Sąd zdjął z oskarżonych 15 410 zł odszkodowania za ciągnik, bo spółka odzyska części

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 4 lutego 2026 r., sygn. II K 171/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

1. Apelacja obrońcy oskarżonego M. R.:

Naruszenie art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego skutkujące dokonaniem błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że oskarżony popełnił zarzucony mu czyn.

Niezasadny

Apelacja obrońcy oskarżonego M. R. jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Samo podniesienie zarzutu obrazy przepisu procesowego, bez precyzyjnego wyjaśnienia na czym dokładnie zdaniem skarżącego polega uchybienie Sądu merytorycznego w realiach konkretnej sprawy, nie obligowało Sądu Okręgowego do czynienia drobiazgowych i abstrakcyjnych rozważań na czym może polegać naruszenie tego, a nie innego przepisu ustawy procesowej. Obrońca w złożonej apelacji nie podał żadnego konkretnego argumentu wskazującego, że ocena zgromadzonych dowodów przeprowadzona przez Sąd I instancji jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania, wskazaniami wiedzy, czy doświadczenia życiowego, ograniczając się do prostego, niczym niepopartego zanegowania jej i wskazania, że z uwagi na fakt, że samochód będący przedmiotem kradzieży nie był oskarżonemu do niczego potrzebny i nie uzyskał on żadnej korzyści majątkowej, nie może być uznany za sprawcę przypisanego mu przestępstwa. Skarżący nie odnosi się do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie podejmując nawet próby rzeczowej polemiki z ustaleniami Sądu przedstawionymi w pisemnych motywach wyroku. Odniesienie się przez Sąd odwoławczy do tak sformułowanego zarzutu, wobec braku jego uzasadnienia powodowałoby konieczność powtórzenia rozważań już poczynionych przez Sąd Rejonowy odnoszących się do zgromadzonych w sprawie dowodów. Sąd Okręgowy natomiast tę ocenę, przedstawioną w pisemnym uzasadnieniu, w całości aprobuje, uznając także ustalenia Sądu meriti za prawidłowe. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym wyjaśnień oskarżonego M. R. oraz wyjaśnień pozostałych współoskarżonych L. L. i E. Ł. nie naruszyła art. 7 kpk i nie budziła jakichkolwiek zastrzeżeń. Tok rozumowania przedstawiony w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku był logiczny, przekonujący, zgodny z doświadczeniem życiowym, pozbawiony luk i sprzeczności. Sąd I instancji uwzględnił i poddał ocenie wszystkie okoliczności ujawnione w toku przewodu sądowego, precyzyjnie wskazał, którym dowodom dał wiarę i dlaczego, jak też z jakiego powodu nie uznał za wiarygodne dowodów przeciwnych. Słusznie obdarzył wiarą wyjaśnienia M. R. złożone w toku postępowania przygotowawczego, w których przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i szczegółowo opisał okoliczności, w których doszło do jego popełnienia, wskazując też rolę poszczególnych osób. Przedstawiona przez niego wówczas wersja wydarzeń jest logiczna, spójna i zgodna z pozostałymi dowodami, w tym wyjaśnieniami L. L. i E. Ł.. Współsprawstwo oskarżonego zostało w dostatecznym stopniu wykazane w pierwszoinstancyjnym postępowaniu. Oskarżony M. R. w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu w określonym miejscu i określonym czasie, opisując swój związek z tymże czynem. Stanowczo stwierdził, że kradzież samochodu została ustalona z E. Ł. już około miesiąc przed zdarzeniem. Zgodził się tego dokonać i zaangażował z proceder L. L.. Otrzymał od E. Ł. kluczyk do pojazdu, który następnie dorobił i wraz z L. L. udali się w dniu zdarzenia do miejsca postoju ciągnika siodłowego wskazanego przez E. Ł. celem dokonania kradzieży pojazdu. Opisał w jaki sposób doszło do jego uruchomienia po przełamaniu zabezpieczeń. Wskazał też, że następnie pojechali wraz z L. L. do miejsca ukrycia pojazdu, które już wcześniej ustalili. Z jego wyjaśnień wynika też wprost, że zamierzali podzielić się zyskiem ze sprzedaży części samochodowych. Tym samym, bez żadnych wątpliwości działanie oskarżonego M. R. wyczerpało znamiona występku z art. 279 § 1 kk, zaś jego wina umyślna nie budzi żadnych wątpliwości. W świetle powyższego, argumentacja obrońcy, aby wszystkie czynności sprawcze wykonali pozostali oskarżeni pozostawała niezgodna z tym, co w sposób czytelny, jasny i wykluczający jakiekolwiek niejasności i opatrzne możliwości interpretacyjne wprost wynikało z akt sprawy. Reasumując, uznanie przez Sąd Rejonowy wyjaśnień oskarżonego z postępowania sądowego, w których oskarżony kwestionował swoją winę podając, że pojechał z L. L. po samochód „bez zamiaru dokonania jego kradzieży” za niewiarygodne i oparcie się przez ten Sąd na jego przyznaniu się do winy z postępowania przygotowawczego, spotkało się z pełną aprobatą Sądu Okręgowego, który nie stwierdził w tym względzie naruszenia przepisu postępowania wskazanego przez skarżącego.

