Lekki stopień niepełnosprawności po operacji krwiaka mózgu. Sąd oddalił odwołanie

Powód J. H. wniósł odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 23 stycznia 2021 roku. W uzasadnieniu wskazał, iż organy orzekające o stopniu niepełnosprawności uniemożliwiły mu obronę jego praw – nie był wzywany do przedłożenia dokumentacji medycznej, nie umożliwiono mu odniesienia się do zgromadzonego materiału dowodowego, nawet nie przeprowadzono badania.

W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Wskazano, iż nie było podstaw do przyznania stopnia umiarkowanego wobec ustalenia, że naruszenie sprawności organizmu powoda nie powoduje u niego niezdolności do pracy lub zdolności do jej wykonywania jedynie w warunkach chronionych. Jak ustalono w postępowaniu wyjaśniającym strona nie potrzebowała również czasowej lub częściowej pomocy innych osób w pełnieniu ról społecznych. W ocenie organu odwoławczego stopień naruszenia sprawności organizmu powoda kwalifikuje go do lekkiego stopnia niepełnosprawności.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód jest osobą niepełnosprawną. Przeszedł operację krwiaka podtwardówkowego lewej półkuli mózgu i cierpi na encefalopatię pourazową oraz chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych. U odwołującego stwierdza się naruszenie sprawności organizmu kwalifikujące do uznania lekkiego stopnia niepełnosprawności, powodującego w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.

Dowód:

akta (...)

dokumentacja medyczna powoda ( w aktach sprawy i aktach (...))

opinia biegłego neurologa k.19-23

uzupełniająca opinia biegłego neurologa k. 42-43

Wnioskodawca w przeszłości był uznawany za osobę niepełnosprawną w różnych okresach z określeniem znacznego, umiarkowanego lub lekkiego stopnia niepełnosprawności, jednakże nigdy przyczyną stwierdzonej niepełnosprawności nie było upośledzenie w zakresie narządu ruchu albowiem nigdzie nie został zapisany symbol 05-R. Obecnie nie stwierdza się innych odchyleń w zakresie układu narządu ruchu poza częściowym ograniczeniem ruchomości kręgosłupa oraz bioder w stopniu nie powodującym istotnego upośledzenia funkcjonalnego. Z przyczyn ortopedycznych brak jest podstaw do ustalenia jakiegokolwiek stopnia niepełnosprawności.

Dowód: opinia biegłego ortopedy k.60-62

Z przyczyn okulistycznych powód może być zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności na stałe.

Dowód: opinia biegłego okulisty k.71-73

Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:

Odwołanie podlegało oddaleniu.

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.(1. ) Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.(2. ) Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.(3. )Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.(4. )

Jak wynika ze stanu faktycznego stan zdrowia powoda uzasadnia zaliczenie go do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Sąd w tym zakresie oparł się na zgromadzonej w sprawie dokumentacji medycznej, aktach (...) oraz – jako podstawowym dowodzie- opinii aż trzech biegłych sądowych, które to opinie stanowiły wnikliwą analizę stanu zdrowia powoda, rzeczowo i przekonująco uzasadnioną. Stan zdrowia powoda był przedmiotem bezpośredniego badania biegłych, ponadto stan ten odzwierciedlała dokumentacja medyczna, zaś biegli sądowi, jako posiadający wiedzę specjalną, uzyskali podczas badania i wywiadu informacje niezbędne do oceny ustawowych przesłanek objętych odwołaniem. Biegli, w przeciwieństwie do osoby nie posiadającej wiedzy specjalnej, potrafią dokonać obiektywnej oceny, które z faktów ustalonych podczas badania i na podstawie dokumentacji, są wynikiem stanu zdrowia odwołującego się i jego niepełnosprawności, które są subiektywne, a które wynikają ze zwykłej nieporadności osób w danym wieku, czy o danym charakterze. Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawiał za uznaniem opinii jako rzeczowych, spójnych i wyprowadzających logiczne wnioski końcowe i Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn, dla których miałyby utracić walor wiarygodnego dowodu w sprawie, szczególnie, że na skutek zastrzeżeń powoda opinia neurologa była uzupełniana.

Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477

14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.