Dwie wierzytelności zamiast jednej. SN odrzucił skargę Skarbu Państwa o klimat akustyczny

I CSK 123/25

2

Powodowie L.Ś. i J.G. wnieśli ostatecznie o zasądzenie na swą rzecz od

pozwanego Skarbu Państwa – Szefa Zarządu w B. kwoty 98 400 zł wraz z bliżej

opisanymi odsetkami.

Sąd Okręgowy w Sieradzu zasądził od pozwanego na rzecz powodów kwotę

98 300 zł wraz z odsetkami (nie wskazując, by zasądzenie nastąpiło solidarnie lub

w innym, szczególny sposób), oddalił powództwo w pozostałym zakresie oraz

orzekł o kosztach postępowania. Pozwany wniósł apelację od orzeczenia Sądu

pierwszej instancji, którą Sąd Apelacyjny w Łodzi oddalił (punkt I), a także orzekł

o zażaleniu powodów w przedmiocie kosztów postępowania (punkt II) i orzekł

o kosztach postępowania, zasądzając od pozwanego na rzecz powodów kwotę

4 050 zł wraz z odsetkami „w częściach równych”.

Pozwany wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji,

zaskarżając ten wyrok w części, tj. w pkt I wyroku w zakresie, „w jakim Sąd oddalił

apelację do kwoty 39 900 zł tytułem kosztów zapewnienia w budynku

odpowiedniego klimatu akustycznego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie

od dnia 6 listopada 2019 r.” oraz „w zakresie odsetek ustawowych za opóźnienie od

kwoty 58 400 zł tytułem szkody wywołanej wprowadzeniem […] („OOU”) za okres

od 6 listopada 2018 r. do dnia 25 stycznia 2023 r., - tj. co do kwoty 18 428,56 zł”,

wskazując, że łącznie zakres zaskarżenia odpowiada kwocie 58 328,56 zł. Na tę

ostatnią kwotę (zaokrągloną do 58 329 zł) określono także wartość

przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna

w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest

niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy

i ubezpieczeń społecznych – niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Wprawdzie

podana przez pozwanego wartość przedmiotu zaskarżenia (90 261 zł) przekracza

tę wartość, jednak nie została ona określona prawidłowo. Skarżący pominął

bowiem okoliczność, że po stronie powodowej występowały dwie osoby.

I CSK 123/25

3

Wstępnie należy przypomnieć, że Sąd Najwyższy nie jest związany

wskazaniem wartości przedmiotu zaskarżenia dokonanym w postępowaniu przed

sądami powszechnymi. Na etapie postępowania kasacyjnego nie ma zatem

rozstrzygającego znaczenia okoliczność, że wartość przedmiotu zaskarżenia

podana w skardze kasacyjnej odpowiada wartości sprecyzowanej przez powodów i

wskazanej w apelacji. Wprawdzie art. 25 § 2 k.p.c. wyklucza możliwość badania,

bez zarzutu drugiej strony, wartości przedmiotu sporu po doręczeniu pozwu, jednak

zasada ta nie dotyczy etapu kontroli dopuszczalności skargi kasacyjnej. Sąd

Najwyższy może więc każdorazowo poddać tę wartość weryfikacji na podstawie

materiału sprawy – z pominięciem reguł określonych w art. 25 i 26 k.p.c.

(zob. postanowienia SN z: 24 maja 2001 r., IV CZ 20/01, 21 listopada 2001 r.,

I CZ 152/01, 22 października 2014 r., II CSK 235/14, 18 marca 2015 r.,

III CSK 419/14, 16 kwietnia 2025 r., I CSK 1048/24).

W ramach takiej weryfikacji Sąd Najwyższy stwierdził w niniejszej sprawie,

że występowało w niej dwoje powodów, na których rzecz Sąd pierwszej instancji

zasądził kwotę 98 400 zł. Zasądzenie to nie nastąpiło w sposób solidarny (jak

żądano w pozwie) lub inny, lecz uzasadniający tezę, że w odniesieniu do

zasądzonego świadczenia, mimo jego pieniężnego charakteru, nie nastąpił skutek

wynikający z art. 379 § 1 zd. 1 k.c. W efekcie należało przyjąć, że na podstawie

przywołanego ostatnio przepisu doszło do podziału zasądzonej wierzytelności

pieniężnej na dwie odrębne wierzytelności, a skoro z okoliczności nie wynika nic

innego, to zgodnie z art. 379 § 1 zd. 2 k.c. każdemu z powodów przysługuje

indywidualnie wierzytelność w tej samej wysokości, czyli po 49 200 zł.

Wobec tego, że in casu pozwany kwestionuje zasadność jedynie części

żądań powodów, rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi nie 58 329 zł,

lecz 29 165 zł – odrębnie w odniesieniu do powódki oraz powoda. W konsekwencji

skarga kasacyjna pozwanego jest niedopuszczalna, gdyż wartość ta jest niższa niż

pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c.). Tym samym skarga

podlegała odrzuceniu przez Sąd Apelacyjny na podstawie art. 3986 § 2 in fine k.p.c.

w zw. z art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c. Wobec nieodrzucenia skargi przez Sąd drugiej

instancji, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy na podstawie

art. 3986 § 3 k.p.c.

I CSK 123/25

4

O kosztach postępowania nie orzeczono, gdyż wniosek w tym przedmiocie

powodowie złożyli wyłącznie na wypadek odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania lub jej oddalenia.

Beata Janiszewska

[J.T.]

[SOP]