Oskarżony skazany na 10 lat i 4 miesiące za usiłowanie zabójstwa siekierą i kradzieże

Ustalenie faktów

B. B. (1)

w dniu 1 grudnia 2023 roku we W. gmina O. w drogerii H. zabrał w celu przywłaszczenia wodę toaletową marki C. (...) o pojemności 100 ml. o wartości 389,99 złotych, wody perfumowanej C. K. My E. o pojemności 100 ml. o wartości 479,99 złotych, zabierając mienie o łącznej wartości 869,98 złotych na szkodę (...) sp. z o.o., (...)-(...) K., ul. (...)

to jest o czyn z art. 278 § 1 kk,

B. B. (1)

w dniu 4 grudnia 2023 roku we W. gmina O. w drogerii H. wspólnie i w porozumieniu z innym ustalonym mężczyzną usiłował zabrać w celu przywłaszczenia wodę toaletową marki V. (...) ml o wartości 369,99 złotych, V. C. (...) ml o wartości 369,99 złotych, V. (...) ml o wartości 489,99 złotych - mienie o łącznej wartości 1229,97 złotych na szkodę (...) sp. z o.o., (...)-(...) K., ul. (...) lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na interwencję pracowników ochrony

to jest o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk,

B. B. (1)

w okresie od 29 listopada 2023 roku do 30 listopada 2023 roku we W. gmina O. oraz w C., działając w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu takiej samej sposobności dopuścił się niżej wymienionych zachowań:

a) w dniu 29 listopada 2023 roku w C. w drogerii R. przy ulicy (...) zabrał w celu przywłaszczenia wodę toaletową marki P. (...) o pojemności 80 ml. o wartości 339,99 złotych, P. R. U. o pojemności 100 ml. o wartości 299,99 złotych, zabierając mienie o łącznej wartości 639,98 złotych na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł.,

b) w dniu 29 listopada 2023 roku we W. gmina O. w drogerii R. zabrał w celu przywłaszczenia wodę toaletową marki P. (...) o pojemności 100 ml. o wartości 226,99 złotych, Burberry L. o wartości 329,99 złotych, zabierając mienie o łącznej wartości 556,98 złotych na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł.,

c) w dniu 30 listopada 2023 roku we C. w drogerii R. przy ulicy (...) zabrał w celu przywłaszczenia wodę toaletową marki T. (...) o pojemności 90 ml. o wartości 329,99 złotych, na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł. dokonując zaboru mienia o łącznej wartości 1526,95 złotych na szkodę (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł.

to jest o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk,

B. B. (1)

w dniu 29 listopada 2023 roku we W. gmina O. w drogerii H. zabrał w celu przywłaszczenia wodę toaletową marki V. (...) o pojemności 100 ml. o wartości 439,99 złotych, V. C. N. o pojemności 90 ml. o wartości 469,99 złotych, zabierając mienie o łącznej wartości 909,98 złotych na szkodę (...) sp. z o.o., (...)-(...) K., ul. (...)

to jest o czyn z art. 278 § 1 kk.

B. B. (1)

7.w dniu 6 stycznia 2024 roku w mieszkaniu znajdującym się w C. przy ulicy (...) usiłował dokonać z zamiarem bezpośrednim zabójstwa S. G. (1), w ten sposób, że siekierą zadał co najmniej 3 uderzenia w jego głowę, powodując obrażenia w postaci :

8.-złamania kości szczękowej prawej i jarzmowej prawej

9.- rany ciętej łuku jarzmowego lewego obejmującej płatek małżowiny usznej

10.- otarcia naskórka, zasinienia i obrzęku tkanek miękkich powiek oka prawego

11.- otarć naskórka i obrzęku tkanek miękkich w obrębie twarzy

12.- niewielkiego obrzęku tkanek miękkich policzka prawego

13.- zaczerwienienia skóry w obrębie małżowiny usznej lewej

14.- obrzęku tkanek miękkich ręki lewej

15.- otarcia naskórka w obrębie kciuka ręki lewej

16.- otarcia naskórka w obrębie dłoniowej powierzchni ręki lewej

17.- obrzęku tkanek miękkich i otarcia naskórka w obrębie ręki prawej,

18.przy czym opisane powyżej złamania skutkowały naruszeniem czynności narządu ciała S. G. (1) na okres powyżej 7 dni, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na działania obronne podjęte przez pokrzywdzonego

tj. czynu zabronionego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zb. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

1.1.1.1. w dniu 1 grudnia 2023 roku we W. gmina O. B. B. (1) udał się do drogerii H.. Będąc w sklepie zdjął z półki wodę toaletową marki C. (...) o pojemności 100 ml. o wartości 389,99 złotych oraz wodę perfumowaną C. K. My E. o pojemności 100 ml. o wartości 479,99 złotych i włożył je pod rozpięta kurtkę, a następnie opuścił sklep, nie dokonując zapłaty. Zabrane mienie o łącznej wartości 869,98 złotych stanowiło własność (...) sp. z o.o., (...)-(...) K., ul. (...). Po wyjściu ze sklepu przekazał on zabrane przedmioty znanemu sobie – ustalonemu mężczyźnie, od którego otrzymał za nie 100 zł.

a.wyjaśnienia

b.zeznania P. R.

c.zeznania K. F.

d.protokół oględzin monitoringu

b.

b.178

1.1.2.1. w dniu 4 grudnia 2023 roku we W. gmina O. B. B. wspólnie z innym ustalonym mężczyzną udali się do drogerii H. w celu kradzieży perfum. Na miejsce podwiózł ich kolejny mężczyzna, który oczekiwał na nich przed galerią i który miał im zapłacić za przyniesione kosmetyki. Przebywając na terenie sklepu (...). B. i drugi ustalony mężczyzna byli obserwowani przez pracowników ochrony P. R. i K. F., którzy zauważyli, że mężczyźni chowają pod ubranie opakowania z półek sklepowych. W pewnym momencie ustalony mężczyzna opuścił sklep bez zapłaty. K. F. udał się za nim, zatrzymał go, a powracając, zatrzymał także B. B.. Przy mężczyznach odnaleziono wodę toaletową marki V. (...) ml o wartości 369,99 złotych, V. C. (...) ml o wartości 369,99 złotych, V. (...) ml o wartości 489,99 złotych. Mienie to o łącznej wartości 1229,97 złotych stanowiło własność (...) sp. z o.o., (...)-(...) K., ul. (...) i powróciło do sprzedaży.

a.wyjaśnienia

b.zeznania P. R.

c.zeznania K. F.

d.protokół oględzin monitoringu

a. 195,253,298,329,635-641

b.178

c.273-274

d.304-316,317-326

W okresie od 29 listopada 2023 roku do 30 listopada 2023 roku B. B. przebywał we W. gmina O. oraz w C..

a) w dniu 29 listopada 2023 roku w C. wszedł do drogerii R. przy ulicy (...), a następnie przebywając na terenie sklepu zabrał z górnej półki sklepowej wodę toaletową marki P. (...) o pojemności 80 ml. o wartości 339,99 złotych, P. R. U. o pojemności 100 ml. o wartości 299,99 złotych. Schował je pod kurtkę i nie podchodząc do kas opuścił sklep. Zabrał mienie o łącznej wartości 639,98 złotych stanowiącą własność (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł..

b) w dniu 29 listopada 2023 roku we W. gmina O. wszedł do w drogerii R.. W sklepie podszedł do jednej z półek i zabrał wodę toaletową marki P. (...) o pojemności 100 ml. o wartości 226,99 złotych, Burberry L. o wartości 329,99 złotych, a następnie schował je pod kurtkę. Następnie, skierował się do drzwi i nie podchodząc do kas opuścił sklep. Zabierał mienie o łącznej wartości 556,98 złotych stanowiące własność (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł..

c) w dniu 30 listopada 2023 roku we C. wszedł do drogerii R. przy ulicy (...). Po wejściu do sklepu rozmawiał przez chwilę przez telefon, a następnie z półki zabrał wodę toaletową marki T. (...) o pojemności 90 ml. o wartości 329,99 złotych i bez zapłaty opuścił sklep. Zabrane mienie stanowiło własność (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. przy ul. (...), (...)-(...) Ł..

Zabrane przedmioty przekazał ustalonemu znanemu sobie wcześniej mężczyźnie, z którym przyjechał razem na miejsce. Mężczyzna powiedział mu wcześniej jakie konkretnie kosmetyki będzie potrzebował, i miał mu za nie zapłacić, gdy je sprzeda. Pieniędzy jednak B. B. nie otrzymał.

a.wyjaśnienia

b.protokoły oględzin monitoringu

c.protokół oględzin telefonu

b.

264-266,270- (...)-281

1.1.4.1. w dniu 29 listopada 2023 roku B. B. udał się do W., gmina O. do drogerii H.. Po wejściu do środka sklepu zabrał z półki wodę toaletową marki V. (...) o pojemności 100 ml. o wartości 439,99 złotych oraz V. C. N. o pojemności 90 ml. o wartości 469,99 złotych, po czym nie podchodząc do linii kas opuścił sklep. Zabrane mienie o łącznej wartości 909,98 złotych stanowiło wartość (...) sp. z o.o., (...)-(...) K., ul. (...).Kosmetyki B. B. przekazał ustalonemu mężczyźnie, a które miał otrzymać pieniądze.

a.

wyjaśnienia

b.

zeznania E. Ż.

c.

protokół oględzin

1.1.5.1. W dniu 05. 01. 2024 r. B. B. przebywał w C., gdzie wcześniej poznał S. G. (1). Tego dnia obydwaj mężczyźni spotkali się na placu (...) II w C.. B. B. ponieważ wówczas był osobą bezdomną zapytał S. G., czy mógłby u niego przenocować, a ten zgodził się, ponieważ był mróz. B. B. spędził noc w mieszkaniu S. G., śpiąc na fotelu. Rano – 06. 01. 2024 r. - opuścił mieszkanie. W dniu 06. 01. 2024 r. około godz. 17. 00 S. G. wyszedł z mieszkania i na placu (...) II w C. ponownie spotkał B. B., który z innym mężczyzną spożywał alkohol. S. G. również spożywał alkohol. B. B. powiedział do S. G., że chciałby do niego później przyjść, bo nie ma gdzie się podziać, a ten zgodził się. Wieczorem B. B. przyszedł do mieszkania zajmowanego przez S. G. w C. przy ul. (...), przynosząc ze sobą 4 piwa. W mieszkaniu było zimno, B. B. miał na sobie dwie kurtki, w których pozostał. S. G. rozpalił w piecu, używając przy tym siekiery, którą postawił następnie koło pieca. Obydwaj usiedli na fotelach stojących naprzeciwko siebie w pokoju z piecem, pili piwo i rozmawiali.

a.wyjaśnienia

b.zeznania B. B.

a.50-51,53-55, 635-641,677,728.

b.17-18,39-41,349, 671-675, 722-728.

