Dwaj oskarżeni skazani za pobicie mężczyzny przed klubem, kara 2 lata i 10 miesięcy

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

P. D., T. I.

10 września 2023 r. w I., przy ul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu, umyślnie, publicznie i bez powodu, okazując w ten sposób rażące lekceważenie porządku prawnego i narażając P. Ł. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia i na nastąpienie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, dokonali jego pobicia, w ten sposób, że popychali go, bili zaciśniętą pięścią w twarz, przewrócili a następnie zadawali mu kopnięcia, głownie w głowę, powodując u pokrzywdzonego obrażenia tkanek miękkich w okolicy twarzy pod postacią powierzchownego otarcia okolicy okołoczołowej i nosa po stronie prawej z otaczającym podbiegnięciem krwawym, dwóch powierzchownych ran okolicy łuku brwiowego, co wymagało zaopatrzenia chirurgicznego, obrażenia rusztowania kostnego twarzoczaszki pod postacią złamania kości czołowej w okolicy szczytu oczodołu z pojedynczymi pęcherzykami gazu w tymże oczodole, złamania wyrostka jarzmowego prawej kości czołowej i ściany bocznej oczodołu prawej kości czołowej i ściany bocznej oczodołu prawego bez przemieszczania odłamów kostnych, wieloodłamowego złamania złamanie ściany przedniej zatoki szczękowej bez przemieszczenia odłamów kostnych, złamania ścian prawej zatoki klinowej, złamania skrzydła większego prawej kości klinowej bez przemieszczania odłamów kostnych oraz wylewu krwawego podspojówkowego oka prawego oraz naruszenia ruchomości gałki ocznej prawej we wszystkich kierunkach, bez zaburzenia widzenia, które to obrażenia wywołały u pokrzywdzonego naruszenie czynności ciała na okres znacznie przekraczający 7 dni.

10 września 2023 r. P. Ł. wraz z I. T. w późnych godzinach nocnych, po uprzednim spożyciu 0,7l wódki udali się do klubu (...). Po wyjściu z klubu ok. godziny 4:00, będąc pod znacznym wpływem alkoholu, położyli się na schodach przy klubie, blisko parkingu na ul. (...).

Następnie podeszła do nich grupa ok. 10 osób, w której znajdowali się oskarżeni P. D. i T. I.. Oskarżeni zaczęli zaczepiać pokrzywdzonego i I. T. i wyszydzać ich, ubliżając i określając mianem „meneli”.

Następnie wspólnie dokonali pobicia pokrzywdzonego poprzez jego popychanie, bicie zaciśniętą pięścią w twarz, a także przewrócenie na betonowe schody i zadawanie leżącemu już P. Ł. kopnięć, głównie w głowę.

Świadkami tego zdarzenia było kilka albo kilkanaście osób z ich towarzystwa oraz osób postronnych. Bijąc pokrzywdzonego, oskarżeni urządzili dla nich swego rodzaju widowisko.

W obronie pokrzywdzonego zareagowały jedynie znajdujące się tam przypadkowo Z. D. i D. C..

Po zakończeniu bicia, sprawcy i ich towarzystwo odeszli.

W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał rozległych obrażeń twarzoczaszki, tj. obrażenia tkanek miękkich w okolicy twarzy pod postacią powierzchownego otarcia okolicy okołoczołowej i nosa po stronie prawej z otaczającym podbiegnięciem krwawym, dwóch powierzchownych ran okolicy łuku brwiowego, co wymagało zaopatrzenia chirurgicznego, obrażenia rusztowania kostnego twarzoczaszki pod postacią złamania kości czołowej w okolicy szczytu oczodołu z pojedynczymi pęcherzykami gazu w tymże oczodole, złamania wyrostka jarzmowego prawej kości czołowej i ściany bocznej oczodołu prawej kości czołowej i ściany bocznej oczodołu prawego bez przemieszczania odłamów kostnych, wieloodłamowego złamania złamanie ściany przedniej zatoki szczękowej bez przemieszczenia odłamów kostnych, złamania ścian prawej zatoki klinowej, złamania skrzydła większego prawej kości klinowej bez przemieszczania odłamów kostnych oraz wylewu krwawego podspojówkowego oka prawego oraz naruszenia ruchomości gałki ocznej prawej we wszystkich kierunkach, bez zaburzenia widzenia, które to obrażenia wywołały u pokrzywdzonego naruszenie czynności ciała na okres znacznie przekraczający 7 dni.