Przypomnieć należy, że w orzecznictwie wskazuje się, iż dopuszczalne jest obdarzenie walorem wiarygodności fragmentów relacji pochodzących ze źródła dowodowego, któremu w innej części relacji odmówiono wiarygodności. Tak też w niniejszej sprawie stało się z wyjaśnieniami M. R., który w postępowaniu sądowym negował swoje sprawstwo. Przepisy Kodeksu postępowania karnego nie narzucają żadnych dyrektyw, które nakazywałyby określone ustosunkowanie się do konkretnych dowodów i nie wprowadzają różnic co do wartości dowodowej poszczególnych dowodów - nie daje więc podstaw do założenia, jakoby wyjaśnienia lub zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym miały większą moc dowodową od składanych na rozprawie i

vice versa. Zeznania złożone czy to w postępowaniu przygotowawczym, czy też sądowym następnie odwołane lub zmienione, stanowią bowiem dowód w sprawie, który tak jak każdy inny dowód podlega swobodnej ocenie Sądu

(por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. II AKa 400/11, LEX nr 1109534).

W przedmiotowej sprawie brak było przesłanek, aby uznać, że oskarżony niezgodnie z rzeczywistością miał przyznać się do popełnienia czynu, którego nie był sprawcą, jak również, aby na przyznanie się oskarżonego do winy miały wpływ jakiekolwiek czynniki zewnętrzne. Nie sposób więc przyjąć, w oparciu o zgromadzone dowody, jakoby M. R. jedynie przypadkiem znalazł się na miejscu zdarzenia i nie uczestniczył w jego dokonaniu. Wyrażone we wniesionej apelacji twierdzenia obrońcy odnośnie do tego rodzaju okoliczności pozostawały gołosłowne i w żaden sposób nie zostały uprawdopodobnione przez obrońcę. Skarżący nie przedstawił żadnych przekonujących kontrargumentów w tym względzie, a jedynie powielił polemiczne stanowisko oskarżonego z postępowania pierwszoinstancyjnego, do którego to odniósł się już Sąd I instancji, tłumacząc wnikliwie dlaczego na uwzględnienie nie zasługiwały wyjaśnienia M. R., który twierdził, iż rozmyślił się z dokonania kradzieży pojazdu i nie brał udziału w popełnieniu przestępstwa.

- o uniewinnienie oskarżonego;

- o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Niezasadny

Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosków.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1. Pomimo, że w złożonej apelacji obrońca oskarżonego M. R. nie kwestionował rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody orzeczonego na rzecz pokrzywdzonych solidarnie od wszystkich oskarżonych, to z uwagi na uwzględnienie apelacji obrońców oskarżonych E. Ł. i L. L. w tym przedmiocie, Sąd odwoławczy z urzędu, opierając się na treści art. 440 kpk, zmienił także w tej części wyrok wobec oskarżonego M. R..

Sąd I instancji błędnie zasądził solidarnie od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. kwotę 15 410 złotych tytułem naprawienia szkody, jako kwotę stanowiącą różnicę pomiędzy wartością skradzionego pojazdu, a odszkodowaniem otrzymanym przez pokrzywdzonego z umowy ubezpieczenia pojazdu od ubezpieczyciela – (...) Towarzystwa (...) S.A. Jak słusznie bowiem zauważył Sąd orzekający, w sprawie zabezpieczone są części skradzionego samochodu w postaci podwozia z kołami oraz kabiny koloru niebieskiego od ciągnika siodłowego. Właścicielem tych części jest pokrzywdzony - (...) Sp. z o.o., który może się ubiegać o ich zwrot. W związku z tym, orzeczenie na jego rzecz kwoty wskazanej w wyroku doprowadziłoby do bezpodstawnego wzbogacenia poprzez otrzymanie wspomnianej kwoty oraz dodatkowo części od skradzionego pojazdu, które przedstawiają niewątpliwe określoną wartość. Błędne jest przy tym stanowisko Sądu meriti, iż przedmioty zabezpieczone w sprawie nie mogą być zwrócone jako podlegające przepadkowi na podstawie art. 44 § 1 kk. Zgodnie z treścią § 5 tegoż przepisu, przepadku przedmiotów określonych w § 1 nie orzeka się jeżeli podlegają one zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi. Przepis ten statuuje zasadę pierwszeństwa praw podmiotów trzecich przed orzeczeniem przepadku przedmiotu na rzecz Skarbu Państwa. Zauważyć przy tym należy, że (...) Sp. z o.o. w toku postępowania w I instancji występował o zwrot zabezpieczonego pojazdu. Z uwagi na powyższe, Sąd odwoławczy zmienił rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wyroku Sądu Rejonowego poprzez wyeliminowanie orzeczonego solidarnie wobec wszystkich oskarżonych (w tym M. R.) obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. w kwocie 15 410 złotych.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok utrzymano w mocy poza rozstrzygnięciem odnoszącym się do orzeczonego obowiązku naprawienia szkody.

Bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, które uzasadniałyby uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

zmiana rozstrzygnięcia zawartego w pkt III wyroku Sądu Rejonowego poprzez wyeliminowanie orzeczonego solidarnie wobec wszystkich oskarżonych (w tym M. R.) obowiązku naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. w kwocie 15 410 złotych.

Przedstawiono wyżej.

Koszty procesu

P

unkt rozstrzygnięcia z wyroku

II. Na podstawie art. 634 kpk w zw. z art. 627 § 1 kpk i art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 83 r. z późń. zm.), zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 1386,60 złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym 1380 złotych tytułem opłaty.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Węgrowie

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana