Wielokrotnie karany za kradzież nie dostanie łagodniejszej kary, sąd utrzymał wyrok

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 26 marca 2026 roku, w sprawie II K 1317/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

----

-------------------------

---------------------------------------------------------------------------

-----------------

-----------------

Fakty uznane za nieudowodnione

-----------

------------------

---------------------------------------------------------------------------

-----------------

-----------------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

------------------

--------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

------------------

--------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Apelacja wniesiona przez oskarżonego:

Apelacja nie zawiera skonkretyzowanego zarzutu, w istocie sprowadza się do kwestionowania wysokości orzeczonej kary pozbawienia wolności, która zgodnie z twierdzeniami oskarżonego jest to rażąca i surowa.

Niezasadny

Apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonego:

a) zarzut rażącej niewspółmierności kary 8 miesięcy pozbawienia wolności w sytuacji, gdy wgląd na zachowanie oskarżonego w tym porozumienie z pokrzywdzoną, naprawienie szkody oraz przeproszenie wprost wskazywane jest w kodeksie jako przesłanki warunkujące zmniejszenie wymiaru orzekanej kary

b) zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej na mocy zaskarżonego wyroku kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności w stosunku do oskarżonego podczas, gdy dla osiągnięcia celów postępowania karnego opisanych w treści art. 2 k.p.k. przy uwzględnieniu okoliczności opisanych w treści art. 53 § 1 k.k. byłoby wymierzenie kary w wysokości połowy kary zasądzonej tj. 8 miesięcy pozbawienia wolności

Niezasadny

Obie apelacje zaskarżały wyrok na korzyść oskarżonego podnosząc rażącą surowość kary orzeczonej wobec I. F. (1). Wobec powyższego zasadnym było odnieść się łącznie do tych obu środków odwoławczych.

Analiza akt postępowania w świetle złożonego środka odwoławczego skutkowała uznaniem podniesionych przez oskarżonego oraz obrońcę oskarżonego zarzutów za niezasadne, a tym samym przemawiała za nieuwzględnieniem wniesionych apelacji.

Na wstępie należy wskazać, iż zarzut rażącej niewspółmierności kary można uznać za zasadny tylko wówczas, gdy spełnione zostały dwa warunki. Istotne jest, aby zaistniała rażąca dysproporcja pomiędzy karą orzeczoną przez sąd I instancji, a karą, jaką należało orzec w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary. Należy podkreślić, iż w ramach tej przyczyny odwoławczej nie może być dokonywana korekta w każdej sytuacji, w której sąd odwoławczy uzna, że karę należało ukształtować nieco odmiennie, ale wyłącznie w sytuacji wyraźnej - nie dającej się zaakceptować - dysproporcji. Drugim warunkiem, który musi być spełniony, aby zarzut rażącej niewspółmierności kary został uznany za trafny jest stwierdzenie przez Sąd II instancji naruszenia w/w dyrektyw wymiaru kary, które zostały unormowane w art. 53 k.k. O naruszeniu przedmiotowych dyrektyw można mówić w sytuacji, gdy sąd I instancji pominął określone okoliczności o m.in. charakterze łagodzącym, jak również gdy okoliczności te uwzględnił, lecz nie nadał im właściwego znaczenia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9.02.2022 r., sygn. II AKa 232/21, LEX nr 3324690).

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 53 k.k. Sąd wymierzając karę winien baczyć, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy sprawcy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, a także mieć na uwadze cele zapobiegawcze i wychowawcze, które winna realizować kara, jak również potrzeby wynikające z dyrektywy prewencji ogólnej. Nadto, Sąd wymierzając karę powinien zwrócić uwagę na właściwości i warunki osobiste sprawcy.

Oskarżony I. F. (2) oraz jego obrońca skierowali w apelacji zastrzeżenia przeciwko rozstrzygnięciu, co do wymierzonej kary pozbawienia wolności, dopatrując się jej rażącej surowości. Zarówno obrońca oskarżonego, jak i oskarżony swoje stanowiska argumentowali przede wszystkim okolicznościami łagodzącymi, które ich zdaniem powinny wpływać na niższy wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego, takimi jak: przyznanie się i wyrażenie skruchy. Oskarżony wskazywał, że nie uświadamiał sobie, że postępuje nieprawidłowo. Na marginesie należy także wskazać, że oskarżony w treści swojego środka odwoławczego powoływał się na błędną, w jego ocenie, opinię psychologiczno-psychiatryczną, jednakże należy zauważyć, iż w zgromadzony w sprawie materiale dowodowym nie obejmuje jakiejkolwiek opinii sądowo-psychiatrycznej.

