Dekodery od sąsiada i telewizja bez abonamentu. Sąd skrócił okres czynów i obniżył szkodę

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku wydany w dniu 16 września 2024 w sprawie o sygn. akt II K 570/23.

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Co do winy

Co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

H. C. (1), N. C. (1)

Oskarżeni nie byli karani sądownie.

Aktualne dane o karalności oskarżonych z (...)

k-578

i 579

H. C. (1), N. C. (1)

C. L. został prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Radomsku wydanym w dniu 03 lipca 2023 roku w sprawie o sygn. akt II K 975/22 uznany za winnego popełnienia czynu wypełniającego dyspozycję art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i sąd warunkowo umorzył postępowanie karne w stosunku do niego na okres próby 1 roku. Czyn przypisany oskarżonemu polegał na tym, że w okresie od 01 października 2019 roku do 31 marca 2022 roku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej posiadał urządzenie niedozwolone, a ponadto w październiku 2019 roku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził do obrotu dwa urządzenia niedozwolone przekazując je dwóm ustalonym osobom, a następnie do dnia 31 marca 2022 roku działając czynem ciągłym świadczył na rzecz tych osób usługi niedozwolone, działając na szkodę (...) S.A. w N. i (...) S.A. w N.. Osobami, na rzecz którym C. L. świadczył usługi niedozwolone byli oskarżeniu H. C. (1) i N. C. (1).

wyrok Sądu Rejonowego W Radomsku wydany w dniu 03 lipca 2023 r. w sprawie sygn. akt II K 975/22

k- 270- 271 akt IIK 975/23 SR w Radomsku

wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. wydany w dniu 03 listopada 2023 r. w sprawie sygn. akt IV Ka 631/23

k- 370 akt IIK 975/23 SR w Radomsku

H. C. (1), N. C. (1)

J. C. dokonywała wpłat na na rzecz ustalonej osoby odpowiadającej w odrębnym postępowaniu (Z. W., który zmarł) w dniach: 18 czerwca 2010 roku, 20 lipca 2010 roku, 20 sierpnia 2010 roku, 21 października 2010 roku, 02 lipca 2012 roku, 20 września 2010 roku, od 03 września 2010 roku do 04 lipca 2011 roku, od 18 kwietnia 2014 roku do 16 lipca 2018 roku, od 04 września 2012 roku do 04 kwietnia 2014 roku oraz W. C. dokonał wpłat w okresie od 22 lipca 2009 roku do 20 lipca 2018 roku z tytułu Aukcji (...) na rzecz ustalonej osoby, która za pomocą urządzeń niedozwolonych udostępniała wielu osobom na terenie kraju dostęp do bez upoważnienia usługodawcy do przesyłanej drogą elektroniczną kodowanej telewizji cyfrowej (...) S.A.z siedzibą w N. i (...) S.A. z siedzibą w N..

wydruki wpłat

k-223-224

H. C. (1), N. C. (1)

Z. W. otrzymywał przekazy pieniężne internetowo od osób na terenie całego kraju z tytułu aukcji (...) jako zapłatę za udostępnianie im w sposób niedozwolony sygnału do kodowanej telewizji cyfrowej (...) S.A. z siedzibą w N. i (...) S.A. z siedzibą w N..

Analiza adresów zabezpieczonych u Z. W. na serwerach

k- (...)-(...) akt II K 537/21 Sądu Rejonowego w Zawierciu

Aktualne dane o karalności oskarżonych z (...)

Dokument z (...) nie budzi wątpliwości i potwierdza, że oskarżeni nie byli dotychczas karani.

Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku wydany w dniu 03 lipca 2023 r. w sprawie sygn. akt II K 975/22

Wyrok wydany w sprawie II K 975/22 nie budzi wątpliwości i potwierdza, że C. L. został uznany za winnego przypisanego mu czynu w przedmiotowej sprawie i postępowanie w stosunku do niego zostało warunkowo umorzone. Odpisy wyroków (sądu rejonowego i okręgowego jako II instancji ) zostały dołączone do akt sprawy przeciwko oskarżonym H. C. (1) i N. C. (1) (k-389 i k-390).

