Towar wydany firmie w złej kondycji finansowej. Sąd Okręgowy utrzymał wyrok wobec oskarżonego

Część wstępna

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 2 grudnia 2025 roku w sprawie IX K 955/25

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia - ob.

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ob.

Wnioski

Zmiana

Stanowisko sądu odwoławczego wobec zgłoszonych zarzutów i wniosków

Obrońca oskarżonego zarzucił:

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że oskarżony popełnił czyn przestępny zarzucony aktem oskarżenia, podczas gdy w rzeczywistości oskarżony nie miał wiedzy o czynionym w dniu 10 sierpnia 2018 roku zamówieniu przez S. M. jak również o jego sprzedaży, a co za tym idzie nie mógł wypełnić swoim zachowaniem znamion czynu przestępnego;

2. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a to art. 7 kpk poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego w postaci wyjaśnień O. M. i przyjęciu, że są one niewiarygodne w części w której oskarżony neguje popełnieniu czynu przestępnego.

Niezasadne

Zasadniczo apelacja została oparta na tezie, że oskarżony nie jest sprawcą przestępstwa oszustwa na szkodę (...). Wynikać to miało z założenia, że skoro nie on złożył zamówienie i nie on odbierał towar to nie ponosi odpowiedzialności. Z takim twierdzeniem nie sposób się zgodzić. Na wstępie zasadne jest przyjęcie, że oskarżony, a także obrońca w treści złożonej przez siebie apelacji, nie kwestionują, że doszło do wyłudzenia towaru od pokrzywdzonej spółki, ponieważ towar przez spółkę został wydany, a ze strony nabywcy (firmy prowadzonej przez oskarżonego) towar pobrano i padło zapewnienie o zapłacie za towar, które jednak nie nastąpiło. Co więcej czynność miała miejsce w czasie kiedy firma oskarżonego znajdowała się w fatalnej sytuacji finansowej, nie dającej możliwości realizacji zobowiązań. Trzeba w tym miejscu stwierdzić, że tę okoliczność ponad wszelką wątpliwość ustalił sąd I instancji w sposób nie budzący wątpliwości dla każdej ze stron. Tenże sąd równie dokładnie ustalił sprawstwo oskarżonego i przekonująco w uzasadnieniu do wyroku przedstawił tok rozumowania w tym zakresie. Było ono aż nadto szczegółowe i nie pozostawiało żadnych wątpliwości. Z tych powodów nie ma potrzeby przywoływania argumentacji w tym względzie na nowo skoro sąd odwoławczy podziela stanowisko sądu rejonowego. Z uwagi jednak na sformułowany zarzut w apelacji podkreślić trzeba, że w związku z zajmowanym stanowiskiem w swojej firmie oskarżony posiadał uprawnienia wiążące się z indywidualnym przyznaniem kompetencji, których nie posiadał nikt inny. Jeśli zaś cedował te kompetencje na inne podmioty to wynikało to z woli oskarżonego. Przecież w każdym czasie mógł wpływać i wpływał na działalność firmy w tym zwłaszcza na zaciąganie zobowiązań, doskonale przy tym orientując się jak zła jest jej sytuacja finansowa.

Z opowieści wynikającej z wyjaśnień oskarżonego wyłania się oto obraz firmy, której jej szef niczym się nie interesuje i nie ponosi odpowiedzialności za działania tej firmy na zewnątrz, w tym za oszustwa na szkodę innych podmiotów gospodarczych.

Przyjęcie jako normy sposobu funkcjonowania podmiotu gospodarczego na zasadach wskazywanych przez oskarżonego oraz w apelacji, a więc nie brania żadnej odpowiedzialności przez prezesa firmy i prowadzenie spraw firmy przez różne osoby zatrudnione w firmie prowadziłoby do absolutnej anarchii na rynku gospodarczym.

Słusznie zatem sąd rejonowy uznawał wyjaśnienia oskarżonego odnośnie funkcjonowania firmy i braku poczucia winy oskarżonego za obraną linię obrony, która nie mogła uchronić O. M. od odpowiedzialności karnej. Tym samym nie mogło być mowy o niewłaściwej ocenie wyjaśnień oskarżonego i błędzie w zakresie ustaleń faktycznych jak chodziło sprawstwo oskarżonego.

Wniosek o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

Niezasadny

T. o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek zawarty w apelacji o zmianę wyroku i uniewinnienie O. M. był konsekwencją podniesionego zarzutu w postaci błędu w zakresie ustaleń faktycznych, polegającego na przyjęciu przez sąd sprawstwa O. M.. Jak to wykazano w punkcie 3 zarzut ten był chybiony, a zatem końcowego wniosku zawartego w apelacji nie można było uwzględnić.

Rozstrzygnięcie sądu odwoławczego

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok utrzymano w mocy.

Skoro zarzuty zawarte w apelacji nie potwierdziły się to zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

Koszty procesu

Punkt II wyroku

Zgodnie z art. 626 § 1 kpk i art. 634 kpk w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie należy rozstrzygnąć o kosztach sądowych. Skoro apelacja wywiedziona na korzyść oskarżonego nie została uwzględniona to kosztami tymi, na które złożyła się opłata w wysokości 120 złotych oraz wydatki w kwocie 20 złotych należało obciążyć oskarżonego (art. 636 § 1 kpk i art. 2.1.2) ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych).

SSO Jan Klocek

Granice zaskarżenia

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość wyroku

Kierunek i zakres zaskarżenia

Na korzyść

W całości

Podniesione zarzuty

Art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

Art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

Wnioski

Zmiana