Głośna rozmowa na karuzelach skończyła się pobiciem. Sąd skazał dwóch mężczyzn

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

1. O. L.

w dniu 14 sierpnia 2025 roku, na placu przy ul. L., działając wspólnie i w porozumieniu z B. F. (1), wziął udział w pobiciu Ł. V. w ten sposób, że poprzez uderzenia go otwartą dłonią i pięścią po głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, powodując naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, czym narazili pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu, okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego,

to jest o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk

1. przebywanie O. L. i B. F. (1) na placu przy ul. (...) w E. w dniu 14 sierpnia 2025 r. około godziny 21:00,

2. podejście przez wymienionych do przebywających na placu małoletnich Ł. V., K. E. i P. B..

3. pobicie Ł. V. przez O. L. i B. F. (1) poprzez uderzenie go otwartą dłonią w twarz i uderzanie pięścią po głowie;

4. doznanie przez Ł. V. wskutek pobicia obrażeń ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres poniżej 7 dni

5. narażenie pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określnego w art. 157§1 kk

wyjaśnienia oskarżonego B. F. (1)

zeznania świadka U. F.

zeznania świadka E. Ł.

zeznania świadka C. E.

zeznania pokrzywdzonego Ł. V.

zeznania świadka K. E.

zeznania P. B.

protokół oględzin

i odtworzenia zapisu monitoringu miejskiego zarejestrowanego na płycie

Fakty uznane za nieudowodnione

1. O. L.

w dniu 14 sierpnia 2025 roku, na placu przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z B. F. (1), wziął udział w pobiciu Ł. V. w ten sposób, że poprzez uderzenia go otwartą dłonią i pięścią po głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, powodując naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, czym narazili pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 kk, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie z oczywiście błahego powodu, okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego,

to jest o czyn z art. 158§1 kk w zw. z art. 57a §1 kk

1. nie branie udziału przez O. L. w pobiciu Ł. V.

Ocena dowodów

-1.1.3

wyjaśnienia oskarżonego B. F. (1). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, w których przyznał się do popełnienia zarzucanego czynu oraz podał, że był wówczas z O. L.. Oskarżony wyjaśnił, że tego dnia wspólnie z O. L. spotkali się na mieście na piwie, następnie w godzinach wieczornych przebywali w E. na ul. (...) na amfiteatrze, gdzie doszło do pobicia pokrzywdzonego. Nie pamięta, który z nich podszedł pierwszy do grupki chłopaków, pamięta, że uderzył pokrzywdzonego, nie pamięta ile razy. Po zdarzeniu razem z L. poszli w kierunku kebaba.

Wyjaśnienia oskarżonego są zgodne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, przede wszystkim zeznanymi pokrzywdzonego.

Wprawdzie oskarżony podniósł, że nie pamięta, czy O. L. również uderzał pokrzywdzonego, jednak powyższe wynika w sposób nie budzący wątpliwości zarówno z zeznań pokrzywdzonego, jak i nagrania z monitoringu.

-1.1.4

zeznania pokrzywdzonego Ł. V.

Sąd uznał za w pełni wiarygodną podstawę ustaleń faktycznych, bowiem są spójne, logiczne i potwierdzone pozostałym materiałem dowodowym.

Pokrzywdzony podał, że w dniu 14 sierpnia 2025 roku około godz. 21:00 przebywał wraz K. E. i P. B. na karuzelach na placu przy ul. (...) w E.. Chłopcy siedzieli na karuzelach, śmiali się i głośno rozmawiali. W pewnym momencie zaczepiło ich dwóch mężczyzn, najpierw został uderzony z otwartej dłoni przez pierwszego sprawcę, a następnie przyciśnięty do ławki i kilkukrotnie uderzony pięścią przez sprawcę drugiego. Sprawcy, po zaistniałym zdarzeniu, udali się na kebaba.

Jego relacje znajdują w pełni potwierdzenie w nagraniu z monitoringu.

-1.1.4

zeznania małoletnich świadków K. E. i P. B.

Sąd nie znalazł podstaw do ich zakwestionowania. Ich relacje są spójne, logiczne i konsekwentne.

Świadek K. E. oświadczył, że Ł. V. najpierw został uderzony z otwartej dłoni przez jednego z mężczyzn, a następnie przyciśnięty do ławki i uderzony pięścią przez drugiego mężczyznę. Uderzenie przez pierwszego sprawcę świadek K. E. widział osobiście, natomiast o uderzeniach wykonanych przez drugiego sprawcę świadek dowiedział się z przekazu Ł. V..

Świadek P. B. zeznał, że podeszło do nich dwóch mężczyzn – młodszy, chudszy oraz starszy, większy. Najpierw pokrzywdzonego uderzyć miał młodszy, chudszy mężczyzna – najprawdopodobniej z otwartej dłoni. Z przekazu innych osób wie, że pokrzywdzonego uderzył też drugi mężczyzna – starszy i większy posturą.

-1.1.4

zeznania funkcjonariuszy Policji E. Ł. i C. E.

Funkcjonariusze spójnie opisali przebieg czynności zatrzymania oskarżonych. Wiarygodność tych zeznań w ocenie Sądu nie budzi żadnych wątpliwości. Świadkowie wykonywali swoje obowiązki służbowe, nie mają żadnych powodów, aby bezpodstawnie obciążać oskarżonego.

E. Ł. zeznał, że sprawców zatrzymano przy wejściu do lokalu (...) w E.. Po ich wylegitymowaniu okazało się, że zatrzymani mężczyźni to O. L. i B. F. (1). Wskazał, że pokrzywdzony oświadczył, że to zatrzymani mężczyźni dopuścili się pobicia jego osoby.

C. E., zeznał, że Ł. V. rozpoznał i wskazał obu oskarżonych jako sprawców jego pobicia, oświadczył, że to oni go bili.

Świadkowie zgodnie zeznali, że w czasie zatrzymania O. L. i B. F. (1) zachowywali się wulgarnie i agresywnie, wyczuwalna była od nich woń alkoholu.

-1.1.4

zeznania U. F.

Sąd nie kwestionował zeznań świadka, jej zeznania korespondują z treścią zeznań pokrzywdzonego, który zrelacjonował jej przebieg zdarzenia.

-1.1.3

protokół oględzin zapisu monitoringu miejskiego. Sporządzone w przewidzianej przepisami formie, przez osoby kompetentne, niekwestionowane przez strony w toku postępowania.

Z zapisu monitoringu wynika, iż sprawcy działali wspólnie, obaj brali czynny udział w pobiciu pokrzywdzonego Ł. V..

Opinia sądowo -lekarska

Zgodna z wymogami określonymi w kpk - pełna, jasna, zawiera logiczne i należycie uzasadnione wnioski, sporządzona przez osobę kompetentną, posiadającą wymaganą wiedzę i doświadczanie.

Z opinii jednoznacznie wynika, że wskutek pobicia pokrzywdzony Ł. V. doznał obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, który to uraz mógł powstać wskutek uderzenia z otwartej dłoni i uderzeń pięścią.

Biegły stwierdził, iż skutkiem powyższego obrażenia było naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni, jednak w momencie zdarzenia – zdawanie ciosów zaciśnięta w pieść ręką w głowę pokrzywdzony narażony był na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157§1 kk.

Wyjaśnienia oskarżonego O. L.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego O. L., który nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu bowiem są one sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Oskarżony zaprzeczył, aby przebywał w obecności B. F. (1) w chwili pobicia pokrzywdzonego, wskazał, że spotkał B. F. (3) w sklepie, gdy ten był z innym mężczyzną. Mężczyzna ten miał się oddalić, zaś oskarżony miał się udać z B. F. (1) na kebaba.

W/w wyjaśnienia oskarżonego są sprzeczne zarówno z wyjaśnieniami samego B. F. (1), który wyjaśnił, że w czasie popełnienia przestępstwa towarzyszył mu O. L., a także zenzami pokrzywdzonego i funkcjonariuszy Policji, z których wynika, że pokrzywdzony Ł. V. wskazał, że to mężczyźni zatrzymani przy wejściu do kebaba, którymi po wylegitymowaniu okazali się B. F. (1) i O. L., dopuścili się jego pobicia.

Podstawa prawna wyroku

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Punkt I wyroku

O. L.

Dla przyjęcia sprawstwa przestępstwa z art. 158§1 kk konieczne jest udowodnienie, że zaistniało zdarzenie, w którym wzięły udział co najmniej trzy osoby oraz iż wśród tych osób występowała strona atakująca i broniąca się. Dla bytu przestępstwa pobicia z art. 158 k.k. nie ma znaczenia, czy każdy z uczestników zadał uderzenia, w tym powodujące konkretne obrażenia ciała. Udziałem w pobiciu jest nie tylko zadawanie razów innym osobom, ale jest nim każda forma kierowanego wolą udziału w grupie napastniczej, bowiem obecność każdego jej uczestnika zwiększa przewagę napastników i przez to ułatwia im dokonanie pobicia, a wzmaga niebezpieczeństwo nastąpienia skutków w zdrowiu ofiar. Rozmaitość form zachowania, aktywności każdego z uczestników, ich ilość i skutki mają znaczenie dla oznaczenia stopnia winy każdego z nich, ale nie są znamienne dla bytu tego przestępstwa

(KZS 11/00, poz. 42). Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma charakter wspólnej odpowiedzialności biorących udział w takim zdarzeniu. Podmiotem jest każdy, kto w jakikolwiek sposób bierze udział w pobiciu, niezależnie czy jego osobisty udział wykazuje cechy działania niebezpiecznego, a także niezależnie od tego czy można mu przypisać zadanie ciosu powodującego następstwa, o których mowa w art. 158 kk.

