Sąd połączył kary wobec T. P. i wymierzył mu łącznie 8 lat pozbawienia wolności

Formularz UWŁ

Sygnatura akt

II K 56/25

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1.

Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.1.1.

Sąd Okręgowy w Koninie

21 czerwca 2018 r.

II K 34/16

1.1.2.

Sąd Okręgowy w Koninie

28 października 2021 r.

II K 38/13

1.2.

Inne fakty

1.1.1.

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.1.1.

wyrokiem wskazanym wyżej w punkcie 1.1.1. zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt II AKa 223/18 H. K. został skazany za przestępstwo z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. popełnione w okresie od kwietnia do około czerwca 2011 r., na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

odpisy wyroków sądów I i II instancji

k. 29, k. 30 w zw. z k. 169v

1.2.1.2.

wyrokiem wskazanym wyżej w punkcie 2 zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt II AKa 88/21 H. K. został skazany za przestępstwa:

- z art. 258 § 1 k.k. popełnione w okresie od lutego 2010 r. do końca stycznia 2012 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

- z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. popełnione w okresie od kwietnia 2011 r. do końca stycznia 2012 r. na karę 5 lat pozbawienia wolności oraz 250 stawek dziennych grzywny po 50 złotych jedna stawka;

- z art. 263 § 2 k.k. popełnione w okresie między wrześniem a grudniem 2011 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

- z art. 245 k.k. popełnione w dniu 16 czerwca 2012 r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrokiem tym orzeczono karę łączną 7 lat pozbawienia wolności.

odpisy wyroków sądów I i II instancji

k. 6-23,

k. 24-28 w zw. z k. 169v

1.2.1.3.

wydanie wobec H. K. wyroków:

- VIII Zamiejscowego Wydziału Karnego w Słupcy Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt VIII K 26/13, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt II Ka 120/13 na mocy którego został skazany za popełniony w dniu 21 lipca 2011 r. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

- Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 27 listopada 2019 r., sygn. akt II K 196/18, na mocy którego został skazany za:

a) czyn popełniony od dnia 9 listopada 2013 r. do dnia 29 listopada 2013 r. na karę 1 roku 3 miesięcy pozbawienia wolności;

b) czyn popełniony w okresie między 3 stycznia 2014 r. do dnia 19 marca 2014 r. na karę 1 roku pozbawienia wolności.

Wyrokiem tym orzeczono wobec skazanego karę łączną 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności.

- Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 3 sierpnia 2021 r., sygn. akt II K 869/18 na mocy którego został skazany za popełniony od bliżej nieustalonego dnia drugiej połowy grudnia 2013 r. do bliżej nieustalonego dnia w lipcu 2014 r. czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 189 § 1 k.k. i art. 222 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

dane o karalności

odpisy wyroków

akta sprawy Sądu Rejonowego w Słupcy sygn. akt VIII K 26/13

akta sprawy Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim, sygn. akt II K 196/18 i II K 869/18

k. 37-28 w zw. z k. 169v

k. 59-60

k. 66 w zw. z k. 169v

1.2.1.4.

Resocjalizacja przebiega prawidłowo. Skazany nie był nagradzany regulaminowo ani karany dyscyplinarnie. W stosunku do przełożonych przyjmuje postawy regulaminowe. Zgodnie funkcjonuje w gronie współosadzonych. Z obowiązków wynikających z ustaleń porządku wewnętrznego i przepisów regulaminowych wywiązuje się właściwie. Nie stosowano środków przymusu bezpośredniego, nie odnotowano zachowań autoagresywnych; skazany nie był uczestnikiem zdarzeń nadzwyczajnych.

opinia o skazanym

k. 44-45 w zw. z k. 169v

1.2.1.5.

Skazany cierpi na liczne współistniejące schorzenia o charakterze przewlekłym, w szczególności zaawansowane zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym, a także na choroby układu sercowo-naczyniowego, jak również na cukrzycę i przewlekłą astmę oskrzelową.

W dniu 27 marca 2019 r. H. K. został wymeldowany z miejsca zamieszkania J., ul. (...);

Od dnia 1 września 2023 r. skazany ma stałe miejsce pobytu na terenie Holandii; starał się także o uzyskanie kredytu hipotecznego na budowę domu wraz ze swoją partnerką;

H. K. od 2019 r. podejmował zatrudnienie na terenie Holandii.

dokumentacja medyczna wraz

z przedłożonymi opiniami; korespondencja oraz dokumentacja dotycząca kredytu hipotecznego, przedłożone umowy

i zaświadczenia

k. 80-167

1.2.1.6.