Po zdarzeniu pokrzywdzony przez ponad 2 miesiące nie był w stanie pracować i brać udziału w szkoleniach (...), a także znacznie pogorszyła się jego jakość życia ze względu na długotrwałe uszkodzenia ciała. Miał problemy natury depresyjnej i znaczny spadek samooceny. Pokrzywdzony poniósł również wysokie koszty związane z leczeniem i rehabilitacją celem powrotu do pełnej sprawności w przyszłości.

Z uwagi na hospitalizacje, nie mógł wykorzystać opłaconej wycieczki.

Oskarżeni nie byli uprzednio karani sądownie.

Nie poczuwali się do winy, nie poczuwali się do potrzeby przeproszenia pokrzywdzonego, zadośćuczynienia mu czy wykonania jakiegokolwiek innego, adekwatnego gestu.

Fakty uznane za nieudowodnione

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wydruk wiadomości tekstowych

Na zdjęciach umieszczone zrzuty ekranu zawierające wiadomości przekazywane za pośrednictwem komunikatora (...) między Z. D., oskarżonym P. D. i matką pokrzywdzonego. Korespondują z pozostałymi dowodami w sprawie, jak m.in. zeznania Z. D., w których świadek jednoznacznie potwierdziła tożsamość oskarżonego. W toku postępowania nie ujawniły się okoliczności podające w wątpliwość ich autentyczność.

dokumentacja zdjęciowa

Potwierdza, że w wyniku zdarzenia uszkodzeniu uległy okulary pokrzywdzonego, koresponduje zarówno z jego zeznaniami, jak i zeznaniami pozostałych świadków.

zeznania świadka - Z. D.

Spójne, obiektywne, logiczne, wiarygodne w zakresie przebiegu zdarzenia z dnia 10 września 2023 r. Była naocznym świadkiem pobicia pokrzywdzonego przez oskarżonych. Przedstawiony przez nią bieg wydarzeń jest spójny z zeznaniami pozostałych świadków i zgodny z pozostałymi dowodami. Zeznania te jednoznacznie wskazują P. D. jako jednego zez sprawców zdarzenia.

protokół oględzin lekarskich

Dokument wystawiony przez uprawniony podmiot - lekarza sądowego. Potwierdza, że pokrzywdzony poniósł obrażenia w obrębie twarzoczaszki i prawej gałki ocznej w wyniku zdarzenia z dnia 10 września. Nie ujawniły się okoliczności poddające w wątpliwość jego rzetelność i autentyczność.

opinia biegłych

Dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie Sąd uznał za wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich rzetelności. Wskazuje jednoznacznie, że obrażenia doznane przez pokrzywdzonego naruszyły czynności jego narządu ciała na okres znacznie dłuższy niż 7 dni.

zeznania pokrzywdzonego

Wiarygodne, albowiem potwierdzone przez innych świadków. W zakresie dotyczącym poniesionych obrażeń i kosztów korespondują z innymi dowodami w postaci dokumentacji medycznej, opinii biegłych czy też rachunków dołączonych do akt sprawy. W zakresie dokładnego przebiegu wydarzeń mogą znajdować się tu nieścisłości, ale nieistotne i wynikające z dynamicznego i zaskakującego przebiegu wydarzeń, wpływu alkoholu i obrażeń głowy.

dokumentacja medyczna

Dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie Sąd uznał za wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich rzetelności.

zeznania świadka - I. T.

