Mieszkaniec domu pomocy społecznej bił i groził współlokatorom. Sąd skazał na 4 miesiące

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

1. H. D. (2)

I. W dniu 31 sierpnia 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E., usiłował grozić popełnieniem przestępstw na szkodę pokrzywdzonego H. R. w ten sposób, że wielokrotnie oświadczał wymienionemu, że go zabije oraz naruszy jego nietykalność cielesną poprzez uderzenie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż groźby te nie wzbudziły w wymienionym uzasadnionej obawy, że będą spełnione,

tj. o przestępstwo z art. 13§1 kk w zw. z art. 190§1 kk

II. W dniu 31 sierpnia 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E., wielokrotnie znieważył H. R. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe,

tj. o przestępstwo z art. 216§1 kk

III. W dniu 18 listopada 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. w nieustalony sposób dokonał u wspólnie zamieszkałego Z. G. obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego dł. 3 cm z krwiakiem okularowym oczodołu oraz otarcia naskórka szyi, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni,

tj. o przestępstwo z art. 157§2 kk

IV. W dniu 06 marca 2025 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. uderzał pięściami oraz stopką od wózka inwalidzkiego po całym ciele X. F. w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci licznych krwiaków twarzy, krwiaków klatki piersiowej i otarcia naskórka na lewej kończynie dolnej, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni,

tj. o przestępstwo z art. 157§2 kk

V. W dniu 09 czerwca 2025 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. na ul. (...) (...) groził G. E. (1) pozbawieniem życia przy czym groźba ta wzbudziła w nim uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona,

tj. o przestępstwo z art. 190§1 kk

1. Przebywanie H. D. (1) w Domu Pomocy Społecznej w E. od 27.04.2023 r.

2. usiłowanie grożenia w dniu 31 sierpnia 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. przez oskarżonego pokrzywdzonemu H. R., poprzez wielokrotnie oświadczanie mu, że go zabije oraz naruszy jego nietykalność cielesną poprzez uderzenia jednak groźby te nie wzbudziły w wymienionym uzasadnionej obawy, że będą spełnione,

3. wielokrotne znieważenie H. R. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe w dniu 31 sierpnia 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E.,

4. w dniu 18 listopada 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. dokonanie przez oskarżonego u wspólnie zamieszkałego Z. G. obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego dł. 3 cm z krwiakiem okularowym oczodołu oraz otarcia naskórka szyi, które to obrażenia spowodowały naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni,

5. w dniu 06 marca 2025 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. uderzanie przez oskarżonego pięściami oraz stopką od wózka inwalidzkiego po całym ciele X. F. w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci licznych krwiaków twarzy, krwiaków klatki piersiowej i otarcia naskórka na lewej kończynie dolnej, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni,

Zeznania świadków:

H. A.

X. R.

U. I.

H. I.

H. D. (3)

E. G.

G. R.

Zeznania pokrzywdzonych:

H. R.

X. F.

G. E. (2)

Dokumentacja medyczna i fotograficzna dot. obrażeń ciała doznanych przez Z. G.,

Protokół zatrzymania telefonu komórkowego

Protokół oględzin telefonu komórkowego,

Dokumentacja dotycząca pobytu H. D. (1) w (...) W E.,

Dokumentacja medyczna dot. X. F.,

Opinia sądowo- lekarska dot. Z. G.,

Opinia sądowo- lekarska dot. X. F.

Dokumentacja medyczna dot. H. D. (1),

Fakty uznane za nieudowodnione

1. H. D. (2)

VI. W dniu 31 sierpnia 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E., usiłował grozić popełnieniem przestępstw na szkodę pokrzywdzonego H. R. w ten sposób, że wielokrotnie oświadczał wymienionemu, że go zabije oraz naruszy jego nietykalność cielesną poprzez uderzenie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż groźby te nie wzbudziły w wymienionym uzasadnionej obawy, że będą spełnione,

tj. o przestępstwo z art. 13§1 kk w zw. z art. 190§1 kk

VII. W dniu 31 sierpnia 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E., wielokrotnie znieważył H. R. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe,

tj. o przestępstwo z art. 216§1 kk

VIII. W dniu 18 listopada 2024 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. w nieustalony sposób dokonał u wspólnie zamieszkałego Z. G. obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego dł. 3 cm z krwiakiem okularowym oczodołu oraz otarcia naskórka szyi, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni,

tj. o przestępstwo z art. 157§2 kk

IX. W dniu 06 marca 2025 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. uderzał pięściami oraz stopką od wózka inwalidzkiego po całym ciele X. F. w wyniku czego doznał obrażeń ciała w postaci licznych krwiaków twarzy, krwiaków klatki piersiowej i otarcia naskórka na lewej kończynie dolnej, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni,

tj. o przestępstwo z art. 157§2 kk

X. W dniu 09 czerwca 2025 r. w Domu Pomocy Społecznej w E. na ul. (...) groził G. E. (1) pozbawieniem życia przy czym groźba ta wzbudziła w nim uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona,

tj. o przestępstwo z art. 190§1 kk

⚫

brak usiłowania gróźb popełnienia przestępstwa na szkodę pokrzywdzonego H. R. ,

⚫

niewypowiadanie wobec H. R. słów powszechnie uznanych za obelżywe,

⚫

niedokonanie u Z. G. obrażeń ciała,

⚫

niepodejmowanie wobec pokrzywdzonego X. F. działań polegających na uderzaniu pięściami oraz stopką od wózka inwalidzkiego po całym ciele

⚫

niepodejmowanie działań przez oskarżonego H. D. (1) polegających na kierowaniu gróźb wobec G. E. (1),

OCena DOWOdów

Zeznania pokrzywdzonych:

H. R.

X. F.

G. E. (1)

Pokrzywdzony H. R. opisał przebieg zdarzenia z dnia 31 sierpnia 2024 r. Wskazał, że zachowanie oskarżonego w stosunku do niego było agresywne, że używał on wobec niego wulgarnych słów, obrażał, groził, straszył pokrzywdzonego, że go pobije.

Pokrzywdzony X. F. poprzez działanie oskarżonego tj, uderzanie pięściami oraz stopką od wózka inwalidzkiego po całym ciele doznał obrażeń ciała w postaci licznych krwiaków twarzy, krwiaków klatki piersiowej i otarcia naskórka na lewej kończynie dolnej, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni. Świadek wskazał, że oskarżony był nerwowy, denerwował się i zachowywał agresywnie.

Pokrzywdzony G. E. (1) opisał przebieg zdarzenia z dnia 09 czerwca 2025 r. Wskazał, że zachowanie oskarżonego w stosunku do niego było agresywne, że używał on wobec niego wulgarnych słów, obrażał, groził mu pozbawieniem życia.

Powyższe zeznania pokrzywdzonych Sąd uznał za wiarygodne. Podkreślić należy, że opisując przebieg zdarzenia nie wyolbrzymiali zachowania oskarżonego, w prostych słowach wskazali na charakterystyczne elementy jego postępowania jak wyzwiska, groźby, nerwowość oskarżonego i agresję.

-1.1.5

Zeznania świadka

H. A.

X. R.

U. I.

H. I.

H. D. (3)

G. R.

Sąd uznał zeznania świadków za wiarygodne. Świadkowie są pracownikami Domu Pomocy Społecznej, którzy na co dzień wykonują swoje obowiązki zawodowe w sposób rzetelny, zgodnie z obowiązującymi procedurami i standardami. Ich relacje były spójne, logiczne oraz wzajemnie się uzupełniały. Nadto z ich postawy i sposobu wypowiedzi wynikało, że kierują się dobrem pacjentów i profesjonalnym podejściem do powierzonych im obowiązków, co dodatkowo przemawia za autentycznością i szczerością złożonych zeznań.

Zeznania świadków tworzą spójny, konsekwentny i wzajemnie potwierdzający się obraz zdarzeń. Relacje poszczególnych osób, choć składane niezależnie od siebie, prowadzą do jednolitego i logicznego wniosku, że oskarżony swoim zachowaniem powodował problemy w Domu Pomocy Społecznej i zakłócał porządek. Wszyscy wskazywali na te same istotne elementy zachowania oskarżonego, tj. jego agresję werbalną, używanie wulgaryzmów oraz stwarzanie konfliktowych sytuacji, które negatywnie wpływały na funkcjonowanie placówki i komfort innych pacjentów. Zbieżność tych relacji nie pozostawia wątpliwości, że to zachowanie oskarżonego stanowiło źródło zaistniałych problemów.

