Wyrok za pobicie utrzymany, apelacje trzech oskarżonych oddalone

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 23.09.2025r., sygn. akt II K 1105/23

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Fakty uznane za udowodnione

---------------

------------------------------------------------------------

------

--------

Fakty uznane za nieudowodnione

----------------

--------------------------------------------------------------

------

--------

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

-----------

---------------------------------

------------------------------------------------------------------------

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

-------------

------------------------------

-------------------------------------------------------------------

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

1. Apelacja oskarżonego J. A. (1), X. I. (1), W. X.

– zarzut obrazy przepisów postępowania poprzez niewłaściwą ocenę dowodów z zeznań świadków, nagrań monitoringu remizy, filmu nagranego telefonem komórkowym przez nieustaloną osobę, a także błędu w ustaleniu faktów co do przebiegu zdarzenia i ich udziału wskutek czego zostali niesłusznie skazani.

Niezasadny

Wniesione apelacje zawierały identyczne zarzuty, wobec czego odniesiono się do nich łącznie.

Wszyscy oskarżeni zarzucili Sądowi meriti naruszenie w dokonywanej ocenie przepisów postępowania oraz wadliwe ustalenie stanu faktycznego. Z treści uzasadnienia środków odwoławczych, de facto identycznych w swej treści, nie wynika, jakich konkretnie uchybień miałby dopuścić się Sąd i w których fragmentach ocena tego Sądu pozostaje sprzeczna ze wskazanymi wiedzy, logiki czy doświadczenia życiowego. Niewątpliwie konfrontacja materiału dowodowego z treścią wniesionych apelacji nie pozwala na spostrzeżenia inne niż świadczące o niezasadnej polemice z rozważaniami Sądu I instancji. O uchybieniach sygnalizowanych przez skarżących nie świadczy tylko i wyłącznie fakt, że Sąd ocenił zebrane dowody w sposób sprzeczny z ich oczekiwaniami. Wbrew wyrażonym w apelacjach stanowiskom wszyscy oskarżeni zostali rozpoznani jako sprawcy pobicia C. L.. Sąd I instancji w sposób precyzyjny wskazał, które okoliczności i elementy, w tym dotyczące w szczególności rysopisu czy ubioru oskarżonych pozwalały na ustalenie w sposób pewny ich personaliów. Kluczowe w powyższym zakresie były, jak wskazał Sąd Rejonowy, zeznania naocznego świadka zdarzenia K. E., która wszystkich oskarżonych doskonale znała i to od kilku lat jako, że chodzili do jednej szkoły, mieszkali w tej samej, niewielkiej miejscowości. Wyżej wymieniona pomimo obecności na miejscu zdarzenia dużej ilości osób i jego dynamiki nie miała problemu z identyfikacją sprawców na zdjęciach i okazanych jej nagraniach z monitoringu. Swego rozpoznania była pewna, po zdarzeniu wysłała też do C. L. dane oskarżonych i profile z portalu U., które to screeny załączono do akt sprawy. W świetle tak opisanych okoliczności jakąkolwiek pomyłkę należało bezwzględnie wykluczyć. Świadek opisała z detalami i z zachowaniem pełnej chronologii przebieg zajścia, w jej relacji nie sposób było doszukać się elementów świadczących o celowym pomawianiu oskarżonych o zachowania, których się nie dopuścili. Ocena zeznań tego świadka została dokonana przez Sąd w sposób jak najbardziej prawidłowy.

Generalnie, o ile sam pokrzywdzony w większości wiedzę na temat danych osobowych napastników czerpał od znajomych, od których uzyskiwał informacje za pośrednictwem komunikatorów internetowych, a sam był w stanie opisać wygląd jednego ze sprawców (odpowiadający ubiorem oskarżonemu J. A. (1)), o tyle ustalenie pozostałych osób było możliwe właśnie dzięki zeznaniom K. E., ale nie tylko – nie bez znaczenia pozostaje tu też chociażby relacja C. W. czy J. I., a pośrednio także pozostałych - T. B., E. E.. Łącznie zatem opisane dowody, wespół z materiałem w postaci zarejestrowanych nagrań, w sposób bezsprzeczny pozwoliły ustalić, kto brał udział w pobiciu pokrzywdzonego. Nie bez znaczenia dla powyższej konkluzji pozostają okoliczności poboczne, o których nadmieniał C. L., takie jak choćby wizyta w miejscu jego zamieszkania rodziców W. X. czy X. I. (2) oraz wysuwane propozycje zadośćuczynienia.

Nie sposób w odniesieniu do wywiedzionych apelacji nie zgodzić się ze stanowiskiem wyrażonym w odpowiedzi na nie, to jest, że o ile rzeczywiście oskarżeni mogą skorzystać w toku postępowania z prawa do odmowy składania wyjaśnień, o tyle próba podważenia wiarygodności dowodów w apelacji, baz zaoferowania w zamian własnej wersji wydarzeń, nie może być odebrana inaczej jak polemika procesowa, a nie realny zarzut odwoławczy.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że ocena materiału dowodowego, tak osobowego, jak i z dokumentów czy zabezpieczonych nagrań z monitoringu oraz telefonu komórkowego przez Sąd I instancji jest w okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowa i nie narusza żadnych przepisów procesowych, a w konsekwencji nie pozwala na podzielenie zarzutu błędnych ustaleń faktycznych, który to zarzut ma charakter wtórny wobec zarzutu uchybień procesowych. Także orzeczone wobec oskarżonych kary pozostają prawidłową reakcją na stwierdzone naruszenie przepisów prawa.

Wnioski o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanego im czynu, względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim.

Niezasadny

Z uwagi na niezasadność podniesionych zarzutów, wnioski zawarte w apelacjach nie mogły zostać uwzględnione.

Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu

1. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 23.09.2025r., sygn. akt II K 1105/23

Apelacje nie były zasadne i nie zasługiwały na uwzględnienie. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu.

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1. Przedmiot i zakres zmiany

------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Konieczność umorzenia postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

-----------------

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Koszty procesu

II, III.

Wobec nieuwzględnienia wniesionych apelacji, Sąd Okręgowy na podstawie art. 636 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 633 kpk w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 kpk, zasądził od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego C. L. kwoty po 615 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym, zgodnie z załączoną fakturą VAT (k. 483) uznając, że globalnie koszty zastępstwa procesowego nie przekraczają stawek, określonych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, a także zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 186,66 zł tytułem kosztów sądowych za II instancję, obejmujących opłatę za tę instancję (180 zł) według stawki, wynikającej z art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych oraz kwoty po 6,66 zł tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze, to jest ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism, o jakim mowa w § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony X. I. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Cały wyrok

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony J. A. (2)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Cały wyrok

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżony W. X.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Cały wyrok

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana