Przelew „na nasiona” za nielegalny sygnał. Sąd warunkowo umorzył postępowanie

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 kwietnia 2025 r. w sprawie II K 1238/24

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Oskarżyciel posiłkowy

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

1. A. I.

Oskarżony dokonywał wielokrotnych przelewów bankowych na rzecz J. S., które stanowiły opłatę za odbiór płatnych sygnałów platformy cyfrowej (...) S.A. oraz C.

2. A. I.

Wysokość wyrządzonej szkody oskarżycielowi posiłkowemu C.. wynosi 2 758,80 zł

3. A. I.

Oskarżony nie był dotychczasowo karany.

Fakty uznane za nieudowodnione

1. A. I.

Oskarżony nie wykonywał przelewów bankowych w swoim imieniu na rzecz J. S..

2. A. I.

Wysokość wyrządzonej szkody oskarżycielowi posiłkowemu (...) S.A. wynosi 3 960 zł, tj. nie została udowodniona szkoda w kwocie 1 950,02 zł, co stanowi różnicę pomiędzy wskazaną przez pełnomocnika kwotą, a wysokością szkody, jaką należało uznać z przyczyn opisanych w dalszej części uzasadnienia, czyli 2 009,98 zł.

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

1. Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia oskarżonego złożone na etapie postępowania odwoławczego uznać należało za wiarygodne w zakresie, w jakim oskarżony, po zapoznaniu się z zestawieniem dokonywanych przez niego przelewów bankowych, przyznał się do wielokrotnych przelewów bankowych na konta J. S. i R. S., bowiem wyjaśnienia te korespondują z pozostałym materiałem dowodowym omówionym w dalszej części uzasadnienia, a przemawiającym za tym faktem. Ponadto są jasne i szczere. Przeczą jednocześnie wcześniej przyjętemu stanowisku, że przelew bankowy z dnia 30 października 2018 r. w kwocie 1 450 zł tytułem płatności „na nasiona” był jednostkowym przelewem, choć formalnie na konto należące do J. M., to w istocie na rzecz J. S. – dawcy nielegalnego sygnału płatnych i kodowanych programów telewizyjnych platformy cyfrowej (...) S.A. z/s w W. oraz C., i nie dotyczył opłaty za korzystanie z nielegalnych usług. Natomiast wyjaśnienia oskarżonego w części, w jakiej wskazuje, że nie pamięta z jakiego tytułu były te przelewy, na uwzględnienie nie zasługiwały, bowiem w świetle wszystkich dowodów obciążających trudno racjonalnie uznać, że oskarżony nawet z perspektywy czasu nie pamięta powodu cyklicznego, wielokrotnego przekazywania pieniędzy konkretnemu odbiorcy. Takie stanowisko oskarżonego wpisuje się w przyjętą, lecz nieskuteczną linię obrony, opartą na twierdzeniu, że przelewy dokonywane były w imieniu zmarłego ojczyma.

2. Odpowiedź pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego C.

Wysokość szkody wskazana w toku postępowania odwoławczego przez pełnomocnika pokrzywdzonego podmiotuC., tj. 2 758,80 zł zasługiwała na uwzględnienie, choć jest rozbieżna z kwotą wskazaną w akcie oskarżenia. Sposób wyliczenia jest logiczny, ponadto korzystniejszy względem oskarżonego, toteż w myśl art. 5 § 2 k.p.k. właśnie tę kwotę należało uznać jako wysokość wyrządzonej szkody wobec tego pokrzywdzonego.

