Transport krowy w szóstym dniu po porodzie. Sąd utrzymał wyrok wobec hodowcy

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 9 lutego 2026r. w sprawie II K 1268/25

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

--------------------

-------------------------------------------------------------------

---------------

-----------------

--------------------

-------------------------------------------------------------------

---------------

-----------------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

---------------

--------------------------------------------------------------------

--------------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

-----------------

----------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegającego na wyrażeniu błędnego poglądu, że wina i społeczna szkodliwość czynu zarzuconego oskarżonemu umożliwiają zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego prowadzonego przeciwko wymienionemu, w sytuacji gdy prawidłowa analiza całokształtu ustalonych okoliczności przedmiotowego zdarzenia, w tym motywacji sprawcy, posiadanego doświadczenia w pracy na gospodarstwie, spowodowanie dla zwierzęcia zbędnego cierpienia i stresu, a przede wszystkim wzgląd na cele prewencji generalnej, prowadzą nieodparcie do wniosku, iż społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu i wina V. A. nie mogą być traktowane jako nie będące znacznymi, a w konsekwencji wykluczają zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego, o której mowa w art. 66 § 1 kk w stosunku do tegoż oskarżonego

Niezasadny

- apelacja prokuratora zawiera argumenty o charakterze polemicznym, wobec prawidłowych w zasadniczej części i uzasadnionych materiałem dowodowym ustaleń faktycznych Sądu I instancji, przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia. Otóż prokurator w swej apelacji podkreślił, że okolicznością obciążającą oskarżonego jest rodzaj prowadzonej przez niego działalności rolniczej. Zdaniem prokuratora, oskarżony zawodowo zajmując się hodowlą zwierząt i produkcją mleka powinien zdawać sobie sprawę zarówno z kondycji sprzedawanej krowy jak i ograniczeniom transportowym takich zwierząt, wynikającym ze szczegółowych regulacji prawnych. Sąd Okręgowy podziela to stanowisko prokuratora (które jest krytyczne wobec ustaleń Sądu Rejonowego w zakresie świadomości oskarżonego co do uregulowań prawnych), gdyż w sprawie zabezpieczono dokument w postaci „

Informacji dotyczącej łańcucha żywieniowego zwierząt kierowanych do uboju” (k. 21). Trafnie wskazuje prokurator na zapis w tym dokumencie poczyniony przez oskarżonego, tj. złożenie przez oskarżonego oświadczenia o tym, że zwierzę przeznaczone do uboju nie jest „

samicą, która urodziła w poprzednim tygodniu oraz nie jest w okresie 48 godzin od odbycia porodu”. Złożenie tego oświadczenia przez oskarżonego stanowi dostateczny dowód tego, że oskarżony stwierdził nieprawdę w dokumencie. Oskarżony zrobił to w sposób celowy, gdyż wiedział, że w przeciwnym wypadku nie odbędzie się transport zwierzęcia.

- jednakże Sąd Okręgowy nie uznaje za zasadne stwierdzenia prokuratora, iż powyższa okoliczność jest tak znacząca dla rozstrzygnięcia sprawy, iż stanowi przeszkodę w zastosowaniu w sprawie instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Sąd Okręgowy zgadza się z obrońcą oskarżonego, iż w przedmiotowej sprawie nie przeprowadzono opinii biegłego w celu ustalenia, czy transport zwierzęcia w szóstym dniu od porodu skutkował pogorszeniem jego dobrostanu, czy wywołaniem znaczących cierpień. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób zatem przyjąć, że zachowanie oskarżonego miało charakter rażącego zaniedbania obowiązków spoczywających na hodowcy bydła. Stopień szkodliwości społecznej czynu został w tej sprawie ustalony w sposób znajdujący uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym. Także ustalony przez Sąd Rejonowy stopień winy oskarżonego nie budzi wątpliwości. Argumentacja prokuratora dotyczącą umyślnego zamiaru oskarżonego nie przemawia za niedopuszczalnością zastosowania instytucji warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego, gdyż w przypadku uwzględnienia optyki prokuratora należałoby wykluczyć co do zasady możliwość zastosowania tej instytucji wobec sprawców czynów popełnionych z zamiarem bezpośrednim.

- w sprawie nie ulega także wątpliwości, że działanie oskarżonego miało charakter incydentalny, zatem nie ma podstaw, aby wątpić w zapewnienia oskarżonego, że będzie w przyszłości przestrzegał przepisów dotyczących transportu zwierząt. Trafnie także akcentuje Sąd Rejonowy, iż mimo przeprowadzonej kontroli w gospodarstwie rolnym oskarżonego, nie wykryto innych uchybień w zakresie opieki nad zwierzętami.

