Sąd warunkowo umorzył postępowanie wobec dwóch mężczyzn oskarżonych o pobicie w C.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

K. L.

W nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 roku w C., rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z A. M. brał udział w pobiciu K. B. w ten sposób, że uderzył pokrzywdzonego w głowę drewnianym palikiem, a następnie wraz z A. M. kopał leżącego na ziemi pokrzywdzonego po całym ciele narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego K. B. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, twarzoczaszki, kręgosłupa szyjnego, klatki piersiowej i powłok brzucha oraz ran tłuczonych głowy naruszających czynności narządów jego ciała na okres trwający nie dłużej niż siedem dni

A. M.

3. W nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 roku w C., rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. L. brał udział w pobiciu K. B. w ten sposób, że K. L. uderzył pokrzywdzonego w głowę drewnianym palikiem następnie wraz z K. L. kopał leżącego na ziemi pokrzywdzonego po całym ciele narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego K. B. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, twarzoczaszki, kręgosłupa szyjnego, klatki piersiowej i powłok brzucha oraz ran tłuczonych głowy naruszających czynności narządów jego ciała na okres trwający nie dłużej niż siedem dni,

4. W nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 roku w C., rejonu (...) groził K. B. pozbawieniem życia, a groźba ta wzbudziła w osobie której została skierowana uzasadnioną obawę, że będzie spełniona

Rodzina M. i rodzina B. jest ze sobą spokrewniona. Pomiędzy w/w rodzinami trwa wieloletni konflikt sąsiedzki dotyczący korzystania przez rodzinę M. z drogi dojazdowej do swojego domu przez posesję B..

W dniu 15 lipca 2018 r. miały miejsce interwencje policji zgłaszane przez rodzinę B.. Jedna z interwencji dotyczyła uszkodzenia przez jeżdżącego na quadzie K. M. (1) ogrodzenia pastwiska K. B., na którym pasły się krowy.

Po odjeździe policjantów K. B. postanowił naprawić uszkodzone ogrodzenie, aby zwierzęta gospodarskie nie uciekły z pastwiska. Z uwagi na późną porę ok. 23.00 godziny, K. B. poprosił swojego syna A. B., który przybył zza granicy i przebywał w tym dniu wraz ze swoją żoną M. B. (1) w domu rodzinnym, aby pomógł mu naprawić zniszczone ogrodzenie. Kiedy dotarli na miejsce, przystąpili do prac naprawczych ogrodzenia. K. B. nabijał drewniany palik, a jego syn świecił mu latarką. W pewnym momencie do wymienionych mężczyzn podeszli: K. M. (1), P. M., A. M. i K. L.. Doszło wówczas pomiędzy nimi do wymiany zdań, a następnie szarpaniny. W trakcie tego zajścia A. B. został obezwładniony od tyłu przez K. M. (1), tak, że upadł na ziemię. Z kolei A. M. K. L. i P. M. zaatakowali K. B.. Początkowo A. M. i K. L. w celu sprowokowania K. B. popychali w jego stronę P. M., która uderzała go ręką i kopała. Pokrzywdzony jedną ręką bronił się zasłaniając i odpychając od siebie P. M., aby uniknąć dalszego ataku, z kolei w drugiej ręce trzymał drewniany palik, który był już częściowo wbity w ziemię. W pewnym momencie K. L. trzymając w ręku inny drewniany palik uderzył nim K. B. w głowę. Uderzenie to było na tyle silne, iż K. B. od razu upadł na ziemię i przez chwilę był zamroczony. W wyniku tego uderzenia została również draśnięta w czoło P. M..

Kiedy pokrzywdzony leżał na ziemi A. M. i K. L. zaczęli kopać go po całym ciele. Kiedy K. B. ocknął się usłyszał skierowane do niego słowa wypowiedziane przez A. M., który go podduszał cyt.

„ty stary chuju zaraz cię zajebie”. Całe zdarzenie zakończyło się krzykiem P. M., że

została ranna, po którym sprawcy uciekli w kierunku swojego domu.

Następnie A. B. pomógł ojcu wstać i przyprowadził go do domu. K. B. miał zakrwawioną twarz i widoczne obrażenia w związku z czym syn pokrzywdzonego T. B. wezwał na miejsce karetkę pogotowia oraz policję.

