Inna choroba w przerwie do 60 dni nie otwiera nowego okresu zasiłkowego

Decyzją z dnia 2 września 2025r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił powodowi G. H. prawa do zasiłku chorobowego za okres od 8.07.2025r. do 13.09.2025r. z uwagi na wykorzystanie z dniem 19 maja 2025r. pełnego okresu zasiłkowego.

Powód odwołał się od tej decyzji wskazując, iż niezdolność do pracy w okresie do 19 maja 2025r. spowodowana była bakteryjnym obustronnym owrzodzeniem paluchów, natomiast od 8 lipca 2025r. doznał choroby psychicznej niezwiązanej z poprzednią chorobą.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przypisanych. Powołano podstawy prawne decyzji, a to art. 8 i 9 ustawy zasiłkowej i wskazano, iż ustalenia organu rentowego pozwalały na zliczenie okresów niezdolności powoda do jednego okresu zasiłkowego albowiem przerwa w niezdolności do pracy nie przekroczyła 60 dni.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Powód G. H. był niezdolny do pracy w okresach od(...) (182 dni). Następnie stał się niezdolny do pracy po przerwie nie przekraczającej 60 dni- dnia 8 lipca 2025r. /bezsporne/

Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył:

Odwołanie podlegało oddaleniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 zasiłek chorobowy przysługuje przez okres trwania niezdolności do pracy z powodu choroby lub niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 - nie dłużej jednak niż przez 182 dni(…) Do okresu, o którym mowa w art. 8, zwanego dalej "okresem zasiłkowym", wlicza się wszystkie okresy nieprzerwanej niezdolności do pracy, jak również okresy niemożności wykonywania pracy z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2.(art.9 ust.1) Do okresu zasiłkowego wlicza się

okresy poprzednich niezdolności do pracy, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. (art.9 ust.2)

Jak wynika z powyższego przepisu pozostaje bez znaczenia, czy powód stał się niezdolny do pracy z powodu tej samej czy innej choroby. Znaczenie ma jedynie upływ czasu od wyczerpania okresu zasiłkowego. Wskazać należy, iż powołany przepis otrzymał takie brzmienie po zmianie dokonanej ustawą z dnia 24 czerwca 2021 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw.

W poprzednim

nie obowiązującym już stanie prawnym ustaleniu podlegało, czy ubezpieczony zapadł po przerwie na tę samą czy inną chorobę albowiem przepis art. 9 ust. 2 stanowił: „do okresu zasiłkowego wlicza się okresy poprzedniej niezdolności do pracy,

spowodowanej tą samą chorobą, jeżeli przerwa pomiędzy ustaniem poprzedniej a powstaniem ponownej niezdolności do pracy nie przekraczała 60 dni. „

Obecnie- jak wskazano wyżej- rodzaj choroby pozostaje bez znaczenia i niezależnie od tego, czy jest to ta sama, czy inna choroba, okresy niezdolności do pracy w przypadku braku przerwy powyżej 60 dni zlicza się do jednego okresu zasiłkowego.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 477

14 § 1 k.p.c. odwołanie oddalono.

Sąd zasądził od powoda na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych kwotę 360 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, tj. zgodnie z

§ 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.