Kradzież artykułów za 3224 zł w porozumieniu z innymi. Sąd obniżył karę do 6 miesięcy

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 4 lutego 2026 roku sygn. akt II K 821/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Uchylenie

Zmiana

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

rażącego naruszenia prawa procesowego, które miało wpływ na zaskarżone orzeczenie tj. art. 413 § 1 pkt. 4 i 2 pkt. 1 k.p.k. poprzez ewidentne niedookreślenie czynu przypisanego oskarżonemu w przypisanym mu zarzucie w wyniku użyciu sformułowania „zabrali w celu przywłaszczenia artykuły spożywcze, przemysłowe, higieniczne, kosmetyczne o łącznej wartości 3.224,21 złotych bez podania specyfikacji tych przedmiotów i cen jednostkowych, co czyni przypisany zarzut całkowicie nieczytelnym .

Niezasadny

Sąd odwoławczy nie podzielił twierdzeń skarżącego, że przedmiotowa sprawa dotknięta została obrazą przepisów prawa procesowego, a która to mogła mieć wpływ na treść wyroku.

Zawarty w sentencji zaskarżonego wyroku opis przypisanego oskarżonemu czynu w pełni odpowiada zespołowi ustawowych znamion przestępstwa z art. 278 § 1 k.k., wskazuje na czas i miejsce popełnienia czynu, zachowanie sprawcy, rodzaj skradzionych przedmiotów, ich łączną wartość oraz wskazanie podmiotu pokrzywdzonego przestępstwem. Dokonany przez Sąd Rejonowy opis czynu zawiera zatem komplet znamion, które zostały wypełnione ustalonym zachowaniem sprawcy oraz wskazuje jego prawidłową kwalifikację prawną. Odpowiada on również wskazanemu w art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. wymogowi ,,dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu”. Opis czynu przypisanego winien być jednoznaczny i nie dający możliwości różnych jego interpretacji (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31.01.2018 roku – V KK 286/17), natomiast zbyteczną jest nadmierna szczegółowość, jeżeli da się określone elementy ująć w sposób syntetyczny. Przecież nie budzi wątpliwości, że skradzione przez sprawców: maszynki do golenia, szampon do włosów, odżywka do włosów, pomadka do ust, czy też spray do włosów, stanowią artykuły kosmetyczne, jak ujął to Sąd Rejonowy w opisie czynu. Podobnie ma się to z pozostałymi skradzionymi przedmiotami, których Sąd meriti nie opisywał szczegółowo, lecz określił je jako artykuły spożywcze, przemysłowe i higieniczne. Wskazana w sentencji wyroku łączna wartość wszystkich skradzionych przedmiotów jest prawidłowa, odpowiadająca ustaleniom faktycznym, w tym przedstawionym wyliczeniom pokrzywdzonej firmy.

Powołać w tym miejscu należy pogląd Sądu Najwyższego, który stwierdził, że wynikający z art. 413 § 2 k.p.k. obowiązek dokładnego określenia czynu przypisanego oskarżonemu, odnosi się do zamieszczenia w wyroku skazującym wszystkich elementów zachowania oskarżonego istotnych z punktu widzenia przypisania winy oraz odzwierciedlających zrealizowanie ustawowych znamion przestępstwa konkretnego typu; nie oznacza natomiast konieczności nadmiernego nasycenia tego opisu szczegółami dotyczącymi sposobu działania sprawcy lub innymi okolicznościami stanu faktycznego, jeżeli dla stwierdzenia wyczerpania tych znamion nie są one niezbędne. Ich przedstawienie - wraz z materiałem źródłowym - następuje w ramach prezentowania ustaleń faktycznych dotyczących okoliczności i przebiegu zdarzenia będącego przedmiotem procesu, relacjonowanych w części motywacyjnej orzeczenia (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2014 roku – V KK 77/14).

Ponadto nawet ewentualne uchybienie w zakresie dokładności dokonanego przez Sąd I instancji opisu czynu, można oceniać jedynie w kategoriach procesowego naruszenia art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. W takim przypadku należałoby więc dowieść wpływu tego uchybienia na treść orzeczenia, czego skarżący jednak nie wykazał.

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Niezasadny

Ponieważ Sąd odwoławczy nie stwierdził obrazy przepisów prawa procesowego, mającego wpływ na treść zapadłego wyroku – o czym była mowa powyżej – wniosek apelacji nie zasługiwał na uwzględnienie, zwłaszcza, że nie zostały także spełnione warunki wskazane w art. 437 § 2 zd. 2 k.p.k. zezwalające na uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

z ostrożności procesowej, zarzut rażącej niewspółmierności (surowości) orzeczonej wobec oskarżonego bezwzględnej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji gdy oskarżony był uprzednio tylko karany na karę ograniczenia wolności, zatem dotychczas nie korzystał z środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności, co nie daje podstaw do przyjęcia wobec jego osoby negatywnej prognozy kryminologicznej .

Częściowo zasadny

Podniesiony w apelacji zarzut rażącej niewspółmierności kary zasługiwał częściowo na uwzględnienie, aczkolwiek nie w takim zakresie, o jaki chodziło skarżącemu. W ocenie Sądu Okręgowego, zważywszy na całokształt okoliczności podmiotowych i przedmiotowych, rzutujących na wymiar orzeczonej w stosunku do oskarżonego H. G. (oraz drugiego z oskarżonych V. W.) kar pozbawienia wolności i grzywny, zasadnym było ich obniżenie.

Sąd Rejonowy słusznie zwrócił uwagę, że oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu (jeszcze z dwojgiem innych współsprawców), w sposób zaplanowany, a ilość i rodzaj skradzionych artykułów wskazywały, że mogły być przeznaczone na handel. Trzeba mieć jednak na względzie, że wartość skradzionych artykułów nie była – mimo wszystko – znaczna. Oskarżonym wymierzono kary bezwzględnego pozbawienia wolności oraz grzywny, co jest już samo w sobie znaczną dolegliwością. Dlatego też łączny wymiar sankcji karnej w postaci kary 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz kary grzywny w wymiarze 3000 złotych, jawić się musi jednak jako zbyt surowy. W związku z tym, Sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i obniżył orzeczoną wobec oskarżonego H. G. (oraz oskarżonego V. W.) karę pozbawienia wolności do wysokości 6 miesięcy, a karę grzywny do 150 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych. W przekonaniu Sądu Okręgowego taki właśnie wymiar kar jest współmierny do stopnia winy oskarżonego, stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu i jako adekwatny do całego zespołu ujawnionych okoliczności przedmiotowo-podmiotowych niniejszej sprawy, spełni w sposób właściwy cel zapobiegawczy, jak również cele kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Brak jest natomiast podstaw do dalszego łagodzenia wobec oskarżonego H. G. orzeczonej kary pozbawienia wolności, poprzez warunkowe zawieszenie jej wykonania. Jak słusznie podniósł Sąd I instancji, z uwagi na wcześniejszą karalność oskarżonego, nie da się co do niego postawić pozytywnej prognozy kryminologicznej. A jest to przecież podstawowy warunek zastosowania instytucji warunkowego zwieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy trafnie także uznał, iż adekwatną karą wobec oskarżonego winna być krótkoterminowa, ale bezwzględna kara pozbawienia wolności. Poza tym, i tak brak było podstaw do warunkowego zawieszenia jej wykonania wobec oskarżonego H. G.. Z danych Krajowego Rejestru Karnego wynika bowiem, iż był on wcześniej karany na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby (i to również za kradzież). Natomiast zgodnie z treścią art. 69 § 1 k.k., sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności. Tego podstawowego warunku oskarżony natomiast nie spełnia.

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat.

Niezasadny

Z przyczyn wskazanych wyżej Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do modyfikacji zaskarżonego wyroku w zakresie wymierzonej wobec oskarżonego H. G. kary pozbawienia wolności, poprzez warunkowe zawieszenie jej wykonania.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

Za wyjątkiem niżej opisanej zmiany, dotyczącej wymiaru kary – pozostały zakres zaskarżonego wyroku.

Jak już wyżej wskazano w pkt 3.1, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego H. G. w kierunku uchylenia zaskarżonego wyroku. Pomijając kwestię wymiaru orzeczonej kary, która podlegała modyfikacji – zaskarżony wyrok jest słuszny i odpowiadający prawu.

Przedmiot i zakres zmiany

Obniżenie orzeczonej wobec oskarżonego H. G. kary pozbawienia wolności do wysokości 6 miesięcy, a kary grzywny do 150 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych.

Sąd odwoławczy uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy oraz te, dotyczące osoby oskarżonego, uznał za zasadne obniżenie orzeczonych wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny. Tak ukształtowana wobec oskarżonego reakcja karna jest współmierną zarówno do stopnia winy oskarżonego, jak i do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa, a także spełni ona w sposób właściwy cel zapobiegawczy oraz w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Koszty procesu

3

Wysokość opłaty za obie instancje przypadającej od oskarżonego H. G., Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o treść art.10 ust. 1 w zw. z art. 2 ust.1 pkt 3 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz.223 z późn. zm.), a o pozostałych kosztach postępowania odwoławczego orzekł na podstawie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. Sąd nie znalazł natomiast dostatecznych podstaw do zwolnienia oskarżonego z kosztów niniejszego postępowania.

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego H. G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość wyroku

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

Uchylenie

Zmiana