W dniach 16-19 lipca 2018 r. pokrzywdzony przebywał w szpitalu w K.. Wskutek opisanego wyżej zdarzenia K. B. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, twarzoczaszki, kręgosłupa szyjnego, klatki piersiowej oraz powłok brzucha, rany tłuczone głowy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów jego ciała na okres poniżej 7 dni.

zez. świadka T. B.

k. 33-35, 132-133 200-201

cz. zez. P. M.

k. 12-13 135-6, 196

Oskarżony K. L. ma 28 lat. Jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Posiada wykształcenie zawodowe – murarz. Pracuje za granicą jako cieśla szalunkowy, z czego osiąga zarobek w wysokości 1500 euro miesięcznie.

Z kolei oskarżony A. M. ma 33 lata. Jest żonaty, posiada na utrzymaniu żonę i dwójkę dzieci. Z zawodu jest murarzem. Pracuje poza granicami kraju jako cieśla, z czego osiąga zarobek w wysokości 1500 euro miesięcznie.

Oskarżeni nie byli uprzednio karani. Nie leczyli się też psychiatrycznie, psychologicznie ani odwykowo.

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

zez. świadka K. B.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie miały zeznania pokrzywdzonego K. B., które były rzeczowe, konsekwentne, spontaniczne, a nadto poparte innymi dowodami.

K. B. szczegółowo przedstawił przebieg zdarzenia, jakie miało miejsce w nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 r. Jego relacja koresponduje z zeznaniami świadka: A. B. (bezpośredniego uczestnika zdarzenia), M. B. (1), T. B., M. B. (2). W zakresie zaś doznanych przez niego obrażeń ciała i pobytu na (...) jego zeznania znajdują odzwierciedlenie w przedłożonej przez niego karcie informacyjnej leczenia szpitalnego oraz opinii biegłego lekarza odnośnie doznanych obrażeń oraz mechanizmów ich powstania /k.39/. W oparciu o tę opinię, Sąd stwierdził, że obrażenia, których doznał K. B. powstały w przekazanych przez niego okolicznościach.

zez. świadka A. B.

Sąd ocenił zeznania świadka A. B. – syna pokrzywdzonego również za wiarygodne. Jego relacja koreluje z depozycjami złożonymi przez pokrzywdzonego K. B., dokumentacją fotograficzną dot. obrażeń pokrzywdzonego, a także dokumentacją medyczną.

Przy ocenie zeznań świadka Sąd miał na względzie, że jest to osoba najbliższa dla pokrzywdzonego. Niemniej jednak A. B. uczestniczył od samego początku w całym zajściu. Świadek złożył obszerną relację z przebiegu zdarzeń z dnia 15 lipca 2018 r. oraz z nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 r. Jego zeznania były jasne, konsekwentne i logiczne, co czyni z nich źródło wiedzy o faktach będących przedmiotem rozpoznania niniejszej sprawy.

zez. świadka T. B.

Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania świadka T. B. – syna pokrzywdzonego, M. B. (2) – żony pokrzywdzonego oraz M. B. (1) – żony A. B., a synowej pokrzywdzonego.

Wymienieni świadkowie wprawdzie nie byli naocznymi świadkami zaistniałych z nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 r. zdarzeń, jednakże wszelkie informacje uzyskali od pokrzywdzonego – K. B. bezpośrednio po dokonaniu pobicia go przez oskarżonych. Widzieli obrażenia ciała, jakie posiadał K. B. bezpośrednio po pobiciu.

Nadto świadek M. B. (1) zeznała, że zaobserwowała z okna domu, że po ok. 10 minutach, jak jej mąż i teść poszli w kierunku pastwiska widziała uciekające osoby. Zeznania wymienionych świadków korelują z ujawnionym w sprawie materiałem dowodowym, w tym zeznaniami K. B., zeznaniami A. B., jak również dokumentacją medyczną, stanowiąc uzupełnienie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie.

zez. świadka M. B. (2)

zez. świadka M. B. (1)

zez. świadka D. Z.

zez. Świadka M. Z.

Sąd obdarzył również walorem wiarygodności zeznania świadków D. Z. i M. Z. – funkcjonariuszy policji, którzy, w dniu 15 lipca 2018 r. w godzinach 22:00-06:00 uczestniczyli w interwencji w związku z zgłoszeniem K. B..

Wymienieni świadkowie przekazali wiedzę o zdarzeniu jaką posiedli w związku z wykonywaniem czynności służbowych bezpośrednio na miejscu zdarzenia. Brak jest podstaw by kwestionować wiarygodność zeznań tych świadków.

cz. zez. D. M.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadków D. M., P. M., K. M. (1), K. M. (2) w zakresie okoliczności bezspornych, neutralnych bądź w takim zakresie w jakim korespondowały z pozostałym uznanym przez Sąd za wiarygodny materiałem dowodowym.