C. L. od października 2019 roku do 31 marca 2022 roku w celu osiągniecia korzyści majątkowej wprowadził do obrotu dwa urządzenia niedozwolone przekazując je ustalonym osobom, a następnie na rzecz tych osób świadczył usługi niedozwolone działając na szkodę (...) S.A. w N. i (...) S.A. w N.. Osobami, którym C. L. przekazał urządzenia niedozwolone i świadczył na ich rzecz usługi niedozwolone byli oskarżeni H. C. (1) i N. C. (1).

Wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. wydany w dniu 03 listopada 2023 r. w sprawie sygn. akt IV Ka 631/23

Dokument wiarygodny, nie został zakwestionowany przez żadną ze stron postępowania.

Wydruki wpłat

Dokument dołączony do akt sprawy przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. wraz ze złożonym zażaleniem na umorzenie dochodzenia przez prokuratora przeciwko (wówczas) podejrzanym N. C. (1) i H. C. (1) o czyny wypełniające dyspozycję art. 7 ust. 2 ustawy o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym. Dołączony dokument potwierdza przekazywanie opłat przez J. C. na rachunek ustalonej osoby odpowiadającej w odrębnym postępowaniu ( Z. W.) zatytułowanych w przekazie jako aukcja (...). Dołączony dokument nie został zakwestionowany przez żadną ze stron postępowania.

Analiza adresów zabezpieczonych u Z. W. na serwerach

Dokument wiarygodny ujawniony z akt głównych II K 537/21 Sądu Rejonowego w Zawierciu. W aktach sprawy II K 570/23 Sądu Rejonowego w Radomsku jest dołączona całkowicie nieczytelna kserokopia ww. dokumentu (k-63-65 T.I). Między innymi na podstawie tego dokumentu sąd meriti dokonał ustaleń faktycznych. Sąd okręgowy ujawnił (czytelny) oryginał dokumentu, który potwierdza dane w nim zawarte.

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Obrońca oskarżonych zaskarżył wyrok sądu meriti w całości na korzyść oskarżonych N. C. (1) i H. C. (1). W punkcie pierwszym (1- numeracja sądu okręgowego) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania tj. art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k., art. 4 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k. poprzez wydanie zaskarżanego orzeczenia bez dowodów uprawdopodobniających fakt zawinienia podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że oskarżeni nie mieli świadomości, że korzystają z urządzenia niedozwolonego.