Gdy B. B. przyszedł do mieszkania S. G. ten nie miał żadnych widocznych obrażeń swojego ciała.

a.zeznania S. G.

b.wyjaśnienia

7.1.1.5.3. W trakcie rozmowy B. B., jak i S. G. byli nietrzeźwi. B. B. wziął do ręki siekierę o całkowitej długości 47, 5 cm, głowicą o długości 17, 5 cm osadzoną na trzonku z tworzywa sztucznego koloru żółto – czarnego i trzymał ją za trzonek. W pewnym momencie zamachnął się i uderzył obuchem siekiery w głowę S. G. trafiając go w prawą stronę twarzy. S. G. został zamroczony i zaczął krwawić z prawej części twarzy, a krew zalewała mu oko. Następnie, B. B. zaczął machać siekierą w kierunku głowy S. G., a ten zasłaniał się przed tymi uderzeniami rękoma, zbijając siekierę. B. B. powiedział do S. G. „zaje..ę” (k. 18 i 39). S. G. zasłaniając się rękoma czuł uderzenia siekiery o wierzchnie części obydwu dłoni. W trakcie zasłaniania się rękoma otrzymał uderzenie siekierą w głowę - nad prawym okiem, a także uderzenie zadane ostrą częścią siekiery kierowane w jego lewą część głowy. Na skutek zasłonięcia się ręką przez S. G. uderzenie to spowodowało ranę ciętą łuku jarzmowego lewego obejmującą płatek małżowiny usznej. S. G. schwycił siekierę za ostrze i próbował ją wyrwać trzymającemu za trzonek B. B.. Doszło do szarpaniny w trakcie której S. G. ciągnąc do siebie i próbując wyrwać siekierę, rozerwał granatowo – czerwoną kurtkę z kapturem, którą miał na sobie B. B.. Doszło do rozerwania prawej kieszeni tej kurtki. B. B. ostatecznie wyrwał siekierę z uchwytu S. G. i wtedy został odepchnięty. S. G. po uwolnieniu się wybiegł z pokoju i opuścił mieszkanie, w którym pozostał B. B.. Na skutek zajścia S. G. doznał obrażeń w postaci :

8.-złamania kości szczękowej prawej i jarzmowej prawej

9.- rany ciętej łuku jarzmowego lewego obejmującej płatek małżowiny usznej

10.- otarcia naskórka, zasinienia i obrzęku tkanek miękkich powiek oka prawego

11.- otarć naskórka i obrzęku tkanek miękkich w obrębie twarzy

12.- niewielkiego obrzęku tkanek miękkich policzka prawego

13.- zaczerwienienia skóry w obrębie małżowiny usznej lewej

14.- obrzęku tkanek miękkich ręki lewej

15.- otarcia naskórka w obrębie kciuka ręki lewej

16.- otarcia naskórka w obrębie dłoniowej powierzchni ręki lewej

17.- obrzęku tkanek miękkich i otarcia naskórka w obrębie ręki prawej.

a.zeznania S. G.

b.protokół badania trzeźwości B. B.

c.dokumentacja medyczna S. G.

d.protokół oględzin siekiery

e.protokół oględzin osoby oskarżonego

f.protokół oględzin S. G.

g.opinia sądowo-lekarska

h.opinia z zakresu badań genetycznych

a.18, 39-40,671-675, 722-728.

b.16

c.21-23

d.45-46 i 120-124

e.42-44 i 85-103.

f.24-34

g.357-363

h.369-374

1.1.5.4. Po opuszczeniu pokoju, S. G. wyszedł z budynku, a następnie skierował się w stronę pobliskiej ulicy, aby zatrzymać kogoś z kierujących i poprosić o pomoc. Po odejściu od domu około 20 metrów wziął śnieg i przetarł sobie twarz, żeby się ocucić. Następnie, doszedł do drogi, gdzie zatrzymał przejeżdżającego samochodem A. O. (1), który na jego prośbę zadzwonił na numer 112. Na pytanie dyspozytora o to co się stało S. G. odpowiedział, że został zaatakowany w domu siekierą, przez mężczyznę z którym spożywał alkohol. Następnie, na miejsce przybyli funkcjonariusze Policji – P. N. (1) i P. J. (1). S. G. przekazał im również, że w swoim mieszkaniu został uderzony w głowę siekierą, przez mężczyznę z którym spożywał alkohol. Po przyjeździe na miejsce zespołu ratunkowego S. G. został odwieziony do szpitala, a funkcjonariusze Policji udali się do mieszkania, w którym przebywał B. B.. Na miejscu, zastali B. B., który został zatrzymany. Podczas zatrzymania nie był on agresywny i twierdził, że został zaatakowany przez S. G. siekierą i wówczas w obronie własnej uderzył go ręką w twarz, po czym S. G. upadł na podłogę, a następnie wstał i opuścił mieszkanie.

a.zeznania S. G.

b.zeznania A. O.

c.zeznania P. N.

d.zeznania P. J.

e.zeznania M. Ł.

a.18, 39-40,671-675, 722-728.

b.65, 642-643

c.346,644-645

d.365-366,646-647.

e.354,648-649

1.1.5.5. U S. G. zdiagnozowano zespół zależności alkoholowej – co wpływa na jego pamięć krótkotrwałą. Ma jednak prawidłową zdolność do postrzegania, jak i odtwarzania postrzeżeń.

a.opinia B. B.

a.729-730

Do 1.1.5.

B. B. jest osobą uzależnioną od alkoholu. Nie rozpoznano u niego objawów choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego, ani innych zakłóceń funkcji psychicznych, które skutkowałyby znacznym ograniczeniem lub zniesieniem zdolności do rozpoznania znaczenia zarzuconych mu czynów i pokierowania swoim postępowaniem.

a.opinia sądowo – psychiatryczna.

a. 391- 409

Do 1.1.5.

