Sąd utrzymał wyrok za oszustwo z ogłoszeniem mieszkaniowym, apelacja obrońcy oddalona

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 3 grudnia 2025 r. sygn. akt II K 1152/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, a mianowicie art. 4, 5 par.2,7 , art. 410 k p k poprzez nienależyte ocenienie i rozważenie całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego sprawy, przez dokonanie sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego wybiórczej oceny zeznań świadków, z pominięciem istotnych okoliczności wynikających z wyjaśnień oskarżonego Z. B. , w szczególności nieprzyznania się do zarzucanego czynu w kontekście potwierdzonych informacji o utraceniu przez niego dokumentu tożsamości przed data czynu i inne , w tym niewyjaśnienie istotnych okoliczności co do autentyczności jego podpisów na dokumentach i inne

Niezasadny

Zarzuty apelacji obrońcy okazały się całkowicie nietrafne. Sąd I instancji całkowicie prawidłowo, kompleksowo i logicznie zebrał i ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i wyciągnął niego właściwe wnioski co do stanu faktycznego, w szczególności w zakresie sprawstwa oskarżonego. Sąd w pisemnych motywach wyroku precyzyjnie wskazał, które okoliczności doprowadziły go do tych wniosków, dlaczego twierdzeń oskarżonego o wykorzystaniu jego danych osobowych nie można było uznać za prawdziwe, odniósł się też rzetelnie do okoliczności, które mogłyby sprawstwu oskarżonego przeczyć, jak wskazanie na utratę dowodu osobistego (kilka lat przed datą czynu) czy wykorzystywanie przy korzystaniu z konta bankowego oskarżonego z innego numeru telefonu (zarejestrowanego na inną osobę), niż służącego do obsługi oszukańczego ogłoszenia mieszkaniowego. W pełni słusznie Sąd Rejonowy podkreślił, że skoro to oskarżony osobiście założył konto bankowe, którego nr został wskazany przez sprawcę oszustwa, z którym rozmawiała pokrzywdzona i jeśli ów sprawca rozmawiał z nr telefonu, zarejestrowanego na oskarżonego (i podanego w ogłoszeniu) z użyciem dowodu osobistego oskarżonego, który nie mógł być wcześniej utracony, skoro oskarżony posługiwał się nim na Policji po dacie czynu, to wiele wskazuje na to, że sprawcą tym był właśnie oskarżony. Dodatkowo Sąd wskazał, że obie karty wydane do tego konta bankowego zostały wysłane na adresy, wskazane przez niego osobiście podczas zakładania konta, a wypłaty pieniędzy dokonano za pomocą technologii BLIK, która wymagała wygenerowania stosownego kodu – w aplikacji mobilnej na telefonie, którego nr podczas zakładania konta podał osobiście również oskarżony (wobec czego nie ma żadnego znaczenia, że był to nr zarejestrowany na inną osobę, której zresztą nie można było przesłuchać, bo w trakcie postępowania przygotowawczego zmarła) – w bankomacie, położonym niezbyt daleko od wskazywanego miejsca zamieszkania. W pełni słusznie, niezależnie zresztą od niemożności przeprowadzenia takiego dowodu, Sąd Rejonowy zauważył, że nie ma znaczenia, kto fizycznie dokonał wypłaty pieniędzy z bankomatu – czy oskarżony zrobił to osobiście, czy skorzystał z czyjejś pomocy, podając tylko w bieżącej rozmowie telefonicznej kod BLIK – istotne jest, że bez wykorzystania aplikacji na telefonie, którego numer w banku podał, a więc i dysponował nim, sam oskarżony, wypłata taka nie byłaby możliwa. Oszustwo zostało zresztą popełnione poprzez oszukanie pokrzywdzonej i doprowadzenie do tego, że przelała pieniądze (w chwili obciążenia jej rachunku), a nie dopiero wtedy, gdy zostały one wypłacone z konta sprawcy. Sąd meriti nie naruszył więc żadnego ze wskazanych w apelacji obrońcy przepisów postępowania, należycie rozważył i ocenił całokształt materiału dowodowego i wynikających zeń okoliczności, tak niekorzystnych dla oskarżonego, jak i dla niego korzystnych, dowody te jako całokształt prawidłowo ocenił, uwzględniając ich wzajemne powiązanie, w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Trudno mówić o niewłaściwej ocenie zeznań świadków, skoro chodzi o zeznanie pokrzywdzonej, która na osobę oskarżonego nie wskazywała i której relacji oskarżony w żaden sposób nie negował czy też o nienależytej ocenie dowodów z dokumentów, w szczególności o braku analizy autentyczności podpisów, skoro oskarżony przyznawał, że osobiście założył konto bankowe, a kwestionował jego używanie, zaś podpis na „umowie rezerwacyjnej mieszkania na sprzedaż”, co słusznie zauważył Sąd I instancji, również mogła złożyć np. na prośbę oskarżonego inna osoba. Teoretycznie nie da się wykluczyć, że oskarżony współdziałał w porozumieniu z innymi osobami, że jego rola w czynie była ograniczona, jednakże nie ma żadnych podstaw dowodowych by ustalać, czy, z kim, z iloma osobami oskarżony miałby współdziałać i na czym czyja rola miałaby polegać, wobec czego takie ustalenia byłyby absolutnie dowolne.

O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

Niezasadny

Niezasadność zarzutów skutkowała nietrafnością wniosku o jakąkolwiek zmianę wyroku, w szczególności poprzez uniewinnienie oskarżonego. Całkowicie niezasadny był wniosek alternatywny o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W obecnie obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z treścią art. 437 § 2 kpk, uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 kpk (zaistnienie bezwzględnej przesłanki odwoławczej), art. 454 kpk (przy potrzebie kasacji wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie) lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Żadnej z tych przesłanek skarżący nie przywołał, wobec czego złożenie takiego wniosku nie mogło spotkać się z aprobatą Sądu odwoławczego.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Całość wyroku, tak w części zaskarżonej, jak i w pozostałej, podlegającej ocenie z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

Bezzasadność apelacji i brak okoliczności, podlegających uwzględnieniu z urzędu.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

Koszty procesu

Punkt III wyroku

Zgodnie z treścią art. 636 § 1 kpk w razie nieuwzględnienia apelacji, wniesionej wyłącznie przez oskarżonego (jego obrońcę), koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi skarżący. Na koszty postępowania odwoławczego składają się zaś wydatki Skarbu Państwa (w tym wynagrodzenie obrońcy z urzędu), opłata w wysokości należnej za I instancję oraz ryczałt za doręczenia korespondencji – w kwocie 20 zł. Z uwagi jednak na aktualną sytuację finansową oskarżonego, związaną z odbywaniem kary pozbawienia wolności w innej sprawie i charakter kary w sprawie niniejszej, Sąd uznał, że obciążenie go tymi kosztami byłoby dla niego nadmiernie uciążliwe i zwolnił go od obowiązku ich uiszczenia.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość wyroku

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana