Oskarżony dostał 8 lat i 3 miesiące za atak nożem na pracownika sklepu byłej partnerki

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

P. M.

Pkt 1 wyroku – przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art.148 § 1 kk i art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 4 § 1 kk

Pkt 3 wyroku- przestępstwo z art. 191 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 193 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i art. 4 § 1 kk

Pkt 6 wyroku- przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 4 § 1 kk

Pkt 6 wyroku:

- w dniu 17 marca 2023 roku wezwano policję na interwencję do restauracji (...) w K. ul. (...) z uwagi na agresywne zachowanie jednego z klientów, okazał się nim P. M.,

- w trakcie legitymowania oskarżony był niespokojny, pobudzony, unikał kontaktu wzrokowego,

- dokonano przeszukania oskarżonego i ujawniono w prawej kieszeni bluzy woreczek strunowy z zawartością substancji psychotropowej w postaci 3-CMC o wadze 0,20 grama netto,

-ww. zatrzymano i przewieziono do KMP w K. gdzie poddano go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu- wynik 1,04 mg/l, oskarżony odmówił wykonania drugiego badania, został zatrzymany o godz. 15:15,

- oskarżony został zwolniony 18 marca 2023 roku o godz. 12:30,

- zabezpieczona u oskarżonego substancja okazała się substancją psychotropową z grupy I-P wykazu substancji psychotropowych i stanowiła jedną efektywnie działającą dawkę substancji psychotropowej 3-CMC.

Pkt 1 i 3 wyroku:

- wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 20 grudnia 2022 roku, sygnatura akt II K 1202/22, P.

A. M. został prawomocnie skazany za groźby karalne wobec S. M. tj. za przestępstwo z art. 190 § 1 kk na karę grzywny oraz orzeczono wobec niego na podstawie art. 41a § 1 i 4 kk w zw. z art. 43 § 1 kk środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejszą niż 30 metrów na okres jednego roku,

- wyrok uprawomocnił się 16 lutego 2023 roku,

- S. M. była w związku partnerskim z oskarżonym i mają wspólne dziecko- syna w wieku 5 lat, ale rozstali się z uwagi na alkoholizm oskarżonego,

- oskarżony próbował wrócić do S. M. ale ona nie zgodziła się na to,

- po opuszczeniu aresztu w dniu 18 marca 2023 roku oskarżony wielokrotnie wysyłał S. M. wiadomości na WhatsAppie, prosił o spotkanie , twierdził, że nie ma gdzie spać i co jeść,

- pokrzywdzona ignorowała te wiadomości, ale po kolejnej wysłała oskarżonemu wiadomość, żeby więcej się z nią nie kontaktował i przypomniała o orzeczonym zakazie zbliżania się do niej,

- oskarżony mimo braku zgody pokrzywdzonej i mimo orzeczonego wobec niego zakazu zbliżania się przyjechał taksówką, należącą do P. P. (2), do sklepu (...) w K. na ul. (...) lok. 26, prowadzonego przez S. M.,

- blok znajduje się na osiedlu mieszkaniowym, w pobliżu parkingu i ulicy, jest to miejsce publiczne, ogólnie dostępne dla nieokreślonej ilości osób,

- oskarżony poprosił taksówkarza, żeby poczekał, a w drodze mówił do niego, że jedzie po partnerkę, że chce ją zabrać,

- po wejściu oskarżonego do sklepu (...) powiedziała, że ma orzeczony zakaz sądowy,

- oskarżony powiedział, że chce porozmawiać, w tym czasie w sklepie był także pracownik sklepu (...), który obsługiwał klientkę,

-S. M. zrobiła kawę w automacie w sklepie i tam rozmawiali, oskarżony poprosił, żeby wyszli przed sklep na papierosa na co pokrzywdzona się zgodziła,

- po wyjściu ze sklepu oskarżony podawał paczkę papierosów pokrzywdzonej, a kiedy ona wyciągnęła po nie rękę, on prawą ręką chwycił ją za włosy i przyciągnął bliżej do ziemi , następnie trzymał ją za włosy lewą ręką a prawą wyciągnął z kieszeni bluzy nóż składany o długości ostrza 7 cm, przyłożył do szyi pokrzywdzonej i powiedział do niej „ Chodź ze mną , albo cię zajebię” i w taki sposób prowadził pokrzywdzoną do taksówki, która stała po drugiej stronie ulicy,

- w drodze do taksówki oskarżony groził pokrzywdzonej, że jeśli z nim nie pojedzie to ją zabije,

