Powódka z schizofrenią chciała znacznego stopnia. Sąd oddalił odwołanie

Powódka K. F. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. zaliczającego powódkę do lekkiego stopnia niepełnosprawności, w uzasadnieniu wskazała, że stan zdrowia nakazuje zaliczenie powódki do znacznego stopnia niepełnosprawności, gdyż w stanie zdrowia powódki nie zaszły zmiany.

Strona pozwana przesłała odwołanie do Sądu nie znajdując podstaw do zmiany wydanego orzeczenia.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:

(...) do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. zaliczył powódkę do lekkiego stopnia niepełnosprawności ustalając symbol 0-P. Powódka wniosła odwołanie od tego orzeczenia.

Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności we W. zmienił zaskarżone orzeczenie jedynie w zakresie daty od której datuje się stopień niepełnosprawności (od 1 maja 2022 roku).

Dowód: akta (...) (w załączeniu)

Powódka cierpi z powodu schizofrenii paranoidalnej, obecnie w fazie poprawy stanu psychicznego.

Powódka ze względu na rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń nie może zostać zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, lecz do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Symbol przyczyny niepełnosprawności 02-P, zaś orzeczony stopień niepełnosprawności datuje się od 1 maja 2022 roku.

Orzeczenie (...) jest prawidłowe i odpowiada stopniowi nasilenia objawów.

Dowód: opinia biegłego psychiatry k 32-41

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył:

Odwołanie jest bezzasadne.

W niniejszej sprawie znajdą zastosowanie przepisy art. 3 oraz 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j. Dz.U. 2011/127/721 z późn. zm.). Zgodnie z tymi przepisami ustala się trzy stopnie niepełnosprawności:

- znaczny – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji, tj. zaspokajania bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się, komunikację;

- umiarkowany – gdy niepełnosprawny jest osobą z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych;

- lekki – gdy niepełnosprawny jest osobą o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mającą ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki lecznicze.

Ponieważ dla rozstrzygnięcia sprawy wymagane były wiadomości specjalne z zakresu medycyny – celem ustalenia stanu zdrowia powódki w sprawie przeprowadzono dowód z opinii biegłego psychiatry.

Biegły stwierdził, że powódkę należy zakwalifikować od osób z lekkim stopniem niepełnosprawności, gdyż powódka cierpi z powodu schizofrenii paranoidalnej, obecnie w fazie poprawy stanu psychicznego. Biegły podkreślił, że powódka ze względu na rodzaj i stopień nasilenia zaburzeń nie może zostać zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, lecz do lekkiego stopnia niepełnosprawności o symbol przyczyny niepełnosprawności 02-P, zaś orzeczony stopień niepełnosprawności datuje się od 1 maja 2022 roku. Ponadto z opinii wynika, że orzeczenie (...) jest prawidłowe i odpowiada stopniowi nasilenia objawów, a w stosunku do orzeczenia z 30 kwietnia 2021 roku nastąpiła poprawa stanu psychicznego polegająca na poprawie kontaktowości, komunikatywności, aktywności, napędu i nastroju, afektu ustąpienia objawów produktywnych oraz normalizacji zachowania, co jest wynikiem efektywnego leczenia.

Tym samym biegły w opinii podzielił wnioski (...) i uznał, iż powódka nie może zostać zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego przemawia za uznaniem opinii jako rzeczowych, spójnych i wyprowadzających logiczne wnioski końcowe. Sąd nie dopatrzył się jakichkolwiek przyczyn dla których opinie te miałaby utracić walor wiarygodnych dowodów w sprawie i nie znajdując podstaw do zakwestionowania opinii biegłych, dając im wiarę w całej rozciągłości jako wyczerpującym i w sposób rzeczowo i przekonująco uzasadnionych. Ponadto opinia biegłego zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego, ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału wtedy, gdy potrzebne są wiadomości specjalne. Podlega jak inne dowody ocenie według art. 233§ 1 kpc, lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, które stanowią zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Przedmiotem opinii nie jest więc przedstawienie faktów lecz ich ocena na podstawie wiadomości specjalnych.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o powołane przepisy i na podstawie art. 477

14 §1 kpc oddalono odwołanie.