Dane z krk

Dokument uzyskany w postępowaniu odwoławczym świadczący o dotychczasowej niekaralności oskarżonego. Dowód wiarygodny, niekwestionowany, toteż zasługiwał na uwzględnienie w całości. Informacja niezbędna przy rozważaniu możliwości warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

1. Wydruki przelewów – lista transakcji z banku (...) S.A.

Lista transakcji dokonywanych z rachunku bankowego w banku (...) S.A., należącego do oskarżonego w okresie 01.01.2018-30.12.2018 r., złożona w toku postępowania odwoławczego przez oskarżonego. Choć ten dowód nie budził wątpliwości, co do jego autentyczności, to nie mógł zostać uwzględniony jakoby przelewy dokonywane na rzecz J. S. czy R. S. były dokonywane w imieniu rodziców oskarżonego. Wprawdzie z listy transakcji wynika, że oskarżony dokonywał szeregu płatności w ich imieniu ale nie sposób takiego wnioskowania rozciągnąć także na przelewy za świadczenie nielegalnej usługi, czemu przeczą dowody obciążające oskarżonego, o których Sąd wypowiedział się szerzej w dalszej części uzasadnienia,

a wskazuje na to treść podawana w tytułach tychże płatności.

2. Odpowiedź pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S.A.

Wysokość szkody oszacowana w toku postępowania odwoławczego przez pełnomocnika pokrzywdzonego podmiotu (...) S.A., tj. 3 960 zł nie zasługiwała na uwzględnienie ponad kwotę 2 009,98 zł, wskazaną w akcie oskarżenia. W tym przypadku również na względzie mieć należało treść art. 5 § 2 k.p.k., z tym że podana kwota na niekorzyść oskarżonego okazała się niemal dwukrotnie wyższą, niż kwota wynikająca z treści zarzutu zawartego w akcie oskarżenia. Zauważyć należy, że kwota 2 009,98 zł nie była kwestionowana przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego na żadnym etapie postępowania, w tym nie była przedmiotem podniesionych zarzutów apelacyjnych, toteż tę kwotę należało uwzględnić przy obliczeniu wysokości wyrządzonej szkody temu pokrzywdzonemu..

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

1. Zarzut z apelacji oskarżyciela publicznego:

I. zarzut obrazy przepisów prawa karnego procesowego mającej wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 k.p.k., 7 k.p.k., 410 k.p.k., poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny z przekroczeniem zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazań doświadczenia życiowego poprzez bezzasadne obdarzenie wiarą wyjaśnień oskarżonego i świadków bliskich dla oskarżonego W. I. i P. I. oraz przyjęcie, iż zgromadzony materiał dowodowy nie daje podstawy do przypisania oskarżonemu A. I. popełnienia zarzucanego mu przestępstwa, w sytuacji gdy swobodna, a nie dowolna jak to uczynił sąd pierwszej instancji ocena zgromadzonych w sprawie dowodów, w szczególności pozyskane od operatorów świadczących usługi dostarczania Internetu informacje w zakresie określonych adresów IP, a nadto dane zawarte w historii rachunku bankowego nr (...) prowadzą do wniosku, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym.

Zasadny

Sąd Okręgowy odniósł się do wszystkich wniesionych w sprawie apelacji w niniejszej rubryce wspólnie, bowiem zakres i kierunek zaskarżenia był tożsamy, jak również sformułowane w apelacjach zarzuty były do siebie zbliżone.

Apelacje skarżących były słuszne w zakresie, w jakim wskazywały na sprawstwo oskarżonego co do przypisanego mu czynu, zgodnie z brzmieniem nadanym mu w wyroku Sądu Okręgowego.

Sąd

meriti wydając wyrok uniewinniający oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu oparł swe stanowisko na zasadzie płynącej z art. 5 § 2 k.p.k., zgodnie z którą niedające się usunąć wątpliwości należy rozstrzygać na korzyść oskarżonego. Wątpliwości zaś, które miałyby stać się podstawą do uniewinnienia, wynikać miałyby z niewystraczającego materiału dowodowego, stanowiącego w zasadzie jedynie potwierdzenie jednokrotnego przelewu z dnia 30 października 2018 r. w kwocie 1 450 zł z tytułem „na nasiona”, dokonanego z rachunku bankowego należącego do oskarżonego na rachunek bankowy należący do J. M., a będący w dyspozycji J. S. – tzw. dawcy w procederze nielegalnego udostępnienia sygnału płatnych i kodowanych programów telewizyjnych platformy cyfrowej (...) S.A. z/s w W. oraz C., co wynika z akt śledztwa PO II Ds. 36.2020.Spc Prokuratury Okręgowej w Lublinie. Oprócz tej okoliczności, pozostałe fakty ustalone w postępowaniu, m.in. w toku eksperymentu procesowego – podczas którego ustalono, że do odbioru nielegalnego sygnału dochodziło za pośrednictwem sieci o numerze

IP przypisanego matce oskarżonego W. I., będącej abonentem w sieci O., dostarczającej usługę internetową do nieruchomości przez nią zamieszkiwanej, a należącej do brata oskarżonego – P. I., zdaniem Sądu Rejonowego nie są wystarczające do wykazania winy oskarżonego, przede wszystkim z uwagi na śmierć K. I. – ojczyma oskarżonego, na prośbę którego wspomniany przelew bankowy miał zostać przez oskarżonego zrealizowany. Jak wynika jednak z wyjaśnień oskarżonego złożonych na etapie postępowania odwoławczego, po zapoznaniu się z wykazem przelewów bankowych załączonych do apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, przyznał się on do dokonywania także innych przelewów na rzecz J. S., podczas gdy pierwotnie zaprzeczał, że takie nazwisko w ogóle zna (k. 273). Przedmiotowe wyjaśnienia i treści tytułów przelewów bankowych, jakie były dokonywane przez oskarżonego jednoznacznie wskazują na niewiarygodność dotychczasowo przyjętej przez niego linii obrony, która była powielana także w zeznaniach P. I. oraz W. I., co wskazuje jednocześnie na ich nieszczerość. Omawiane fakty wskazują na cykliczność dokonywanych przez oskarżonego przelewów i to, że nie były one realizowane w imieniu ojczyma czy matki, a w jego własnym, toteż wątpliwości Sądu I instancji, a dotyczące m.in. opisanego przelewu bankowego z dnia

30 października 2018 r. zostały na obecnym etapie usunięte. Zauważyć należy, że tytuły przelewów bankowych dokonywanych przez oskarżonego były w części formułowane właśnie w taki sposób, żeby utrudnić ich identyfikację, co jednak w ogólnym kontekście wszystkich ujawnionych w sprawie okoliczności prowadzi do stwierdzenia, że były to jedynie zabiegi maskujące nielegalny proceder. Jednocześnie przynajmniej część tych przelewów miała tytuły sugerujące, że dotyczą one okresowych płatności liczonych w miesiącach :„za 6m”, „za 3m”.Na marginesie wskazać można, że samo w sobie podanie w tytule przelewu dokonanego na rachunek bankowy, którym dysponował J. S., niemający żadnego powiązania z działalnością rolniczą, że jest to przelew „na nasiona”, jest wysoce nielogiczne i potwierdzające jedynie wolę ukrycia rzeczywistego powodu przelewu pieniędzy. Ponadto, nazwa/login użytkownika „(...)”, pochodzący od imienia oskarżonego, który był przez niego używany do łączenia się z serwerem J. S. wskazuje na to, że to oskarżony był biorcą nielegalnej usługi udostępnianej przez J. S. a nie ktoś inny, łączący się za pośrednictwem sieci internetowej, której abonentem była W. I.. Powyższe ustalenia przemawiają za zasadnością podniesionych przez skarżących zarzutów, bowiem Sąd Rejonowy dokonał błędnej oceny materiału dowodowego, ustalając następnie na jego podstawie błędny stan faktyczny w sprawie, o czym słusznie wypowiedzieli się skarżący.