- pokrzywdzona zaczęła krzyczeć i wzywać swojego pracownika po imieniu,

- Ł. G. wybiegł ze sklepu i próbował odepchnąć oskarżonego, a w tym czasie S. M. wyrwała się i pobiegła do sklepu zamykając drzwi na klamkę bo nie miała kluczy,

-oskarżony pobiegł za nią i próbował wedrzeć się do sklepu szarpiąc za drzwi wejściowe, które od wewnątrz trzymała rękami S. M.,

- Ł. G. chciał pomóc S. M. i nie wpuścić oskarżonego do sklepu więc próbował odciągnąć go od drzwi,

- wówczas oskarżony, krzycząc do Ł. G. „ Zabiję cię” trzymanym w ręku nożem, tym samym, którym groził M., wyprowadził cios w okolice lewej strony brzucha G., klatki piersiowej,

- oskarżony zamachnął się, żeby zadać cios w okolice twarzy lub szyi ale pokrzywdzony złapał za ostrze i trzymał więc tylko część ostrza ugodziła G. w lewy policzek,

- oskarżony zadawał kolejne ciosy nożem, spowodował sześć ran kłutych na ciele oskarżonego a więc ciosów nożem było sześć powodując u niego rany kłute policzka lewego, trzy rany w obrębie obręczy barkowej lewej, ranę przedniej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej oraz ranę w przedniej powierzchni ściany brzucha po stronie lewej, w górnej części talerza biodrowego

- obrażenia powyższe naruszyły czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni,

- pokrzywdzony Ł. G. bronił się wypychając oskarżonego, doszło do zwarcia, a ponadto jeden z klientów sklepu (...) słysząc krzyki podszedł i kopnął oskarżonego w okolice pasa,

- oskarżony krzyknął do ww. mężczyzn „ Zajebię was” pobiegł do taksówki i odjechał na bulwary w K., gdy wsiadł do taksówki miał ślady krwi na prawej ręce i prawej nogawce spodni i powiedział, że go oszukała i nie dała mu pieniędzy,

- u S. M. stwierdzono widoczne zaczerwienienie po prawej stronie szyi długości 2,5 cm i szerokości 1 mm,

- oskarżonego zatrzymano w tym samym dniu o godz. 23:55 w K. na stacji PKP,

- badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wykazało 0,77 mg/l i 0,71 mg/l wykonane o godz. 0: 25 i 0:28,

- w próbce krwi pobranej od oskarżonego stwierdzono 1,38 promila alkoholu oraz obecność metabolitu 3 i 4 -CMC,

- podczas przeszukania oskarżonego znaleziono nóż składany ze śladami krwi Ł. G. na ostrzu noża.

Dane osobopoznawcze o oskarżonym:

- oskarżony został poddany badaniu przez biegłych psychiatrów i psychologa, którzy stwierdzili, ze tempore criminis oskarżony miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia zarzucanych czynów oraz pokierowania swoim postępowaniem – brak przesłanek z art. 31 § 1 i 2 kk, stwierdzili uzależnienie mieszane od substancji narkotycznych i alkoholu, osobowość nieprawidłową o typie mieszanym z przewagą osobowości dyssocjalnej, chwiejnej emocjonalnie,

- oskarżony był uprzednio karany za przestępstwa z art. 178a § 1 kk, art. 288 § 1 kk, art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i z art. 190 § 1 kk na kary grzywny,

- oskarżony ma syna z S. M., wcześniej w pracował Niemczech, ostatnio pracował w październiku 2022 roku,

- podczas zamieszkiwania z S. M. był agresywny słownie wobec niej , demolował mieszkanie, pochodzi z rodziny alkoholików.

Protokół przeszukania k. 172-174

Protokół użycia testera narkotykowego i protokół badania stanu trzeźwości k. 177,178,

Zeznania M. K. (1) k. 555, 190-191,

Wyjaśnienia oskarżonego k. 206-207, k. 288, 384-385, 537v-538

Opinia k. 194-195

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 96-98, 105, 287-288, 384-385, 537v-538

Zeznania Ł. G. k. 58-60, 538-539v

Zeznania S. M. k 10-13, 375, 555-557

Zeznania M. D. k. 141-142, 554v-555

Zeznania P. D. k. 74-75, 557

Zeznania M. H. (1) ńczaruka k. 145-146, 557

Zeznania A. D. k. 66-67, 609v

Zeznania P. P. (2) k. 78-81, 610

Protokoły oględzin pokrzywdzonych, sklepu (...), odzieży Ł. G. i dokumentacja fotograficzna k. 17-27, 47-54, k. 153-161

