Odmówił strażnikom wstępu do domu na kontrolę paleniska. Grzywna 2000 zł

Wyroku z dnia 1 lipca 2025 roku.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

A. C.

w dniu 04 stycznia 2024 roku w C. na ul. (...) rejonu (...) udaremnił wykonanie czynności służbowych osobom uprawnionym do przeprowadzenia kontroli – funkcjonariuszom (...) w C. mł. strażnik I. W. (2) oraz mł. strażnik S. M. z zakresu ochrony środowiska, polegającej na kontroli paleniska pod kątem termicznego przekształcania odpadów poprzez niewpuszczenie wymienionych funkcjonariuszy do wnętrza budynku mieszkalnego.

W dniu 4 stycznia 2024 roku około godziny 18:00, funkcjonariusze (...) w gminie C. młodszy funkcjonariusz I. W. (2) oraz młodszy funkcjonariusz S. M. z uwagi na anonimowe zgłoszenie udali się pod adres ul. (...) w miejscowości C. celem kontroli paleniska domowego pod względem termicznego przekształcania odpadów oraz przestrzegania uchwały anty-smogowej.

Funkcjonariusze w dniu kontroli mieli na sobie mundury. Na miejsce kontroli dotarli oznakowanym samochodem służbowym z podświetlonym na dachu napisem (...). Gdy wysiedli na miejscu z samochodu poczuli w powietrzu zapach dymu. Pod adresem (...) w C. znajdował się budynek typu bliźniak z dwoma odrębnymi wejściami oznaczonymi numerem (...) oraz (...). Strażnicy gminni zaparkowali samochód służbowy naprzeciwko posesji, w której miała odbyć się kontrola, pozostawiając włączony napis (...) na dachu pojazdu. Funkcjonariusze ustalili za pomocą (...) G., że pod numerem (...) prowadzona jest działalność gospodarcza, nikogo nie było jednak w tej części budynku gdyż był ciemny, nieoświetlony, nikt w środku nie zareagował na dzwonek do furtki który nacisnęli strażnicy. Z części budynku oznaczonej numerem (...) wyszedł osk. A. C..

Funkcjonariusze przedstawili się oskarżonemu oraz podali powód kontroli.

Oskarżony odmówił wpuszczenia do domu strażników gminnych uniemożliwiając przeprowadzenie kontroli, tłumaczył, że ma gości w domu. Funkcjonariusze poinformowali oskarżonego o następstwach w związku z udaremnieniem kontroli. Mimo to oskarżony nadal nie zgodził się na wpuszczenie funkcjonariuszy, proponując zamiast tego inny termin.

W związku z udaremnieniem kontroli, funkcjonariusze (...) wylegitymowali oskarżonego. Młodszy funkcjonariusz S. M. ponownie zapytał oskarżonego, czy wyraża zgodę na przeprowadzenie kontroli, na co oskarżony ponownie odpowiedział negatywnie. Został pouczony o konsekwencji karnej udaremnienia kontroli paleniska.

Oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, miedzy innymi za przestępstwa przeciwko wolności czy też wiarygodności dokumentów. Prowadzi działalność gospodarczą, w inkryminowanym czasie zgodnie z oświadczeniem oskarżonego, jego miesięczny dochód oscylował w granicy 25 000 złotych. Pozostaje w związku małżeńskim, a na utrzymaniu posiada jedno dziecko. Posiada majątek ruchomy i nieruchomy . Zgodnie z oświadczeniem, nie leczony psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Częściowe wyjaśnienia oskarżonego A. C.

