Łodygi w wadze ziela z 85 krzewów konopii. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok

1.CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Pińczowie z dnia 1 października 2024 r., II K 102/24

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

1.Ustalenie faktów w związku z dowodami

przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

1.STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

W oparciu o art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 423 § 1a k.p.k. sporządzenie niniejszego uzasadnienia zostało ograniczone do zarzutów zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego P. G. ponieważ wyłącznie obrońca tego oskarżonego złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 października 2025 r.

Obrońca oskarżonego P. G. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił.

1.Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iż z dokonanego przez oskarżonego P. G. zbioru 85 krzewów konopii innych niż włókniste uzyskać środek odurzający w postaci ziela konopii innych niż włókniste w ilości co najmniej 9641 grama, podczas gdy przedmiotowa ilość została wyliczona w raz z łodygami, które jak wynika z uzupełniającej opinii biegłej nie były przedmiotem badań na zawartość stężenia substancji czynnej,

2. rażącą niewspółmierność orzeczonej względem oskarżonego kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wobec nienależytego uwzględnienia ustalonych w tej sprawie okoliczności łagodzących takich jak przyznanie się oskarżonego do popełnienia zarzucanego mu czynu, złożenie szczegółowych wyjaśnień korespondujących ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, wyrażenie skruchy i żalu oraz nadmiernego wyeksponowania okoliczności przemawiających na niekorzyść oskarżonego co doprowadziło do orzeczenia przez Sąd I instancji kary w wymiarze rażąco surowym.

Niezasadny

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.

Nie jest zasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dokonanych przez Sąd Rejonowego.

Aby bowiem skutecznie dowieść błędu w ustaleniach faktycznych, niezbędnym jest wykazanie, że ustalenia te albo nie znajdują podstawy w żadnym przeprowadzonym dowodzie, albo też źródło takiego błędu wynika z obrazy art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. Zarzut, o jakim mowa w art. 438 pkt 3 k.p.k., tylko wówczas może stanowić skuteczną podstawę apelacyjną, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd meriti z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, bądź jest rezultatem oceny obarczonej nieuprawnioną dowolnością. Zarzut taki nie może się sprowadzać do zwykłej polemiki z ustaleniami sądu I instancji, lecz musi dowodzić, jakich konkretnych uchybień w zakresie wymienionych zasad dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych.

Lektura uzasadnienia apelacji przekonuje, że obrońca oskarżonego nie sprostał wskazanym wymogom i nie wykazał w minimalnym choćby stopniu, iż sąd orzekający dopuścił się zarzucanego mu uchybienia.

Zasadnie Sąd Rejonowy przyjął, że ze zbioru można było uzyskać środek odurzający w postaci ziela konopii innych niż włókniste w ilości co najmniej 9641 grama. Opinie biegłych zawierają wyliczenia możliwych do uzyskania działek/ porcji handlowych z uwzględnieniem oddzielenia łodyg. Biegła M. B. nie wykluczyła, iż w przypadku, gdy dla śladu 2 stężenie wynosiło powyżej 10 %, a dla śladu 18 – 11 %, to również łodygi mogły mieć stężenie powyżej 3 %. Opinie biegłych, zarówno pisemne, jak i ustna są rzetelne i przejrzyste.

Nietrafny jest zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary.

Rażąca niewspółmierność kary, o której mowa w art. 438 pkt 4 k.p.k., zachodzić może wszak tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. Na gruncie cytowanego przepisu nie chodzi bowiem o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnice ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - " rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu niedającym się wręcz zaakceptować. Zarzut zaś niewspółmierności kary, aby był zasadny, musi dotyczyć rażącej niewspółmierności, a więc nie nadającej się do zaakceptowania. Zasadnicze znaczenie przy wymiarze kary orzeczonej wobec oskarżonego ma niewątpliwie wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu. Sąd I instancji wnikliwie przeanalizował i odpowiednio uwzględnił okoliczności, które wpłynęły na wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary. Sąd Okręgowy w pełni aprobuje rozważania Sądu I instancji w tym zakresie.

o zmianę wyroku poprzez ustalenie w opisie czynu, iż z dokonanego przez oskarżonego P. G. zbioru 85 krzewów konopii innych niż włókniste można uzyskać środek odurzający w postaci ziela konopii innych niż włókniste w ilości 4626 grama oraz zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie kary i wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Niezasadny

Zarzuty okazały się bezzasadne, stąd nie było podstaw do uwzględnienia wniosków.

1.OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

1.ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok w całości.

Wskazano w rubryce 3.1. jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzenia z urzędu.

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

1.Koszty Procesu

Pkt II

Sąd w pkt II na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że przemawiała za tym jego sytuacja materialna, oceniana przy uwzględnieniu ograniczonych - w związku z orzeczeniem bezwzględnej kary pozbawienia wolności - możliwości zarobkowych.

1.PODPIS

SSO Dorota Baran SSO Jan Klocek SSO Krzysztof Sójka

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego P. G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Pińczowie z dnia 1 października 2024 r., II K 102/24

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego Ł. G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego w Pińczowie z dnia 1 października 2024 r., II K 102/24

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W części

co do kary

Podniesione zarzuty

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

Wnioski

zmiana