B. B. był już wcześniej karany:

- za przestępstwa przeciwko mieniu:

wyrokiem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 08. 11.2016 r. w sprawie IIK 529/16 za czyn z art. 292 § 1 kk na karę grzywny;

wyrokiem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 22. 10.2018 r. w sprawie IIK 655/18 za czyn z art. 286 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono;

wyrokiem Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 21. 09.2021 r. w sprawie IIK 431/21 za czyn z art. 284 § 3 kk na karę grzywny;

- za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji:

wyrokiem Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 14. 10.2021 r. w sprawie IIK 66/21 za czyn z art. 178 a § 1 kk na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności;

wyrokiem Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 05. 11.2021 r. w sprawie IIK 797/20 za czyn z art. 178 a § 1 kk na karę grzywny.

a.

Karta karna

a.

341-343.

B. B.

7.w dniu 6 stycznia 2024 roku w mieszkaniu znajdującym się w C. przy ulicy (...) usiłował dokonać z zamiarem bezpośrednim zabójstwa S. G. (1), w ten sposób, że siekierą zadał co najmniej 3 uderzenia w jego głowę, powodując obrażenia w postaci :

8.-złamania kości szczękowej prawej i jarzmowej prawej

9.- rany ciętej łuku jarzmowego lewego obejmującej płatek małżowiny usznej

10.- otarcia naskórka, zasinienia i obrzęku tkanek miękkich powiek oka prawego

11.- otarć naskórka i obrzęku tkanek miękkich w obrębie twarzy

12.- niewielkiego obrzęku tkanek miękkich policzka prawego

13.- zaczerwienienia skóry w obrębie małżowiny usznej lewej

14.- obrzęku tkanek miękkich ręki lewej

15.- otarcia naskórka w obrębie kciuka ręki lewej

16.- otarcia naskórka w obrębie dłoniowej powierzchni ręki lewej

17.- obrzęku tkanek miękkich i otarcia naskórka w obrębie ręki prawej,

18.przy czym opisane powyżej złamania skutkowały naruszeniem czynności narządu ciała S. G. (1) na okres powyżej 7 dni, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na działania obronne podjęte przez pokrzywdzonego

tj. czynu zabronionego z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zb. z art. 157 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

1.2.1. B. B. został zaatakowany przez S. G., który próbował go uderzyć siekierą, wyprowadzając cios z okolic swojego biodra, lecz B. B. złapał siekierę ręką i doszło do szarpaniny między nimi. B. B. raz lewą ręką uderzył S. G. w twarz, a następnie na skutek szarpania się przewrócili się oni na podłogę. B. B. upadł na swój prawy bok, a S. G. na lewy bok. Po upadku nie było już między nimi kontaktu fizycznego i szarpania się. Po chwili S. G. wstał i opuścił pokój. Do powstania obrażeń S. G. doszło podczas upadku.

a. wyjaśnienia

50-51,53-55, 635-641, 650,677,728, 730-731.

A.wyjaśnienia

b.zeznania P. R.

c.zeznania K. F.

d.protokół oględzin monitoringu

a.

Wynikające z wyjaśnień B. B. fakty podlegające ocenie w tym miejscu - nie były kwestionowane w tej sprawie. Brak było też dowodów wskazujących na inną wersję przebiegu zajścia. Nie były nim bowiem wyjaśnienia oskarżonego, który nie kwestionował tak swojego sprawstwa, jak i przyjętych okoliczności popełnienia tego czynu. Brak było też innych dowodów, które by wskazywały na inny jego przebieg. Opis podany przez oskarżonego w pełni pokrywał się natomiast zarówno z zeznaniami świadków z punktu b. i c., jak i dowodem z punktu d.

b.

i c. zeznania świadków sąd uznał za w pełni wiarygodne. Były one logiczne, konsekwentne i spójne wewnętrznie, a zarazem spójne z pozostałymi dowodami, a przede wszystkim z niekwestionowanym przez strony dowodem z punktu d.

d.

sam dowód (treść), jego rzetelność, czy poprawność, nie były kwestionowane przez strony postępowania, a sąd z urzędu również nie znalazł do tego podstaw.

A.wyjaśnienia

b.zeznania P. R.

c.zeznania K. F.

d.protokół oględzin monitoringu

a. do d. jak w punkcie 1.1.1.1.

A.wyjaśnienia

b.protokoły oględzin

c.protokół oględzin telefonu

a.

Wynikające z wyjaśnień B. B. fakty podlegające ocenie w tym miejscu - nie były kwestionowane w tej sprawie. Brak było też dowodów wskazujących na inną wersję przebiegu zajścia. Oskarżony w tych przypadkach nie opisywał szczegółowo swojego zachowania w sklepie, stwierdził natomiast (k – 298), że kradzieży w drogeriach R. w dn. 29 i 30 listopada 2023 r. dokonywał dla ustalonego (znanego mu) mężczyzny i „to on kazał konkretne perfumy kraść i ja to dla niego robiłem. Na teren każdej drogerii wchodziłem samemu i kradłem jedno lub dwa opakowania perfum, po czym wychodziłem.” Jednocześnie jednak, w toku całego postępowania przyznawał się do tych kradzieży i nie kwestionował okoliczności wynikających z treści stawianych mu zarzutów (k - 638, 641). Postawa ta – zdaniem sądu - nie budziła też wątpliwości, ponieważ brak było dowodów, które by wskazywały na inny przebieg tych kradzieży, czy okoliczności ich popełnienia. Wyjaśnienia oskarżonego w pełni pokrywały się też z dowodem z punktu d, a częściowo także z punktu c.

b.

sam dowód (treść), jego rzetelność, czy poprawność, nie były kwestionowane przez strony postępowania, a sąd z urzędu również nie znalazł do tego podstaw.

c.

sam dowód (treść), jego rzetelność, czy poprawność, nie były kwestionowane przez strony postępowania, a sąd z urzędu również nie znalazł do tego podstaw. Dowód ten wskazuje natomiast, że oskarżony w dniu 30. 11. 2023 r. robił zdjęcia kosmetyków w sklepach i kontaktował się m.in. z ustalonym mężczyzną, z którym wówczas przyjechał, co jest w pełni zgodne z wersją podaną przez oskarżonego.