W niniejszym przypadku z pola widzenia nie można tracić także charakteru tego typu spraw, w których w zdecydowanej mierze z uwagi na posługiwanie się siecią internetową przy popełnieniu przestępstwa nie sposób bezpośrednio powiązać osoby sprawcy czynu m.in. z danymi osoby, na rzecz której świadczona jest usługa Internetu, za pomocą której doszło do jego popełnienia, bowiem często są także przedsiębrane czynności maskujące, mające na celu utrudnienie takiej identyfikacji, gdzie czynności wykrywcze przeprowadzane są poprzez analizę numerów IP łączących się sieci, przypisanych im danych abonentów, których dane nierzadko nie są tożsame z danymi sprawców. Niemniej jednak, jak należy wywnioskować z ugruntowanego orzecznictwa, w dochodzeniu do prawdy obiektywnej sąd może się posługiwać nie tylko dowodami bezpośrednimi, którymi aktualnie dysponuje, ale również prawidłowym logicznym rozumowaniem wspieranym przesłankami natury empirycznej. Pozwala to sądowi na uznanie za dowód logicznie poprawnej koncepcji myślowej, której wnioski (informacje) swoją konsekwencją eliminują inne wersje zdarzenia. Ma prawo więc sąd oprzeć swoje rozstrzygnięcie na tego rodzaju dowodach pośrednich, jeżeli racjonalnie uznał je za czyniące zadość postulatowi dochodzenia do prawdy obiektywnej i wyprowadził z nich wnioski odpowiadające zasadom logicznego rozumowania, z jednoczesnym respektowaniem wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k. zasady

in dubio pro reo (

wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 marca 2015 r. II AKa 27/15).

W związku z powyższym i z uwagi na omówione we wcześniejszej części uzasadnienia ustalenia, należało uznać oskarżonego za sprawcę czynu, opisanego w treści wyroku Sądu Okręgowego, jednakże wobec dopatrzenia się w okolicznościach sprawy przesłanek wyrażonych w art. 66 § 1 k.k. i nie stwierdzeniu przesłanki negatywnej z § 2 tegoż artykułu, zasadnym było zastosowanie wobec oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania, ustalając okres próby na dwa lata, uznając go za adekwatny do zweryfikowania poprawności zachowania oskarżonego po wydaniu niniejszego wyroku. Wprawdzie zgodnie z art. 454 § 1 k.p.k. Sąd odwoławczy nie może skazać oskarżonego, który został uniewinniony w pierwszej instancji lub co do którego w pierwszej instancji umorzono postępowanie, jednakże zauważyć trzeba, że wyrok umarzający postępowanie na wskazanej powyżej podstawie, nie jest wyrokiem skazującym, a tym samym nie jest ograniczony regułą

ne peius. Sąd Okręgowy wydając takie rozstrzygnięcie miał na względzie dotychczasowy sposób życia oskarżonego, który prowadzi ustabilizowany sposób życia , posiada rodzinę, stała prace przez co daje gwarancje pozytywnego nprzejścia przez okres próby.

Ponadto, na podstawie art. 67 § 3 k.k. zasadnym było nałożenie na oskarżonego A. I. obowiązku naprawienia w całości szkody poprzez zapłatę w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku na rzecz pokrzywdzonych: (...) S.A. kwoty 2 009,98 zł oraz na rzecz C.. 2 758,80 zł. W tym miejscu zwrócić uwagę należy na to, że Sąd przyjmując wartość szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu C. miał na względzie stanowisko pełnomocnika pokrzywdzonego, wyrażone w piśmie z dnia 3 września 2025 r. i choć rozbieżne z treścią zarzutu z aktu oskarżenia, jest jednocześnie korzystniejsze dla oskarżonego, toteż w myśl art. 5 § 2 k.p.k. należało je uwzględnić. Natomiast co do pokrzywdzonego (...) S.A., Sąd Okręgowy kierując się tożsamymi racjami ustalił, że wysokość wyrządzonej szkody równa jest kwocie 2 009,98 zł, odpowiadającej treści zarzutu z aktu oskarżenia, przy czym kwota ta nie była kwestionowana przez pokrzywdzonego w toku postępowania w I instancji, jak również nie była przedmiotem zaskarżenia w apelacji.

Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Siedlcach II Wydział Karny do ponownego rozpoznania.

Niezasadny

Pomimo słuszności podniesionego zarzutu, brak było podstaw do przychylenia się do powyższego wniosku, bowiem zasadnym było dokonanie zmiany w zaskarżonym wyroku, skutkującej warunkowym umorzeniem postępowania względem oskarżonego.

2. Zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego C.

I. zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków P. I. (brata oskarżonego) i W. I. (matki oskarżonego) z przekroczeniem zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego, w sytuacji gdy osoby te posiadają interes w uzyskaniu przez oskarżonego korzystnego dla niego wyroku, ponadto z pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów w postaci dokumentów sporządzonych przez uprawnione podmioty uznanych przez Sąd I Instancji za wiarygodne, wynika, że oskarżony korzystał z nielegalnie świadczonych usług przez J. S., a dokonany przez niego przelew w dniu 30 października 2018 roku stanowił zapłatę za nielegalnie świadczone usługi, przy jednoczesnym pominięciu faktów wynikających dokumentacji zalegającej w aktach, przede wszystkim wpłat dokonywanych na rzecz dawcy sygnału J. S., z której wynika że sam oskarżony i jego brat P. dokonywali uprzednio kilkukrotnie w latach wcześniejszych 2012-13 wpłat na konto J. S., co przeczy ustaleniom Sądu o jednostkowym dokonaniu wpłaty na rzecz dawcy sygnału, a sam użytkownik korzystający z sygnału korzystający nielegalnie z sygnału przy użyciu (...)w K. ul. (...) (który według oskarżonego być tożsamy z ojczymem oskarżonego) posługiwał się pseudonimem (...) – czyli angielskim odpowiednikiem imienia oskarżonego, A., a nie imieniem ojczyma oskarżonego;

II. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegającego na:

a) nieustaleniu, że oskarżony w okresie bliżej nieustalonym od 2018 roku do dnia 15 września 2021 roku w m. K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej posiadał i używał urządzenie w postaci dekodera przystosowanego w celu umożliwienia korzystania z usług chronionych, z wykorzystaniem którego odbierał bez uprzedniego upoważnienia oskarżyciela posiłkowego sygnał płatnych i kodowanych programów telewizyjnych platformy cyfrowej C. udostępniony nielegalnie przez inną ustaloną osobę w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że oskarżony dokonał przelewu ze swojego konta bankowego w kwocie 1 450 zł na rachunek J. M. (przy czym rachunek ten faktycznie pozostawał w dyspozycji J. S. - dawcy sygnału) a przelew ten wykonał tytułem zapłaty za nielegalnie udostępniony sygnał;

b) pominięciu faktów wynikających dokumentacji zalegającej w aktach, przede wszystkim wpłat dokonywanych na rzecz dawcy sygnału J. S., która z całą pewnością znajdowała się w aktach głównych oskarżonego J. S., obecnie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w Lublinie IV K 441/24, (a która skutkiem wydzielania akt poszczególnych kilkudziesięciu spraw tzw. biorców do poszczególnych prokuratur mogła nie zostać załączona do niniejszej sprawy), a z której wynika że sam oskarżony i ¡ego brat P. dokonywali uprzednio kilkukrotnie w latach wcześniejszych 2012-13 wpłat na konto J. S., co przeczy ustaleniom Sądu o jednostkowym dokonaniu wpłaty na rzecz dawcy sygnału, a sam użytkownik korzystający z sygnału korzystający nielegalnie z sygnału przy użyciu (...) w K. ul. (...) (który według oskarżonego być tożsamy z ojczymem oskarżonego) posługiwał się pseudonimem (...) - czyli angielskim odpowiednikiem imienia oskarżonego, A., a nie imieniem ojczyma oskarżonego;