Sąd uznał za wiarygodne jedynie częściowo wyjaśnienia oskarżonego. A. C., będąc słuchanym w postępowaniu przygotowawczym, nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wskazał, że 4 stycznia 2024 roku około godziny 22 do jego domu przyszli kobieta oraz mężczyzna w mundurze straży miejskiej. Z uwagi na brak przedstawienia się oraz wylegitymowania, a także niezauważenie samochodu straży miejskiej, oskarżony nie wpuścił ich do środka w celu przeprowadzenia kontroli. Na prośbę mężczyzny okazał dowód osobisty przez furtkę , przyznał, że został poinformowany przez nich o konsekwencjach odmowy wpuszczenia na kontrolę. Podczas rozprawy w dniu 3 kwietnia 2025 roku A. C.. ponownie wyjaśnił, że nie przyznaje się do zarzuconego mu czynu, podtrzymując wcześniejsze wyjaśnienia. Sąd uznał, że wyjaśnienia oskarżonego są subiektywne i odosobnione w świetle materiału dowodowego. Wiarę Sąd dał jedynie tym fragmentom wyjaśnień, które korespondują z zeznaniami S. M.. i I. W. (1), a także z treścią notatki urzędowej, potwierdzającą, że w dniu zdarzenia funkcjonariusze rzeczywiście zjawili się u oskarżonego, poinformowali o celu kontroli . W pozostałym zakresie, gdzie oskarżony twierdził, że strażnicy nie okazali legitymacji, że nie wiedział, z kim ma do czynienia, oraz że nie zauważył samochodu z podświetlonym napisem (...), a także o godzinie przeprowadzenia kontroli - Sąd nie dał wiary. Zgodnie z zeznaniami świadka S. M.. Nadto twierdził, że pokazywał funkcjonariuszom na sąsiedni dom z którego ulatywał dym przekonując ich że tam pa - (k. 61), funkcjonariusze po przybyciu na miejsce okazali oskarżonemu swoje legitymacje, a on sam nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń co do ich autentyczności. Funkcjonariusze zaprzeczyli by zjawili się u oskarżonego w godzinach późno wieczornych (około godz.22-giej) gdyż w tym czasie pracowali do godz. 20 . Gdyby oskarżony rzeczywiście podejrzewał, że mogą to być oszuści, nie proponowałby innego terminu, w tym przypadku na następny dzień, a po ich wizycie z pewnością złożyłby stosowne zawiadomienie na (...). Takiego zgłoszenia jednak nie było. Ponadto oskarżony stwierdził, że nie dostrzegł samochodu z napisem (...). Z treści notatki służbowej wynika, (k.9, którą Sąd uznał za wiarygodną, a która to nie była kwestionowana przez oskarżonego w trakcie rozprawy), że pojazd był zaparkowany tuż obok wejścia do posesji oskarżonego, a funkcjonariusze, przystępując do interwencji, pozostawili podświetlony napis na dachu (...) z uwagi na mglistą pogodę, co miało ułatwić im poruszanie się. Ostatecznie warto zauważyć, że gdyby oskarżony, z uwagi na wcześniejsze doświadczenia z osobami podszywającymi się pod policjantów, rzeczywiście podejrzewał, że owi funkcjonariusze są oszustami, nie przekazałby im swojego dowodu osobistego w celu wylegitymowania i sporządzenia notatki. W związku z powyższym Sąd uwzględnił wyjaśnienia oskarżonego jedynie w części w której korelują z materiałem dowodowym, uznając, iż pozostałe twierdzenia za dowolne, mające na celu jedynie uniknięcie odpowiedzialności karnej przez oskarżonego.

Zeznania S. M.

Sąd ustalając stan faktyczny, obdarzył walorem wiarygodności zeznania świadka S. M.. Świadek to funkcjonariusz (...) w miejscowości C.. S. M. nie jest spokrewniony z oskarżonym, ani też nie jest zainteresowany wynikiem sprawy. Jego zeznania jawiły się jako spójne, logiczne i rzeczowe. Świadek opisał szczegółowo cały przebieg interwencji, a Sąd nie znalazł podstaw do negacji jego zeznań.

Zeznania I. W. (1)

Sąd odtwarzając stan faktyczny, obdarzył również walorem wiarygodności zeznania świadka I. W. (1). Świadek to funkcjonariusz (...) w miejscowości C.. Nie jest spokrewniona z oskarżonym, ani też nie jest zainteresowana wynikiem sprawy. Jej zeznania jawiły się jako spójne, logiczne i rzeczowe. Świadek opisała szczegółowo cały przebieg interwencji, a Sąd nie znalazł podstaw do negacji jej zeznań.

Upoważnienie (...) C. do przeprowadzenia kontroli

Dokument urzędowy, potwierdzającym, iż świadkowie S. M. i I. W. (1) zostali upoważnieni do przeprowadzenia kontroli w zakresie zakazu spalania odpadów w paleniskach i przestrzegania przepisów uchwały antysmogowej. Dokument nie był kwestionowany przez strony.

Treść notatki urzędowej

Dokument urzędowy. Treść tej notatki jednoznacznie potwierdza, iż funkcjonariusze tego dnia próbowali przeprowadzić kontrolę paleniska u oskarżonego, a ową próbę udaremnił. Dokument ten nie był kwestionowany.

(...)

Dokument potwierdzający uprzednią karalność oskarżonego.

Zaświadczenie o wpisach do ew. gruntów i budynków

Dokument urzędowy

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Punkt I wyroku

A. C.

W ocenie Sądu oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 225 § 1 k.k.

