Kierowca jeżdżący mimo trzech zakazów dostał sześć miesięcy pozbawienia wolności

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

P. U.

W dniu 12 grudnia 2024 roku około godziny 15:20 w L. przy ulicy (...) kierował samochodem osobowym marki W. (...) koloru czarnego o numerach rejestracyjnych (...) po drodze publicznej czym naruszył zawarty w wyroku Sądu Rejonowego

w Świeciu z dnia 21 lipca 2023 roku, sygn. akt. II K 436/23 środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, tj. w okresie od 8 sierpnia 2023 roku do dnia 8 sierpnia 2026 roku, oraz zawarty w wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 6 czerwca 2023 roku, sygn. akt. II K 300/23 środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat, tj. w okresie od 17 czerwca 2023 roku do dnia 17 czerwca 2026 roku oraz zawarty w wyroku Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 7 marca 2023 roku, sygn. akt. II K 89/23 środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat, tj. w okresie od 8 kwietnia 2023 roku do dnia 8 kwietnia 2025 roku, przy czym czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat od odbycia w okresie od 16 listopada 2018r. do 10 września 2020 r. kary łącznej 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie V wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt II K 755/16 obejmującej m.in. karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt II K 480/13 orzeczoną za czyn z art. 178a § 4 kk.

Wobec P. U. orzeczono następujące zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych:

⚫

wyrokiem SR w Świeciu z dnia 21 lipca 2023 r., sygn. akt II K 436/23 na okres 3 lat, który obowiązuje od 8 sierpnia 2023 r. do 8 sierpnia 2026 r.,

⚫

wyrokiem Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. akt II K 300/23 na okres 3 lat, który obowiązuje od 17 czerwca 2023 r. do 17 czerwca 2026 r.

⚫

wyrokiem Sądu Rejonowego w Świeciu z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt II K 89/23 na okres 2 lat, który obowiązywał od 8 kwietnia 2023 r. do 8 kwietnia 2025 r.

P. U. miał świadomość orzeczonych wobec niego zakazów prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

W dniu 12 grudnia 2024 r. P. U. na ulicy (...) w L. prowadził samochód W. (...) o nr rej. (...). Prowadził pojazd, gdyż pod nieobecność żony odbierał jej córki ze szkoły - jedną ze szkoły w B., a drugą ze szkoły w L..

wyjaśnienia oskarżonego

P. U. ma (...)lat, legitymuje się wykształceniem gimnazjalnym, pracuje jako pracownik gospodarczy, korzystając aktualnie z przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Ma na utrzymaniu troje dzieci.

P. U. leczył się psychiatrycznie z powodu innych nawracających zaburzeń nastroju oraz na zaburzenia adaptacyjne i reakcję na ciężki stres.

W sprawie Sądu Rejonowego w Kwidzynie, sygn. akt II K 488/23 zostały poddany jednorazowemu badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów, którzy nie stwierdzili u niego choroby psychicznej, lecz cechy zaburzeń osobowości oraz nadużywania alkoholu, z zaburzeniami emocjonalnymi.

P. U. był wielokrotnie karany sądownie.

Wyrokiem SR w Grodzisku D. z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt II K 480/13 został skazany za czyn polegający na tym, że prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, nie stosując się do prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu, sygn. akt VIII K 169/13 orzekającego zakaz prowadzenia pojazdów.

z art. 178a § 4 kk na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Skazanie to zostało następnie objęte wyrokiem łącznym SR w Toruniu z dnia 7 września 2016 r. (sygn. akt II K 755/16), którym orzeczono wobec oskarżonego karę roku i 10 miesięcy

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wyjaśnienia oskarżonego

Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne w zakresie, w jakim oskarżony przyznał się do popełnienia czynu oraz wskazał, że tego dnia odbierał córki małżonki ze szkoły, a nadto iż miał świadomość ciążących na nim zakazów, nie znajdując żadnych powodów do podważenia ich wiarygodności. Oskarżony konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanego czynu i nie negował obowiązywania zakazów, jak również swojej świadomości co do ich istnienia.

kopia opinii sądowo - psychiatrycznej

Opinia była pełna, jasna i niesprzeczna, a sąd zważył, iż została sporządzona przez specjalistów dysponujących odpowiednią wiedzą i doświadczeniem zawodowym, zaś jej wydanie poprzedzone było jednorazowym badaniem sądowo - psychiatrycznym oskarżonego.

Wprawdzie została sporządzona dla celów innego postępowania, jednakże mając na względzie jej wnioski, jak i okoliczności wyłaniające się z kontaktu z oskarżonym na sali rozpraw, sąd doszedł do przekonania, iż nie było potrzeby przeprowadzenia kolejnego badania psychiatrycznego oskarżonego dla celów przedmiotowego postępowania.

odpisy wyroków

Dokumenty urzędowe, których autentyczność nie była kwestionowana.

dokumentacja medyczna

Dokumenty wytworzone podczas leczenia specjalistycznego oskarżonego, o niekwestionowanej autentyczności.

informacja z (...)

