Kierująca potrąciła rowerzystkę, sąd warunkowo umorzył sprawę i zasądził 4000 zł

M. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343,

art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze

i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych

w częściach 3–8 formularza.

Ustalenie faktów

I. G. (1)

Występek z art. 177 § 1 KK polegający na tym, że w dniu 23 września 2025 roku około godz. 15.55 w strefie ruchu lądowego w C., wo. (...), na skrzyżowaniu (...)

(...), nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki S. o nr rej. (...) nie zachowała szczególnej ostrożności, nie udzieliła pierwszeństwa przejazdu i potrąciła przejeżdżającą po przejeździe dla rowerów kierującą rowerem H. T., która w wyniku zdarzenia doznała obrażeń ciała w postaci zwichnięcia stawu barkowo-obojczykowego lewego III stopnia, złamania VII żebra lewego w linii pachowej, złamania ściany bocznej oczodołu lewego, ściany przedniej i bocznej zatoki szczękowej lewej, łuku jarzmowego lewego i pdbięgnięć krwawych twarzoczaszki, a obrażenia te naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni.

Podstawa prawna wyroku

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

1

I. G. (2)

Odpowiedzialności za czyn określony w art. 177 § 1 KK podlega ten, kto naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1 KK. Swoim czynem oskarżona bez żadnych wątpliwości wyczerpała dyspozycję cytowanego przepisu.

Oskarżona nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki S. o nr rej. (...) nie zachowała szczególnej ostrożności i nie udzieliła pierwszeństwa przejazdu kierującej rowerem H. T. przejeżdżającej przez oznakowane przejście dla pieszych połączone z przejazdem dla rowerów, w wyniku czego zdarzenia doznała obrażeń ciała w postaci zwichnięcia stawu barkowo-obojczykowego lewego III stopnia, złamania VII żebra lewego w linii pachowej, złamania ściany bocznej oczodołu lewego, ściany przedniej i bocznej zatoki szczękowej lewej, łuku jarzmowego lewego i podbiegnięć krwawych twarzoczaszki w skutek których nastąpiło naruszenie czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni.

Zdaniem Sądu zasadne było jednak warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonej, bowiem I. G. (1) nie był dotychczas karana, a w postępowaniu karnym nie kwestionowała swojej winy i sama wniosła o warunkowe umorzenie postępowania karnego. Nie bez znaczenia jest też zachowanie oskarżonej pom zaistnieniu przedmiotowego zdarzenia. I. G. (1) starała się zminimalizować jego skutki wzywając na miejsce służby ratownicze, a w późniejszym czasie nie zbagatelizowała wypadku, a wręcz przeciwnie przejęła się nim tak bardzo, że zmuszona była do skorzystania z pomocy psychologa.

W ocenie Sądu stopień winy oskarżonego oraz społeczna szkodliwość jego czynu nie są znaczne, a okoliczności popełnienia czynu zabronionego nie budzą wątpliwości. Ponadto oskarżona dotychczas nie była karana, dlatego Sąd uznał, że w oparciu o art. 66 § 1 i § 2 KK oraz art. 67 § 1 KK zasadnym jest warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonej na okres 1 roku próby.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Na podstawie art. 67 § 3 KK Sąd zasądził od oskarżonej I. G. (1) na rzecz pokrzywdzonej H. T. kwotę 4000 złotych tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

Pokrzywdzona w wyniku przedmiotowego zdarzenia drogowego poniosła poważne obrażenia w postaci zwichnięcia stawu barkowo

- obojczykowego lewego III stopnia, złamania VII żebra lewego w linii pachowej, złamania ściany bocznej oczodołu lewego, ściany przedniej

i bocznej zatoki szczękowej lewej, łuku jarzmowego lewego i podbiegnięć krwawych twarzoczaszki, skutkujące naruszeniem czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni

w rozumieniu art. 157 § 1 KK.

Art. 415 § 1 KPK stanowi, że w razie warunkowego umorzenia postępowania karnego, w wypadkach wskazanych

w ustawie Sąd orzeka obowiązek naprawienia szkody w całości

lub w części lub zadośćuczynienia

za doznaną krzywdę. Obowiązku takiego nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikające z popełnienia przestępstwa jest przedmiotem innego postępowania albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono.

Powołany wcześniej art.

67 § 3 KK obliguje Sąd do nałożenia na sprawcę obowiązku zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, a nie toczy się odrębne postępowanie w tym przedmiocie.

Co prawda prokurator wniósł

o zasądzenie dla pokrzywdzonej 2000 złotych, jednak zdaniem Sądu jest to kwota zbyt niska zważywszy na rodzaj i rozległość obrażeń, które odniosła pokrzywdzona w wyniku wypadku. Tym bardziej, że skutkowały one jej siedmiodniowym pobytem w szpitalu i zabiegiem operacyjnym. Około dwóch miesięcy pokrzywdzona była zmuszona do korzystania z pomocy swoich dzieci nawet przy czynnościach dnia codziennego. H. T. w wyniku wypadku jeszcze 10 marca 2026 roku przebywała na zwolnieniu lekarskim

i nie mogła pracować.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

6. inne zagadnienia

Koszty procesu

3

Sąd zasądził od I. G. (1) na rzecz oskarżycielki posiłkowej H. T. kwotę 4000 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego. Orzekając taką kwotę Sąd oparł się na znajdującej się w aktach sprawy fakturze VAT nr (...) wystawionej H. T. przez Kancelarię (...).

Ustalając wysokość należnych kosztów zastępstwa adwokackiego Sąd wziął pod uwagę obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa i nakład pracy pełnomocnika pokrzywdzonej, a zarazem oskarżycielki posiłkowej, działającego w przedmiotowej sprawie zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem, a w szczególności sporządzenie szeregu wymagających nakładu pracy pism procesowych oraz udziału w czynnościach procesowych, jak i w rozprawach.

W świetle Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, zasądzone koszty zastępstwa procesowego mieszczą się w limicie, a nakład pracy pełnomocnika był dość znaczny, dlatego należało orzec, jak wyroku.