Skarga na wyrok w sporze o znak towarowy odrzucona, bo szkoda nie została wykazana

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest

wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części (pkt 1),

przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa,

I CNP 138/23

2

z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt 3), uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy

(pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie

niezgodności wyroku z prawem (pkt 6).

W judykaturze przyjmuje się, że wszystkie wymogi skargi wymienione w art.

4245 § 1 k.p.c. muszą być spełnione, aby pismo strony mogło być uznane za

skargę (zob. postanowienie SN z 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, nie publ.).

Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest brakiem istotnym,

nieusuwalnym w postępowaniu naprawczym i powoduje jej odrzucenie a limine

(zob. np. postanowienie SN z 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, nie publ.).

Przedstawiona skarga nie spełnia wymagania określonego w art. 4245 § 1

pkt 4 k.p.c., a wada ta ma charakter nieusuwalny.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie

wyroku, którego skarga dotyczy, polega na przedstawieniu wyodrębnionego

wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas

jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem wyroku niezgodnego z

prawem (zob. m. in. postanowienia SN: z 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC

2006, nr 7 - 8, poz. 141; z 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.; z 11 sierpnia

2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Skarżący powinien przy tym

przedstawić dowody lub inne środki uwiarygodniające jego twierdzenie (zob. m.in.

postanowienia SN: z 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.; z 23 marca 2006 r.,

IV CNP 23/06, Biul. SN 2006, nr 6, s. 8). Tak rozumianego obowiązku skarżąca nie

spełniła.

Skarżąca wskazała, że w wyniku wydania zaskarżonego wyroku poniosła

szkodę w postaci bezpodstawnie uzyskanych korzyści przez pozwaną, których

wydania zamierzała od niej dochodzić po wygraniu sprawy.

Szkodą majątkową w rozumieniu art. 4241 § 1 pkt 4 k.p.c. jest każdy

uszczerbek w majątku poszkodowanego; musi on mieć jednak charakter

rzeczywisty, nie hipotetyczny. Zagrożenie wystąpienia szkody stwarza jedynie

prawdopodobieństwo jej wystąpienia w przyszłości. Skarga o stwierdzenie

I CNP 138/23

3

niezgodności z prawem przysługuje natomiast stronie jedynie wtedy, gdy przez

wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem została już stronie

wyrządzona szkoda.

Należy podkreślić, że okoliczność, iż wydano orzeczenie niekorzystne dla

strony, nieuwzględniające jej żądania lub zajętego w sprawie stanowiska, nie jest

równoznaczne z poniesieniem szkody w rozumieniu art. 4241 § 1 pkt 4 k.p.c.

Nieuzyskanie przez stronę w postępowaniu sądowym oczekiwanej ochrony prawnej

nie zawsze musi prowadzić do powstania uszczerbku majątkowego. Poniesienie

takiego uszczerbku w związku z nieuwzględnieniem roszczenia strona powinna

wykazać, czego skarżąca nie uczyniła (zob. np. postanowienia SN: z 29 czerwca

2016 r., IV CNP 2/16, nie publ.; z 5 grudnia 2016 r., I CNP 15/16 - nie publ.).

Wypada również zauważyć, że zarzuty sformułowane w skardze nie zostały

umotywowane argumentami jurydycznymi uzasadniającymi stwierdzenie, że

naruszenia przepisów, stanowiące podstawę skargi, doprowadziły do wydania

orzeczenia, którego niezgodność z prawem miałaby charakter elementarny i

oczywisty. Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu skargi ma w istocie

charakter polemiczny ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego, co jest

niewystarczające do wykazania kwalifikowanej wadliwości oceny prawnej leżącej u

podłoża zaskarżonego wyroku.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.

orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Grzegorz Misiurek

(A.T.)

[r.g.]