Zeznania świadka E. G.

Świadek zeznał na okoliczność zdarzenia z dnia 06 marca 2025 r. w Domu Pomocy Społecznej w E., widział jak oskarżony uderzał pięściami a po oddzieleniu oskarżonego i X. F. uderzał go stopką od wózka inwalidzkiego po całym ciele, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała.

Sąd daje wiarę zeznaniom świadka w całości. Depozycje świadka są rzeczowe, obszerne, logiczne i spójne z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie, w szczególności z opinią sądowo-lekarską dot. X. F., zeznań personelu Domu Pomocy Społecznej. Świadek wskazał także, że oskarżony miał problem alkoholem, był bardzo agresywny wobec mieszkańców oraz personelu.

-1.1.5

Dokumentacja medyczna i fotograficzna dot. obrażeń ciała doznanych przez Z. G.,

Protokół zatrzymania telefonu komórkowego

Protokół oględzin telefonu komórkowego,

Dokumentacja dotycząca pobytu H. D. (1) w (...) W E.,

Dokumentacja medyczna dot. X. F.,

Opinia sądowo- lekarska dot. Z. G.,

Opinia sądowo- lekarska dot. X. F.

Dokumentacja medyczna dot. H. D. (1),

Opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna

Brak podstaw do kwestionowania waloru prawdziwości dowodów z dokumentów, czy to pod względem merytorycznym czy formalnym, nie czyniły też tego strony postępowania.

-1.1.5

Zeznania świadka E. O.

Zeznania nie wnoszące nic istotnego do sprawy.

-1.1.5

Wyjaśnienia oskarżonego H. D. (2)

Wyjaśnienia oskarżonego (odczytane z racji nie stawienia się na rozprawę zgodnie z art. 389 § 1 kpk), w których nie przyznał się do winy w zakresie popełnienia zarzucanych mu czynów. Powyższe są sprzeczne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym – m.in. zeznania świadków.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

art. 13§1 kk w zw. z art. 190§1 kk

Przedmiotem czynności wykonawczej może być osoba (fizyczna), do której skierowana jest groźba; adresatem groźby nie może być osoba prawna (ani inny podmiot zbiorowy), ponieważ takie podmioty nie są w stanie odczuwać stanu zagrożenia; natomiast adresatem groźby może być osoba fizyczna, która reprezentuje taki podmiot (Peiper, Komentarz, s. 510). Jak słusznie podkreślał F. (jeszcze na gruncie Kodeksu karnego z 1932 r.), osoba, do której groźba jest kierowana, musi być dokładnie określona, jednakże groźba nie musi być wypowiadana w jej obecności; groźbę można wypowiedzieć także pośrednio, przez osoby trzecie, jednakże w takim przypadku musi istnieć wola sprawcy, by groźba doszła do wiadomości zagrożonego (Peiper, Komentarz, s. 506).

Zgodnie zaś z postanowieniem SN z 29.08.2023 r., II KK 185/23, LEX nr 3599794 - Każde usiłowanie charakteryzuje się trzema cechami: zamiarem popełnienia określonego czynu zabronionego, zachowaniem zmierzającym bezpośrednio do jego dokonania i brakiem dokonania.

Mając powyższe na uwadze oskarżony bez wątpienia swoim zachowaniem wypełnił dyspozycję art. 13§1 kk w zw. z art. 190§1 kk, bowiem usiłował grozić popełnieniem przestępstw na szkodę pokrzywdzonego H. R. w ten sposób, że wielokrotnie oświadczał wymienionemu, że go zabije oraz naruszy jego nietykalność cielesną poprzez uderzenie, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż groźby te nie wzbudziły w wymienionym uzasadnionej obawy, że będą spełnione,

Zaś co do czynu z pkt. V a/o oskarżony również bez wątpienia swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu określonego w art. 190 § 1 kk

- art. 216§1 kk

Sprawcą znieważenia jest ten, kto chce znieważyć, a także ten, kto przewidując, że jego zachowanie może mieć taki charakter, na to się godzi - Wyrok SN z 17.01.2023 r., V KK 228/22, LEX nr 3511435.