W sprawie o sygn. akt II K 34/16 tut. Sądu zawieszono postępowanie wykonawcze, albowiem ustalono, że skazany ukrywa się i nie stawił do odbycia orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Wobec H. K. wydano europejski nakaz aresztowania.

W wykonaniu tego nakazu, skazany został zatrzymany w dniu 30 maja 2025 r. w Holandii, a 7 listopada 2025 r. przekazany do Polski.

Sąd w Amsterdamie poinformował, że w dniu 18 listopada 2021 r. zatwierdził wydanie H. K. w trybie (...) (sygn. akt II Kop 9/19).

H. K. został zatrzymany na podstawie (...) sygn. akt II Kop 9/19 od 16 listopada 2019 r. do 11 lutego 2020 r.

akta sprawy Sądu Okręgowego w Koninie o sygn. akt II Kop 9/19

1.2.1.7.

W sprawie o sygn. akt II K 38/13 tut. Sądu zawieszono postępowanie wykonawcze, albowiem ustalono, że skazany ukrywa się i nie stawił do odbycia orzeczonej kary pozbawienia wolności.

Wobec H. K. wydano europejski nakaz aresztowania.

W wykonaniu tego nakazu, skazany został zatrzymany w dniu 30 maja 2025 r. w Holandii, a 7 listopada 2025 r. przekazany do Polski.

Sąd w Amsterdamie poinformował, że w dniu 29 października 2025 r. zatwierdził wydanie H. K. w dwóch sprawach (...), między innymi w trybie (...) o sygn. akt II Kop 7/22. H. K. został zatrzymany na podstawie (...) sygn. akt II Kop 7/22 od 30 maja 2025 r. do faktycznego wydania w dniu 7 listopada 2025 r.

akta sprawy Sądu Okręgowego w Koninie o sygn. akt II Kop 7/22

1.1.2.

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.2.1.

xxx

2. Ocena Dowodów

2.1.

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.2.1.1.-1.2.1.7.

w/w dokumenty

w postaci odpisów wyroków, danych

o karalności, opinii

o skazanym, przedłożonej przez obrońcę skazanego dokumentacji

wartość dowodowa wskazanych dokumentów nie budziła wątpliwości, ich autentyczność oraz prawdziwość treści w nich zawartych nie była kwestionowana przez żadną ze stron, a i Sąd nie znalazł podstaw, by czynić to z urzędu.

2.2.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

xxx

3. PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

3.1.1.

Sąd Okręgowy w Koninie, dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II K 34/16

zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 stycznia 2019 r., sygn. akt II AKa 223/18

- kara 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

3.1.2.

Sąd Okręgowy w Koninie, dnia 28 października 2021 r., sygn. akt II K 38/13

zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt II AKa 88/21

- kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

- kara 5 lat pozbawienia wolności;

- kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności;

- kara 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrokiem tym orzeczono karę łączną 7 lat pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

W dniu 24.06.2020 r. doszło do kolejnej zmiany przepisów art. 85 k.k. i art. 86 k.k. regulujących kwestię kary łącznej.

W obecnym stanie prawnym, tj. od ww. daty art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. stanowią, iż: jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa; sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy.

Do tej daty obowiązywały regulacje przewidujące łączenie kar łącznych i jednostkowych podlegających wykonaniu, bez względu na to czy kolejne przestępstwa popełnione zostały zanim zapadł pierwszy wyrok, co do któregokolwiek z nich, przy czym Sąd mógł wymierzyć karę łączną w granicach od najwyższej z kar do ich sumy.

Stosownie do treści art. 85 § 1 i 2 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1.

Zaś z treści poprzednio obowiązującego art. 86 § 1 k.k. wynikało, że Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.

Zdaniem Sądu Okręgowego, stan prawny obowiązujący od 1 lipca 2015 r. do 24 czerwca 2020 r. jest względniejszy dla skazanego już choćby przez wzgląd na niższą dolną granicę wymiaru kary łącznej – „od najwyższej z kar” – a nie „powyżej tej kary”. Poza tym, w poprzednim stanie prawnym, na mocy art. 86 § 4 k.k. (obecnie uchylonego) i zmienionego §2 art. 85 k.k., zasady wymiaru kary łącznej określone w § 1-3 stosowało się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna.

