Oskarżony o uszkodzenie reflektora dostał warunkowe umorzenie i zapłaci 3000 zł szkody

wyroku z 18 września 2025 roku

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

E. J.

W dniu 26 stycznia 2025 roku w C. przy ul. (...) poprzez kilkukrotne uderzenie przedmiotem przypominającym młotek dokonał uszkodzenia przedniego prawego reflektora w samochodzie S. (...) nr rej (...) powodując pękniecie klosza i szkodę o wartości 3000 zł na szkodę J. B. tj. czyn z art. 288 § 1 kk.

Oskarżony E. J. mieszka w lokalu na piętrze budynku przy ul. (...) w C.. Budynek wchodzi w skład majątku wspólnego oskarżonego i jego żony D. J.. Małżonkowie są w separacji i mają orzeczoną rozdzielność majątkową. Od kwietnia 2024 roku toczy się pomiędzy nimi postępowanie o podział majątku wspólnego. Na parterze budynku znajduje się prowadzona przez D. J. restauracja (...), w której szefem kuchni jest pokrzywdzony J. B..

W dniu 26 stycznia 2025 roku około godziny 7 - ej J. B. pozostawił samochód S. (...) o nr rej (...) na parkingu. Nieco później oskarżony najpierw zmienił położenie jednej z kamer monitoringu umieszczonych na budynku, a następnie przedmiotem przypominającym młotek kilkukrotnie uderzył w prawy, przedni reflektor samochodu pokrzywdzonego, powodując pęknięcie klosza i szkodę o wartości 3000 zł na szkodę J. B..

Oskarżony miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem.

Oskarżony nie był wcześniej karany. Z zawodu jest elektrykiem. Nie pracuje. Na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej jest współwłaścicielem kilku nieruchomości o łącznej powierzchni ok. 0, 45 ha , w tym dwóch lokali gastronomicznych, a także samochodu dostawczego.

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

W/w dowody

W sprawie przeprowadzono dowód z nagrania z przesuniętej i innej niż przesunięta przez oskarżonego kamery monitoringu. Nagranie ukazuje jak oskarżony najpierw za pomocą miotły przesuwa kamerę, a następnie za pomocą narzędzia przypominającego młotek kilkukrotnie uderza w przedni, prawy reflektor samochodu pokrzywdzonego. Na nagraniu jest wyraźnie widoczny wizerunek oskarżonego oraz to, że klosz reflektora przed podejściem oskarżonego do samochodu jest cały, a po odejściu pęknięty. Zdjęcia przedłożone przez oskarżonego w sposób bardziej szczegółowy ukazują poczynione przez oskarżonego zniszczenia. Autentyczność nagrania i zdjęć nie była kwestionowana. Oskarżony w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do uszkodzenia reflektora. Po zapoznaniu się z treścią nagrania, obrońca oskarżonego zawnioskował o warunkowe umorzenie postępowania oświadczając, że okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości, oskarżony żałuje jego popełnienia i wyraża gotowość naprawienia wyrządzonej szkody (pismo k. 81 – 83). Wobec powyższego sprawstwo oskarżonego należało uznać za udowodnione. Nie było podstaw do kwestionowania zeznań J. B.. Twierdzenia pokrzywdzonego co do wysokości szkody znalazły potwierdzenie w treści faktury (...) wystawionej przez zakład naprawczy. Oskarżony nie zakwestionował prawidłowości tych obliczeń. Stanowisko zajmowane przez oskarżonego w konflikcie małżeńskim pozostawało poza sporem. Treść opinii biegłych nie budziła wątpliwości.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zgromadzony materiał dowodowy dał podstawy do przypisania oskarżonemu zarzucanego czynu. Czyn wyczerpuje dyspozycję art. 288 § 1 kk, zgodnie z którym odpowiedzialności karnej podlega ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Z przeprowadzonych dowodów wynika, że oskarżony kilkukrotnie uderzył w reflektor samochodu, stanowiącego własność pokrzywdzonego i spowodował jego uszkodzenie, czyli swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzuconego przestępstwa.

Do przypisania czynu z art. 288 § 1 kk konieczne jest ustalenie wysokości uszczerbku wywołanego przez zniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie rzeczy niezdatnej do użytku. W niniejszej sprawie wartość szkody ustalono na 3000 zł.

Przypisanie czynu zabronionego z art. 288 § 1 kk wymaga ustalenia umyślności po stronie sprawcy. Umyślność może wystąpić zarówno w formie zamiaru bezpośredniego, jak i wynikowego. Oskarżony miał świadomość, że jego zachowanie będzie prowadzić lub może doprowadzić do uszkodzenia cudzej rzeczy. Dla charakterystyki strony podmiotowej nie ma znaczenia cel i motywacja sprawcy.

