak przestępstwa, jeśli stopień jego społecznej szkodliwości nie jest większy niż znikomy.

Wynika to z przyjęcia w prawie karnym materialno-formalnej definicji przestępstwa (zob. W. Wolter, Nauka, s. 11; B. Kunicka-Michalska, Zasady odpowiedzialności karnej, s. 132 i n.).W razie ustalenia, że stopień szkodliwości społecznej czynu jest znikomy, zawsze następuje umorzenie postępowania nawet, gdy omawiana przesłanka ustalona zostanie po rozpoczęciu przewodu sądowego.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

9. inne zagadnienia

W literaturze przedmiotu toczy się dyskusja nad depenalizacją występku z art. 79 ust. 4 ustawy o rachunkowości. Wskazuje się, że pierwotne brzmienie przepisu art. 79 pkt 4 ustawy o rachunkowości przewidywało za naruszenie normy sankcjonowanej wyłącznie odpowiedzialność wykroczeniową, wydaje się dopuszczalnym wywiedzenie konstatacji o możliwości przyjęcia na tyle niskiej społecznej szkodliwości czynu z art. 79 pkt 4 cyt. ustawy, iż pozwalałaby ona na sformułowanie postulatu o prawnokarnej depenalizacji tego występku i ustanowieniu w jego miejscu deliktu administracyjnego. Zwłaszcza, gdy pod uwagę zostanie wzięta okoliczność, iż występek ten dotyczy newralgicznego punktu w praktyce obrotu gospodarczego, który implikuje wiele „nieumyślnych potknięć” po stronie osoby obowiązanej do złożenia sprawozdania finansowego. To zaś wydaje się niekoniecznie przyczyniać do poprawy ochrony pewności obrotu gospodarczego, względem ewentualnie rozważanej odpowiedzialności administracyjnej. Ustawodawca w art. 79 pkt 4 nie sankcjonuje bowiem, jak ma to miejsce np. przy przestępstwie z art. 77 pkt 1 cyt. ustawy nieprowadzenia ksiąg rachunkowych, prowadzenia ich wbrew przepisom ustawy lub podawania w tych księgach nierzetelnych danych, ale jedynie zaniechanie wykonania obowiązku złożenia sprawozdania finansowego, w odpowiednim rejestrze sądowym, z zachowaniem odpowiedniego terminu.

Co więcej, do podstaw faktycznych skutkujących decyzją o zaniechaniu ścigania, przy przyjętej podstawie z art. 17 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego, w postaci braku znamion czynu zabronionego, w praktyce najczęściej zaliczane są następujące okoliczności:

- sprawozdanie zostało złożone niezwłocznie po powzięciu informacji o upływie terminu związanego z tym obowiązkiem i tym samym obowiązek został spełniony,

- złożenie sprawozdania nastąpiło w terminie, ale z brakami formalnymi i z uwagi na braki sąd rejestrowy skierował do Policji zawiadomienie o przestępstwie,

- sąd skierował zawiadomienie o przestępstwie w trakcie trwania postępowania przymuszającego jednostkę do złożenia sprawozdania finansowego, bez oczekiwania na wynik tego postępowania skutkujące tym, że jednostka dopełniła obowiązku, ale Policja już podjęła czynności sprawdzające w trybie art. 307 KPK lub wszczęła dochodzenie,

- kierownik jednostki posiadał usprawiedliwione przekonanie, że nie prowadząc żadnej działalności i informując o tym właściwy urząd skarbowy, nie miał obowiązku składania sprawozdań finansowych z działalności, która nie miała miejsca,

- kierownik jednostki nie mógł uzyskać uchwał zatwierdzających sprawozdania finansowe, nie mógł nawiązać kontaktu z jedynym wspólnikiem, nie dysponował całością dokumentacji finansowej spółki, nie mógł pomimo dołożenia wszelkich starań uzyskać do niej dostępu, nie mógł znaleźć firmy księgowej, która podjęłaby się sporządzenia na podstawie szczątkowej dokumentacji sprawozdań,

- miała miejsce rezygnacja z funkcji prezesa/członka zarządu podmiotu i nie powołano nowego kierownika jednostki.

Okoliczności te mogą wskazywać na wystarczające dla ochrony prawidłowości obrotu gospodarczego ustanowienie normy administracyjnej, która miałaby za zadanie przymuszenie do respektowania, aktualnie chronionego przez art. 79 pkt 4 obowiązku złożenia sprawozdania finansowego we właściwym rejestrze sądowym, z jednocześnie stale przecież obowiązującą odpowiedzialnością karną za ewentualny skutek wypełniający znamiona innego czynu zabronionego ( cytowane za .R Jaworskim (...) Prokuratura i Prawo nr 3 z 2022 r. , s 102-118 .

Koszty procesu

2

Na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami sądowymi obciążono Skarb Państwa.

10. Podpis

P., dnia 27 października 2025 roku

sędzia Daniel Hudak