Opinie sadowo-lekarskie pokrzywdzonego k. 65, 256-258

Protokoły badania stanu trzeźwości, przeszukania, oględzin, sprawozdanie z badań toksykologicznych, dokumentacja fotograficzna dotycząca oskarżonego oraz użytego noża k. 30-46, 78-81, 214-216

Protokoły pobrania wymazów od pokrzywdzonych i oskarżonego, opinia z badań genetycznych k. 311-313,351-360

Odpisy wyroków i protokół oględzin akt II K 1202/22 k. 310, 324-340,

Protokół z odtworzenia nagrania z CRP k. 56-57

Opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna k. 233-241

Wywiad środowiskowy k. 277-278

Dane o karalności i odpisy wyroków k. 219-220, 310, 368-370

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Częsciowowyjaśnienia oskarżonego

Zeznania S. M.

Zeznania Ł. G.

Zeznania M. D., M. K. (1), M. H. (2) i P. D.- funkcjonariusze policji

Zeznania P. P. (2)

Zeznania A. D.

Opinie biegłych J. K., M. S., A. skrzęta, M. K. (2) oraz K. C.

Pozostały rzeczowy materiał dowodowy wskazany przy ustaleniu faktów. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w całości w odniesieniu do przyznania się do popełnienia czynu z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii bowiem są konsekwentne i spójne z dowodami z ustalonego w tym zakresie stanu faktycznego. W pozostałym zakresie sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom jedynie w zakresie przyznania się oskarżonego do czynu na szkodę S. M. ale co do przebiegu zdarzenia na szkodę ww. wyjaśnienia nie są przekonujące i są zmienne więc nie można ich uznać za wiarygodne.

Zdaniem sądu zeznania S. M. są w pełni wiarygodne bowiem są konsekwentne, spójne z materiałem dowodowym wskazanym przy ustaleniu faktów. Świadek, mimo traumatycznej sytuacji, nie obciążała oskarżonego subiektywnie tylko obiektywnie przedstawiła przebieg zdarzenia i to w sposób przekonujący.

Zeznania Ł. G. są w pełni przekonujące z uwagi na konsekwencję i zbieżność z dowodami wskazanymi przy ustaleniu stanu faktycznego. Świadek był przypadkową ofiarą zdarzenia bowiem działanie oskarżonego docelowo było skierowane wobec S. M. więc nie miał interesu aby pomawiać oskarżonego i był w pełni obiektywny.

Zeznania M. D., M. K. (1), M. H. (2) i P. D. , którzy jako funkcjonariusze policji przeprowadzali interwencję w dniach 17 i 18 marca 2023 roku, w związku z oskarżonym, są wiarygodne, obiektywne i zgodne z ustalonymi faktami.

Zeznania P. P. (2) sąd ocenił jako wiarygodne i zgodne z tym co świadek zaobserwował i usłyszał od oskarżonego. Nie ulega wątpliwości, że jako taksówkarz nie angażuje się zbytnio, choć powinien zareagować słysząc krzyki i widząc jak oskarżony wsiada do taksówki i ma ślady krwi, ale z uwagi na własne bezpieczeństwo jest to po części uzasadnione.

Sąd ocenił zeznania A. D. jako wiarygodne mimo, że przed sądem stwierdził, że faktycznie próbował kopnąć oskarżonego, ale kontaktu fizycznego z oskarżonym nie było, a w postępowaniu przygotowawczym zeznał, że kopnął go w okolicę pasa. W ocenie sądu świadek w obecności oskarżonego nie chciał potwierdzić faktu kopnięcia bo obawiał się oskarżonego co wynika z jego zeznań, że bał się oskarżonego w chwili zdarzenia bo ten miał nóż. W postępowaniu przygotowawczym świadek nie miał wątpliwości co do skutecznego kopnięcia oskarżonego i ten fakt sąd uznał za wiarygodny bowiem świadek zeznawał dzień po zdarzeniu i spontanicznie.

Opinie wskazanych biegłych są profesjonalne, jasne, pełne i nie zawierają sprzeczności. Nie były kwestionowane przez strony.