Świadkowie zeznali wiarygodnie co do faktu istnienia konfliktu z rodziną B. o drogę dojazdową do domu M. przez posesję B.. Potwierdzili również, że w dniu 15 lipca 2018 r. miały miejsce interwencje Policji, zgłaszane przez K. B., jak również, że w nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 r. doszło do agresywnych zachowań między P. M., K. M. (1), A. M., K. L. a K. B. i A. B..

cz. zez. P. M.

cz. zez. K. M. (1)

cz. zez. K. M. (2)

not. urzędowa

Notatka dokumentująca czynności przeprowadzone przez policjantów; nie kwestionowana przez strony na żadnym etapie postępowania;

karta leczenia szpitalnego K. B.

Dowód obiektywny, niekwestionowany przez żadną ze stron.

opinia lekarska dot. K. B.

Sąd dał wiarę treści opinii biegłego specjalisty chirurgii ogólnej i urazowo-ortopedycznej T. F. jako rzeczowej, jasnej i spójnej. W oparciu o przedmiotową opinię Sąd poczynił ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Treść opinii biegłego nie była kwestionowana przez strony, została ona sporządzona na podstawie dokumentacji leczenia pokrzywdzonego.

dokumentacja fotograficzna

Obiektywny dowód, nie był kwestionowany przez strony.

wyrok (...) wraz z uzasadnieniem

Dowód obiektywny, brak podstaw do kwestionowania wiarygodności tego dowodu.

Wyrok (...) wraz z uzasadnieniem

Dowód obiektywny, brak podstaw do kwestionowania wiarygodności tego dowodu.

wyrok SO w N. S. (...) wraz z uzasadnieniem

Dowód obiektywny, brak podstaw do kwestionowania wiarygodności tego dowodu.

akta (...) d

Dowód obiektywny, brak podstaw do kwestionowania wiarygodności tego dowodu. W ramach tego postępowania Sąd poczynił ustalenia zbieżne z tym co ustalił Sąd w ramach tej sprawy.

akta (...)

Dowód obiektywny, brak podstaw do kwestionowania wiarygodności tego dowodu. W ramach tego postępowania Sąd poczynił ustalenia zbieżne z tym co ustalił Sąd w ramach tej sprawy.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

cz. wyj. oskarżonego A. M.

Zarówno oskarżony A. M., jak i K. L. nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im przestępstw.

Wyjaśnienia A. M. i K. L. Sąd uznał za niewiarygodne i zmierzające do uniknięcia odpowiedzialności karnej.

W ocenie Sądu - mając na względzie spójne i konsekwentne zeznania pokrzywdzonego oraz A. B., jak również dokumentację medyczną i opinię biegłego lekarza - te wyjaśnienia są niewiarygodne i zmierzają jedynie do uniknięcia odpowiedzialności karnej.

Zważyć w tym kontekście również należy że w dalszej części postępowania sądowego oskarżeni uzgodnili z pokrzywdzonym warunki porozumienia i zgodzili się na warunkowe umorzenie postępowania karnego. Poza tym – ich wersja została krytycznie oceniona również w innych postępowaniach – (...) (...) oraz II (...).

cz. wyj. oskarżonego K. M. (3)

cz. zez. D. M.

Oceniając zeznania świadka D. M. – matki oskarżonego A. M. Sąd uznał że mają one niewielkie znaczenie dla rozstrzygnięcia, zaś stanowią jedynie wsparcie obranej przez oskarżonych linii obrony.

Świadek zeznała, że nie była bezpośrednim uczestnikiem zdarzeń, jakie miały miejsce z nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 r. Jak zeznała przebywała w tym czasie w domu, sprzątając. W pewnym momencie przybiegła do domu spłakana i zakrwawiona P., która powiedziała, że K. B. zamachnął się na nią palikiem i uderzył ją w głowę. Dalej świadek zeznała, że nie poszła na miejsce zdarzenia, tylko wyszła z domu i krzyczała do K. B. co zrobił P.. Dodała także, że kiedy wrócił K. L. opowiedział jej, że kiedy stanął w obronie P. B. uderzył też jego w rękę.

W ocenie sądu zeznania tego świadka sprawiają wrażenie uzgodnionych z oskarżonymi w celu potwierdzenia ich linii obrony. Sąd nie miał wątpliwości, że świadek jako osoba najbliższa dla oskarżonego A. M. swymi zeznaniami chciała przedstawić jak najkorzystniejszą wersję dla swojego syna i chłopaka córki. Przyjęta przez świadka wersja bez wątpienia miała na celu osłabienie wiarygodności świadków oskarżenia (pokrzywdzonego i jego syna). Nie bez znaczenia w tym kontekście była okoliczność iż relacja tego świadka w pewnych fragmentach zawiera sprzeczności w zestawieniu z relacją P. M..

cz. zez. P. M.