c) ustaleniu, że przelew na rachunek bankowy J. M. (przy czym rachunek ten faktycznie należał do J. S. - dawcy sygnału) oskarżony wykonał na prośbę K. I. zmarłego w 2023 roku, bez bliższej wiedzy za co i rzeczywiście tytułem czego, w sytuacji gdy w sprawie brak było jakichkolwiek dowodów świadczących o powyższym fakcie, a powoływanie się przez oskarżonego na rzekome zrobienie przelewu w imieniu osoby zmarłej, która wersji tej nie może potwierdzić, ani zaprzeczyć stanowi jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony, dodatkowo w sytuacji w której tytuł przelewu ewidentnie wskazywał zamiar ukrycia rzeczywistej treści czynności i podczas gdy pominięto okoliczności dotyczące innych wpłat wskazane w pkt b) zarzutów.

Zasadny

Z uwagi na tożsamy zakres i kierunek zaskarżenia oraz w istocie zbliżone do siebie zarzuty, Sąd Okręgowy rozpoznał sformułowane przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zarzuty wspólnie w rubryce, w której omówił zarzut z apelacji oskarżyciela publicznego.

Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Siedlcach II Wydział Karny do ponownego rozpoznania.

Niezasadny

Pomimo słuszności podniesionych zarzutów, brak było podstaw do przychylenia się do powyższego wniosku, bowiem zasadnym było dokonanie zmiany w zaskarżonym wyroku, skutkującej warunkowym umorzeniem postępowania względem oskarżonego.

3. Zarzut z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S.A.:

I. zarzut obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 7 k.p.k. oraz art. 410 k.p.k., poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia całokształtu okoliczności ujawnionych w toku postępowania (w tym w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w Lublinie, sygn. akt: PO II Ds.36.2020, obecnie postępowanie toczy się przed Sądem Okręgowym w Lublinie sygn. akt IV K 441/24, jak również niedokonania wszechstronnej i obiektywnej oceny dowodów bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego przejawiających się w:

a) przyznaniu waloru wiarygodności wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonego A. I. oraz zeznaniom złożonym przez najbliższych oskarżonego A. I. - tj. matkę W. I. jak i brata P. I. w całości, gdyż w ocenie sądu były one spójne i korespondowały z dowodami z dokumentów, podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego są jedynie przyjętą przez niego linią obrony, a poza tym są sprzeczne z dokumentami zalegającymi w aktach sprawy, oraz sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, a materiał dowodowy zgromadzony w niniejszym postępowaniu oraz w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Okręgową w Lublinie, sygn. akt: PO II Ds.36.2020, a obecnie przez Sąd Okręgowy w Lublinie sygn. akt IV K 441/24, a to, m.in.:

1. dowód z zeznań świadka P. W., na k. 7 protokołu z dnia 27.02.2025 z których wynika, że „jeśli adres IP p. I. gdzieś na serwerze pana S. się znalazł to znaczy, że na pewno ten odbiór nielegalny był możliwy”;

2. fakt, że w tytule przelewu dokonanego przez A. I. na rachunek bankowy dawcy usługi (...) za pośrednictwem rachunku bankowego J. M. z opisem „za nasiona”, nie ma wskazania, że jest on wykonywany przez oskarżonego na prośbę i w imieniu ojczyma K. I.,