- z powyższych względów nieprzekonywujące są twierdzenia prokuratora o tym, iż jednym adekwatnym do popełnionego czynu rozstrzygnięciem będzie skazanie oskarżonego na karę grzywny. Sąd Okręgowy podziela w zakresie stanowisko Sądu I instancji, iż oskarżony, mimo warunkowego umorzenia postępowania, będzie przestrzegał porządku prawnego.

wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1. uznanie V. A. winnym zarzucanego mu czynu;

2. wymierzenie mu za ten czyn na podstawie art. 35 ust 1 a ustawy o ochronie zwierząt w zw. z art. 37 a § 1 kk kary grzywny w rozmiarze 150 stawek dziennych ustalając na podstawie art. 33 § 3 kk wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 40 zł;

3. orzeczenie na podstawie art. 35 ust 5 ustawy o ochronie zwierząt od V. A. nawiązki na rzecz Ł. Z. w kwocie 1 000 zł,

4. zasądzenie od oskarżonego na podstawie art. 627 kpk kosztów sądowych

Niezasadny

bezzasadność apelacji skutkowała brakiem podstaw do uwzględnienia wniosków apelacji

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

Czyn popełniony przez oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt

- na marginesie rozważań zarzutów apelacji prokuratora należało skrótowo odnieść się zarzutów zawartych w odpowiedzi obrońcy na apelację, w której obrońca podniósł tezę o tym, że czyn przypisany oskarżonemu nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego;

- stanowisko obrońcy zostało uzasadnione stwierdzeniem, że brak kompletu znamion przestępstwa z art. 35 ust. 1a ww. ustawy wynika z braku wykazania „

strony podmiotowej czynu” oraz braku wykazania realnego cierpienia zwierzęcia. Zdaniem obrońcy, niedopuszczalne było także oparcie konstrukcji zarzutu na podstawie normy administracyjno-technicznej (jaką zdaniem obrońcy jest regulacja zawarta w rozporządzeniu Rady WE nr 1/2005).

- odnosząc się do powyższego należy na wstępie zauważyć, że oskarżony czynu dopuścił się umyślne, zatem zbędne jest ponowne rozważanie postulowanych braków strony podmiotowej po stronie oskarżonego.

- Sąd Okręgowy nie podziela także zarzutu obrońcy, iż warunkiem przypisania sprawstwa czynu z art. 35 ust. 1a ww. ustawy jest wykazanie za pomocą opinii biegłego, że doszło do rzeczywistego zadawania lub dopuszczania zadawania bólu albo cierpienia zwierzęciu. Otóż ustawa o ochronie zwierząt penalizuje „

znęcanie się nad zwierzęciem”, które jest zdefiniowane w art. 6 ust. 2 ustawy. Analiza tego przepisu prowadzi zaś do stwierdzenia, że za znęcanie się nad zwierzętami może zostać uznane m.in. działanie polegające na „

utrzymywaniu zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywaniu ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa”. W takich rodzaju sprawach nie jest przecież badany jedynie stan zwierząt, lecz przede wszystkim oceniany stan pomieszczeń, w których przebywają zwierzęta. Podobnie jak w przedmiotowej sprawie, w porządku prawnym istnieją normy prawne zamieszczone poza ustawą o ochronie zwierząt regulujące kwestie warunków w jakich mogą być hodowane zwierzęta czy też kwestie zdolności zwierząt do transportu. Działanie niezgodne z tymi normami jest oceniane przez pryzmat definicji znęcania zawartej w art. 6 ust. 2 ww. ustawy, bez konieczności każdorazowego badania czy działanie lub zaniechanie sprawcy wywołało skutek w postaci cierpienia czy bólu zwierzęcia. Norma rozporządzenia Rady zawiera standardy minimalnej ochrony samic ciężarnych i tych, które urodziły w poprzednim tygodniu, które zostały oparte na normatywnym założeniu, że w tym stanie fizjologicznym samice nie są zdolne do transportu. Umyślne działanie naruszające te minimalne normy jest uznawane za znęcanie na podstawie art. 6 ust. 2 ww. ustawy.

10. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Przedmiot utrzymania w mocy

cały zaskarżony wyrok

bezzasadność apelacji i brak okoliczności uwzględnianych przez sąd odwoławczy z urzędu uzasadniających zmianę lub uchylenie wyroku

Przedmiot i zakres zmiany

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność umorzenia postępowania

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

11. Koszty Procesu

Punkt II wyroku

apelacja prokuratora okazała się w całości bezzasadna, zatem Sąd Okręgowy na podstawie art. 636 § 1 kpk stwierdził, że wydatki postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa

12. PODPIS

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana