Czwartek Wydanie nr 40

Sygnatura akt
I CSK 165/24
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
6 listopada 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Odsetki od zwrotu kredytu indeksowanego. SN nie przyjął skargi banku

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Klient S. J. dochodził od banku ustalenia i zapłaty w związku z umową kredytu indeksowanego do waluty obcej. Bank w skardze kasacyjnej kwestionował uwzględnienie odsetek od zasądzonej kwoty.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy nie rozpoznawał sprawy co do istoty, bo skarga nie wykazała żadnej z przesłanek przyjęcia. Według skarżącej bank zobowiązany był do zwrotu dopiero od prawomocnego wyroku, co jest jego stanowiskiem, a nie ustaleniem sądu.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej banku od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 3 sierpnia 2023 r. (V ACa 633/22) i zasądził od banku na rzecz powoda 2700 zł kosztów postępowania kasacyjnego z odsetkami.

Dlaczego

Według SN nie budzi wątpliwości, że odsetki za opóźnienie w zwrocie świadczenia nienależnego liczy się od wezwania lub doręczenia pozwu, zgodnie z art. 455 k.c. Zgoda konsumenta na nieważność umowy i pouczenie o skutkach mają znaczenie tylko wtedy, gdy nieważność szkodzi konsumentowi, a tu tak nie było.

Dla firm

Odsetki od zwrotu świadczenia z nieważnej umowy kredytu naliczane są od wezwania do zapłaty lub od doręczenia pozwu, a zgoda konsumenta na nieważność umowy nie ma znaczenia, jeśli nieważność nie rodzi dla niego negatywnych skutków.

Więcej o sprawie

Bank twierdził, że obowiązek zwrotu świadczeń z nieważnej umowy powstał dopiero z prawomocnym wyrokiem stwierdzającym nieważność. Kwestionował też znaczenie zgody kredytobiorcy na skutki tej nieważności.

Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 165/24

Treść orzeczenia

I CSK 165/24

POSTANOWIENIE

6 listopada 2025 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Grzegorz Misiurek

na posiedzeniu niejawnym 6 listopada 2025 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa S. J.

przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.

o ustalenie i zapłatę,

na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku

z 3 sierpnia 2023 r., V ACa 633/22,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

i zasądza od pozwanej na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego 2700,00 (dwa tysiące siedemset) zł

z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie

w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie

tygodnia od dnia doręczenia pozwanej odpisu postanowienia do

dnia zapłaty.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

I CSK 165/24

2

Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o czwartą

spośród wymienionych przesłanek.

Odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej

wymaga przedstawienia, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz

argumentacji wykazującej, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona. Chodzi

tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub

procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy

wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie SN z 23

listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem sformułowania powyższej

przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest wykazanie jedynie

oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub

procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało wydanie

oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. postanowienie SN z 6 listopada 2012

r., III SK 16/12, nie publ.).

Według skarżącej, Sąd Apelacyjny w sposób oczywiście bezzasadny

uwzględnił roszczenie odsetkowe powoda od zasądzonej kwoty z tytułu zwrotu

świadczenia spełnionego w wykonaniu nieważnej umowy kredytu indeksowanego

do waluty obcej, w sytuacji w której zobowiązanie zwrotu świadczeń obu stron

powstało i stało się wymagalne dopiero z momentem wydania prawomocnego

wyroku stwierdzającego nieważność umowy, względnie podjęcia przez

kredytobiorcę wiążącej decyzji w przedmiocie ewentualnego sanowania

niedozwolonych klauzul umownych, bądź zaakceptowania konsekwencji całkowitej

nieważności umowy kredytu.

Przytoczone zapatrywanie skarżącej nie stanowi dostatecznej podstawy do,

że przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej został wykazana.

W świetle aktualnego orzecznictwa (zob. m.in. wyrok Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 czerwca 2023 r., C-520/21 oraz

postanowienie Sądu Najwyższego z 29 września 2023 r., I CSK 6772/22, nie budzi

wątpliwości, że naliczania odsetek ustawowych za opóźnienie w zwrocie

świadczenia nienależnego dokonuje się zgodnie z regułą określoną w art. 455 k.c.,

tj. od chwili wezwania do spełnienia świadczenia lub od doręczenia pozwu. Zgoda

I CSK 165/24

3

konsumenta na nieważność umowy kredytowej oraz pouczenie o skutkach tej

nieważności mogą mieć znaczenie jedynie w sytuacji, w której nieważność umowy

rodzi negatywne skutki dla konsumenta, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Grzegorz Misiurek

(A.T.)

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.