- Sygnatura akt
- IV Ka 42/26
- Sąd
- Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
- Wydział
- IV Wydział Karny Odwoławczy
- Rodzaj
- Wyrok
- Data orzeczenia
- 17 czerwca 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Wyrok utrzymany
- Opublikowano w portalu
- 29 czerwca 2026 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sprawy karne
© autorzy OpenStreetMap
Groźby pozbawienia życia wobec pokrzywdzonego. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok skazujący
Przejdź do orzeczenia, 7 min czytania
Spór
Oskarżony U. R. był oskarżony o groźby karalne wobec pokrzywdzonego R. V. Obrońca w apelacji zarzucał błąd w ustaleniach faktycznych, twierdząc, że pokrzywdzony nie wzbudził w sobie uzasadnionej obawy spełnienia gróźb.
Ustalenia sądu
Sąd odwoławczy przyjął, że zeznania pokrzywdzonego i inne dowody wskazują na wywołanie u niego uzasadnionej obawy spełnienia gróźb. Twierdzenie obrońcy o braku poczucia zagrożenia uznano za niepoparte dowodami.
Rozstrzygnięcie
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 14 listopada 2025 r., wymierzył oskarżonemu opłatę 480 zł za II instancję i obciążył go wydatkami postępowania odwoławczego w kwocie 40 zł.
Dlaczego
Sąd uznał, że zarzuty apelacji mają charakter polemiczny, a analiza dowodów nie podważa ustaleń sądu pierwszej instancji. Częściowe przyznanie się oskarżonego i powtarzalność gróźb, połączona z obelżywymi słowami, potwierdzały realność zagrożenia.
Więcej o sprawie
Obrońca oskarżonego kwestionował, czy pokrzywdzony w ogóle obawiał się spełnienia gróźb, a oskarżony częściowo przyznał się do winy. Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne.
Analiza poszczególnych dowodów a zwłaszcza zeznań pokrzywdzonego nie może prowadzić do innego wniosku, jak tylko tego, że w niniejszej sprawie zachowanie oskarżonego, groźby skierowane do niego, bez wątpienia wywołały uzasadnioną obawę ich spełnienia.
- Rozstrzygnięcie
- Wyrok utrzymany
- Sąd
- Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, IV Wydział Karny Odwoławczy
- Sygnatura
- IV Ka 42/26
Treść orzeczenia około 7 minut czytania
Sygn. akt IV Ka 42/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 czerwca 2026 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski
Protokolant: protokolant sądowy Damian Biesiekierski
przy udziale Dominiki Puszki-Milczyńskiej - prokuratora Prokuratury Rejonowej Bydgoszcz-Południe w Bydgoszczy
po rozpoznaniu dnia 17 czerwca 2026 r.
sprawy
U. R. (R.), s. Ł. i D., ur. (...) w P.
oskarżonego z art. 190 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 14 listopada 2025 r. sygn. akt III K 308/24
1. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;
2. wymierza oskarżonemu opłatę w wysokości 480,00 (czterysta osiemdziesiąt) złotych za II instancję i obciąża go wydatkami poniesionymi przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym w kwocie 40,00 (czterdziestu) złotych.
Uzasadnienie
1.
Część wstępna
Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 14.11 2025 r., sygn. III K 308/24
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca
Kierunek i zakres zaskarżenia
Na korzyść
W całości
Podniesione zarzuty
Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
Wnioski
Zmiana
Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków
1. Obrońca wyrokowi zarzucił mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za jego podstawę polegający na uznaniu, że oskarżony swoim zachowaniem zrealizował wszystkie znamiona czynu z art. 190 § 1 kk, w szczególności znamię wzbudzenia w zagrożonym uzasadnioną obawę spełnienia groźby, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstawy do przyjęcia takiego ustalenia
Niezasadny
Zarzut niezasadny. Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd meriti nie zostały skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana; w procedurze dochodzenia do nich Sąd nie uchybił dyrektywom
art. 7 k.p.k., nie pominął istotnych w sprawie dowodów, nie oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie zrozumiałe, wewnętrznie niesprzeczne, niesprzeczne też z regułami logicznego rozumowania. Skarżący, wyrażając własną odmienną oceną dowodów i wyprowadzając własne wnioski w tym zakresie nie wykazał w przekonywający sposób, aby ocena dowodów dokonana przez Sąd meriti nosiła cechy dowolności (wykraczając tym samym poza granice ocen swobodnych zakreślone dyrektywami
art. 7 k.p.k.).Tego rodzaju uchybień jakie obrońca podnosił w związku z oceną czynu zarzucanego oskarżonemu, aby rodziły one wątpliwości co do merytorycznej trafności zaskarżonego wyroku w tym zakresie, Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie nie stwierdził. Rzecz w tym, że dla skuteczności zarzutu tego rodzaju nie wystarczy wysłowienie własnego stanowiska, odmiennego od ustaleń Sądu meriti. Konieczne jest natomiast wykazanie w oparciu o dowody i ich wnikliwą ocenę, że ustalenia te są błędne, wskazanie możliwych przyczyn powstałych błędów i wszechstronne uargumentowanie własnego odmiennego stanowiska.
Obrońca tego rodzaju argumentacji i na takim poziomie jej przekonywalności, nie przedstawił. Wbrew jego twierdzeniom, w ocenie Sądu odwoławczego analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala w pełni na podzielenie przekonania Sądu meriti o tym, iż oskarżony swoim zachowaniem zrealizował znamiona zarzucanego mu czynu.
Analiza poszczególnych dowodów a zwłaszcza zeznań pokrzywdzonego nie może prowadzić do innego wniosku, jak tylko tego, że w niniejszej sprawie zachowanie oskarżonego, groźby skierowane do niego, bez wątpienia wywołały uzasadnioną obawę ich spełnienia.. Co też istotne oskarżony częściowo przyznał się do winy a twierdzenia obrońcy zawarte w apelacji o braku, istnienia poczucia zagrożenia u R. V., są gołosłowne, nie mają oparcia w jakimkolwiek dowodzie i w konsekwencji nie mogą mieć istotnego znaczenia.
Co więcej ilość agresywnych zachowań oskarżonego wobec pokrzywdzonego, kierowane do niego słowa powszechnie uznawane za obelżywe, ich powtarzalność w czasie kierowania gróźb pozbawienia życia, w oczywisty sposób wzmagały u pokrzywdzonego poczucie zagrożenia i uzasadniało realność spełnienia gróźb.
Finalnie w pełni uprawniona jest teza o braku wątpliwości co do winy U. R. w zakresie zarzucanego mu czynu.
O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego
Niezasadny
Wobec ustaleń i argumentacji Sądu Rejonowego skarżący nie przedstawił przekonującej argumentacji pozwalającej na zmianę zaskarżonego wyroku w postulowanym zakresie.
Nie ma żadnych podstaw do negowania rozstrzygnięcia Sądu I instancji.
Okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu
1.
Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1. Przedmiot utrzymania w mocy
Orzeczenie o winie i karze
Argumentacja jak powyżej.; wskazane dowody obciążające jednoznaczne ; apelacja niezasadna i wyłącznie polemiczna. Nie ma żadnych wątpliwości co do przyjętej kwalifikacji prawnej i zasadności uznania, że oskarżony swoim działaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk,
Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
1. Przedmiot i zakres zmiany..
Koszty procesu
2. .
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśli art.636§1 k.p.k. Skoro to oskarżony spowodował postępowanie odwoławcze to wobec nieuwzględnienia środka odwoławczego jego obrońcy, to on ponosi jego koszty. Opłatę wymierzono w oparciu o przepisy art. 3 ust 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach w sprawach karnych
Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1.
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 14.11 2025 r., sygn. III K 308/24
Kierunek i zakres zaskarżenia
Na korzyść
W całości
Podniesione zarzuty
Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
Wnioski
Zmiana
Hasła tematyczne: Przestępstwo przeciwko wolności
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.