Podobnie Sąd ocenił zeznania świadka P. M.. Jako siostra i dziewczyna K. M. (3) była zainteresowana uzyskaniem korzystnego dla nich rozstrzygnięcia.

Świadek w swoich depozycjach nieudolnie starała się przedstawić K. B. jako osobę, która najpierw zachowywała się w stosunku do niej wulgarnie, po czym szarpał ją za ręce, uderzył z otwartej ręki w twarz, a następnie, bez żadnego uzasadnionego powodu zaatakował ją drewnianym palikiem w głowę. Świadek zeznała, że po tym, jak K. B. uderzył ją w głowę na miejsce mieli przybiec D. M., A. M., K. M. (2) i jej chłopak K. L.. Następnie wskazała, że po uderzeniu lała jej się krew i pobiegła do domu. Przekonywała również, że nie sprowokowała K. B., nie wyzywała, jak również nie uderzyła go jako pierwsza.

Przedstawiona przez nią wersja pozostaje jednak w oczywistej sprzeczności z uznanymi przez Sąd za wiarygodne zeznaniami świadków przede wszystkim K. B. i A. B., a także dokumentacją medyczną. Zdaniem Sądu K. B. nie miał żadnego uzasadnionego powodu, aby zaatakować P. M., tym bardziej, że to nie ona lecz K. M. (1), który jeździł na quadzie dokonał uszkodzenia ogrodzenia pastwiska pokrzywdzonego.

Nadto w relacji P. M. można dostrzec szereg sprzeczności w zestawieniu z zeznaniami świadków obrony: D. M., K. M. (2), K. M. (1), czy z wyjaśnieniami samych oskarżonych, a w pewnych fragmentach jest wręcz odosobniona.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu jej zeznania zasługiwały na wiarę jedynie w zakresie okoliczności neutralnych, bezspornych, w jakim korespondowały z pozostałym uznanym przez Sąd za wiarygodny materiałem dowodowym, w pozostałej części Sąd odmówił im wiary.

cz. zez. K. M. (1)

Sąd uznał zeznania świadka K. M. (1) w przeważającej mierze za niewiarygodne.

Zaprezentowany przez K. M. (1) przebieg zdarzeń z nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 r. pozostaje w oczywistej sprzeczności

ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności z zeznaniami przesłuchanych w sprawie świadków K. B. i A. B., dokumentacją medyczną K. B..

W ocenie sądu zeznania tego świadka zostały uzgodnione z oskarżonymi w celu uwierzytelnienia ich linii obrony.

cz. zez. K. M. (2)

Oceniając zeznania K. M. (2) – żony oskarżonego A. M. – Sąd miał na uwadze, że jako osoba najbliższa oskarżonemu A. M. będzie starała się przedstawić korzystną dla niego wersję wydarzeń.

Sąd uznał zeznania K. M. (2) w przeważającej mierze za niewiarygodne z uwagi na liczne sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, jak również niekonsekwencję. Zdaniem Sądu podawane przez nią treści zostały uzgodnione z oskarżonymi celem wsparcia obranej przez oskarżonych linii obrony.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

W świetle zebranych dowodów nie ma żadnych wątpliwości, iż K. L. w nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 roku w C., rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z A. M. brał udział w pobiciu K. B. w ten sposób, że uderzył pokrzywdzonego w głowę drewnianym palikiem, a następnie wraz z A. M. kopał leżącego na ziemi pokrzywdzonego po całym ciele narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego K. B. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, twarzoczaszki, kręgosłupa szyjnego, klatki piersiowej i powłok brzucha oraz ran tłuczonych głowy naruszających czynności narządów jego ciała na okres trwający nie dłużej niż siedem dni. Zachowaniem tym K. L. zrealizował znamiona przest. z art. 158§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk.

Zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny i nie budzący żadnych wątpliwości wykazał, że również oskarżony A. M. w nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 roku w C., rejonu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z K. L. brał udział w pobiciu K. B. w ten sposób, że K. L. uderzył pokrzywdzonego w głowę drewnianym palikiem następnie wraz z K. L. kopał leżącego na ziemi pokrzywdzonego po całym ciele narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wskutek czego K. B. doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, twarzoczaszki, kręgosłupa szyjnego, klatki piersiowej i powłok brzucha oraz ran tłuczonych głowy naruszających czynności narządów jego ciała na okres trwający nie dłużej niż siedem dni, jak również w nocy z dnia 15 na 16 lipca 2018 roku w C., rejonu (...) groził K. B. pozbawieniem życia, a groźba ta wzbudziła w osobie której została skierowana uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Zachowaniem tym A. M. zrealizował znamiona przest. z art. 158§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk oraz z art. 190§1 kk.

Sąd zastosował wobec obu oskarżonych przepisy obowiązujące przed 1 października 2023 r. jako dla nich względniejsze.

Warunkowe umorzenie postępowania

Sąd uznał, że ponieważ oskarżeni i pokrzywdzony osiągnęli porozumienie oraz obrońca oskarżonych wniósł o skierowanie sprawy na posiedzenie w przedmiocie warunkowego umorzenia postępowania zaistniały przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania karnego.

Dla wydania orzeczenia o warunkowym umorzeniu postępowania konieczne jest ustalenie wszystkich przesłanek odpowiedzialności karnej. Co istotne, zastosowaniu tej instytucji nie stoi na przeszkodzie nieprzyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzuconych czynów, niemniej jednak nie może być żadnych wątpliwości co do tego, że oskarżony wypełnił swoich zachowaniem wszystkie znamiona zarzucanego mu czynu zabronionego (por. postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 27 listopada 2003 r. V KK 301/03, Lex el).

Podstawową przesłanką zastosowania warunkowego umorzenia postępowania jest stwierdzenie, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne.

Zarówno K. L. jak i A. M. nie byli uprzednio karani /k. 244, 246/. Okoliczność ta ma tym większe znaczenie, że oskarżeni są osobami dorosłymi, pracują poza granicami kraju. Z danych osobopoznawczych wynika jednoznacznie, iż prowadzą ustabilizowane życie, co wskazuje, że czyn był incydentem w ich dotychczasowym życiu. Odniosło to skutek w postaci przyjęcia społecznej szkodliwości tego czynu i stopnia zawinienia na niższym niż znaczny poziomie.

Zdaniem Sądu za warunkowym umorzeniem postępowania w przedmiotowej sprawie przemawiał także stosunkowo nieznaczny uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego, nieprzekraczający 7 dni. Pozostałe warunki, od których ustawa uzależnia zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania również zostały w sprawie spełnione.

Wyżej wskazane okoliczności dotyczące oskarżonych uzasadniają postawioną wobec nich dodatnią prognozę kryminologiczną. Postawy oskarżonych poza popełnionym czynem, są pozytywne i nie ma potrzeby obecnie ich korygowania poprzez wymierzenie im kar. Prezentowana przez oskarżonych postawa oraz dotychczasowy sposób życia pozwalają przypuszczać, iż niniejsze postępowanie karne będzie dla nich na tyle dotkliwym ostrzeżeniem na przyszłość, iż nie popełnią kolejnego przestępstwa.

Ustalony dla oskarżonych okres 2 (dwóch) lat okresu próby będzie wystarczający dla uzmysłowienia naganności ich zachowania.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

K. L.

A. M.

Punkt III wyroku, czyny I, II

Sąd orzekł wobec oskarżonego K. L. i A. M. nawiązki w kwotach po 4 300 złotych na rzecz pokrzywdzonego K. B..

Orzeczenie nawiązek w wymienionych kwotach podniesie zdaniem sądu aspekt

wychowawczy wyroku. Wysokość nawiązki jest dostosowana do stanu majątkowego oskarżonych i do wagi popełnionych przez nich czynów. Co równie istotne w tym kontekście – wysokość nawiązek została uprzednio uzgodniona z pokrzywdzonym

Koszty procesu

Punkt IV wyroku

Sąd zasądził od oskarżonych K. L. i A. M. na rzecz Skarbu Państwa po 100 złotych tytułem częściowych kosztów sądowych, zaś na zasadzie

zwolnił ich od uiszczenia kosztów w pozostałym zakresie – mając na względzie zarówno ich sytuację materialną , zwłaszcza zaś obciążenia fiskalne wynikające z tego wyroku.

Punkt V wyroku

Sąd zasądził od oskarżonego K. L. na rzecz oskarżyciela posiłkowego K. B. kwotę 840 złotych tytułem zwrotu wydatków, które poniósł w związku z reprezentowaniem w sprawie przez pełnomocnika - zgodnie z ustaleniami stron jak również stosownymi przepisami.

Punkt VI wyroku

Sąd zasądził od oskarżonego A. M. na rzecz oskarżyciela posiłkowego K. B. kwotę 840 złotych tytułem zwrotu wydatków, które poniósł w związku z reprezentowaniem w sprawie przez pełnomocnika - zgodnie z ustaleniami stron jak również stosownymi przepisami.

1Podpis