W świetle powyższego, wobec wymierzenia w wyroku Sądu Okręgowego w Koninie, sygn. akt II K 38/13 kary łącznej 7 lat pozbawienia wolności, wymiar kary łącznej, jaką mógł w niniejszym wyroku łącznym orzec Sąd Okręgowy wynosił od 7 lat pozbawienia wolności do 9 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, zaś w oparciu o obecny stan prawny, maksymalna możliwa do wymierzenia wobec skazanego kara łączna wynosiłaby 11 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a uwzględniając dodatkowo ww. wyrok Sądu Rejonowego wydany w sprawie VIII K 26/13 – 13 lat pozbawienia wolności.

Nie ulega zatem wątpliwości Sądu, że ze względu na możliwy do orzeczenia wobec skazanego wymiar kary, to poprzedni stan prawny należało uznać za względniejszy dla skazanego H. K..

4. WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Uwzględniając więc treść poprzednio obowiązujących przepisów możliwe było orzeczenie kary łącznej od 7 lat pozbawienia wolności (najwyższa z kar – w tym przypadku kara łączna) do 9 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności przy pełnej kumulacji.

Sąd połączył ww. kary i orzekł karę łączną 8 lat pozbawienia wolności, tj. karę dokładnie o 1 rok wyższą od wskazanych 7 lat, jednocześnie również o 1 rok i 8 miesięcy niższą od kary 9 lat i 8 miesięcy. Kara ta została więc wymierzona przy pełnym zastosowaniu zasady mieszanej – asperacji.

Orzekając karę łączną pozbawienia wolności, uwzględniono stan zdrowia i pozytywną opinię o skazanym z zakładu karnego, a także czasookres popełniania czynów objętych wyrokiem łącznym (od lutego 2010 r. do czerwca 2012 r. – prawie dwa lata). Wzięto także pod uwagę różnorodny charakter przestępstw popełnionych przez H. K..

Nie można również tracić z pola widzenia faktu, że skazany ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości, mimo że – przeciwnie do twierdzeń obrońcy – miał pełną świadomość prowadzonego wobec niego w Sądzie Okręgowym w Koninie postępowania karnego, rozdzielonego następnie na dwa postępowania właśnie z powodu jego ucieczki za granicę, ukrywania się tam bez podania miejsca i adresy pobytu. To podzielenie postępowania karnego wynikało z treści art. 377§3 k.p.k. – konieczności

osobistego zawiadomienia o rozprawie oskarżonego o zbrodnię – stawiennictwo jest wówczas obowiązkowe. Wprawdzie Sąd dostrzega, że od popełnienia inkryminowanych czynów upłynął znaczny czas, a po ich popełnieniu skazany prowadził względnie ustabilizowany tryb życia na terenie Holandii, niemniej jednak nie zmienia to faktu, że do czasu jego przekazania, w listopadzie 2025 r. był on nieuchwytny dla polskich organów ścigania, uniemożliwiając tym samym wprowadzenie orzeczonych wobec niego kar do wykonania, a wcześniej świadomie utrudniając prawidłowy bieg procesu karnego.

Jednocześnie podkreślić należy, że instytucja kary łącznej nie służy temu, aby osoba dopuszczająca się wielu przestępstw o znacznej społecznej szkodliwości unikała odpowiedzialności za większość lub niektóre z tych czynów (w tym również zbrodnie i występki cechujących się znaczną społeczną szkodliwością), bo do tego sprowadzałoby się orzeczenie kary łącznej w wymiarze 7 lat pozbawienia wolności - wnioskowanym przez obrońcę, kara taka byłaby bowiem równa najwyższej z orzeczonych kar, a zatem zakładałaby pełną absorpcję i zarazem byłaby niższa o 2 lata i 8 miesięcy niż kara określona wg zasady kumulacji. Orzeczona w ten sposób kara mogłaby być uznana za promowanie sprawcy dopuszczającego się wielu przestępstw o znacznej społecznej szkodliwości. Dla skrócenia odbywanej kary, zwolnienia z jej odbywania pod pewnymi warunkami, ustawodawca wprowadził instytucję warunkowego przedterminowego zwolnienia, w tym zakresie orzeka sąd penitencjarny, posiadający odpowiednią wiedzę co do osoby skazanego, jego zachowania w okresie odbywania kary.

Wymierzona zaś przez Sąd Okręgowy kara łączna 8 lat pozbawienia wolności należycie uwzględnia cele kary, które ta ma osiągnąć, tak względem sprawcy, jak i społeczeństwa, kształtując w nim przeświadczenie, że popełnianie czynów przez prawo zabronionych nie jest pobłażane.