Przestępstwo z art. 225 § 1 kk należy do Rozdziału XXIX kodeksu karnego (przestępstwa przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego) i polega na udaremnianiu lub utrudnianiu wykonania czynności służbowej osobie uprawnionej do przeprowadzania kontroli w zakresie ochrony środowiska lub osobie przybranej jej do pomocy. Dobrem chronionym jest niezakłócone wykonywanie obowiązków służbowych. Zachowanie sprawcy może polegać zarówno na działaniu, jak i zaniechaniu. Przez udaremnianie należy rozumieć całkowite uniemożliwianie przeprowadzenia czynności kontrolnych. Będzie to przykładowo niewpuszczenie na teren obiektu. Utrudnianie polega natomiast na zakłóceniu czynności kontrolnych. Będzie to zatem każde ingerowanie w ich normalny, chociażby poprzez przedłużanie. Przestępstwo ma charakter skutkowy, a więc jego dokonanie wymaga udaremnienia lub utrudnienia czynności kontrolnych. Można je popełnić jedynie umyślnie, z zamiarem bezpośrednim bądź ewentualnym.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w dniu 4 stycznia 2024 roku, jak wynika z zeznań obu funkcjonariuszy, w związku z anonimowym zgłoszeniem udali się do miejsca zamieszkania oskarżonego w celu przeprowadzenia kontroli. Zgodnie z art. 379 ustawy o ochronie środowiska, funkcjonariusze (...), działając na podstawie upoważnienia wójta, mają prawo do przeprowadzenia stosownej kontroli. Oskarżony, odmawiając wpuszczenia ich na teren posesji udaremnił przeprowadzenie kontroli paleniska w swoim domu pod kątem termicznego przekształcania odpadów. Swoim zachowaniem spełnił zarówno przesłanki przedmiotowe, jak i podmiotowe art. 225 Kodeksu karnego. W ocenie Sądu oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim udaremnienia kontroli. Oskarżony, wbrew twierdzeniom miał świadomość, że ma do czynienia z funkcjonariuszami (...). Osoby te były w mundurach, wylegitymowały się, wyjaśniły cel swojej wizyty, a także przybyły na miejsce służbowym samochodem. Oskarżony nie zgłaszał żadnych wątpliwości co do prawdziwości ich dokumentów, wylegitymował się podczas sporządzania notatki, a także sam zaproponował inny termin kontroli. Wszystkie te okoliczności świadczą, iż oskarżony z zamiarem bezpośrednim udaremnił wykonanie czynności służbowych osobom uprawnionym do przeprowadzenia kontroli. Bez znaczenia dla oceny zachowania oskarżonego pod kątem art. 225 kk była kopia deklaracji którą złożył w 2021r. do Gminy, że w swoim domu nie posiada pieca centralnego ogrzewania na stałe paliwo w którym mógłby spalić odpady gdyż dom ogrzewa gazem. Treść tej deklaracji nie usprawiedliwia oskarżonego od wpuszczenia strażników gminnych do domu celem przeprowadzenia kontroli. Co więcej oskarżony nawet nie poinformował ich w czasie zdarzenia że nie posiada pieca CO na stałe paliwo co mogłoby stanowić dla nich podstawę do odstąpienia od kontroli tylko samowolnie zdecydował że na posesje ich nie wpuści co zakłóciło wykonanie przez nich czynności służbowych.

Uniewinnienie

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

W nawiązaniu do powyższych rozważań, Sąd Rejonowy, uznając A. C. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 225 k.k., wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 stawek, przy zastosowaniu art. 37a § 1 k.k. Wysokość jednej stawki dziennej ustalono na 10 złotych, co łącznie daje karę grzywny w wysokości 2000 złotych. Wymierzając karę, Sąd uwzględnił sytuację majątkową oskarżonego, który prowadzi aktywną działalność gospodarczą z której osiąga wysokie dochody. Przy orzekaniu o karze Sąd wziął pod uwagę również okoliczności obciążające, w tym naruszenie dobra, jakim jest niezakłócone wykonywanie obowiązków służbowych oraz zamiar bezpośredniego udaremnienia przeprowadzenia kontroli. Należy zaznaczyć, że oskarżony nie kwestionował w dniu kontroli tożsamości funkcjonariuszy, a także nie złożył żadnego zawiadomienia do Komendy Miejskiej Policji o swoich obawach że to mogły być osoby poszywające się za strażników gminnych. W ocenie Sądu wymierzona kara jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa. Biorąc pod uwagę możliwości finansowe oskarżonego, kara ta jest odpowiednio dolegliwa i uświadomi oskarżonemu nieopłacalność popełniania podobnych czynów w przyszłości. W ocenie Sądu kara ta jawi się jako sprawiedliwa, nieprzekraczająca stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

inne zagadnienia

Koszty procesu

Na zasadzie art. 627 kpk zasądzono od oskarżonego A. C. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości tj. kwotę 100 złotych tytułem wydatków i 200 złotych tytułem opłaty. W skład wydatków weszły kwoty poniesione w toku dochodzenia oraz koszt karty karnej i ryczał za doręczenia w toku postępowania przed sądem jak i pozostałe opłaty poniesione w postepowaniu przygotowawczym. Opłata została ustalona zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych tj. 200 złotych.

Podpis