Kierowca po alkoholu uniknął skazania dzięki warunkowemu umorzeniu postępowania

B. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

1. R. C.

Przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. polegające na tym, że oskarżony w dniu 01 grudnia 2025 roku około godz. 15.20 w miejscowości (...), gm. V., woj. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki P. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,473 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

W dniu 01 grudnia 2025 roku I. U. jechał ze swoim ojcem P. U. drogą prowadzącą z miejscowości R. do miejscowości Z.. Pojazdem kierował jego ojciec. Około godz. 15:20 zauważyli, że kierowca pojazdu poprzedzającego marki P. o nr rej. (...) ma trudności z utrzymaniem prawidłowego toru jazdy i jedzie "zygzakiem" całą szerokością drogi. Mężczyźni podjęli decyzję o zatrzymaniu tego pojazdu, ponieważ podejrzewali, że kierowca może znajdować się pod działaniem alkoholu. Kiedy pojazdy zatrzymały się przed skrzyżowaniem obaj mężczyźni podeszli do P. i otworzyli drzwi. Wówczas wyczuli od kierującego silną woń alkoholu i w związku z tym I. U. wezwał na miejsce patrol Policji. Oskarżony podczas interwencji świadków zdarzenia zachowywał się spokojnie i nie negował swojej winy.

zeznania świadka

W dniu 01 grudnia 2025 roku funkcjonariusze F. (...)

w V., (...) R. R. i (...) K. L. pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym na terenie miasta V.. Około godz. 15:20 otrzymali polecenie od dyżurnego (...), aby udać się do miejscowości Z., gdzie według zgłoszenia nietrzeźwy kierujący miał poruszać się samochodem marki P. o nr rej. (...). Na miejscu policjanci zastali I. U., który wraz z ojcem zatrzymał pojazd marki P. oraz zgłosił przedmiotowe zdarzenie. I. U. zrelacjonował policjantom jego przebieg. Funkcjonariusze podjęli wobec kierującego P. interwencję. Podczas kontroli kierowcy zatrzymanego pojazdu okazało się, że jest nim oskarżony R. C.. Funkcjonariusze wyczuli od niego silną woń alkoholu, jednak miał zachowany kontakt logiczno-słowny. Ponadto gdy wysiadł z pojazdu poruszał się chwiejnym krokiem. W związku z tym policjanci udali się wraz z nim do (...) w V., gdzie został poddany badaniu na zawartość alkoholu

w wydychanym powietrzu.

Po czterokrotnym zbadaniu R. C. przeprowadzonym w (...) na urządzeniu

kontrolno-pomiarowym okazało się, że znajduje się on

w stanie nietrzeźwości wyrażającym się stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu o wartościach odpowiednio: 0,473 mg/l,

II. 0,504 mg/l, III. 0,430 mg/l, IV. 0,413 g/l.

protokół badania stanu trzeźwości

R. C. nie był dotychczas karany sądownie. Czterokrotnie nakładano na niego mandaty karne za wykroczenia w ruchu drogowym.

Oskarżony R. C. w swoich wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia zarzucanego przestępstwa, wyrażając skruchę.

Przed zdarzeniem od pewnego czasu kłócił się w kwestiach finansowych oraz związanych z problemami zdrowotnymi jej i dziecka.

W dniu zdarzenia, będąc w pracy, dowiedział się w rozmowie telefonicznej od żony, że na ich koncie bankowym jest debet na kwotę 250 tysięcy złotych. Żona oskarżonego mówiła niezrozumiale. R. C. próbował dowiedzieć się, co się stało, ale nie bezskutecznie. Po drodze do domu w miejscowości R. zauważył sklep. Zatrzymał się przed nim, kupił pół litra wódki i wsiadł do pojazdu. Rozmyślając o problemach, napił się alkoholu, wierząc że dojedzie bezpiecznie do domu, do którego miał blisko.

Oskarżony ma trudną sytuację rodzinną. Zarówno jego żona, jak i syn są osobami niepełnosprawnymi w stopniu umiarkowanym. Syn ponadto uczęszcza do (...) w X. i jest uczniem (...) Szkoły (...) (...)w X., co wymaga dowożenia go na zajęcia. R. C. jest jedyną osobą w rodzinie z uprawnieniami do kierowania pojazdami mechanicznymi.