Na marginesie zauważenia wymaga, że kara łączna 12 lat pozbawienia wolności, o której orzeczenie wnosił Prokurator, była w stanie prawnym przyjętym przez Sąd Okręgowy niemożliwa do orzeczenia, co też uzasadniało zastosowanie przepisów w ich wcześniejszym brzemieniu obowiązującym do 24 czerwca 2020 r. .

5. Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

xxx

6. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II. III.

Utrzymano w mocy pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach podlegających łączeniu;

W punkcie III wyroku łącznego dokonano zaliczenia na poczet kary łącznej pozbawienia wolności okresów rzeczywistego pozbawienia wolności H. K. w sprawie o sygn. akt II K 38/13 od 25 czerwca 2012 r. do 8 lipca 2013 r. i od 8 stycznia 2015 r. do 25 marca 2015 r. oraz okresy rzeczywistego pozbawienia wolności za granicą w sprawie o sygn. akt II K 38/13 od 30 maja 2025 r. godz. 00:00 do 7 listopada 2025 r., godz. 14:00 oraz w sprawie o sygn. akt II K 34/16 od 16 listopada 2019 r. godz. 00:00 do 11 lutego 2020 r. godz. 24:00.

Dodać wreszcie należy, iż Sąd wydając przedmiotowy wyrok łączny nie uwzględnił nawet w jego części komparatywnej wskazanych wyżej wyroków wydanych przez Sąd Rejonowy w Słupcy oraz przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim. W tym kontekście godzi się zauważyć, że zgodnie z wyrażoną w Kodeksie postępowania karnego zasadą specjalności sformułowaną w art. 607e § 1 k.p.k. osoby przekazanej w wyniku wykonania nakazu nie można ścigać za przestępstwa inne niż te, które stanowiły podstawę przekazania, ani wykonać orzeczonych wobec niej za te przestępstwa kar pozbawienia wolności albo innych środków polegających na pozbawieniu wolności.

Przy czym przepisu § 1 art. 607e k.p.k. nie stosuje się jeżeli osoba ścigana wyraziła zgodę na przekazanie i zrzekła się korzystania z tego prawa oraz gdy osoba ścigana, po jej przekazaniu, złożyła przed sądem właściwym do rozpoznania sprawy oświadczenie o zrzeczeniu się korzystania z tego prawa w odniesieniu do czynów popełnionych przed przekazaniem.

W realiach tej sprawy, skazany został przekazany przez Sąd w V. do odbycia kar orzeczonych wyrokami Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II K 34/16 oraz Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 28 października 2021 r. sygn. akt II K 38/13. Zatem, by możliwe było rozważanie możliwości połączenia pozostałych orzeczeń, niezbędne byłoby złożenie przez H. K. stosownego oświadczenia. Wobec braku takiego oświadczenia, tożsamego z brakiem wyrażenia przez skazanego zgody na wykonanie orzeczenia innego niż te, do których H. K. został przekazany przez Holenderski Wymiar Sprawiedliwości, Sąd Okręgowy nie był władny do rozstrzygania o możliwości objęcia ich wyrokiem łącznym.

Niezależnie od powyższego, na kanwie poprzednio obowiązującego stanu prawnego połączenie z wyrokami tut. Sądu wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy było niemożliwe, a to z uwagi na fakt, iż kara orzeczona tym wyrokiem została wykonana w całości.

Poza tym, godzi się zauważyć, że połączenie niniejszych wyroków z wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupcy byłoby mniej korzystne dla skazanego.

Obowiązujący bowiem w poprzednim stanie prawnym § 3 art. 85 k.k. stanowił, iż jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu. W rezultacie, ze względu na koincydencję czasową wydania powyższych orzeczeń oraz popełnienia objętych nimi czynów, połączenie wyroków Sądu Okręgowego w Koninie z wyrokiem Sądu Rejonowego w Słupcy uniemożliwiałoby objęcie węzłem wyroku łącznego orzeczeń tut. Sądu z wyrokami wydanymi przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim, w przypadku wprowadzenia ich do wykonania, na co słusznie zwróciła uwagę obrońca skazanego.

7. KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV. Zwolniono skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa wydatków związanych z wydaniem wyroku łącznego, mając na względzie jego sytuację majątkową oraz fakt orzeczenia wobec niego bezwzględnej kary łącznej pozbawienia wolności.

8. PODPIS

Robert Rafał Kwieciński