Odnosząc się do kwestii chuligańskiego charakteru czynu zabronionego wskazać trzeba, iż w doktrynie występuje utrwalone stanowisko, że o powodzie błahym należy mówić wówczas, gdy zachodzi oczywista nieadekwatność reakcji sprawcy do przyczyny zewnętrznej, powodującej działanie, gdy cel, w jakim sprawca działa, nie usprawiedliwia – w rozumieniu powszechnym – w jakimś istotniejszym stopniu drastycznych środków podjętych przez sprawcę dla jego osiągnięcia. Sprawcą powoduje tu często nie licząca się z wymaganiami współżycia chęć agresywnego wyładowania się, wyrządzającego szkodę” W odniesieniu do pojęcia publicznego działania w literaturze wskazuje się zaś, że sprawca działa publicznie, gdy ze względu na miejsce lub sposób działania jest lub może być to dostrzeżone przez niedającą się z góry określić liczbę osób bądź przez oznaczoną, ale większą liczbę osób.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie wynika, że oskarżony O. L. wziął czynny udział w pobiciu małoletniego Ł. V. oraz iż dopuścił się powyższego publicznie i z oczywiście błahego powodu. O powyższym świadczą przede wszystkim zeznania pokrzywdzonego Ł. V., korespondujące z zeznaniami pozostałych małoletnich świadków K. E. i P. (...). Małoletni świadkowie spójnie wskazali, że pobicia dokonali dwaj mężczyźni – starszy i młodszy oraz zgodnie opisali sposób ich działania. Sprawcy po pobiciu Ł. V. mieli udać się na kebaba. Funkcjonariusze Policji, zeznali, że chwilę po zdarzeniu przy wejściu do lokalu (...) w E. zatrzymano dwóch mężczyzn. Pokrzywdzony Ł. V. oświadczył wobec funkcjonariuszy, że to zatrzymani mężczyźni dopuścili się pobicia jego osoby. Z wyjaśnień oskarżonego B. F. (1), który przyznał się do winy wynika, że w chwili zdarzenia był z O. L..

Konfrontując przedstawione rozważania teoretyczne z opisanymi powyżej ustaleniami faktycznymi poczynionymi na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie występowały wystarczające podstawy do uznania, że oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z B. F. (1), brał udział w pobiciu Ł. V., przy czym zachowania tego dopuścił się publicznie (w miejscu, gdzie jego działanie mogło zostać dostrzeżone przez większą liczbę osób) i z błahego powodu (zachowania oskarżonego nie usprawiedliwiały żadne przyczyny zewnętrzne, a zatem należało uznać, że kierowała nim jedynie chęć agresywnego wyładowania się).

Powyższe zachowanie oskarżonego wypełniło zatem znamiona przestępstwa z art. 158§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

O. L.

Punkt I wyroku, czyn I

kara 6 miesięcy pozbawienia wolności.

- wymierzona kara mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, przy uwzględnieniu okoliczności, że oskarżony dopuścił się występku o charakterze chuligańskim - skazując za występek o charakterze chuligańskim, sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości nie niższej od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę

Za orzeczeniem w/w kary przemawiały okoliczności obciążające:

- wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oraz wysoki stopień zawinienia oskarżonego. Przejawiające się w sposobie działania oskarżonego i jego motywacji (agresywne zachowanie bez wyraźnego powodu i pod wpływem alkoholu) oraz rodzaju naruszonego dobra w postaci zdrowia małoletniej osoby

Okoliczność łagodzącą stanowiła:

- uprzednia niekaralność oskarżonego k.50

Punkt III wyroku, czyn I

warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby 3 lat.

- oskarżony nie był dotychczas karany, co dało w ocenie Sądu podstawę do przyjęcia, iż pomimo niewykonania kary pozbawienia wolności będzie przestrzegać porządku prawnego - jego zachowanie miało charakter incydentalny,

- przekonaniu Sądu już sama możliwość zarządzenia kary będzie działała na oskarżonego mobilizująco i uchroni go przed ponownym popełnieniem przestępstwa.

Punkt IV wyroku, czyn I

nawiązka w kwocie 1000 złotych na rzecz pokrzywdzonego

- obligatoryjne orzeczenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego, w przypadku skazania za występek o charakterze chuligańskim

Punkt V wyroku, czyn I

podanie wyroku do publicznej wiadomości poprzez umieszczenie jego treści na tablicy ogłoszeń Urzędu Miasta w E. przez okres 1 miesiąca

- orzeczenie ma na celu wzmocnienie społecznego oddziaływania kary.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

6. inne zagadnienia

Koszty procesu

Punkt VII wyroku

na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości, bowiem wymieniony uprzednio nie pracował, pracę zarobkową podjął dopiero od miesiąca.