Oskarżony wielokrotnie znieważył H. R. słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, co znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, m. in. zeznaniach świadków.

- art. 157§2 kk

Art. 157 § 2 k.k. penalizuje czyn polegający na spowodowaniu naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwający poniżej 7 dni. Uszczerbek na zdrowiu obejmuje uszkodzenia ciała (naruszenie ciągłości tkanek), które mogą polegać zarówno na zewnętrznym zranieniu, jak i na spowodowaniu obrażeń narządów wewnętrznych. Jest to przestępstwo materialne (skutkowe) i warunkiem odpowiedzialności jest wina sprawcy oraz związek przyczynowy między zachowaniem się sprawcy, a spowodowanym skutkiem.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza, że

oskarżony H. D. (2)

w nieustalony sposób dokonał u wspólnie zamieszkałego Z. G. obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej lewego łuku brwiowego dł. 3 cm z krwiakiem okularowym oczodołu oraz otarcia naskórka szyi, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni oraz uderzał pięściami oraz stopką od wózka inwalidzkiego po całym ciele X. F. w wyniku czego doznał on obrażeń ciała w postaci licznych krwiaków twarzy, krwiaków klatki piersiowej i otarcia naskórka na lewej kończynie dolnej, które to obrażenia powodują naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni.

Przechodząc do omówienia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który stanowił podstawę dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych, przede wszystkim podnieść należy, że w świetle zeznań pokrzywdzonych, świadków oraz dokumentów okoliczności popełnienia opisanych w akcie oskarżenia czynów wyczerpują znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 190 § 1 kk , art. 216 § 1 kk, art. 157 § 2 kk (pkt. III i IV a/o) oraz art. 190 § 1 kk.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

H. D. (2)

Jednostkowe kary:

- kara 2 miesięcy pozbawienia wolności,

- kara 10 stawek dziennych grzywny o wysokości każdej stawki 10 złotych,

- kara 2 miesięcy pozbawienia wolności,

- kara 2 miesięcy pozbawienia wolności,

- kara 2 miesięcy pozbawienia wolności,

kara łączna 4 miesięcy pozbawienia wolności:

Sąd uznał, iż karą adekwatną do czynów oskarżonego jest kara łączna 4 miesięcy pozbawienia wolności i karę tę mu wymierzył.

Ustalając rozmiar kary sąd miał na uwadze uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, (k.249-250), jak również okoliczności popełnionych przestępstw. Zdaniem Sądu, w przypadku oskarżonego popadającego uprzednio w konflikty z prawem, nie jest możliwym orzeczenie kary o charakterze wolnościowym.

W tym stanie rzeczy, sankcją która pozwoli na osiągnięcie celów w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, jest jedynie kara pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

H. D. (2)

Punkt VII wyroku, czyny I,III,IV,V

wykonywanie kary łącznej pozbawienia wolności w systemie terapeutycznym,

- Zgodnie z opinią sądową psychiatryczno-psychologiczną wynika, iż w przypadku orzeczenia wobec niego kary pozbawienia wolności winien on realizować ją w jednostce z dostępnością realizacji terapii uzależnienia od alkoholu.

Punkt VIII wyroku, czyny I, II,III,IV,V

zaliczenie okresu zatrzymania w dniu 28.10.2025 r. godz. 08:20 do 28.10.2025 r. godz. 10:00, co jest równoważne 1 (jednemu) dniowi kary pozbawienia wolności

6. inne zagadnienia

Dla zobrazowania specyfiki sąd chciałby wskazać, że tło niniejszej sprawy było bardzo przejmujące. Sprawa rozgrywa się wśród ludzi chorych i nieszczęśliwych, dotyczy to zarówno pokrzywdzonych, oskarżonego oraz świadków – podopiecznych. Sąd oceniał to w kontekście społecznej szkodliwości czynów. I ważąc pozycje każdej ze stron uznał, że jest to szkodliwość uzasadniająca zastosowane rozstrzygnięcia.

Koszty procesu

Punkt IX wyroku

zasądzenie na rzecz Kancelarii (...). H. E. wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu zgodnie z przepisami art. 29 ust 1 ustawy Prawo o adwokaturze.

Punkt X wyroku

zwolnienie oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych zgodnie z art. 624 § 1 kpk – oskarżony nie posiada majątku.

1Podpis