Sąd uchylił uniewinnienie M. B. za próbę sprzedaży silnika z zajętej koparki

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydany w dniu 18 czerwca 2025 roku w sprawie o sygn. akt II K 722/24.

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

co do winy

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Prokurator we wniesionej apelacji pisemnej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na treść orzeczenia polegający na wyrażeniu błędnego poglądu, że M. B. swoim zachowaniem polegającym na ukryciu mienia zagrożonego zajęciem komorniczym, a następnie zaoferowaniu sprzedaży tegoż mienia osobie, która zakupiła przedmiot na licytacji komorniczej nie wypełnił dyspozycji zawartej art. 300§2 kk, bowiem dowody zebrane w sprawie nie stworzyły wystarczających podstaw do uznania M. B. za winnego zarzucanego mu czynu, gdyż sąd ocenił (jak wskazał w uzasadnieniu), że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala przyjąć, że oskarżony ukrył przed komornikiem silnik, inne drobne części oraz akcesoria koparko-ładowarki, czym miał uszczuplić zaspokojenie wierzyciela, a fakt późniejszej próby sprzedaży wskazanych elementów nie wpływa na odpowiedzialność oskarżonego ,gdyż nie były one objęte aktem oskarżenia, podczas gdy prawidłowe ustalenia faktyczne winny prowadzić do wniosku, że oskarżony M. B. swoim zachowaniem zrealizował znamiona czynu z art. 300 § 2 kk, gdyż materiał dowodowy zebrany w toku postępowania wskazuje na jego sprawstwo.

Zasadny

Apelacja wniesiona przez prokuratora okazała się zasadna w takim stopniu, że na skutek jej wniesienia sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Sąd Rejonowy w Bełchatowie przeprowadził szczegółowe postępowanie dowodowe i w sposób prawidłowy ustalił stan faktyczny odnośnie przedmiotu objętego zajęciem komorniczym dokonanym przez T. S. (zastępującą komornika D. K.) w dniu 18 kwietnia 2023 roku i dalszego postępowania przez komornika sądowego D. K. z zajętą koparko ładowarką (...) (...) do dnia 12 czerwca 2024 roku, to jest do daty jej licytacji komorniczej, na której została sprzedana M. P.. Umknął natomiast uwadze sądu meriti fakt, że czyn zarzucony oskarżonemu dotyczy jego postępowania do dnia 26 sierpnia 2024 roku. Zdarzenie historyczne będące przedmiotem zarzutu postawionego oskarżonemu dotyczy nie tylko ukrywania zagrożonych zajęciem komorniczym elementów ww. koparko ładowarki, ale także usiłowaniem ich zbycia po licytacji komorniczej w dniu 12 czerwca 2024 roku. Bezsporne jest w sprawie, iż oskarżony wiedział, że w dniu 18 kwietnia 2023 roku została zajęta przez komornika sądowego jego koparko ładowarka. Nie budzi także wątpliwości fakt, że silnik od zajętej koparko ładowarki był jej integralna częścią, której oskarżony nie powinien ukrywać, ani zbywać wiedząc o wszczętym postępowaniu egzekucyjnym przeciwko niemu jako dłużnikowi. Sąd I instancji wydając wyrok uniewinniający oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu stanął, na stanowisku, że skoro silnik ( i inne akcesoria) od ww. koparko ładowarki nie był przez komornika sądowego zajęty, to oskarżony nie mógł popełnić zarzuconego mu czynu wypełniającego dyspozycję z art. 300 § 2 kk. Oskarżony był świadomy jakie są jego obowiązki jako dłużnika wobec, którego zostało wszczęte postępowanie egzekucyjne (a wcześniej był zagrożony takim postępowaniem), gdyż był skazany za przestępstwo z art. 300 § 2 kk prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 27 kwietnia 2022 roku w sprawie o sygn. akt II K 216/22. Zdaniem sądu okręgowego postępowanie oskarżonego z silnikiem od zajętej przez komornika sądowego koparko- ładowarki wskazuje, że wymontował go i dostarczył na posesję R. Ł., który miał go naprawiać, po to aby go następnie sprzedać, a nie umożliwić jego zajęcie przez komornika sądowego. Po licytacji komorniczej oskarżony skontaktował się z nabywcą jego sprzedanej na licytacji koparko ładowarki i zaproponował mu zakup silnika do nabytego urządzenia i innych akcesoriów od niej, które wówczas posiadał. Gdyby M. P. (do którego numer telefonu zdobył oskarżony, gdyż się wcześniej nie znali) przystał na jego propozycję, to oskarżony ,,po cichu” sprzedałby mu silnik od koparko ładowarki (także inne akcesoria) i 15000 złotych trafiłoby do jego dyspozycji, a nie byłoby zaliczone na poczet spłaty długu, który posiadał u swojego wierzyciela (...)