Ten rzeczowy materiał dowodowy jest bezsporny i obiektywny.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego

Pozostały rzeczowy materiał dowodowy nie wskazany przy ustalaniu faktów. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w odniesieniu do zarzutu usiłowania zabójstwa i czynu na szkodę S. M. co do samego przebiegu zdarzenia. Początkowo oskarżony przyznał się do zarzutu usiłowania zabójstwa choć stwierdził, że nie miał na celu zrobić krzywdy Ł. G., przyznał się także do czynu z art. 244 kk, art. 190 § 1 kk, do czynu z art. 193 kk nie przyznał się. Następnie nie przyznał się już także do czynu z art. 190 § 1 kk. W kolejnych wyjaśnieniach przyznał się już tylko do czynu z art. 62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i częściowo do czynu z art. 190 § 1 kk ale tylko co do tego, że szarpnął pokrzywdzoną S. M., do pozostałych czynów nie przyznał się. Przed sądem oskarżony nie przyznał się do zarzutu usiłowania zabójstwa a do pozostałych czynów przyznał się i podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego z wyjątkiem przyznania się do usiłowania zabójstwa. Powyższe wskazuje na zmienność wyjaśnień oskarżonego i tworzenie linii obrony na użytek procesu ale ona nie jest w stanie wytrzymać konfrontacji z konsekwentnymi zeznaniami świadków, którym sąd dał wiarę i wskazanym przy ustaleniu faktów pozostałym materiałem dowodowym.

Nie wnosi istotnych okoliczności do sprawy.

Podstawa prawna wyroku

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Pkt 1 wyroku- art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 4 § 1 kk

Pkt 3 wyroku- art. 191 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk i art. 193 kk w zw. z art. 57a § 1 kk w zw. z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i art. 12 § 1 kk oraz

art. 4 § 1 kk

Pkt 6 wyroku – art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 29.07.2005roku w zw. z art. 4 § 1 kk

W ocenie sądu kwalifikacja prawna czynu z pkt 1 jest uzasadniona z tym, że sąd przyjął, że oskarżony działał w zamiarze ewentualnym. Należy zauważyć, że działanie oskarżonego było wynikiem, niejako ubocznym, działania wobec S. M., którą oskarżony zmuszał do pojechania z nim taksówką. Istota zamiaru ewentualnego jest związana z określonym celem i nie występuje samoistnie. Zamiar ewentualny, będący w istocie zamiarem wynikowym nigdy nie występuje samodzielnie lecz zawsze obok zamiaru bezpośredniego. Konstrukcja zamiaru ewentualnego, przyjęta w art. 9 § 1 kk polega na tym, że sprawca realizując swój cel , który zamierza osiągnąć przewiduje też realną możliwość popełnienia przestępstwa i godzi się na zaistnienie takiego skutku. Celem oskarżonego było zmuszenie oskarżonej do określonego, wskazanego zachowania, a sytuacja jaka wyniknęła na skutek jej oporu, wzywania pomocy i naturalnej reakcji Ł. G. spowodowała, że oskarżony użył noża wobec tegoż ostatniego. Uderzając pokrzywdzonego nożem o długości ostrza 7 cm, w newralgiczne części ciała, sześciokrotnie, skutek w postaci śmierci człowieka był uświadamiany przez oskarżonego jako skutek możliwy i oskarżony godził się na to. Wskazuje na to ilość uderzeń nożem, uderzanie w ważne dla życia i zdrowia części ciała, agresja oskarżonego i uprzednie jego zachowania wobec S. M., stan nietrzeźwości. W ocenie sądu zachowanie oskarżonego należy oceniać w kontekście całej sytuacji i motywów całego działania oskarżonego i mimo werbalizowania chęci pozbawienia życia Ł. G. nie można przyjąć, że działał on w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonego . Do dokonania czynu nie doszło bowiem pokrzywdzony bronił się i pomógł mu A. D.. Zatem oskarżony wyczerpał stronę podmiotową zbrodni zabójstwa w stadium usiłowania ale w zamiarze ewentualnym oraz stronę przedmiotową bowiem zadając ciosy nożem przewidywał śmierć pokrzywdzonego i na to się godził. Oskarżony wypełnił także stronę podmiotową i przedmiotową przestępstwa z art. 157 § 1 kk bowiem świadomie i celowo spowodował obrażenia ciała pokrzywdzonego ( zamiar bezpośredni) zadając mu ciosy nożem. Z opinii biegłego J. K. jasno wynika, że obrażenia jakich doznał pokrzywdzony naruszyły czynności narządów jego ciała na czas powyżej 7 dni. Kwalifikacja w związku z art. 11 § 2 kk jest uzasadniona. Sąd zastosował przepis art. 4 § 1 kk bowiem w czasie popełnienia przestępstwa obowiązywała ustawa względniejsza dla oskarżonego- z dniem 1.10.2023r. dolne zagrożenie za zbrodnię zabójstwa podwyższono do 10 lat- ustawa z 7.07.2022 Dz. U. poz. 2600 ze zm).