3. potwierdzony fakt logowania się do serwera dawcy J. S. - świadczącego nielegalne usługi (...), przez A. I. posługującego się na serwerze dawcy J. S. loginem „(...)”, co koreluje z polskim odpowiednikiem imienia (...) korzystającego z adresu (...) przypisanego przez dostawce Internetu jego matce W. I., zamieszkałej w nieruchomości należącej do jego brata P. I. w K. przy ul. (...) w momencie przeprowadzenia przez funkcjonariuszy Wydziału do Walki z Cyberprzestępczością Komendy Wojewódzkiej Policji w L., 5 lipca 2021 roku, eksperymentu procesowego w sprawie prowadzonej wobec dawcy J. S. i innym (śledztwo było prowadzone przez Prokuraturę Okręgową w Lublinie, sygn. akt: PO II Ds.36.2020, a obecnie sprawa p-ko dawcy i innym osobom toczy się w Sądzie Okręgowym w Lublinie sygn. akt IV K 441/24), mającego na celu zabezpieczenie danych widocznych na ujawnionych serwerach cardsharingowych udostępniających w sposób nielegalny sygnał płatnych platform cyfrowych aktywnym wówczas biorcom, używającym przypisane im adresy IP - czego dowód stanowi treść sporządzonego protokołu ww. eksperymentu procesowego, który wraz z załącznikami i materiałami wyłączonymi przez Prokuraturę Okręgową w Lublinie do niniejszego postępowania, stanowi integralną część materiału dowodowego;

4. historia rachunków bankowych, którymi posługiwał się dawca usługi cardsharingowej J. S. - nie tylko tym jednym udostępnianym przez J. M. o nr (...) - a kilkoma, również na dane samego dawcy, tj. J. S., oraz dane - R. S. a które to numery rachunków bankowych, jak i historie transakcji, znajdują się w aktach sprawy dawcy usługi cardsharingu - J. S. wykaz rachunków dawcy na karcie 724 akt sprawy dawcy), w szczególności przelewy dokonywane przez A. I. na rachunek J. S. nr (...) prowadzony przez A. (...) w dniach 31.07.2013 r. na kwotę 190 zł o tytule „wpłata”, 11.06.2013 r. na kwotę 1339 zł o tytule „za książki” 26.03.2013 r. na kwotę 993 zł o tytule „(...)” a także wcześniej na rachunek bankowy prowadzony przez Bank (...) SA, a udostępniony J. S. przez R. S. o nr (...) - m.in. w dniach 02.06.2005 r. na kwotę 45 zł o tytule „od a. i. za 3m (...)” 01.02.2006 r. na kwotę 100 zł o tytule „od a. i. zgodnie z dzisiejszymi ustaleniami” 05.01.2007 r. na kwotę 100 zł o tytule „(...) za :)” 10.07.2007 r. na kwotę 100 zł o tytule „od a. i. za 6m” 25.01.2010 r. na kwotę 990 zł o tytule „(...)” oraz 30.05.2011 r. na kwotę 70 zł o tytule „za naprawę D.”,

wskazują wprost na posiadanie i używanie przez oskarżonego A. I. w niniejszej sprawie urządzeń niedozwolonych i dokonywanie za nie opłat na rachunki J. S.;

II. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polecającego na:

a) nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd I instancji, że oskarżony w okresie bliżej nieustalonym do dnia 15 września 2021 roku m.in. w m. K., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie posiadał i nie używał urządzenia niedozwolonego w postaci dekodera przystosowanego w celu umożliwienia korzystania z usług chronionych, z wykorzystaniem którego odbierał bez uprzedniego upoważnienia sygnał płatnych i kodowanych programów telewizyjnych m.in. platformy cyfrowej (...) S.A. udostępniony nielegalnie przez inną ustaloną osobę w sytuacji, gdy z okoliczności sprawy wynika, że oskarżony w dniu 30.10.2018 r. dokonał przelewu ze swojego konta bankowego w kwocie 1450 zł na rachunek J. M. (przy czym rachunek ten faktycznie pozostawał w dyspozycji J. S. - dawcy sygnału) a przelew ten wykonał tytułem zapłaty za nielegalnie udostępniony sygnał;

b) nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd I instancji, że jedynym dowodem, który był podstawą postawienia w stan oskarżenia A. I. był dowód w postaci danych z konta bankowego, z których wynika, że wykonał w dniu 30 października 2018 r. przelew ze swojego konta bankowego w kwocie 1450 zł tytułem „za nasiona” na rachunek J. M. powiązanego ze sprawą prowadzoną przez Prokuraturę Okręgową w Lublinie przeciwko J. S. i innym, podejrzanemu o czyn z art. 6 ust. 1 w zb. z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym. W ocenie Sądu I instancji możliwości dowodzenia w tym zakresie zostały, również po uzupełnieniu materiału dowodowego wyczerpane - przy jednoczesnym pominięciu przy ocenie faktów wynikających dokumentacji zalegającej w aktach głównych oskarżonego dawcy usługi cardsharingowej J. S., obecnie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w Lublinie IV K 441/24, tj. wpłat dokonywanych na rzecz dawcy sygnału J. S., znajdujących się w szczególności na płytach CD na k. 2266 oraz 2170 akt dawcy oraz danych szczegółowych z eksperymentu procesowego - danych z serwera cardsharingowego dawcy na k. 1381.

Zasadny

Z uwagi na tożsamy zakres i kierunek zaskarżenia oraz w istocie zbliżone do siebie zarzuty, Sąd Okręgowy rozpoznał sformułowane przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zarzuty wspólnie w rubryce, w której omówił zarzut z apelacji oskarżyciela publicznego.

Wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Niezasadny

Pomimo słuszności podniesionych zarzutów, brak było podstaw do przychylenia się do powyższego wniosku, bowiem zasadnym było dokonanie zmiany w zaskarżonym wyroku, skutkującej warunkowym umorzeniem postępowania względem oskarżonego.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 kwietnia 2025 r. w sprawie II K 1238/24, poprzez ustalenie, iż oskarżony A. I. w okresie bliżej nieustalonym lecz od 2018 roku do dnia 15 września 2021 roku w m. K., pow. (...), woj. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, posiadał i używał wyłącznie na własny użytek urządzenie niedozwolone w postaci dekodera przystosowanego w celu umożliwienia korzystania z usług chronionych, z wykorzystaniem którego odbierał bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy sygnał płatnych i kodowanych programów telewizyjnych platformy cyfrowej (...) S.A. z/s w W. oraz C.. udostępniony nielegalnie przez inną ustaloną osobę, działając na szkodę C. (...) w wysokości co najmniej 2009,98 zł oraz C. w wysokości co najmniej 2758,80 zł czym wyczerpał dyspozycję art. 7 ust. 2 ustawy z dn. 5 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym i na podstawie art. 66 § 1 i § 2 k.k., art. 67 § 1 k.k. warunkowe umorzenie postępowania karnego na okres próby lat 2 (dwóch) oraz na podstawie art. 67 § 3 k.k. nałożenie na oskarżonego A. I. obowiązku naprawienia w całości szkody poprzez zapłatę w terminie 6 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku na rzecz pokrzywdzonych: (...) S.A. kwoty 2009,98 zł oraz na rzecz C. 2758,80 zł.

Wniesione w sprawie apelacje zostały uwzględnione w części, która uzasadniała poczynienie powyższej zmiany, o czym szerzej przy omawianiu sformułowanych w apelacjach zarzutów.

Koszty procesu

II. W związku z częściowym uwzględnieniem wniesionych w sprawie apelacji i zmianą wyroku uniewinniającego, Sąd Okręgowy na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 634 k.p.k., w zw. z art. 629 k.p.k. zasądził od oskarżonego A. I. na rzecz Skarbu Państwa opłatę za obie instancje w wysokości 100 zł, zgodnie ze stawką wskazaną w art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych oraz obciążył go wydatkami postępowania w wysokości 60 zł, mając na względzie § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (po 20 zł ryczałtu za doręczenie pism i wezwań w postępowaniu sądowym w obydwu instancjach) i § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (20 zł). W pozostałym zakresie na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., kierując się względami słuszności, oskarżony został zwolniony od pokrycia wydatków postępowania.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok w całości

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego C.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok w całości

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego (...) S.A.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok w całości

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie