Sygnatura akt: II K 650/25
Sąd: Sąd Rejonowy w Grudziądzu
Wydział: II Wydział Karny
Rodzaj: Wyrok
Data orzeczenia: 2 lutego 2026 r.
Rozstrzygnięcie: Warunkowe umorzenie
Opublikowano w portalu: 5 maja 2026 r.
W serwisie od: 5 maja 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sprawy karne

Sąd Rejonowy w Grudziądzu
© autorzy OpenStreetMap

Warunkowe umorzenie dla kierowcy po wypadku w A. i 8 tys. zł zadośćuczynienia

Spór

Prokurator oskarżył kierowcę o nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego i uszczerbek na zdrowiu pokrzywdzonego, a wniosek dotyczył warunkowego umorzenia postępowania.

Ustalenia sądu

Sąd uznał, że kierowca popełnił czyn z art. 177 § 1 k.k., nie zachował szczególnej ostrożności i nie zastosował się do znaku, co doprowadziło do zderzenia z pojazdem jadącym prawidłowo.

Rozstrzygnięcie

Sąd warunkowo umorzył postępowanie na rok próby, zasądził od kierowcy 8 000 zł zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego i nałożył na niego 100 zł opłaty na rzecz Skarbu Państwa.

Dlaczego

Sąd uznał, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności zdarzenia nie budzą wątpliwości, dlatego zastosował warunkowe umorzenie z obowiązkiem zadośćuczynienia.

Dla firm

Zadośćuczynienie zasądzone w wyroku warunkowo umarzającym nie wyklucza dochodzenia wyższej kwoty w postępowaniu cywilnym, jeśli pokrzywdzony uzna swoją krzywdę za większą.

Więcej o sprawie

1 czerwca 2025 r. na skrzyżowaniu w A. kierowca nie zastosował się do znaku i uderzył w pojazd jadący prawidłowo. Pokrzywdzony doznał obrażeń barku i obojczyka.

Ostatecznie jednak, podczas przerwy w rozprawie w dniu 2 lutego 2026 r., doszły do porozumienia, ustalając kwotę zadośćuczynienia na poziomie 8.000,00 zł i taka też została przez Sąd orzeczona.
Z uzasadnienia, Sąd Rejonowy w Grudziądzu

Rozstrzygnięcie: Warunkowe umorzenie
Sąd: Sąd Rejonowy w Grudziądzu, II Wydział Karny
Sygnatura: II K 650/25

Treść orzeczenia

Sygn. akt II K 650/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 02 lutego 2026 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu II Wydział Karny

w składzie:

Przewodniczący: asesor sądowy Adam Bugnacki

Protokolant: sekr. sąd. Dorota Siebert

w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Grudziądzu Jakuba Łamka

po rozpoznaniu na rozprawie w 02 lutego 2026 roku w A.

sprawy

X. Ł., syna C. i J. z domu N., urodzonego (...) w R., PESEL: (...)

podejrzanego o to, że:

w dniu 01 czerwca 2025r. około godziny 17.20 w miejscowości A. na skrzyżowaniu ulic (...), kierując samochodem osobowym marki U. (...) o numerach rejestracyjnych (...) nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nie zachował szczególnej ostrożności i nie zastosował się do znaku (...) (...) zgodnie z § 5 ust. 5 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych z dnia 31 lipca 2002r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych (Dz.U. z 2021r. poz. 2065) prawidłowo jadącemu po jezdni oznaczonej znakiem (...) „(...)”, czym spowodował nieumyślnie wypadek tj. doprowadził do zderzenia pojazdów, w wyniku którego obrażeń ciała w postaci: uszkodzenia więzozrostu barkowo-obojczykowego lewego, zwichnięcia stawu barkowo-obojczykowego lewego, doznał N. N., które to obrażenia naruszyły czynność narządu ciała wyżej wymienionego na czas przekraczający siedem dni w rozumieniu art. 157 § 1 kk

tj. o czyn z art. 177 § 1 k.k.

I. ustalając, iż podejrzany

X. Ł.

dopuścił się zarzucanego mu czynu, który wyczerpał znamiona występku z art. 177 § 1 k.k. i ustalając, że wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na podstawie art. 66 § 1 i 2 kk i art. 67 § 1 kk warunkowo umarza postępowanie na okres 1 (jednego) roku próby od uprawomocnienia się orzeczenia;

II. na podstawie art. 67 § 3 kk zasądza od podejrzanego

X. Ł. na rzecz pokrzywdzonego N. N. kwotę 8.000,00 zł (ośmiu tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia;

III. zasądza od podejrzanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł (stu złotych) złotych tytułem opłaty, a w pozostałym zakresie zwalnia oskarżonego z obowiązków ponoszenia kosztów procesu.

Sygn. akt II K 650/25

Dnia 12 lutego 2026 r.

Uzasadnienie

do punktu II sentencji wyroku z dnia 02 lutego 2026 r.

W punkcie II wyroku, na podstawie art. 67 § 3 k.k., Sąd przyznał od podejrzanego X. Ł. na rzecz pokrzywdzonego N. N. kwotę 8.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia. Zastosowanie wobec sprawcy tak korzystnego dla niego środka reakcji na przestępstwo, jakim jest warunkowe umorzenie postępowania karnego, zostało powiązane z

obligatoryjnym nałożeniem na sprawcę obowiązku naprawienia wyrządzonej szkody w całości lub przynajmniej w części, a ponadto z obowiązkiem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, przy czym zadośćuczynienie sąd powinien orzekać, jeśli widzi taką możliwość (V. Konarska-Wrzosek [w:] A. Lach, J. Lachowski, T. Oczkowski, I. Zgoliński, A. Ziółkowska, V. Konarska-Wrzosek,

Kodeks karny. Komentarz, wyd. IV, Warszawa 2023, art. 67.

W rozpoznawanej sprawie, zadośćuczynienie, jakiego domagał się prokurator we wniosku o warunkowe umorzenie postępowania, zostało określone na kwotę 5.000,00 zł z zastrzeżeniem, iż stanowi to częściowe zadośćuczynienie za krzywdy doznane przez popełnienie czynu z art. 177 § 1 k.k. Ostatecznie jednak, podczas przerwy w rozprawie w dniu 2 lutego 2026 r., doszły do porozumienia, ustalając kwotę zadośćuczynienia na poziomie 8.000,00 zł i taka też została przez Sąd orzeczona. Jednocześnie wskazać trzeba, że do chwili wydania wyroku warunkowo umarzającego, pomiędzy stronami nie doszło do wypłaty żadnych świadczeń o charakterze kompensacyjnym, zatem orzeczeniu zadośćuczynienia nie stanął na przeszkodzie przepis art. 415 k.p.k., który ma charakter bezwzględny i okoliczności w nim ujęte wyłączają orzeczenie obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia krzywdzie w ramach orzeczenia sądu karnego, nawet jeśli nie doszło do wyegzekwowania żadnej kwoty (por. wyrok SN z 17.07.2014 r., III KK 54/14, OSNKW 2015/1, poz. 4; wyrok SN z 26.02.2014 r., III KK 429/13, LEX nr 1446451).

Sąd, redagując brzmienie punktu II sentencji wyroku, nie dookreślił, czy zasądzone zadośćuczynienie jest jedynie częściowe, czy też wyczerpuje roszczenia pokrzywdzonego w tej materii. Zważyć bowiem należało, że same strony zaakceptowały kwotę 8.000,00 zł jako zadośćuczynienie, stanowiące element obligatoryjny wyroku warunkowo umarzającego, nie precyzując przy tym, czy tak określona suma pieniężna, prowadzi do całkowitego zaspokojenia żądania pokrzywdzonego. Niemniej, tego rodzaju niedookreślenie nie prowadzi do pozbawienia pokrzywdzonego do dochodzenia swoich praw na drodze postępowania cywilnego, jeśli w przyszłości odmiennie oceni on rozmiar krzywdy wynikającej z występku, co wprost wynika z uchwały SN z dnia 3 grudnia 2021 r., sygn. akt III CZP 84/20. Sąd Najwyższy, na łamach tego judykatu, wypowiedział się bowiem, że

prawomocny wyrok zasądzający z urzędu w postępowaniu karnym zadośćuczynienie na rzecz pokrzywdzonego (art. 46 § 1 k.k.) nie stwarza powagi rzeczy osądzonej w części, w której zadośćuczynienie nie zostało zasądzone (art. 46 § 3 k.k. i art. 415 § 2 k.p.k.). Tym samym, jeśli pokrzywdzony dostrzega konieczność uzyskania wyższej kompensaty za doznaną krzywdę, otwarta pozostaje dla niego droga postępowania cywilnego w części niezasądzonego zadośćuczynienia. Z kolei podejrzany/oskarżony, może w postępowaniu cywilnym podnosić wszelkie zarzuty zmierzającego do oddalenia powództwa, zatem niedookreślenie zakresu zadośćuczynienia (częściowe czy w całości) w wyroku warunkowo umarzającym postępowanie, nie prowadzi do naruszenia uprawnień którejkolwiek ze stron postępowania.

92 dni od wyroku do publikacji

Wyrok 2 lutego 2026 r.
Portal: 5 maja 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.