Kantor na stacji paliw bez wpisu do rejestru. Sąd warunkowo umorzył postępowanie

Wyroku z dnia 16 czerwca 2025 roku,

W części dot. II i III pkt wyroku.

1.USTALENIE FAKTÓW

J. K.

I. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w miejscowości N. (...) przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. O. pełniącym funkcję Prezesa Zarządu (...) z siedzibą przy ul. (...) w W., nie wcześniej niż od dnia 02.05.2019r. do dnia 30.12.2020r. wykonywał działalność kantorową polegającą na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych, w kantorze wymiany walut zlokalizowanym na stacji paliw (...) przy ul. (...) (dawnej N. (...)) w miejscowości N. bez wymaganego wpisu do rejestru kantorowego prowadzonej przez Prezesa (...), wbrew art. 11 ust 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 2017 roku poz. 679 z późn. zm.)

II. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w miejscowości N. (...) przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. O. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą (...) (...) (...) z siedzibą przy ul. (...) w W., nie wcześniej niż od dnia 31.12.2020r. do dnia 04.01.2023r. wykonywał działalność kantorową polegającą na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych, w kantorze wymiany walut zlokalizowanym na stacji paliw (...) przy ul. (...) (dawnej N. (...)) w miejscowości N. bez wymaganego wpisu do rejestru kantorowego prowadzonej przez prezesa (...), wbrew art. 11 ust 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 2017 roku poz. 679 z późn. zm.)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

1.OCena DOWOdów

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Punkt I wyroku

J. K.

J. K. został oskarżony o to, że :

I. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w miejscowości N. (...) przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. O. pełniącym funkcję Prezesa Zarządu (...) z siedzibą przy ul. (...) w W., nie wcześniej niż od dnia 02.05.2019r. do dnia 30.12.2020r. wykonywał działalność kantorową polegającą na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych, w kantorze wymiany walut zlokalizowanym na stacji paliw (...) przy ul. (...) (dawnej N. (...)) w miejscowości N. (...) woj. (...), bez wymaganego wpisu do rejestru kantorowego prowadzonej przez prezesa (...), wbrew art. 11 ust 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 2017 roku poz. 679 z późn. zm.)tj. o przestępstwo z art. 106d § 1 kks w zw. z art. 9 § 1 kks

II. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w miejscowości N. (...) przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z Ł. O. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą (...) (...) (...) z siedzibą przy ul. (...) w W., nie wcześniej niż od dnia 31.12.2020r. do dnia 04.01.2023r. wykonywał działalność kantorową polegającą na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych, w kantorze wymiany walut zlokalizowanym na stacji paliw (...) przy ul. (...) (dawnej N. (...)) w miejscowości N. (...) woj. (...), bez wymaganego wpisu do rejestru kantorowego prowadzonej przez prezesa (...), wbrew art. 11 ust 1 ustawy z dnia 27 lipca 2002r. Prawo dewizowe (Dz. U. z 2017 roku poz. 679 z późn. zm.)

Zgodnie z art 106d §1 kks w dacie popełnienia czynu, odpowiedzialności karnej podlega ten, kto wykonuje działalność gospodarczą polegającą na kupnie i sprzedaży wartości dewizowych oraz pośrednictwie w ich kupnie i sprzedaży bez wpisu do rejestru działalności kantorowej lub wbrew przepisom ustawy. Zaś zgodnie z art 9§1 kks odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, ale także ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie takiego czynu.

Mając na uwadze zebrany w sprawie materiał dowodowy, taki jak umowa najmu oraz umowa zlecenia z dnia 2 maja 2019 roku zawarta pomiędzy (...) a (...) (k.108-110, 120-124, 168-170), na mocy której do obowiązków oskarżonego należało zapewnienie zabezpieczenia przedmiotu najmu w postaci wyodrębnienia powierzchni najmu jak i zapewnienie personelu do czynności związanych z wykonywaniem działalności kantorowej, oraz dowodu sprzedaży walut nr 193 z dnia 19 czerwca 2019 roku (k. 20), który potwierdza, iż kasjerem walutowym był pracownik oskarżonego jak i wyjaśnienia samego oskarżonego, w których stwierdził, iż pracownik wykonywał usługi kasjera walutowego w ramach pensji otrzymywanej jako pracownik stacji (...), przekazanie przez oskarżonego pieniędzy na zakup waluty do w/w kantoru na jego stacji, jednoznacznie wskazały na sprawstwo oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów.

Uniewinnienie

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

J. K.

Punkt I wyroku, czyn I

Sąd Rejonowy uznając za winnego oskarżonego J. K. wymierzył mu kare, na mocy art 41 §1 kks w zw. z art 66 §1 k.k. i art 67§1 k.k. tj. warunkowo umorzył postepowanie na okres dwuletni. Sąd Rejonowy przychylił się do wniosku obrońcy oskarżonego. Sąd warunkowo umarzając postępowanie, miał na uwadze, iż wina i stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego nie były znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości. Oskarżony jest osobą dojrzałą rozumiał znaczenie czynu, nie zachodzą negatywne przesłanki co do jego poczytalności, a ponadto jest w pełni zdolny do przestrzegania norm prawnych tym bardziej, ze jest wieloletnim przedsiębiorcą.

Jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia, uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia będzie przestrzegał porządku prawnego. i nie popełni przestępstwa. Należy mieć na uwadze, iż oskarżony po całym zdarzeniu zaprzestał prowadzenia kantoru do wymiany walut na swojej stacji paliw.

J. K.

Punkt II wyroku, czyn I

Sąd Rejonowy warunkowo umarzając postępowanie karne w celach wychowawczych orzekł sprawcy świadczenie pieniężne w kwocie tj. 3000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej. Miarkując wysokość świadczenia pieniężnego, Sąd miał na uwadze możliwości finansowe oskarżonego, a to prowadzoną dochodową działalność gospodarczą, która z pewnością pozwoli na poniesienie tych kosztów bez nadmiernego uszczerbku dla jego utrzymania tym bardziej, ze oskarżony osiąga stabilne dochody w granicach 5000-6000 zł, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Ponadto, wysokość tego świadczenia będzie stanowić dla oskarżonego realną dolegliwość, która w przyszłości powinna go skutecznie powstrzymać od podobnych zachowań.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

1.inne zagadnienia

Wniosek obrońcy oskarżonego o uzasadnienie wyroku był ograniczony do pkt II i III w/w wyroku.

Koszty procesu

Punkt III wyroku

Na zasadzie art. 629 k.p.k w zw. z art. 113 § 1 kks Sąd zasądził od oskarżonego J. K. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości tj. kwotę 70 złote tytułem wydatków i 100 złotych tytułem opłaty. W skład wydatków weszły kwoty poniesione w toku dochodzenia oraz koszt karty karnej i ryczał za doręczenia w toku postępowania przed sądem. Opłata została ustalona zgodnie z art. 7 ustawy o opłatach w sprawach karnych tj. 100 złotych w przypadku kary warunkowego umorzenia postepowania. Możliwości finansowe oskarżonego pozwalają na poniesienie tych kosztów bez nadmiernego uszczerbku dla jego utrzymania.

1.Podpis