Kierował autem mimo cofnięcia uprawnień. Sąd ukarał go grzywną i zakazem

W. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

J. T.

W dniu 24 lutego 2025 roku w (...) na ulicy (...) kierował pojazdem mechanicznym marki T. (...) o numerze rejestracyjnym (...) wbrew decyzji Prezydenta Miasta N. o cofnięciu uprawnień kategorii (...) z dniem 5 kwietnia 2024 roku (sygnatura akt (...)

czyn z art. 180a kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

1.OCena DOWOdów

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I-II

J. T.

Zgodnie z treścią art. 180a kk, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu kieruje pojazdem mechanicznym pomimo wydania decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Wobec oskarżonego J. T. dnia 5 kwietnia 2024 roku decyzją Prezydenta Miasta N. cofnięto uprawnienia kategorii (...)(sygnatura akt (...)).

Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, w szczególności treść decyzji administracyjnej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oraz wyjaśnienia samego oskarżonego, jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzają, że oskarżony J. T. dopuścił się zarzucanego mu czynu. Oskarżony przyznał się do popełnienia przestępstwa z art. 180a kk, co dodatkowo koresponduje z pozostałym materiałem dowodowym i nie budzi zastrzeżeń co do jego wiarygodności.

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

J. T.

Punkt I wyroku, czyn I

Uznając oskarżonego J. T. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, sąd na mocy art. 180a kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk wymierzył mu karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 10 złotych. W ocenie sadu orzeczona kara tak co do rodzaju, jak i wymiaru jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu. Należało przy tym zważyć, iż czyn z art. 180a kk zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Decydując o wymiarze i rodzaju kary, sąd miał na uwadze uprzednią karalność oskarżonego, a także fakt, iż oskarżony miał pełną świadomość iż jego zachowanie wypełnia znamiona czynu zabronionego. Przejawiając tym samym swoją lekceważącą postawę w stosunku do przepisów prawa.

Jako okoliczność łagodzącą sąd uznał przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu i okazanie skruchy.

Sąd uznał, iż kara grzywny uwydatni oskarżonemu nieopłacalność popełniania czynów zabronionych i spełni wobec niego swe cele wychowawcze i represyjne.

Orzeczona kara grzywny jest zgodna z wnioskiem prokuratora o skazanie bez przeprowadzania rozprawy, złożonym na podstawie art. 335 § 1 kpk.

J. T.

Punkt II wyroku, czyn I

W przypadku skazania za czyn z art. 180a kk ustawodawca przewidział obligatoryjne orzeczenie o zakazie prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (art. 42 § 1a pkt 1 kk). Sąd nie posiada w tym zakresie żadnego luzu decyzyjnego. Mając na uwadze realia sprawy, wystarczającym będzie orzeczenie wskazanego środka karnego na najkrótszy możliwy okres, tj. jeden rok. Orzeczenie w tym zakresie było zgodne z wnioskiem złożonym przez prokuratora o skazanie w trybie art. 335 § 1 kpk.

1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

1.inne zagadnienia

W punkcie II niniejszego orzeczenia sąd omyłkowo, zgodnie z treścią wniosku prokuratora o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy na podstawie art. 335 § 1 k.p.k., wskazał, iż orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym. Zwrot „w ruchu lądowym” stanowi oczywistą omyłkę pisarską, albowiem przepisy art. 42 § 1a pkt 2 oraz § 2 k.k. nie przewidują konieczności określania rodzaju ruchu, którego zakaz dotyczy. Sąd nieumyślnie powielił błąd zawarty we wniosku prokuratora.

1.KOszty procesu

Punkt III wyroku

O kosztach procesu orzeczono po myśli art. 627 kpk, zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 złotych tytułem opłaty i obciążając go wydatkami w sprawie w kwocie 40 złotych. Oskarżony J. T. pracuje, osiąga stały dochód w kwocie 5.000 zł i jest w stanie ponieść ww. koszty sądowe bez uszczerbku dla swojego poziomu utrzymania. Orzeczenie w tym zakresie również jest zgodne z wnioskiem prokuratora o skazanie w trybie art. 335 § 1 kpk.

1.Podpis