Fakty uznane za nieudowodnione

nie przypisano)

1. R. C.

Przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. polegające na tym, że oskarżony w dniu 01 grudnia 2025 roku około godz. 15.20 w miejscowości (...), gm. V., woj. (...), kierował w ruchu lądowym samochodem osobowym marki P. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z zawartością 0,473 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

n/d

n/d

n/d

Ocena dowodów

Wyjaśnienia oskarżonego R. C.

Wyjaśnienia te są w pełni wiarygodne i przekonujące. Oskarżony przyznał się do tego, że w dniu 01 grudnia 2025 roku kierował swoim samochodem znajdując się w stanie nietrzeźwości. Podczas składania wyjaśnień nie próbował zatajać przebiegu zdarzenia ani umniejszać swojej winy. Wykazał daleko idącą skruchę, nierozważną decyzję o prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości tłumacząc nawarstwieniem się problemów prywatnych.

zeznania świadka I. U.

Zeznania świadka są dla Sądu w pełni wiarygodnie, bowiem I. U. jest dla oskarżonego osobą obcą i nie ma żadnego interesu w tym, aby zeznawać nieprawdę lub zatajać prawdę. Jego zeznania zostały potwierdzone przez inne dowody zgromadzone

w przedmiotowej sprawie.

notatka urzędowa. Dokument urzędowy sporządzony przez funkcjonariusza policji - niekwestionowany w toku postępowania karnego i w pełni dla sądu wiarygodny.

protokół badania stanu trzeźwości

wraz ze świadectwem wzorcowania. Dokument urzędowy sporządzony przez funkcjonariusza policji - niekwestionowany w toku postępowania karnego i w pełni dla sądu wiarygodny.

karta karna. Niekwestionowany dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony podmiot w ramach jego kompetencji, potwierdzający uprzednią, niekaralność oskarżonego.

informacja

o naruszeniach wpisanych

do ewidencji kierujących. Niekwestionowany dokument urzędowy, sporządzony przez uprawniony podmiot w ramach jego kompetencji, potwierdzający uprzednią, karalność oskarżonego za wykroczenia drogowe.

zaświadczenie dyrektora (...) w X.

Wiarygodne zaświadczenie wystawione przez dyrektora placówki oświatowej o uczęszczaniu syna oskarżonego do (...) w X..

orzeczenia

o stopniu niepełnosprawności. Wiarygodne orzeczenia wydane przez organ samorządowy stwierdzające niepełnosprawność zarówno żony, jak i syna oskarżonego.

kwestionariusz wywiadu środowiskowego. Dokument sporządzony przez kuratora sądowego wskazujący na trudną sytuację życiową oskarżonego R. C.. Przekonujący, wiarygodny.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

n/d

n/d

n/d

Podstawa prawna wyroku

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1. R. C.

Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk, bowiem kierował pojazdem mechanicznym w postaci samochodu osobowego marki P. (...) o nr rej. (...) po drodze publicznej w miejscowości Z., w gminie V., znajdując się w stanie nietrzeźwości, wyrażającym się stężeniem alkoholu w wydychanym powietrzu o godzinie 15:54 na poziomie 0,473 mg/l, o godzinie 16:00 na poziomie 0,504 mg/l, o godzinie 16:32 na poziomie 0,430 mg/l oraz o godzinie 17:02 na poziomie 0,413 mg/l.

Sąd uzupełnił jednocześnie kwalifikację prawną przypisanego oskarżonemu przestępstwa o art. 4 § 1 k.k., gdyż przepisy ustawy obowiązujące w dacie inkryminowanego zdarzenia (do dnia 28 stycznia 2026 roku) były względniejsze dla sprawcy. Kodeks karny nie przewidywał bowiem wówczas fakultatywnego przepadku przejazdu pojazdu określonego obecnie art. 44b § 1 k.k.

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

1. R. C.

W ocenie sądu stopień winy oskarżonego oraz społeczna szkodliwość jego czynu nie są znaczne. R. C. oczywiście nie powinien wsiadać po spożyciu alkoholu za kierownicę, jednak w racjonalny sposób wytłumaczył on powody takowej decyzji (nawarstwienie się problemów rodzinnych o charakterze finansowym oraz zdrowotnym), od samego początku współpracował także ze świadkami, którzy dokonali jego obywatelskiego zatrzymania, jak i organami ścigania, a w swoich wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia przestępstwa, wyrażając głęboką skruchę. Jakkolwiek swoim zachowaniem naruszył jedną z podstawowych zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego, tak z uwagi na niewielkie natężenie ruchu na drodze, którą się poruszał oraz stopień stanu nietrzeźwości, nie stworzył on żadnego realnego, konkretnego zagrożenia dla innych uczestników ruchu. Nie przebył on również po spożyciu alkoholu dalekiego odcinka drogi – kierował się do domu, do którego z miejscowości R. miał blisko.