Zdaniem Sądu II instancji, co prawda wskazane przez skarżącego okoliczności co do zasady powinny być uwzględnione przy wymiarze kary, jednakże nie mogły zostać przecenione i skutkować złagodzeniem orzeczonej kary. Należy zauważyć, iż Sąd I instancji uwzględnił wskazane okoliczności łagodzące, jednakże w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia ze znaczącymi okolicznościami obciążającymi. Oskarżony był uprzednio wielokrotnie karany, w tym za przestępstwa podobne. Ponadto działał on w warunkach powrotu do przestępstwa. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwalała także na przyjęcie, iż I. F. (2) działał w sposób przemyślany, stosując powtarzalny schemat działania. Wyrażenie przez oskarżonego chęci poprawy i zmiany swojego postępowania nie daje w ocenie Sądu Okręgowego żadnych gwarancji, bowiem już w przeszłości był on wielokrotnie karany za kradzież oraz kradzież z włamaniem i nawet pomimo pobytu w zakładzie karnym po raz kolejny dopuścił się przestępstwa kradzieży.

Jednocześnie, w odniesieniu do podniesionego przez obrońcę oskarżonego zarzutu rażącej niewspółmierności kary 8 miesięcy pozbawienia wolności należy wskazać, iż zaskarżony wyrok Sąd Rejonowego nie wymierzał oskarżonemu takiej kary, a jedynie karę 1 roku

i 4 miesięcy pozbawienia wolności, której dotyczy drugi z podniesionych zarzutów. Wobec powyższego przedmiotowy zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając na względzie przytoczone wyżej okoliczności, Sąd Okręgowy nie znalazł żadnych przesłanek do weryfikowania kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec I. F. (1) i wymierzenia jej we wnioskowanym przez skarżących wymiarze 8 miesięcy. Oskarżony bowiem swoim dotychczasowym zachowaniem polegającym na wielokrotnym naruszeniu porządku prawnego wykazał, że niezbędne jest stosowanie wobec niego surowszej sankcji. Należy zauważyć, że przestępstwo z art. 278 k.k. zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Ponadto, mając na względzie iż oskarżony popełnił czyn w warunkach powrotu do przestępstwa, to zgodnie z treścią art. 64 § 1 k.k. sąd wymierza karę przewidzianą za przypisane przestępstwo w wysokości powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a może ją wymierzyć w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Należy zatem zauważyć, że wymierzona kara 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności nie może zostać uznana za nadmiernie surową. Jest to kara ukształtowana na poziomie znacznie poniżej górnej granicy ustawowego zagrożenia i odpowiada dyrektywom wymiaru kary określonym w art. 53 k.k. Samo przekonanie oskarżonego i jego obrońcy o wystarczalności łagodniejszej reakcji karnej nie może przesądzać o konieczności jej zastosowania, zwłaszcza wobec charakteru popełnionego czynu oraz potrzeby realizacji celów prewencji generalnej.

Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, zaś oskarżony o zmianę wyroku i orzeczenie kary 8 miesięcy pozbawienia wolności i 4 miesięcy ograniczenia wolności

Niezasadny

Z uwagi na niezasadność podniesionych zarzutów, wnioski apelacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1. -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

całość wyroku Sądu Rejonowego

Zarzuty obydwu apelacji jako niezasadne nie zasługiwały na uwzględnienie. Ponadto Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu, skutkujących dalszą zmianą bądź uchyleniem przedmiotowego wyroku.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność umorzenia postępowania

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

------------------

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Koszty procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Punkty II, III wyroku

Na podstawie §17 ust.2 pkt.4. Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

14 maja 2024 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd zasądził wynagrodzenie dla obrońcy za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

Z uwagi na fakt, że oskarżony aktualnie przebywa w zakładzie karnym i pozbawiony jest możliwości osiągania dochodów, Sąd Okręgowy, na podstawie art. 624§1 k.p.k., zwolnił go od uiszczenia wydatków za postępowanie odwoławcze.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wymiar kary

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wymiar kary

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

Co do kary

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Zmiana