A.

wyjaśnienia

b.

zeznania E. Ż.

c.

protokół oględzin

a.

Wynikające z wyjaśnień B. B. fakty podlegające ocenie w tym przypadku – również nie były kwestionowane w tej sprawie. Brak było też dowodów wskazujących na inną wersję przebiegu zajścia. Oskarżony w toku całego postępowania przyznawał się do tego czynu i nie kwestionował okoliczności wynikających z treści stawianego mu zarzutu (k - 638, 641). Postawa ta – zdaniem sądu - nie budziła wątpliwości, ponieważ brak było dowodów, które by wskazywały na inny przebieg zdarzenia, czy inne okoliczności jego popełnienia. Wyjaśnienia oskarżonego w pełni pokrywały się z dowodami tak z punktu b., jak i c.

b.

zeznania świadka sąd uznał za w pełni wiarygodne. Były one logiczne, konsekwentne i spójne wewnętrznie, a zarazem spójne z niekwestionowanym przez strony dowodem z punktu c.

c.

sam dowód (treść), jego rzetelność, czy poprawność, nie były kwestionowane przez strony postępowania, a sąd z urzędu również nie znalazł do tego podstaw.

A. i b.

a.

i b. Fakty podlegające ocenie w tym miejscu - nie były kwestionowane w tej sprawie. W spójny sposób wynikały one zarówno z wyjaśnień, jak i zeznań pokrzywdzonego. Ponadto, brak było dowodów wykluczających te ustalenia. Tym samym, sąd uznał ich twierdzenia za wiarygodne.

A. i b.

a. Sąd przyjął, te okoliczności na podstawie twierdzenia pokrzywdzonego, nie znajdując podstaw do odmówienia mu wiary. Niewątpliwym bowiem było (w świetle dokumentacji zdjęciowej z k. 26 do 34 i opinii biegłej z k. 357-363), że u S. G. występowały obrażenia. Brak jest jednak – zdaniem sądu – jakichkolwiek okoliczności, nie mówiąc już o dowodach – na to, że powstały one u niego przed ocenianym zajściem, bądź w innych okolicznościach. Dowodem takim nie były nawet wyjaśnienia B. B. (b.). W trakcie przesłuchiwania go w toku całego właściwie postępowania, nie wskazywał on przecież, aby w dniu 06. 01. 2024 r. przed przybyciem do domu pokrzywdzonego, czy też już w mieszkaniu, ale przed ocenianym zajściem, widział u niego obrażenia na ciele. Zdaniem sądu – z przyczyn, które zostaną omówione odrębnie, nie można też było dać wiary oskarżonemu, że powstały one na skutek upadku na podłogę podczas szarpaniny. Niezależnie jednak od tego, twierdzenia oskarżonego, nie wskazywały na wcześniejsze występowanie obrażeń. Tym samym, sąd nie dysponując w tym zakresie żadnymi innymi dowodami, dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego.

A.zeznania S. G.

b.protokół badania trzeźwości B. B.

c.dokumentacja medyczna S. G.

d.protokół oględzin siekiery

e.protokół oględzin osoby oskarżonego

f.protokół oględzin S. G.

g.opinia sądowo-lekarska

h.opinia z zakresu badań genetycznych

a. Sąd dokonując ustaleń w zakresie użycia siekiery podczas ocenianego zdarzenia oparł się na zeznaniach pokrzywdzonego. W tym zakresie sąd dysponował właściwie jedynie dwoma bezpośrednimi źródłami dowodowymi, tj. twierdzeniami oskarżonego i pokrzywdzonego, którzy podawali wykluczające się wersje. Z powodów omówionych oddzielnie, sąd nie znalazł podstaw do dania wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Oparł się natomiast na relacji S. G., który konsekwentnie twierdził, że został zaatakowany siekierą przez oskarżonego, otrzymał co najmniej trzy uderzenia tą siekierą w głowę (jedno obuchem w prawą część twarzy, jedno – jak to określił „obcochę” w prawą część głowy, jedno w lewą część głowy, które spowodowało rozcięcie ucha). Niezmiennie twierdził też, że oskarżony oprócz tych uderzeń, próbował zadać mu też inne uderzenia siekierą (machając nią), a on zasłaniał się przy tym rękoma i czuł jak był uderzany w „wierzchnie” części obu dłoni. Twierdził też, że był moment, kiedy złapał za siekierę w okolicach jej ostrza i próbował ją wyrwać. Doszło wtedy do szarpaniny, a na koniec odepchnął oskarżonego i opuścił pokój. Okoliczności te opisywane były przez niego niezmiennie i konsekwentnie. Sąd dostrzega i zdaje sobie sprawę, że w jego zeznaniach pojawiał się też szereg nieścisłości, a jego wersje przebiegu zdarzenia były zmienne co do niektórych szczegółów – jak np. czy oskarżony zaatakował, uspokoił się i znów zaatakował, wstawania poszczególnych uczestników z foteli, czy ilości gróźb. Nie dotyczyło to jednak powyżej wskazanych głównych, a zarazem kluczowych momentów zdarzenia. Ponadto, zdaniem sądu, tego typu różnice dają się wytłumaczyć nie tylko dynamiką samego zajścia, lecz przede wszystkim tym, że świadek podczas zdarzenia był nietrzeźwy, a ponadto już po pierwszym uderzeniu siekierą został zamroczony. Przekonującym dla sądu było to, co podała biegła B. B., która stwierdziła, że – „za wiarygodnością przemawia też jego emocjonalne opowiadanie całej historii, to że opisuje fakty, ale też i własne odczucia. Dysponuje umiejętnością chronologicznego przenoszenia się w czasie. Z moich informacji, które zdobyłam, świadek ma zdiagnozowany zespół zależności alkoholowej, co może też wpływać na to, że pamięć krótkotrwała u niego jest gorsza, co oznacza, że te zeznania składane zaraz po zdarzeniu są mniej spójne. … natomiast od sierpnia, z akt wynika, że świadek jest w abstynencji, dlatego też wydarzenia mogły mu się poukładać.” (k – 729-730). Z tego też względu, sąd za bardziej przekonujące uznał relacje świadka złożone przed sądem. Biegła nie stwierdziła też u S. G. żadnych zaburzeń w postrzeganiu, jak i odtwarzaniu postrzeżeń. O wiarygodności S. G. – według sądu – świadczyło jednak przede wszystkim to, że jego relacja znajdowała pokrycie w zgromadzonych dowodach. Opis przebiegu zajścia, sposobu użycia siekiery oraz ilości i umiejscowienia uderzeń, zdaniem sądu –w pełni koresponduje ze stwierdzonymi u niego na ciele obrażeniami. Jest więc spójny z dowodami z pkt. g. i f. Na obuchu siekiery stwierdzono też naniesioną krew S. G., co wynika z dowodu z pkt. h. W ocenie sądu, wątpliwym jest, aby ślad ten mógł zostać naniesiony w wyniki przebiegu zajścia według opisu oskarżonego). Ponadto, w relacji pokrzywdzonego przewija się cały czas, że największe krwawienie pojawiło się u niego zaraz po pierwszym uderzeniu siekierą – po prawej tronie. Pozostaje to spójne ze śladami krwawymi ujawnionymi podczas oględzin jego osoby (k – 26, 27, 30) oraz zeznaniem A. O.. Świadek ponadto, zaraz po opuszczeniu domu kolejnym spotykanym osobom – A. O., P. N. i P. J. konsekwentnie opisywał, że został zaatakowany siekierą, co również zdaniem sądu przekonuje do autentyczności jego wersji. Pokrzywdzony nie potrafił określić, czy podczas zajścia doszło do rozerwania kurtki oskarżonego. Tą okoliczność sąd ustalił jednak na podstawie dowodu z punktu e. Sąd przyjął też, że słowa jakie wypowiedział oskarżony po zadaniu pierwszego uderzenia to „zaje..ę” (k. 18 i 39). Na wypowiadanie takich właśnie słów wskazywały bowiem też wyjaśnienia oskarżonego (choć sąd nie dał wiary, że wypowiadał je pokrzywdzony).

b. Dokument, jak i wynikające z niego okoliczności nie były kwestionowane przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu także nie znalazł do tego podstaw, dlatego uznał je za wiarygodne w całości.

c. Dokument, jak i wynikające z niego okoliczności nie były kwestionowane przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu także nie znalazł do tego podstaw, dlatego uznał je za wiarygodne w całości. Z dokumentu tego jednoznacznie wynikało, że S. G. spożywał w okresie poprzedzającym zdarzenie duże ilości alkoholu, ponieważ będąc przyjmowanym zaraz po zajściu do szpitala miał 1, 16 promila tego alkoholu w organizmie.

d. do f. Dokumenty, jak i wynikające z nich okoliczności nie były kwestionowane przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu także nie znalazł do tego podstaw, dlatego uznał je za wiarygodne w całości.

g. Opinia nie budziła wątpliwości. Nie była ona kwestionowana przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu doszedł do wniosku, że była ona zupełna, jasna i nie zawierała sprzeczności. W jej przypadku nie zachodziły zatem przesłanki z art. 201 kpk, dlatego sąd uznał ją za wiarygodną i rzetelną w całości.

h. Opinia nie budziła wątpliwości. Nie była ona kwestionowana przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu doszedł do wniosku, że była ona zupełna, jasna i nie zawierała sprzeczności. W jej przypadku nie zachodziły zatem przesłanki z art. 201 kpk, dlatego sąd uznał ją za wiarygodną i rzetelną w całości.

A.zeznania S. G.

b.zeznania A. O.

c.zeznania P. N.

d.zeznania P. J.

e.zeznania M. Ł.

a. Fakty podlegające ocenie w tym miejscu, a wynikające z zeznań pokrzywdzonego - nie były właściwie kwestionowane w tej sprawie. W spójny sposób wynikały one zarówno z zeznań pokrzywdzonego, jak i dowodów opisanych w punktach b do e. Dodatkowo można zauważyć, iż słowa S. G., że po odejściu od domu około 20 metrów wziął śnieg i przetarł sobie twarz, żeby się ocucić, zdają się być potwierdzone, tym, że na zdjęciu wykonanym podczas oględzin miejsca zdarzenia widać leżący (choć w niewielkiej ilości) śnieg (k. 6). Ponadto, brak było też dowodów wykluczających te ustalenia. Tym samym, sąd uznał te twierdzenia za wiarygodne.

b. do e. zeznania świadków sąd uznał za w pełni wiarygodne. Były one konsekwentne, niezmienne i logiczne. Pozostawały też w zgodności z pozostałymi dowodami, a przy tym brak było dowodów wykluczających słowa podane przez te osoby. Sąd nie znalazł tez podstaw do przypisania tym osobom jakiegokolwiek interesu faktycznego bądź prawnego by podawać wersje nieprawdziwe. Fakty wynikające z tych ocenianych relacji były też właściwie bezsporne w niniejszym postepowaniu.

A.opinia B. B.

Opinia nie budziła wątpliwości. Nie była ona kwestionowana przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu doszedł do wniosku, że była ona zupełna, jasna i nie zawierała sprzeczności. W jej przypadku nie zachodziły zatem przesłanki z art. 201 kpk, dlatego sąd uznał ją za wiarygodną i rzetelną w całości. Biegła nie widziała też konieczności przeprowadzania żadnych dodatkowych badań czy ustaleń, uznając przedstawiony jej materiał za kompletny i formułując kategoryczne wnioski.

Do 1.1.5.

a.opinia sądowo – psychiatryczna.

Opinia ta nie budziła wątpliwości. Nie była ona kwestionowana przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu doszedł do wniosku, że była ona zupełna, jasna i nie zawierała sprzeczności. W jej przypadku nie zachodziły zatem przesłanki z art. 201 kpk, dlatego sąd uznał ją za wiarygodną i rzetelną w całości.

Do 1.1.5.

Karta karna

Dokument, jak i wynikające z niego okoliczności nie były kwestionowane przez strony postępowania. Sąd – działając z urzędu także nie znalazł do tego podstaw, dlatego uznał je za wiarygodne w całości.

Do1.1.4.

Zeznania P. Ż.

W ocenie sądu, fakty podawane przez świadka w ocenianych zeznaniach nie miały znaczenia dla istotnych ustaleń faktycznych w sprawie, jak i oceny zasadności zarzutów oskarżonego.

Do1.1.4.

Zeznania A. K.

Sąd dokonując ustaleń faktycznych nie opierał się na dowodzie – w postaci protokołu zeznań. W pierwszej kolejności dlatego, że dowód ten dotyczył okoliczności niekwestionowanych. Ponadto, strony wniosły ostatecznie o uznanie protokołu z tych zeznań bez odczytywania jego treści (k- 650). Sąd wziął jednak pod uwagę, że A. K. jest podejrzanym o popełnienie tego samego czynu, a więc przysługuje mu choćby prawo do odmowy zeznań – art. 183 § 1 kpk. Uznając dowód za niepotrzebny, a zarazem procesowo nieuczciwy, sąd pominął ten dowód.

Zeznania M. M.

Dowód ten dotyczył okoliczności niekwestionowanych, a zarazem nie mających znaczenia z punktu widzenia ustaleń faktycznych

Do1.1.5

Pozostałe dowody ujawnione na rozprawie, a dotychczas nie omówione

Sąd uznał, że dowody te nie miały znaczenia dla istotnych ustaleń faktycznych oraz oceny zasadności zarzutów oskarżonego.

Wyjaśnienia

W ocenie sądu, zdecydowana większość okoliczności związanych z ocenianym zdarzeniem była bezsporna i wynikała w spójny sposób z przeprowadzonych dowodów. Nie dotyczy to tylko okoliczności użycia siekiery. Bezspornym był sam fakt, że w dniu 06. 01. 2024 r. w C. w mieszkaniu zajmowanym przez S. G. doszło do zajścia z udziałem S. G. i B. B., podczas którego użyta została siekiera, z którą bezpośredni kontakt mieli obydwaj. Spornym, a zarazem kluczowym było natomiast to kto, w jakich okolicznościach i w jaki sposób użył tej siekiery. W tym zakresie sąd dysponował właściwie jedynie dwoma bezpośrednimi źródłami dowodowymi, tj. twierdzeniami oskarżonego i pokrzywdzonego, którzy podawali wykluczające się wersje. Sąd po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego nie dał wiary wersji oskarżonego, uznając ją za niespójną, nielogiczną, a przede wszystkim sprzeczną z pozostałym zgromadzonym materiałem dowodowym. Oskarżony, właściwie od momentu zatrzymania twierdził, że siekiery użył wobec niego S. G., który chciał nią go uderzyć, lecz oskarżony złapał za siekierę, doszło do szarpaniny, a oskarżony bronił się jedynie. Uwagę zwraca jednak fakt, że oskarżony w zmienny sposób opisywał sposób w jaki miał się bronić. Przy zatrzymaniu przez funkcjonariuszy Policji podał on im, że bronił się ponieważ zaatakował go S. G., a polegało to na tym, że uderzył on raz w twarz pokrzywdzonego – na skutek czego ten przewrócił się a potem wstał i wyszedł. Zwraca uwagę fakt, że nie było tu mowy o tym, że oskarżony został zaatakowany siekierą, że była szarpanina pomiędzy nim, a pokrzywdzonym, a także że przewrócili się obydwaj na podłogę. Wersja ta konsekwentnie wynika z zeznań świadków P. N. i P. J., a także notatki z k. 1. Świadek P. N. zeznał, że wówczas oskarżony przekazał mu, że bronił się ponieważ miał zostać przez pokrzywdzonego popchnięty lub uderzony, a „B. nie wspominał nic o siekierze” (k – 346). Inaczej przedstawił to już natomiast oskarżony podczas pierwszych przesłuchań (k – 50, 54, 75). Podał wtedy właśnie, że bronił się, bo pokrzywdzony chciał go uderzyć siekierą, ale on złapał ją, doszło do szarpaniny i obydwaj się przewrócili. Pokrzywdzony po chwili wstał i wyszedł, a on podczas zajścia nie uderzył go ręką, ani siekierą (w ogóle nie uderzył). Widać tu wyraźną odmienność co do rodzaju ataku który miał mieć miejsce, sposobu obrony, jak i reakcji pokrzywdzonego. Jeszcze inaczej opisał to B. B. przed sądem. Oskarżony wyjaśniając spontanicznie stwierdził, że pokrzywdzony zamachnął się na niego, on złapał siekierę i wtedy odruchowo uderzył pokrzywdzonego z pięści w twarz. Wtedy zaczęli się bardziej szarpać i przewrócili się obydwaj (a nie sam pokrzywdzony od uderzenia) na podłogę, z której po chwili wstali i S. G. wyszedł (k – 635-636). Następnie oskarżony potwierdził odczytane mu wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Zapytany o uderzenie ręka w twarz wyjaśnił – „ Ja wcześniej nie mówiłem o tym uderzeniu tylko dopiero dzisiaj na rozprawie, bałem się o tym zeznać, bo miałem poważny zarzut. Bałem się, że to pogorszy moją sytuację, że zrobiłem mu krzywdę.” (k – 639). Jest to jednak samo w sobie mało przekonujące tłumaczenie skoro mówił o uderzeniu ręką już policjantom przy zatrzymaniu. Nie była to jednak ostatnia wersja przebiegu zajścia. Początkowo przed sądem oskarżony stwierdził, że pokrzywdzony trzymając siekierę za trzonek jedna ręką wziął zamach na wysokości bioder i wtedy „Ja złapałem za siekierę lewą ręką. Ja złapałem tą siekierę gdzieś po środku, może bliżej tego ostrza. Ja złapałem później tą siekierę drugą ręką.” (k – 640). Na koniec stwierdził natomiast – „Jak pokrzywdzony próbował uderzyć mnie siekierą to trzymał tą siekierę w lewym ręku. Tą lewą ręką próbował zadać mi cios. Ja chwyciłem tą siekierę prawą ręką. Ja tą siekierę trzymałem prawą ręką” (k – 730). Pytany o wyjaśnienie odmienności, podtrzymał jedynie , że złapał siekierę prawa ręką (k – 731). Wyjaśnienia oskarżonego cechują się zatem bardzo dużą zmiennością. Widać też, że podawana przez niego wersja dostosowywana była do sytuacji wynikającej z aktualnych czynności w których uczestniczył. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie były zatem wyjątkowo zmienne, a tym samym już tylko z tych powodów mało przekonujące i wiarygodne. Niezależnie od powyższych uwag, zauważyć należy, że z każdej z tych podanych powyżej wersji wynika, że oskarżony ani razu nie uderzył S. G. siekierą. Tymczasem, na obuchu tej siekiery ujawniono i zabezpieczono ślady krwi i DNA S. G. (k – 45-46, 122 oraz 374). Przeczy to zatem – zdaniem sądu – wersji oskarżonego, a wspiera raczej wersję pokrzywdzonego. Co jednak ważniejsze, wszystkie wersje oskarżonego wskazują, że „co najwyżej” uderzył on ręką w twarz pokrzywdzonego. Kompletnie – zdaniem sądu - nie koresponduje to z umiejscowieniem i rodzajem obrażeń pokrzywdzonego. Wniosek taki jest tym bardziej uzasadniony, że z twierdzeń oskarżonego wynika jednocześnie, że pokrzywdzony miał również przewrócić się na podłogę. Jak to natomiast sprecyzował B. B. – „Ja się przewróciłem na lewą stronę, a Pan G. był naprzeciwko mnie więc musiał upaść na prawą stronę.” (k – 640). Oskarżony dodał też – co zdaniem sądu równie istotne – „Ja upadłem a G. też upadł na podłogę. On upadł obok. Jak leżeliśmy to nie mieliśmy ze sobą kontaktu, nie szarpaliśmy się.” (k – 640). Gdyby zatem przyjąć sugestię wynikającą ze słów oskarżonego, że uderzył pięścią w prawą część twarzy S. G. i wywołał tym pęknięcie kości pod okiem (założenie, że byłby to najsilniejszy uraz), a pokrzywdzony upadł na prawą stronę i uderzył się o siekierę lub inny twardy element (np. podłoga), to nadal nie koresponduje to z obrażeniami S. G.. Skąd bowiem w takim mechanizmie wziął się uraz lewej części jego głowy, a także obrażenia rąk. Nie można tego przecież wyjaśnić samym upadkiem na prawą stronę, skoro po upadku miało już nie być szarpaniny, ani nawet kontaktu z oskarżonym. Dodatkowo relacja B. B. wyklucza – zdaniem sądu – powstanie obrażeń na rękach pokrzywdzonego, skoro ten cały czas – zadając uderzenie i szarpiąc się z oskarżonym, miał trzymać siekierę za trzonek, a ze słów oskarżonego wynika wprost, że nie został nawet uderzony przez S. G.. Nie trzeba zdaniem sądu, mieć wiedzy specjalnej, aby uznać, że w podanym mechanizmie i przebiegu zdarzenia nie mogłoby dojść do powstania wszystkich obrażeń stwierdzonych u pokrzywdzonego. Tym bardziej, że nawet ze sporządzonej opinii wynika, że do powstania opisanych w niej „obrażeń ciała (w tym obrażeń na rękach) doszło wskutek czynnego działania narzędzia twardego, tępego a w przypadku otarć naskórka dodatkowo krawędzistego lub upadku na taki przedmiot.”, a jeśli chodzi o ranę ciętą to „w wyniku działania narzędzia ostrokończystego przesuwanego stycznie wzdłuż skóry” (k – 362). Nie bez znaczenia zdaniem sądu jest także to, że pokrzywdzony zaprzecza zarówno temu, że został uderzony ręką, jak i temu, że w ogóle przewrócił się. Dodatkowo zwraca też uwagę, że z protokołu oględzin B. B. (przeprowadzonych zaraz po zajściu) wynika, iż miał on dość liczne i rozległe obrażenia na obu dłoniach, a nie tylko