Skarga kasacyjna we wspólnocie mieszkaniowej odrzucona, bo podstawy pomieszano z wnioskiem

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 – 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać:

oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z

oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

I CSK 2149/24

2

Wymienione elementy skargi mają charakter konstrukcyjny, a ich brak nie

podlega uzupełnieniu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 3986 § 2 k.p.c.

in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza

sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie dotyczy to jednak elementów

konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c. Waga tych obowiązków

powoduje, że ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w

przypadku braków o charakterze formalnym, naprawione. Skarga, która nie spełnia

któregokolwiek z wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., jako

niedopuszczalna, podlega odrzuceniu stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c. (zob. m.in.

postanowienia SN: z 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15 i z 3 czerwca 2016 r., IV

CSK 796/15 - nie publ.).

Jak wyjaśniono w orzecznictwie, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienie oraz wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienie są odrębnymi i samodzielnymi wymaganiami skargi kasacyjnej.

Dystynkcja ta wiąże się ze szczególnym celem wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania, który polega na przytoczeniu prawnych racji

przemawiających za zasadnością merytorycznego rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej

z uwzględnieniem publicznoprawnych, ponadindywidualnych zadań tego środka

zaskarżenia, natomiast podstawy kasacyjne i wypełniające je zarzuty determinują

zakres kontroli kasacyjnej (art. 39813 § 1 k.p.c.), a ich uzasadnienie służy

wskazaniu jurydycznych argumentów przemawiających za niezgodnością

zaskarżonego orzeczenia z przepisami prawa objętymi zarzutami skargi. Badanie

podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia ma następczy charakter, warunkowane

jest uprzednim pozytywnym zweryfikowaniem powodów przemawiających za

przyjęciem skargi do rozpoznania – przyczyn kasacyjnych. Przytoczenie podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienie jest elementem konstrukcyjnym skargi kasacyjnej,

zaś uchybienia w zakresie tego wymagania nie podlegają naprawieniu i skutkują

odrzuceniem skargi kasacyjnej a limine jako niedopuszczalnej (art. 3986 § 2 i 3 w

związku z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.). Dotyczy to nie tylko samego przytoczenia

podstaw kasacyjnych, tj. wymienienia naruszonych przepisów prawa i postaci tego

naruszenia, ale też uzasadnienia podstaw kasacyjnych przez wyjaśnienie, na czym

naruszenie to zdaniem skarżącego polegało i jaki mogło mieć wpływ na wynik

I CSK 2149/24

3

sprawy. Uzasadnienie to powinno być wyodrębnione w sposób redakcyjny i

treściowy spośród pozostałych elementów skargi kasacyjnej (postanowienie SN z

10 września 2025 r., I CSK 55/25, nie publ., wraz z licznym orzecznictwem

przywołanym w jego uzasadnieniu).

Skarżący nie przedstawił wyodrębnionego uzasadnienia podstaw skargi, a

jedynie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, tytułując

fragmenty jako oczywista zasadność skargi w ramach pierwszego, drugiego i

trzeciego zarzutu. Za uzasadnienie podstaw kasacyjnych nie mogą być uznane

rozważania zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania, ponieważ obydwa te elementy skargi mają zasadniczo odmienne

funkcje i cele.

Wobec tego, że skarga kasacyjna nie spełniała wymagań konstrukcyjnych,

podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.

Grzegorz Misiurek

(M.M.)

[a.ł]