Oskarżony wypełnił także stronę podmiotową i przedmiotową przestępstwa z art. 191 § 1 kk . Oskarżony działając z zamiarem bezpośrednim kierunkowym, chciał zmusić S. M. do pojechania z nim taksówką i w tym celu stosował wobec niej przemoc chwytając za włosy i przykładając nóż do szyi. Jest to przestępstwo formalne i do jego dokonania wystarcza , że sprawca podjął wymienione w przepisie środki zmuszania, a to czy pokrzywdzony postąpił według woli sprawcy nie należy do jego znamion. Całość działania oskarżonego była ukierunkowana na cel , aby pokrzywdzona z nim pojechała.

Oskarżony wypełnił również stronę podmiotową i przedmiotową przestępstwa z art. 193 kk w formie usiłowania. Oskarżony chciał siłą wedrzeć się do sklepu (...) prowadzonego przez S. M. . Pokrzywdzona wyraźnie demonstrowała swoją wolę słownie i trzymając za klamkę, że nie zgadza się na to. Mimo tego oskarżony szarpał za klamkę i usiłował wejść do sklepu. Oskarżony chciał popełnienia tego czynu i zmierzał do jego popełnienia ale nie udało mu się z uwagi na postawę pokrzywdzonej i pomoc osób wskazanych w stanie faktycznym.

Niewątpliwym jest , że oskarżony wypełnił także stronę podmiotową i przedmiotową przestępstwa z art. 244 kk. Oskarżony miał świadomość obowiązującego wobec niego zakazu zbliżania się do S. M. co wynika choćby z jego wyjaśnień , a mimo tego naruszył ten zakaz zbliżając się do niej i podejmując wskazane powyżej działania.

Oskarżony działania wobec S. M. podjął publicznie , z oczywiście błahego powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego- występek chuligański m.in. przeciwko wolności- w rozumieniu przepisu art. 115 § 21 kk. Oskarżony dzwonił do pokrzywdzonej, twierdził, że nie ma gdzie spać i co jeść, wcześniej był zatrzymany przez policję, był pod wpływem alkoholu i substancji psychoaktywnych i fakt, że nie chciała się z nim spotkać spowodował zastosowanie przez oskarżonego drastycznych środków, nieadekwatnych wobec celu jaki chciał osiągnąć, zwłaszcza, że od dłuższego czasu nie byli parą z S. M.. Zatem powód jego zachowania był oczywiście błahy. Oskarżony chcąc i nie licząc się z zasadami współżycia społecznego załatwić sprawę za pomocą środków pozaprawnych czym okazał rażące lekceważenie porządku prawnego. Miejscem jego działania był sklep w jednym z bloków na osiedlu mieszkaniowym, obok był parking i różne osoby dokonywały zakupów w sklepie. Jego działanie było publiczne bowiem z uwagi na miejsce , okoliczności i sposób działania oskarżonego mogło zostać dostrzeżone przez nieokreśloną liczę osób, tym bardziej, że zdarzenie było przed sklepem. Oskarżony miał pełną świadomość miejsca i tego, że nieokreślona liczba osób może widzieć to zdarzenie jednak było to dla niego obojętne. Oskarżony działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu co uzasadnia zastosowanie art. 12 § 1 kk i kumulatywną kwalifikację- art. 11 § 2 kk. Sąd zastosował art. 4 § 1 kk bowiem ustawa obowiązująca w czasie popełnienia przestępstwa jest względniejsza dla oskarżonego.

Oskarżony wypełnił także stronę podmiotową i przedmiotową przestępstwa z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ponieważ w pełni świadomie posiadał substancję psychotropową w postaci 3-CMC o wadze o,20 g netto. Oskarżony zażywał takie substancje i posiadał ją w kieszeni bluzy. Sąd zastosował art. 4 § 1 kk bowiem ustawa obowiązująca w czasie popełnienia przestępstwa jest względniejsza dla oskarżonego.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

j.w.