Częściowo zasadny

Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej z art. 7 kpk zasady swobodnej oceny dowodów należy wykazać, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 kpk), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 kpk) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1pkt 1 kpk) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz. 6). Zarzut podniesiony w punkcie pierwszym apelacji obrońcy oskarżonych H. C. (1) i N. C. (1) okazał się zasadny w takim stopniu, że sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok. Podnieść należy, że sąd meriti dokonał oceny wyjaśnień oskarżonych H. C. (1) i N. C. (1) dając im wiarę w części, której przyznali się do nabycia dekoderów od znajomego (sąsiada) C. L. i pobierania przesyłanych przez ww. ich znajomego programów telewizji cyfrowych oraz dokonywania opłaty ,,abonamentowej” za te programy C. L.. Z wyjaśnieniami oskarżonych koresponduje prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku wydanym w dniu 03 lipca 2023 roku w sprawie o sygn. akt II K 975/22, którym C. L. został uznany za winnego popełnienia czynu wypełniającego dyspozycję art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 7 ust.1 ustawy z dnia 5 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i sąd warunkowo umorzył postępowanie karne w stosunku do niego na okres próby 1 roku. Czyn przypisany oskarżonemu polegał na tym, że w okresie od 01 października 2019 roku do 31 marca 2022 roku w celu osiągniecia korzyści majątkowej posiadał urządzenie niedozwolone, a ponadto w październiku 2019 roku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wprowadził do obrotu dwa urządzenia niedozwolone przekazując je dwóm ustalonym osobom, a następnie do dnia 31 marca 2022 roku działając czynem ciągłym świadczył na rzecz tych osób usługi niedozwolone opisane w przypisanym mu czynie, działając na szkodę (...) S.A. z siedzibą w N. i (...) S.A. z siedzibą w N.. Nie budzą wątpliwości ustalenia sądu meriti, że oskarżeniu H. C. (1) i N. C. (1) przy użyciu zainstalowanych u nich dekoderów od C. L. w sposób niedozwolony uzyskali dostęp na własne potrzeby do sygnału kodowanej telewizji cyfrowej oskarżycieli posiłkowych przesyłanego im za opłatą przez C. L.. Trafnie ustalił sąd rejonowy, że oskarżeni mieli pełną świadomość, że za abonament telewizji cyfrowych nadawanych przez (...) S.A z siedzibą w N. ( następcę (...) S.A. w N.) i (...) S.A. z siedzibą w N. płaci się abonament po zawarciu odpowiedniej umowy na rzecz ww. podmiotów, a nie na rzecz C. L. i to w wysokości znacznie mniejszej niż stawki obowiązujące za pełny pakiet programów ww. nadawców sygnałów telewizji cyfrowych. Obaj oskarżeni są dorośli, w pełni poczytalni i ich tłumaczenie, że nie mieli świadomości o nielegalnym poborze sygnału telewizyjnego poprzez niedozwolone urządzenie w postaci dekodera nabytego od znajomego (sąsiada) są ich linią obrony. W tej części zarzut podniesiony przez obrońcę oskarżonych nie jest zasadny. Nie uwzględnił jednak sąd meriti w zaskarżonym wyroku, że czyny zarzucone oskarżonym w akcie oskarżenia i przypisane: H. C. (1) w punkcie 1 oraz N. C. (1) w punkcie 2 dotyczyły ich działania w warunkach czynu ciągłego z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci używania w okresie wskazanym w zarzutach wyłącznie na własne potrzeby urządzenia niedozwolonego w postaci dekoderów z zainstalowanym oprogramowaniem służącym do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy, poprzez które uzyskali dostęp do przesyłanej drogą elektroniczną kodowanej telewizji cyfrowej udostępnianej przez C. L., któremu płacili za tę usługę (H. C. (1) 30 zł miesięcznie i N. C. (1) 40 zł miesięcznie) i nie mogły być popełnione w ten sposób przez cały okres wskazany w przypisanych im czynach . Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonych i oceniając treść prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku wydanego w stosunku do oskarżonego C. L. w dniu w dniu 03 lipca 2023 roku w sprawie o sygn. akt II K 975/22, a także pozostały materiał dowodowy, nie budzi wątpliwości fakt, że C. L. mógł nie wcześniej niż 02 października 2019 roku udostępnić oskarżonym za pomocą niedozwolonych urządzeń - dekoderów u nich zainstalowanych dostęp do telewizji cyfrowej, gdyż w dniu 01 października 2019 roku został zatrzymany Z. W. odpowiadający w odrębnym postępowaniu ( który zmarł w trakcie trwającego postępowania przed wydaniem wyroku przez sąd w jego sprawie) za udostępnianie sygnałów ww. telewizji cyfrowych bez upoważnienia usługodawcy różnym osobom na terenie całego kraju. Sąd meriti ustalił, że także oskarżeni dokonywali wpłat (J. C. figuruje jako osoba wpłacająca z adresu oskarżonych) na jego rzecz w okresie zarzuconych im czynów, ale przypisał im w punktach 1 i 2 zaskarżonego wyroku okres popełnienia czynów ciągłych taki jak w zarzuconych im czynach przez prokuratora w sposób zawarty w ich opisach. W ocenie sądu okręgowego ujawniony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy wskazuje, że jest to błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, gdyż oskarżeni nie uzyskiwali dostępu w opisany sposób w zarzuconych i przypisanych im przez sąd meriti czynach ciągłych przed 01 października 2019 roku od C. L.. Skoro czyny zarzucone i przypisane obu oskarżonym dotyczyły czynności sprawczej uzyskania za pomocą niedozwolonych urządzeń - dekoderów od C. L. (a nie innego podmiotu i w inny sposób niedozwolony , także za opłaty w innej wysokości ) dostępu do sygnału kodowanej telewizji cyfrowej wskazanych pokrzywdzonych, to sąd meriti był zobligowany do zmiany opisów tych czynów. W tym miejscu podnieść należy, że od zaskarżonego wyroku wniósł apelację tylko obrońca oskarżonych na ich korzyść i sąd okręgowy nie może na tym etapie postępowania zmienić na niekorzyść ustaleń faktycznych i opisów czynów przypisanych oskarżonym. Sąd rejonowy dostrzegł swój błąd w uzasadnieniu do sporządzonego wyroku, ale zmiana zaskarżonego wyroku musiałaby dotyczyć innej osoby udostępniającej oskarżonym przed 01 października 2019 roku bez upoważnienia sygnał do telewizji cyfrowych nadawanych przez oskarżycieli posiłkowych i w inny sposób, niż przy wykorzystaniu dekoderów, które nabyli od C. L..

W ocenie sądu okręgowego, biorąc pod uwagę kierunek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych w przedmiotowej sprawie (na korzyść oskarżonych), zasadna była dokonana zmiana opisu czynów ciągłych przypisanych oskarżonym przez sąd okręgowy.

O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonych H. C. (1) i N. C. (1) od popełnienia zarzuconych im czynów ewentualnie zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie obowiązku częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę kwot po 3000 złotych na rzecz każdego z pokrzywdzonych.

Niezasadny

Skoro zarzut poniesiony w punkcie pierwszym (1) zaskarżonego wyroku okazał się częściowo zasadny, to sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na korzyść obu oskarżonych, przypisując każdemu z nich czyn ciągły popełniony w krótszym okresie czasu, w którym C. L. udostępniał oskarżonym dostęp do kodowanych telewizji cyfrowych pokrzywdzonych w sposób opisany w przypisanych im czynach. Brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku apelanta dotyczącego uniewinnienia oskarżonych od popełnienia zarzuconych im czynów.

Obrońca oskarżonych w punkcie drugim (2 - numeracja przyjęta przez sąd okręgowy) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

a) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mającego wpływ na jego treść polegający na błędnym przyjęciu, że szkoda spowodowana przez H. C. (1) wynosi wobec pokrzywdzonego (...) 28 198,59 zł a co do (...) 100,72 zł a szkoda spowodowana przez N. C. (1) co do (...)Polska wynosi 24 934,61 zł a co do (...) 720,12 zł podczas gdy brak jest jakiegokolwiek racjonalnego, obiektywnie weryfikowalnego wyliczenia wartości w/w kwot,

b) obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 361 § 1 k.c. poprzez orzeczenie wobec oskarżonych obowiązku naprawienia szkody w całości, tj. przez H. C. (1) wobec pokrzywdzonego (...) 28 198,59 zł a co do (...) 16 100,72 zł a oraz przez N. C. (1) co do (...) Polska wynosi 24 934,61 zł a co do Cyfrowego (...) 15 720,12 podczas, gdy pokrzywdzeni nie spełnili obowiązku wykazania, że pomiędzy działaniem oskarżonego a szkodą istnieje normalny związek przyczynowy i nie wykazali wysokości szkody na podstawie odpowiednich dokumentów stanowiących podstawę wyliczenia wysokości szkody i wykazujących ceny abonamentowe obowiązujące u pokrzywdzonych w poszczególnych okresach objętym zarzutem.

Częściowo zasadny

Zarzut podniesiony przez obrońcę oskarżonych w punkcie drugim wniesionej apelacji jest częściowo zasadny. W ocenie sądu okręgowego nie budzi wątpliwości zobowiązanie przez sąd meriti oskarżonych, na podstawie art. 67§ 3 kk do naprawienia wyrządzonych oskarżycielom posiłkowym szkód przestępstwem. Wysokość szkody zgodnie z wnioskami pisemnymi pełnomocników oskarżycieli posiłkowych stanowi kwota pełnego miesięcznego abonamentu telewizji cyfrowych (...) S.A. i (...) S.A. pomnożonego przez ilość miesięcy nielegalnego odbioru sygnału ww. telewizji cyfrowych przez oskarżonych H. C. (1) i N. C. (1). Pełnomocnicy oskarżycieli posiłkowych złożyli do akt w trakcie trwającego postępowania stosowne dokumenty obowiązujących abonamentów ich telewizji cyfrowych w okresie od 2019 roku do 31 marca 2022 roku. W przypadku telewizji cyfrowej (...) S.A. miesięczny abonament wynosił 199, 99 złotych, a w przypadku telewizji cyfrowej (...) S.A. miesięczny abonament wynosił 120 złotych. Potwierdzili także wysokość tych abonamentów w pismach przesłanych do sądu odwoławczego ( k-620-621 i 623) i wskazali wyliczenia dotyczące wysokości poniesionej szkody w związku z czynami przypisanymi przez sąd meriti oskarżonym. Zasada wyliczenia szkody wyrządzonej przestępstwem przez pełnomocników oskarżycieli posiłkowych nie budzi wątpliwości w ocenie sądu okręgowego. Nie można przyjąć, że oskarżeni powinni zapłacić tylko za te programy, które faktycznie oglądali. W ten sposób może sobie każdy ustalać wysokość, ale tylko legalnego abonamentu, zawierając w tym przedmiocie stosowną umowę z podmiotem uprawnionym do udostępniania sygnału telewizji cyfrowej. Zarzut podniesiony przez obrońcę oskarżonych jest zasadny w takim stopniu, że skoro sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i przypisał każdemu z oskarżonych czyn ciągły popełniony w znacznie krótszym okresie czasu, niż uczynił to sąd meriti w zaskarżonym wyroku, to także zobowiązanie oskarżonych w punktach 3 i 4 zaskarżonego wyroku do naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwem uległo zmianie na ich korzyść poprzez zmniejszenie zasądzonych kwot przez sąd meriti od oskarżonych H. C. (1) i N. C. (1) na rzecz oskarżycieli posiłkowych ( pokrzywdzonych). W przypadku oskarżonego H. C. (1) sąd okręgowy uznał, że popełnił przypisany mu czyn wypełniający dyspozycję art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym (Dz.U. nr 126, poz. 1068 z późniejszymi zmianami ) w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk w okresie od 02 października 2019 roku do 31 marca 2022 roku działając na szkodę (...) S.A z siedzibą w N. (następcy prawnego (...) S. A. z siedzibą w N.) i (...) S. A. z siedzibą w N.. Wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem na rzecz ww. pokrzywdzonych przy uwzględnieniu obowiązujących w tym okresie czasu miesięcznych stawek legalnego abonamentu tych telewizji cyfrowych wynosi:

- w przypadku (...) S.A : 30 (miesięcy) x 199, 99 złotych

( miesięczny abonament) = 5999,70 złotych,

- w przypadku (...) S. A. 30 (miesięcy) x 120 złotych (miesięczny abonament)= 3600 złotych,

W przypadku oskarżonego N. C. (1) sąd okręgowy uznał, że popełnił przypisany mu czyn wypełniający dyspozycję art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym (Dz.U. nr 126, poz. 1068 z późniejszymi zmianami ) w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk w okresie od 02 października 2019 roku do 31 grudnia 2021 roku działając na szkodę (...) S.A z siedzibą w N. (następcy prawnego (...) S. A. z siedzibą w N.) i (...) S. A. z siedzibą w N.. Wysokość szkody wyrządzonej przestępstwem na rzecz ww. pokrzywdzonych przy uwzględnieniu obowiązujących w tym okresie czasu miesięcznych stawek legalnego abonamentu tych telewizji cyfrowych wynosi:

- w przypadku (...) S.A : 27 (miesięcy) x 199, 99 złotych

( miesięczny abonament) = 5399,73 złotych,

- w przypadku (...) S. A.: 27 (miesięcy) x 120 złotych (miesięczny abonament)= 3240 złotych.

Sąd okręgowy obniżył w punktach 3 i 4 zaskarżonego wyroku wysokość zasądzonych kwot od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych telewizji cyfrowych do kwot wynikających z przedstawionego wyżej obliczenia.

Sąd okręgowy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie sądu meriti zawarte w punktach 1 i 2 zaskarżonego wyroku odnośnie warunkowego umorzenia postępowania karnego w stosunku do każdego z oskarżonych na okres próby 2 lat. Mając na uwadze kierunek wniesionej apelacji ( na korzyść oskarżonych), sąd okręgowy nie zmieniał terminu (na krótszy) ustalonego przez sąd meriti wykonania przez oskarżonych zobowiązań do naprawienia wyrządzonych szkód przestępstwem.

O zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie obowiązku częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę kwot po 3000 złotych na rzecz każdego z pokrzywdzonych.

Częściowo zasadny

Zarzut zawarty w punkcie drugim apelacji obrońcy oskarżonych okazał się częściowo zasadny, gdyż sąd okręgowy zmienił okres, w którym oskarżeni popełnili przypisane im czyny ciągłe i dlatego zasądzona wysokość kwot przez sąd meriti z tytułu obowiązków naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwem na rzecz oskarżycieli posiłkowych przez każdego z oskarżonych została obniżona.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w pozostałej części, to jest odnośnie rozstrzygnięcia warunkowo umarzającego postępowanie karne w stosunku do oskarżonych: H. C. (1) za przypisany mu czyn w punkcie 1, po zmianie jego opisu przez sąd okręgowy oraz w stosunku do N. C. (1) za przypisany mu czyn w punkcie 2, po zmianie jego opisu przez sąd okręgowy.

Skoro apelacja obrońcy oskarżonych H. C. (1) i N. C. (1) w części kwestionującej ich winę, w zarzucie podniesionym w punkcie 1 (gdyż zdaniem apelanta nie działali umyślnie) nie jest zasadna, to sąd okręgowy po zmianie opisu czynów ciągłych przypisanych oskarżonym, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie dotyczące warunkowego umorzenia postępowania karnego na okres próby 2 lat w stosunku do każdego z oskarżonych.

Przedmiot i zakres zmiany

Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a) oskarżonego H. C. (1) w ramach przypisanego mu czynu w punkcie 1 uznał za winnego tego, że w okresie od 02 października 2019 roku do 31 marca 2022 rok w T., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, używał wyłącznie na własne potrzeby urządzenie niedozwolone w postaci dekodera z zainstalowanym oprogramowaniem służącym do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy, poprzez które uzyskał dostęp do przesyłanej drogą elektroniczną kodowanej telewizji cyfrowej, udostępnianej przez C. L., któremu płacił za tę usługę kwotę 30 złotych miesięcznie, działając na szkodę (...) S.A z siedzibą w N. (następcy prawnego (...) S. A. z siedzibą w N.) i (...) S. A. z siedzibą w N., to jest popełnienia czynu wypełniającego dyspozycję art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym (Dz.U. nr 126, poz. 1068 z późniejszymi zmianami ) w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk

b) obowiązek naprawienia szkody orzeczony w punkcie 3 wobec oskarżonego H. C. (2) obniżył:

1. - w podpunkcie a) do kwoty 5999,70 złotych,

2. - w podpunkcie b) do kwoty 3600 złotych,

c) oskarżonego N. C. (1) w ramach przypisanego mu w punkcie 2 czynu uznał za winnego tego, że w okresie od 02 października 2019 roku do 31 grudnia 2021 roku w T., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, używał wyłącznie na własne potrzeby urządzenie niedozwolone w postaci dekodera z zainstalowanym oprogramowaniem służącym do korzystania z usług chronionych bez uprzedniego upoważnienia usługodawcy, poprzez które uzyskał dostęp do przesyłanej drogą elektroniczną kodowanej telewizji cyfrowej, udostępnianej przez C. L., któremu płacił za tę usługę kwotę 40 złotych miesięcznie, działając na szkodę (...) S.A z siedzibą w N. (następcy prawnego (...) S. A. z siedzibą w N.) i (...) S. A. z siedzibą w N.,, to jest popełnienia czynu wypełniającego dyspozycję art.7 ust. 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym (Dz.U. nr 126, poz. 1068 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk,

d) obowiązek naprawienia szkody orzeczony w punkcie 4 wobec oskarżonego N. C. (2) obniżył:

3. - w podpunkcie a) do kwoty 5399,73 złotych,

4. - w podpunkcie b) do kwoty 3240 złotych.

Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na korzyść oskarżonych przyjmując, że czynów wypełniających dyspozycję art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 05 lipca 2002 roku o ochronie niektórych usług świadczonych drogą elektroniczną opartych lub polegających na dostępie warunkowym (Dz.U. nr 126, poz. 1068 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk dopuścili się w krótszych okresach czasu: oskarżony H. C. (1) od 02 października 2019 roku do 31 marca 2022 roku, a N. C. (2) od 02 października 2019 roku do 31 grudnia 2021 roku. W przypadku oskarżonego N. C. (1) w zarzuconym mu czynie przyjęto datę końcową ,,do 2021 roku”, dlatego sąd okręgowy doprecyzował ją przyjmując datę końcową przypisanego mu czynu ciągłego na 31 grudnia 2021 roku, gdyż dekoder u niego zatrzymano w trakcie przeszukania w dniu 31 marca 2022 roku ( k-108-110), ale z uwagi na kierunek apelacji sąd okręgowy nie mógł przyjąć takiej daty, jako daty końcowej czynu ciągłego przypisanego oskarżonemu N. C. (1). Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.1 uzasadnienia dotyczące ustalenia daty początkowej czynów przypisanych obu oskarżonym na 02 października 2019 roku. Odnośnie obniżenia kwot zasądzonych od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych z tytułu zobowiązania ich do naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwem aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.2 uzasadnienia.

Koszty procesu

Punkt 3 wyroku sądu okręgowego

Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego H. C. (2) na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. z siedzibą w N. kwotę 420 złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego nie brał osobiście udziału na rozprawach przed sądem odwoławczym, ale zajmował pisemne stanowiska w sprawie na etapie postępowania przed sądem okręgowym jako drugą instancją, stąd w ocenie sądu okręgowego uzasadnione jest zasądzenie na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A z siedzibą w N. zwrotu kosztów zastępstwa prawnego za postępowanie odwoławcze w stawce minimalnej. Podnieść należy, że pełnomocnik ww. oskarżyciela posiłkowego złożył pisemny wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa prawnego za postępowanie odwoławcze na rzecz (...) S.A z siedzibą w N.. Stawka minimalna za postępowanie przed sądem drugiej instancji wynosi 840 złotych i ulega podwyższeniu o 20% za każdy dodatkowy termin rozprawy (§11 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 11 pkt. 7 i § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Pełnomocnik udzielił zastępstwa prawnego jednemu oskarżycielowi posiłkowemu. W sprawie występowało dwóch oskarżonych. Sąd okręgowy w tym składzie stoi na stanowisku, że oskarżycielowi posiłkowemu należy zasądzić od oskarżonych (nie solidarnie) zwrot kosztów zastępstwa prawnego w stawce minimalnej - łącznie w kwocie 840 złotych, a zatem w realiach przedmiotowej sprawy po 420 złotych od każdego z oskarżanych.

Punkt 4 wyroku sądu okręgowego

Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego N. C. (2) na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A z siedzibą w N. kwotę 420 złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym. Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w uzasadnieniu dotyczącym zasądzonych od H. C. (1) kosztów zastępstwa prawnego na rzecz oskarżyciela posiłkowego.

Punkt 5 wyroku sądu okręgowego

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 634 kpk, art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego H. C. (2) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych opłaty za drugą instancję i kwotę 10 złotych z tytułu zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze. Wysokość opłaty sąd odwoławczy ustalił na podstawie art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ( tj. Dz.U nr 49 z 1983 r., poz. 223 z późn. zm).

Punkt 6 wyroku sądu okręgowego

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 634 kpk, art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonego N. C. (2) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych opłaty za drugą instancję i kwotę 10 złotych z tytułu zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze. Wysokość opłaty sąd odwoławczy ustalił na podstawie art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tj. Dz.U. nr 49 z 1983 r., poz. 223 z późn. zm).

D. zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonych H. C. (1) i N. C. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygnięcie uznające oskarżonych za winnych popełnienia zarzuconych im czynów. Z ostrożności procesowej skarżone jest rozstrzygnięcie dotyczące wysokości nałożonych obowiązków naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwem przez oskarżonych.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Co do winy

Co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Uchylenie

Zmiana