W tym stanie rzeczy, sąd uznał, że w oparciu o art. 66 § 1 k.k. oraz art. 67 § 1 k.k. zasadnym jest warunkowe umorzenie postępowania karnego wobec oskarżonego na okres 2 lat próby. Okres ten pozwoli monitorować zachowanie oskarżonego i jego proces resocjalizacji.

Podkreślić przy tym należy, że R. C. pracuje, prowadzi ustabilizowany tryb życia i co do zasady przestrzega porządku prawnego. Nie był on nigdy karany za przestępstwo, a na co dzień ma najmniejszych zastrzeżeń do jego postępowania.

Oskarżony ma natomiast na utrzymaniu niepełnosprawnego syna, którego

do czasu zatrzymania mu prawa jazdy odwoził do placówki oświatowej znacznie oddalonej

od miejsca zamieszkania. Praktycznie tylko na nim spoczywał ten obowiązek, ponieważ jego żona, która również jest osobą niepełnosprawną nie posiada prawa jazdy. Obecnie podczas odwożenia syna do szkoły oskarżony jest zmuszony do korzystania w tym zakresie z pomocy osób spoza rodziny, znajomych.

Postawa R. C. w toku całego postępowania wyraźnie wskazuje, że zdaje on sobie sprawę z wagi popełnionego czynu oraz jego konsekwencji i żałuje swojego postępowania, które w ocenie sądu miało w jego życiu charakter incydentalny.

Wymienione powyżej okoliczności uzasadniają przypuszczenie, że w przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego oskarżony będzie przestrzegał obowiązującego porządku prawnego. Istotną zaś dolegliwością związaną z popełnieniem przestępstwa będzie dla niego konieczność zapłaty świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy Postpenitencjarnej, a także zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, który i tak w znaczącym stopniu utrudni jego codzienne funkcjonowanie.

Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

R. C.

2. Na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego R. C. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku.

Środek ten w ocenie sądu jest adekwatny do charakteru popełnionego czynu, który polegał na naruszeniu zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez prowadzenie pojazdu po spożyciu alkoholu. Orzeczony okres zakazu, choć stosunkowo krótki, pozostaje wystarczający dla osiągnięcia celów zapobiegawczych i wychowawczych, w szczególności w realiach niniejszej sprawy, gdzie czyn miał w życiu oskarżonego charakter incydentalny, a stopień jego społecznej szkodliwości nie był znaczny.

Przy wymiarze niniejszego środka karnego sąd miał również na uwadze postawę oskarżonego prezentowaną w toku postępowania (przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy) oraz jego trudną sytuację osobisto-rodzinną, w tym konieczność zapewnienia transportu niepełnosprawnemu dziecku.

R. C.

3. Na podstawie art. 67 § 3 k. k. w zw. z art. 39 pk 7 k.k. Sąd zasądził od oskarżonego R. C. kwotę 7000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy pokrzywdzonym oraz Pomocy (...).

Orzeczenie tego środka sąd uznał za zasadne zarówno z punktu widzenia celów wychowawczych, jak i prewencyjnych. Kwota świadczenia została zarazem ustalona na poziomie odczuwalnym dla oskarżonego, jednak nie nadmiernie dolegliwym, z uwzględnieniem jego sytuacji majątkowej i rodzinnej, w tym obowiązku utrzymania niepełnosprawnego dziecka.

Świadczenie pieniężne stanowić będzie dla oskarżonego realną dolegliwość finansową, uświadamiającą naganność jego zachowania, a jednocześnie przyczyni się do wsparcia osób pokrzywdzonych przestępstwami, czyniąc zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

R. C.

4. Zgodnie z treścią art. 63 § 4 k.k. na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 01 grudnia 2025 roku.

6. inne zagadnienia

n/d

Koszty procesu

5. Na podstawie art. 627 k.p.k. i art. 2 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych sąd wymierzył oskarżonemu opłatę w kwocie 60 złotych i zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa 297,42 złotych tytułem poniesionych w sprawie wydatków sądowych, na które złożyły się: koszt uzyskania informacji z (...), ryczałty za doręczenia pism sądowych i wezwań w postępowaniu przygotowawczym oraz sądowym, a także ryczałt kuratora za przeprowadzenie wywiadu środowiskowego.