Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
IX Ka 1194/25
Sąd
Sąd Okręgowy w Kielcach
Wydział
IX Wydział Karny Odwoławczy
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
5 czerwca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie zmienione
Opublikowano w portalu
17 lipca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sprawy karne
Sąd Okręgowy w Kielcach
© autorzy OpenStreetMap

Sprawy karne

Dwa wulgarne zwroty w kancelarii. Sąd odwoławczy uchylił wyrok skazujący za groźby

Przejdź do orzeczenia, 9 min czytania

Spór

Oskarżona, skazana za groźby wobec pracownic kancelarii, zaskarżyła wyrok przez obrońcę. Zarzucał m.in. naruszenie swobodnej oceny zeznań świadków oraz pominięcie przesłuchania biegłych psychiatrów przed orzeczeniem środka zabezpieczającego.

Ustalenia sądu

Sąd odwoławczy uznał za zasadne zarzuty naruszenia art. 354a § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 7 k.p.k. w odniesieniu do zeznań pokrzywdzonych. Wskazał, że sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił, dlaczego uznał, że słowa oskarżonej zawierały groźbę uszkodzenia ciała.

Rozstrzygnięcie

Sąd odwoławczy uchylił wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego przeprowadzenia przewodu w całości (art. 437 § 2 k.p.k.).

Dlaczego

Sąd uznał, że przypisanie groźby uszkodzenia ciała wszystkim pokrzywdzonym nie zostało należycie uzasadnione, a pokrzywdzone różnie odbierały wypowiedzi oskarżonej. Ponadto biegli nie zostali przesłuchani na rozprawie przed orzeczeniem środka zabezpieczającego.

Więcej o sprawie

Sąd pierwszej instancji przyjął, że oskarżona groziła uszkodzeniem ciała wszystkim pracownicom kancelarii, choć akta nie zawierały wprost takiej groźby. Sąd odwoławczy uznał, że uzasadnienie nie wyjaśnia, skąd ten wniosek.

Sąd przyjął w miejsce groźby pobicia groźbę uszkodzenia ciała i uznał, że adresatem tej groźby była również Ł. B..

Z uzasadnienia, Sąd Okręgowy w Kielcach
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie zmienione
Sąd
Sąd Okręgowy w Kielcach, IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura
IX Ka 1194/25

Treść orzeczenia około 9 minut czytania

Sygn. akt IX Ka 1194/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 czerwca 2026 roku

Sąd Okręgowy w Kielcach IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący: SSO Andrzej Ślusarczyk

Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Wierzbicka

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Skarżysku-Kamiennej Joanny Krzyściak

po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2026 roku

sprawy O. A. ur. (...) w T., córki D. i X.

oskarżonej o przestępstwa z art. 226§1 kk i art. 224§2 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12§1 kk, art. 190§1 kk i art. 216§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 12§1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej

od wyroku Sądu Rejonowego w Skarżysku-Kamiennej

z dnia 8 maja 2025 roku sygn. akt II K 498/24

I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności zawarte w punkcie II;

2. uniewinnia oskarżoną od czynu zarzucanego w punkcie 1 aktu oskarżenia

i w tej części kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa;

II. w pozostałej części zaskarżony wyrok co do punktów 2, III i V uchyla i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu

w Skarżysku-Kamiennej.

SSO Andrzej Ślusarczyk

Uzasadnienie

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Sąd Rejonowy w Skarżysku Kamiennej wyrok z dnia 8 maja 2025 sygn. akt II K 498/24

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Obrazy art. 354a par. 1 i 2 kpk

Zasadny

postanowieniem z dnia 7 stycznia 2025 sąd dopuścił dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów. Opinia została opracowana na piśmie. Z jej treści wynikało m. in, że oskarżona wymaga zastosowania środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej. ambulatoryjnej. W wydanym wyroku sąd orzekł środek zabezpieczający zgodnie z wnioskiem opinii. Mimo to przed orzeczeniem tegoż środka sąd nie przesłuchał biegłych na rozprawie . Z protokołów rozpraw nie wynika, aby oskarżona wyraziła zgodę na tego rodzaju terapię. W takiej sytuacji w myśl art. 354 a par. 1 pkt 1 sąd był zobowiązany do wysłuchania psychologa oraz biegłych psychiatrów. Zaniechanie tej czynności stanowiło naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść wyroku.

o uchylenie wyroku zasadny

Zasadny

naruszenie art. 354 a par. 1 kk.

Naruszenia art. 7 kpk w odniesieniu do oceny zeznań świadków D. T., N. T. i Ł. B.

Zasadny

Zgodzić się trzeba z tym, że sąd naruszył zasadę swobodnej oceny zeznań tychże świadków. Z zarzutu aktu oskarżenia wynikało, że oskarżona miała grozić pobiciem N. T. i D. T.. Sąd przyjął w miejsce groźby pobicia groźbę uszkodzenia ciała i uznał, że adresatem tej groźby była również Ł. B.. Tym samym należy wnioskować, iż sąd uznał, że oskarżona w dniu 23 maja 2024 miała grozić spowodowaniem uszkodzenia ciała wszystkim tym osobom. Z treści słów przytoczonych w uzasadnieniu, które sąd ocenił jako przedmiotową groźbę spowodowania uszkodzeń ciała nie wynikało wprost tego rodzaju stwierdzenie, które pozwoliłoby, w sposób jednoznaczny ustalić, że tak właśnie należało traktować wypowiedź oskarżonej. Chodzi dokładnie o interpretację dwóch wulgarnych zwrotów. Sąd w żaden sposób nie wyjaśnił tego dlaczego uznał, że w słowach tych miała wyrażać się groźba spowodowania u wszystkich pokrzywdzonych uszkodzeń ciała. Z zeznań D. T. złożonych na rozprawie wynikało, że słowa- wypowiedź oskarżonej zrozumiała, w ten sposób, że może ona w jakich sposób zagrozić ich bezpieczeństwu ale co rozumiała prze to pojęcie nie wiadomo. W dalszym ciągu swoich zeznań stwierdziła, że rozumiała iż słowa oskarżonej dotyczą całej Kancelarii . Bezpośrednio do niej samej oskarżona nie wypowiadała żadnej groźby, z której wynikałoby, że ma zamiar ją pobić. Z kolei z zeznań N. T. k. 195 v wynikało, że nie obawiała się o własne bezpieczeństwo (o spowodowanie uszkodzeń ciała) Słowa oskarżonej- te wulgarne wyrażające groźbę rozumiała w ten sposób, że oskarżona przyjdzie do kancelarii i coś w niej zniszczy i będzie się nad nami cyt "... pastwić słownie" ( k. 195 V). W odniesieniu do siebie samej jak i koleżanek świadek obawiała się groźby przemocy psychicznej ( słownego pastwienia się nad nimi). Na pytanie obrońcy zeznała, że oskarżona nie mówiła w stosunku do niej, że zamierza ją uderzyć albo pobić. Nie wykonywała żadnych gestów, z których wynikałoby, że jest zdeterminowana , że by to zrobić. Nie widomo zatem dlaczego sąd uznał, że w słowach oskarżonej zawarta była groźba spowodowania uszkodzeń ciała u N. T., skoro ona sama nie odbierała słów oskarżonej jako tego rodzaju groźbę i w związku z tym nie mogła obawiać się w przeciwieństwie do K. T., o własne bezpieczeństwo. Świadek Ł. L. odebrała groźbę jako możliwość zastosowania wobec niej przemocy i zniszczenia kancelarii. Nie stwierdziła wprost, że odebrała te słowa jako groźbę spowodowania u niej uszkodzeń ciała. Słowo przemoc i uszkodzenie ciała są pojęciami zbliżonymi ale nie tożsamymi. Przemoc jest pojęciem szerszym. Nie musi ona pozostawiać żadnych śladów na ciele. Uszkodzenie ciała jest natomiast skutkiem użycia przemocy rozumianej jako po prostu siły fizycznej. Dlatego stwierdzenie, z którego wynikało, że świadek Ł. L.-B. obawiała się użycia w stosunku do niej przemocy niczego nie załatwia bowiem nie wiadomym jest czy pod tym pojęciem rozumiała również spowodowanie u niej skutku tej przemocy w postaci uszkodzeń ciała. Sąd o to jej nie zapytał a skoro tak to nie wiadomo z jaką groźbą mamy faktycznie do czynienia i jakiej de facto groźby świadek miała się obawiać. Brak należytego wyjaśnienia dlaczego sąd uznał, że oskarżona groziła spowodowaniem uszkodzeń ciała wobec wszystkich pokrzywdzonych czyni w zakresie zarzutu z pkt II wyrok wadliwym. Należało więc uznać, że sąd nie wyjaśnił istoty sprawy. Nie wiadomo w oparciu o co przyjął, że oskarżonej chodziło o grożenie spowodowaniem uszkodzeń ciała i dlaczego uznał, że pokrzywdzone tak miały jej słowa odebrać. Dopiero wtórną kwestią są ustalenia w zakresie subiektywnej obawy spełnienia groźby.

o uniewinnienie

Niezasadny

mając na uwadze wywody zawarte w pkt 3.2 wniosek należało uznać za przedwczesny.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

Art. 437 § 2 k.p.k.

niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, nieprzesłuchanie biegłych

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

sąd na nowo przesłucha oskarżoną na okoliczność gróźb , przesłucha pokrzywdzone na okoliczność kierowania gróźb, ustali precyzyjnie z jaką konkretnie groźbą mamy do czynienia i dlaczego uzasadniona jest subiektywna obawa jej spełnienia. Swoje stanowisko należycie uzasadni. Przesłucha biegłych zgodnie z treścią przepisu art. 354 a par. 1 kpk

Koszty procesu

SSO Andrzej Ślusarczyk

Granice zaskarżenia

Dowód: Kolejny numer załącznika
  • Kolejny numer załącznika, k. 1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wina

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Wnioski

Zmiana

42 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 5 czerwca 2026 r.
  2. Portal: 17 lipca 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.