Dokument niekwestionowany.

kopie notatników służbowych

Autentyczność dowodów nie była kwestionowana, aczkolwiek miały one wyłącznie charakter pomocniczy, służący ustaleniu że funkcjonariusze Policji we wskazanej dacie zatrzymali oskarżonego do kontroli.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

1

P. U.

Oskarżyciel publiczny zarzucił P. U. popełnienie czynu z art. 244 kk. Według normy zawartej w tym przepisie karze od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności podlega ten, kto m.in. nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Jednocześnie, dla spełnienia wymagań strony podmiotowej niezbędne jest, ażeby sprawca posiadał świadomość obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów określonej kategorii bądź wszelkich pojazdów mechanicznych. W świetle odpisów wyroków SR w Świeciu, szczegółowo wskazanych w części poświęconej ustaleniom faktycznym, oczywiste jest, że tempore criminis, wobec oskarżonego obowiązywały zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, co w powiązaniu z ustaleniem, że oskarżony prowadził pojazd mechaniczny i miał świadomość obowiązywania orzeczonych zakazów, prowadzi do wniosku, że swoim zachowaniem wyczerpał on znamiona czynu z art. 244 kk.

Nie ulega zatem wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem, godził w dobro prawne, jakim jest prawidłowe działanie wymiaru sprawiedliwości, ale także dobro powszechne w postaci bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Nie bez przyczyny bowiem, sądy podejmowały uprzednio decyzję o tym, ażeby oskarżony nie mógł być uczestnikiem ruchu drogowego. Sąd nie miał nadto wątpliwości, iż oskarżony swoich zachowań dopuścił się w zamiarze bezpośrednim, albowiem mając świadomość obowiązujących zakazów, chciał odebrać córki ze szkoły i uczynił to. Przeprowadzone postępowanie (tak przygotowawcze, jak i sądowe) nie ujawniło żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonego, a jej poziom, należy ocenić jako typowy dla tego rodzaju czynów zabronionych.

Podsumowując, sąd nie miał wątpliwości, iż oskarżonemu należało przypisać sprawstwo czynu z art. 244 kk.

Oskarżony dopuścił się popełnionego czynu w warunkach recydywy, o której mowa w art. 64 § 1 kk. Jak wynika bowiem z karty karnej oskarżonego oraz lektury wyroku SR w Grodzisku D. z dnia 6 maja 2014 r. (sygn. akt II K 480/13), został on skazany za czyn z art. 178a § 4 k.k. na karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Skazanie to zostało następnie objęte wyrokiem łącznym SR w Toruniu z dnia 7 września 2016 r. (sygn. akt II K 755/16), którym orzeczono wobec oskarżonego karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą skazany odbył w okresie od 16 listopada 2018 r. do 10 września 2020 r. W ślad za Sądem Najwyższym, przyjąć należało, że jeżeli oskarżonemu, uprzednio prawomocnie przypisano czyn nie tylko polegający na prowadzeniu pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, ale także w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, to przestępstwo takie, kwalifikowane z art. 178a § 4 kk jest przestępstwem podobnym do popełnionego następnie występku niezastosowania się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych stypizowanego w art. 244 k.k (zob. wyrok SN z 26 maja 2020 r., sygn. akt IV KK 737/19).

Reasumując, oskarżonemu należało przypisać sprawstwo czynu ostatecznie zakwalifikowanego z art. 244 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Przypisany oskarżonemu czyn, zagrożony jest karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do lat 5. Tym niemniej, w niniejszej sprawie, zachodzi przypadek obligatoryjnego obostrzenia kary w postaci art. 64 § 1 kk, co z kolei powoduje, że granice kary pozbawienia wolności kształtują się w zakresie od 4 miesięcy do 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Jako okoliczności obciążające sąd potraktował to, iż oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwo z art. 244 kk a zarzucanego czynu dopuścił się w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk. Sąd jako okoliczności łagodzące uwzględnił natomiast to, że oskarżony przyznał się do winy na każdym etapie postępowania oraz nie utrudniał postępowania.

Zdaniem sądu orzeczona wobec oskarżonego kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu. Orzeczona kara spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcje represyjno-wychowawczą. Zaznaczyć przy tym należy, iż mając ma uwadze postawę procesową oskarżonego, sąd orzekł karę w dolnej granicy zagrożenia.

Podkreślenia wymaga, iż w niniejszej sprawie nie zachodziła możliwość orzeczenia kary wolnościowej z zastosowaniem art. 37a kk, bowiem paragraf 2 tego przepisu wyraźnie wyłącza jego stosowanie wobec sprawców przestępstw odpowiadających w warunkach art. 64 § 1 kk.

Sąd nie dopatrzył się w sprawie okoliczności przemawiających za nadzwyczajnym złagodzeniem kary pozbawienia wolności

Orzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zgodnie z treścią art. 42 § 1a pkt 2 kk miało charakter obligatoryjny w niniejszej sprawie. Wyznaczając okres zakazu sąd wziął pod uwagę, iż oskarżany jawi się jako sprawca niepoprawny, pomimo iż był karany za czyny z art. 244 kk.

Na podstawie art. 43a § 2 kk obligatoryjnie orzeczono o świadczeniu pieniężnym w kwocie 5.000 zł.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

inne zagadnienia

Koszty procesu

4

Sąd zastosował dobrodziejstwo z art. 624 § 1 kpk mając na uwadze niskie dochody uzyskiwane przez oskarżonego oraz liczbę osób pozostających na utrzymaniu.

Podpis