Pkt 1

wyroku

Pkt 2 wyroku

Pkt 3 wyroku

Pkt 4 wyroku

Pkt 5 wyroku

Pkt 6 wyroku

Pkt 7 i 8 wyroku

Pkt 9 wyroku

Pkt 1 wyroku

Pkt 3 wyroku

Pkt 6 wyroku

Pkt 9wyroku

Wymierzając oskarżonemu karę 8 lat pozbawienia wolności sąd jako okoliczności obciążające uznał sposób działania oskarżonego, działanie w okolicznościach naruszając wiele norm prawnych, bez powodu, pod wpływem alkoholu i środków psychotropowych. Sąd uwzględnił także postać zamiaru-ewentualnego i formę stadialną czynu- usiłowanie. Sąd uwzględnił także uprzednią karalność oskarżonego ( powiązaną z uzależnieniami oskarżonego w większości) i dane wynikające z opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej a dotyczącą nieprawidłowej osobowości oskarżonego. W ocenie sądu tak orzeczona kara spełnia kryteria z art. 53 kk.

Na podstawie art. 46 § 1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego Ł. G. zadośćuczynienie w kwocie 30.000 zł . Pokrzywdzony wnosił o orzeczenie kwoty 50.000 zł ale w ocenie sądu kwota określona w wyroku jest adekwatna bowiem faktycznie doznał on obrażeń ciała stosownie do kwalifikacji prawnej z art. 157 § 1 kk, ale trauma była i pozostała niewątpliwie duża bo nie ma nic cenniejszego niż zdrowie i życie ludzkie. Zatem w wskazana kwota jest wyważona i odpowiednia.

Wymierzając oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności sąd jako okoliczności obciążające przyjął sposób działania oskarżonego wyrażający się w naruszeniu kilku norm prawnych, stan nietrzeźwości i pod wpływem środków psychotropowych ( były w organizmie), uprzednią karalność oraz dane z opinii psychiatryczno-psychologicznej.

Na podstawie art. 46 § 1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego zadośćuczynienie w kwocie 2000 zł na rzecz pokrzywdzonej S. M.. W ocenie sądu powyższa kwota odpowiada przeżyciom psychicznym i fizycznym związanym ze zdarzeniem.

Orzeczenie zawarte w pkt 5 jest obligatoryjne, zgodnie z treścią przepisu wskazanego w wyroku, a kwota świadczenia pieniężnego została orzeczona w najniższym zakresie zważając na sytuację materialną oskarżonego.

Wymierzając oskarżonemu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności sąd miał na uwadze sposób działania oskarżonego, stan nietrzeźwości, uprzednią karalność za podobny czyn i brak refleksji z tym związany oraz uwzględniono dane z opinii sądowo – psychiatryczno-psychologicznej.

Orzeczenia zawarte w pkt 7 i 8 wyroku są obligatoryjne. Kwotę świadczenia pieniężnego ustalono w najniższej wysokości zważywszy na sytuację materialną oskarżonego.

Wymierzając oskarżonemu karę łączną 8 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności sąd miał na uwadze fakt, że oskarżony w krótkim czasie popełnił różnego rodzaju przestępstwa z kodeksu karnego i ustawy ww. Między przestępstwami zachodził bardzo bliski związek czasowy, a w dniu 18 marca 2023 roku w zasadzie było to jedno zdarzenie, ale z drugiej strony oskarżony działał na szkodę dwóch osób, ilość zachowań przestępczych ( zważywszy na kwalifikację prawną) była znaczna i różnoraka, a i motywacja oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd miał obowiązek, zgodnie z przepisem art. 86 § 1 kk), orzec karę łączną pozbawienia wolności powyżej najwyższej z wymierzonych kar za poszczególne przestępstwa a więc kara łączna w ww. wymiarze jest i tak karą w możliwych dolnych granicach przy uwzględnieniu wyżej wskazanych okoliczności. Sąd zastosował przepis art. 4 § 1 kk bowiem ustawa z czasu popełnienia przestępstw jest względniejsza dla oskarżonego z uwagi na zmiany wprowadzone ustawą z dnia 7 lipca 2022 roku – Dz.U. poz.2600 ze zm., z dniem 1.10.2023 roku. Ustawa ta zaostrzyła m.in. wymiar kary łącznej.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Pkt 10 wyroku

Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okresy zatrzymania w sprawie.

Koszty procesu

Pkt 11 wyroku

O kosztach sądowych orzeczono stosownie do przepisu art. 624 § 1 kpk. Sąd uznał, że z uwagi na to, że oskarżony nie posiada majątku, dochodów, a obecnie orzeczono wobec niego wskazaną powyżej karę pozbawienia wolności nie jest w stanie tych kosztów ponieść.

Robert Rafał Kwieciński Anna Klimas