Oskarżony jest osobą zdatną do zawinienia, jest osobą dorosłą i w pełni poczytalną. Był zdolny do rozpoznania bezprawności swojego czynu, miał możliwość dania posłuchu normie prawnej.

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Warunkowe umorzenie postępowania

Wina oskarżonego i okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu nie budziły wątpliwości.

Zagrożenie karne w/w występku nie przekracza 5 lat pozbawienia wolności.

W ocenie Sądu stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości czynu przez niego popełnionego są nie większe niż średnie, na pewno nie znaczne.

Okoliczność, że oskarżony czuje się zagrożony działaniami żony i pokrzywdzonego, obawiając się, że będzie musiał opuścić mieszkanie, nie usprawiedliwia oskarżonego, ale Sąd wziął tę okoliczność pod uwagę warunkowo umarzając postępowanie karne.

Dotychczasowa postawa życiowa oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste, uzasadniają przypuszczenie, że mimo umorzenia postępowania, będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa. Niekaralność za przestępstwa, jak również zachowanie po popełnieniu czynu, polegające na tym, że oskarżony co prawda nie od razu, ale po pewnym czasie, zaprzestał kwestionowania swojego sprawstwa, wyraził skruchę i gotowość naprawienia wyrządzonej szkody. Linia życiowa oskarżonego uległa w ostatnim czasie załamaniu, oskarżony leczy się psychiatrycznie i przyjmuje leki na poprawę nastroju. Obawia się, że zostanie pokrzywdzony w wyniku podziału majątku wspólnego. Okoliczności te pozwalają przyjąć, że zdarzenie miało charakter incydentalny, a oskarżony zrozumiał swój błąd i nie będzie już naruszał prawa.

Mając na uwadze wskazane okoliczności Sąd uznał, że zachodzą warunki do tego, aby skorzystać wobec oskarżonego z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania (art. 66 1 kk) i zasadne jest ustalenie okresu próby na 1 rok i 6 miesięcy, jako wystarczające do monitorowania zachowania oskarżonego, a w razie naruszenia przez niego porządku prawnego, podjęcia postępowania warunkowo umorzonego. Artykuł 67 § 1 nie określa bliżej, poza dolną i górną granicą, w jakich jednostkach czasowych wyznacza się okres próby. Charakter i funkcja tego okresu wskazują na możliwość i celowość określania okresu próby również na rok i 6 miesięcy oraz 2 lat i 6 miesięcy (tak też: Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. cz. II. Komentarz do art. 67, wyd. 2016).

Uniewinnienie

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

E. J.

Punkt II wyroku, czyn I

Na podstawie art. 67 § 3 kk, z którego wynika, że umarzając postępowanie karne, Sąd może orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 kk, orzeczono oskarżonemu świadczenie pieniężne w kwocie 2000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

Zasądzenie świadczenia pieniężnego na rzecz tej instytucji, ma wspomóc wychowawczą rolę, jaką niniejsze orzeczenie wypełnić ma tak w stosunku do osoby oskarżonego, jak i wobec wszelkich możliwych odbiorców treści decyzji sądu.

Sytuacja materialna oskarżonego nie stoi na przeszkodzie, by z możliwości wskazanej przez ustawodawcę skorzystać we wskazanym zakresie.

E. J.

Punkt III wyroku, czyn I

Mając na uwadze brzmienie art. 67 § 3 kk, obligującego w przypadku zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania do nałożenia na sprawcę obowiązku naprawienia szkody, Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody w całości tj. w kwocie 3000 zł. Szkoda nie została jeszcze naprawiona w żadnym zakresie, a dwumiesięczny okres liczony od daty uprawomocnienia się orzeczenia umożliwi oskarżonemu, aktualnie pozostającemu bez pracy, zgromadzenie środków potrzebnych na wywiązanie się z tego obowiązku.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

inne zagadnienia

Koszty procesu

Punkt IV wyroku

Na zasadzie art. 624 § 1 kpk zwolnił oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w całości, mając na uwadze aktualną sytuację oskarżonego i nałożone na niego niniejszym wyrokiem zobowiązania finansowe.

Punkt V wyroku

Oskarżyciel posiłkowy korzystał w niniejszej sprawie z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika. Sąd na podstawie art. 627 kpk uwzględnił wniosek o przyznanie kosztów jego ustanowienia.

Podpis