Błędna data doręczenia wyroku w kancelarii Zakładu. Sąd odrzucił spóźnioną apelację

Dyrektor Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 4 lutego 2021 r. sygn. akt V U 235/19. W uzasadnieniu wniosku przytoczył, że do uchybienia terminowi do wniesienia apelacji doszło wskutek błędu pracownika kancelarii Zakładu, w wyniku czego błędnie wpisano datę doręczenia wyroku z uzasadnieniem Zakładowi tj. datę 3 marca 2021 r. zamiast datę 2 marca 2021 r., w której rzeczywiście nastąpiło przedmiotowe doręczenie. Nadto organ podniósł fakt przeprowadzki w okresie od 8 do 15 lutego 2021 r. do nowej siedziby przy ul. (...) oraz utrudnienia ogólne związane sytuacją epidemiologiczną.

Sąd Apelacyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 168 § 1 k.p.c. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 169 § 1 i 2 k.p.c. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu tygodnia od czasu ustania przyczyny uchybieni

a terminowi, z uprawdopodobnieniem okoliczności uzasadniających wniosek. Analiza niniejszego wniosku o przywrócenie terminu w zakresie uprawdopodobnienia przyczyn uchybienia terminowi do wniesienia apelacji nie pozwala na przyjęcie, iż do uchybienia terminowi doszło bez winy Zakładu. Niesporny jest fakt, że pierwotną przyczyną uchybienia terminowi był błąd pracownika kancelarii Zakładu, który ujawnił wadliwą datę doręczenia wyroku z uzasadnieniem, co następnie skutkowało wadliwym obliczeniem terminu do wniesienia apelacji i w konsekwencji wniesienie jej po terminie. Takie okoliczności nie świadczą o braku winy, lecz wskazują bardziej na popełnienie co najmniej 2 błędów tj. przez pracownika błędnie ujawniającego datę doręczenia wyroku z uzasadnieniem oraz przez osobę sporządzającą apelację (

czy przygotowującą ją do wysłania), która samodzielnie nie zweryfikowała daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego brak winy wykładany jest dość rygorystycznie i uchybienie terminowi spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, uważane jest za naruszenie obiektywnego miernika staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie (

por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 22 listopada 2019 r. III CZ 40/19, LEX nr 2775315; z dnia 9 października 2013 r., I UZ 33/13, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2014 r., II UZ 16/14, niepubl.). 2 z powyższych judykatów dotyczą uchybień popełnionych przez ubezpieczonych, uważanych za stronę ,,

słabszą’’ postępowania, tym bardziej zatem rygorystycznie oceniać należy uchybienia Zakładu jako jednostki wyspecjalizowanej (profesjonalnej) , na której ciąży obowiązek zorganizowania pracy i obiegu dokumentów wewnątrz jednostki w sposób umożlwiający zachowanie terminów procesowych. W przypadku organu odpowiednie zastosowanie znaleźć też powinien pogląd wyrażany na tle uchybienia terminowi wskutek zaniedbania obsługi kancelarii adwokackiej pełnomocnika. W takich przypadkach nie dochodzi w ocenie Sądu Najwyższego do uchylenia winy strony w niedotrzymaniu terminu (por.

postanowienia SN : z 15 marca 2000 r., II CKN 554/00, LEX nr 51986; z dnia 24 listopada 2011 r., I CZ 113/11, LEX nr 1296648; z dnia 12 marca 1999 r., I PKN 76/99, OSNP 2000/11/431 ).

Inne wskazywane przyczyny (

przeprowadzka i covid) nie wskazują na istnienie konkretnego, bezpośredniego, realnego związku z uchybieniem terminowi do wniesienia apelacji, stąd nie wymagają szerszych rozważań. W tym stanie rzeczy wniosek o przywrócenie terminu na zasadzie art. 168 § 1

a

contrario

k.p.c. podlegał oddaleniu.

Odmowa przywrócenia terminu oznacza, że apelacja Zakładu jako spóźniona podlegała na zasadzie art. 373 § 1 k.p.c. odrzuceniu.

Marek Szymanowski

Zarządzenie 5.05.2021 r.

(...)

- (...)