B. G.- (...) Spółka jawna z siedzibą w K.. Sąd meriti pominął w dokonanych ustaleniach zeznania świadka D. K., w tej części, której zeznał, że o wymontowanym silniku z koparko ładowarki rozmawiał z oskarżonym przed licytacją komorniczą i M. B. nie chciał mu powiedzieć , gdzie znajduje się ten silnik oraz proponował, że będzie spłacać dług , jeżeli nie dojdzie do licytacji jego zajętej przez komornika koparko ładowarki ( k-137v). Dalsze postępowanie oskarżonego po licytacji komorniczej wskazuje, że działał z zamiarem bezpośrednim uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela. Silnik (a także pozostałe elementy w postaci łyżki załadowczej, wideł do łyżki) od koparko ładowarki był niewątpliwie przedmiotem zagrożonym zajęciem komorniczym czego M. B. był świadomy. Przedmiotowy silnik nie był dostępny dla komornika sądowego, gdyż oskarżony nie chciał podać D. K., w którym miejscu ma być wykonana jego naprawa (serwis). Komornik sądowy dokonał jego zajęcia dopiero po informacji uzyskanej od Policji, że będą wykonywane czynności procesowe na posesji oskarżonego i wówczas pojechał tam i w dniu 26 sierpnia 2024 roku dokonał zajęcia silnika i innych elementów od zlicytowanej koparko ładowarki opisanych w protokole zajęcia (k-50). Sąd rejonowy oceniając zachowanie oskarżonego, który po licytacji komorniczej chciał sprzedać silnik zagrożony zajęciem komorniczym i inne elementy od zlicytowanej koparko ładowarki, nie dopatrzył się wypełnienia znamion żadnego przestępstwa przez M. B., a jedynie jego postępowanie ocenił jako ,,cwaniactwo i chęć osiągnięcia zysku”. Zdaniem sądu okręgowego usiłowanie sprzedaży przynajmniej samego silnika zagrożonego zajęciem komorniczym w okolicznościach przedmiotowej sprawy wypełnia dyspozycję czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 300 § 2 kk.

O uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Zasadny

Skoro zarzut zawarty w apelacji wniesionej przez prokuratora dotyczący błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na treść orzeczenia okazał się zasadny, to sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Bełchatowie do ponownego rozpoznania.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Konieczność umorzenia postępowania

Sąd okręgowy uchylił zaskarżony przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego M. B. wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

Art. 454 § 1 k.p.k.

Zdaniem sądu okręgowego w tym składzie oskarżony w ustalonym stanie faktycznym powinien być skazany za popełnienie czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 300 § 2 kk i mając na uwadze treść art. 454 §1 kpk, uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Bełchatowie.

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy sąd I instancji przesłucha w charakterze świadka D. K. na okoliczność podjętych przez niego rozmów (jeszcze przed licytacją komorniczą koparko ładowarki) z oskarżonym w celu ustalenia miejsca znajdowania się silnika od przeznaczonej do licytacji koparko ładowarki oraz kontaktów komornika z oskarżonym po sprzedaży M. P. na licytacji koparko ładowarki w celu ustalenia, w którym miejscu znajduje się silnik oddany do naprawy (serwisu). Zasadne jest także przesłuchanie w charakterze świadka M. P. na okoliczności jego kontaktów z oskarżanym po licytacji komorniczej, na której kupił koparko ładowarkę w związku ze złożoną mu ofertą przez oskarżonego zakupu bezpośrednio od niego silnika do tej koparki i dodatkowych akcesoriów za łączną kwotę 15000 złotych. Zasadnym jest ustalenie czy oskarżony oferował świadkowi do zakupu sprawny silnik od koparko ładowarki czy poinformował go, że oferowany silnik jest uszkodzony i nie został naprawiony. Zeznania pozostałych świadków sąd może ujawnić w trybie art. 442 § 2 kpk.

Koszty procesu

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżony jest w całości wyrok uniewinniający oskarżonego od popełnienia zarzuconego mu czynu.

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na niekorzyść

W całości

co do winy

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

uchylenie