Zeznania świadka uznane zostały przez Sąd za wiarygodne, gdyż korespondują z pozostałym materiałem dowodowym. Ponadto, świadek znajdował się w centrum wydarzeń i widział na własne oczy, że jego znajomy został pobity. Potwierdził również problemy zdrowotne i natury psychicznej, z którymi mierzy się pokrzywdzony po zdarzeniu.

kosztorys dot. operacji

Dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie Sąd uznał za wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich rzetelności.

zaświadczenie o utraconym wynagrodzeniu

Dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie Sąd uznał za wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich rzetelności.

zestawienie poniesionych kosztów

Dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie Sąd uznał za wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich rzetelności.

wyjaśnienia oskarżonego - T. I.

Dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie Sąd uznał za wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich rzetelności.

dane o karalności

Dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie Sąd uznał za wiarygodne, albowiem w toku procesu nie ujawniły się okoliczności mogące wywołać wątpliwości co do ich rzetelności.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

Wyjaśnienia oskarżonych - niewiarygodne w zakresie jego niewinności i twierdzeń, z których wynika, że w momencie zdarzenia przebywał w środku klubu i nie wdawał się w żadne awantury. Pozostają w sprzeczności z uznanymi za wiarygodne zeznaniami bezpośrednich świadków zdarzenia (Z. D. i D. C.), a także innymi dowodami jak chociażby wiadomości tekstowe (k. 11-20).

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Punkt I wyroku

P. D., T. I.

W świetle art. 158 § 1 k.k., kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 lub w art. 157 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Wskazać należy, że skutek określony w art. 157 § 1 k.k. to spowodowanie przez sprawcę naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia na okres przekraczający 7 dni.

Niewątpliwie działanie oskarżonych polegające na wielokrotnym popychaniu, uderzaniu i kopaniu pokrzywdzonego w głowę, a więc część ciała w której znajduje się mózg, odpowiadający za całokształt ludzkiego życia i funkcjonowania w zdrowiu i oczy, odpowiadające za podstawowy zmysł, i to w sposób tak brutalny, jak w omawianym przypadku i ze skutkami, które opisano jako obrażenia twarzoczaszki, a także prawej gałki ocznej wypełniło znamiona przestępstwa z art. 158 § 1 k.k. Wynika to przede wszystkim z opinii biegłego, który jednoznacznie wskazał, że obrażenia te spowodowały u pokrzywdzonego naruszenie czynności narządu ciała na okres znacznie przekraczający 7 dni. Co równie istotne, wskazano również, że w zdarzeniu z 10 września 2023 r. został on również narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

Sąd miał tez na uwadze, że każdy z oskarżonych, którzy są osobami wystarczająco inteligentnymi, poczytalnymi, dorosłymi i rozeznanymi w otaczającej ich rzeczywistości, obejmował swoją świadomością nastąpienia najdalej idącego skutku, a więc śmierci. Podzielenie innego poglądu byłoby odstępstwem od rozumowania polegającego na dyscyplinie obserwacji, ładu w skojarzeniach myślowych i wynikających z nich nieuchronnych, takich, a nie innych konkluzji. Miedzy takim skutkiem a biciem, w tym kopaniem w głowę zachodzi bezpośredniość; skutki wynikają bowiem wprost z uderzeń lub mogą wynikać z wywołanego uderzeniem upadku1, w szczególności, że upadek nastąpił na twarde podłoże betonowych schodów.

W tym zakresie sąd kieruje się w pełni akceptowanym przez siebie poglądem wyrażonym w wyroku S.A. w Szczecinie z 20.05.2008r., II AKa 55/08)

Omawiany czyn został popełniony umyślnie, publicznie i bez powodu.

Sprawcy okazali w ten sposób nie tylko zwykłe, ale rażące lekceważenie porządku prawnego. Ocena taka wynika z brutalności ich ataku, zupełnej bezbronności pokrzywdzonego, spowodowanych u pokrzywdzonego obrażeń i zagrożeń, działania „pod publiczkę”, w sposób zupełnie jawny i nieskrępowany.

Zatem kwalifikację prawną uzupełniono, odnosząc się do chuligańskiego charakteru omawianego czynu.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i

środki związane z poddaniem sprawcy próbie

P. D., T. I.

Punkt II wyroku, czyn I

Orzekają co karze, sąd wziął uwagę bardzo wysoki stopień winy i szkodliwości społecznej czynu. Ocena ta wynika z charakteru naruszonego i zagrożonych dóbr (a są to dobra najważniejsze – życie i zdrowie ludzkie), wymienionych już okoliczności zdarzenia, brutalności ataku i jego rozległych, dotkliwych skutków, które było do przewidzenia z łatwością.

Sąd wziął tez pod uwagę względy ogólnowychowawcze i ogólnoprewencyjne; zdarzeniu przyglądało się wiele osób, znajomych oskarżonych, i to do nich m.in. ma dotrzeć przekaz o należycie surowym traktowaniu sprawców tego rodzaju przestępstw.

Sąd wziął pod uwagę, że oskarżeni nie przeprosili pokrzywdzonego, nie zainteresowali się trwającym postepowaniem, nie uczynili niczego, co mogłoby zostać uznane za staranie o zadośćuczynienie choćby społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Postawa taka dowodzi poczucia bezkarności, lekceważenia prawa i Wymiaru Sprawiedliwości oraz pokrzywdzonego.

Oskarżeni okazali się osobami skrajnie nieodpowiedzialnymi i dla społeczeństwa niebezpiecznymi. Wymierzając karę sąd wziął też pod konieczność czasowego odizolowania ich od społeczeństwa, dla jego dobra.

Natomiast na korzyść oskarżonych przemawiały tylko ich wcześniejsza niekaralność oraz młodocianość w dniu zdarzenia.

P. D., T. I.

Punkt III wyroku, czyn I

Określając wysokość, Sąd wziął pod uwagę wniosek pełnomocnika pokrzywdzonego, ale przede wszystkim poniesione przez niego koszty leczenia, nieodwracalne skutki, które wywołało u niego przestępstwo i wyrządzoną mu krzywdę, a także okres niezdolności pokrzywdzonego do pracy i utracone z tego tytułu zarobki, koszt zniszczonych okularów i nie wykorzystanej wycieczki. Doznana krzywdę należycie obrazują dokumenty leczenia pokrzywdzonego oraz jego zeznania. W ocenie Sądu żądana kwota 100.000zł tytułem odszkodowania za materialne straty oraz zadośćuczynienia za krzywdę nie jest przesadzona.

P. D., T. I.

Punkt IV wyroku, czyn I

Orzeczenie zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonym oraz zbliżania się do niego na odległość nie mniejszą niż 50 metrów było co prawda orzeczeniem fakultatywnym, jednak w ocenie Sądu koniecznym w przedmiotowej sprawie. Ma to na celu przede wszystkim ułatwienie pokrzywdzonemu powrotu do normalności po zdarzeniu, szczególnie, że obawiał się on spotkania ze sprawcami, a także zapewnienie mu poczucia bezpieczeństwa w przyszłości, co w szczególności pomoże mu powrócić do równowagi psychicznej.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

inne zagadnienia

KOszty procesu

Punkt V wyroku

Ze względu na wydanie wyroku skazującego, oskarżonych obciążono kosztami sądowymi po połowie. W toku postępowania nie ujawniły się podstawy zwolnienia oskarżonych od kosztów.

Podpis

SSR Bartosz Bytniewski-Judasz

1 Wyrok S.A. w Szczecinie z 20.05.2008r.,

II AKa 55/08)