Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I CSK 3538/24
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
31 marca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Kwota z rachunku za przedterminowe rozliczenie transakcji. SN nie przyjął skargi

Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania

Powódka twierdziła, że pozwana nie była uprawniona do pobrania tej kwoty, ale przed zawarciem umowy otrzymała dokumenty, które wprost opisywały sposób wyliczenia rozliczenia.

Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 3538/24

Dla firm: Zasady przedterminowego rozliczenia opisane w dokumentach przed zawarciem umowy mogą przesądzić o tym, czy pobranie środków z rachunku było uprawnione.

Z ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie wynika, że przed zawarciem umowy powód otrzymał dokumenty zawierające szczegółowe postanowienia w zakresie przedterminowego rozliczenia umowy, które były jednoznaczne

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Treść orzeczenia

I CSK 3538/24

POSTANOWIENIE

31 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Marcin Trzebiatowski

na posiedzeniu niejawnym 31 marca 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

[…]

przeciwko […] spółce akcyjnej w W.

o zapłatę,

na skutek skargi kasacyjnej A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością

[…]

od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu

z 28 maja 2024 r., I AGa 163/23,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od A. sp. z o.o. […] na rzecz […] S.A. w W. kwotę 5

400 (pięć tysięcy czterysta) złotych z odsetkami w

wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w

spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie

tygodnia od doręczenia powodowi odpisu niniejszego

postanowienia tytułem kosztów postępowania

kasacyjnego.

(M.K.)

I CSK 3538/24

2

Uzasadnienie

Powód A. Sp. z o.o. […] wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Apelacyjnego we Wrocławiu z 28 maja 2024 r. Wniosek o jej przyjęcie do

rozpoznania uzasadnił oczywistą zasadnością skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Jak wskazano powyżej skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania na jej oczywistej zasadności.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki

oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża

się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga

jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci

naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości

widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (m.in.

postanowienie Sądu Najwyższego z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11). Celem

sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa

materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało

wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (postanowienie Sądu

Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12).

W ocenie skarżącego skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona ze

względu na naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art.

410 § 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c. w zw. z art. 354 § 1 k.c. w zw. z art. 6 k.c.

Oczywistość naruszenia zdaniem skarżącego polega na tym, że Sądy obu instancji

ograniczyły się do analizy ważności transakcji […] oraz skuteczności uchylenia się

I CSK 3538/24

3

od skutków prawnych oświadczenia woli przez powoda, lecz zaniechały ustalenia,

czy pozwany był uprawniony do pobrania od powoda świadczenia […].

Okoliczności wskazane przez skarżącego nie usprawiedliwiają takiej oceny

zaskarżonego orzeczenia. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby twierdzić, że w

niniejszej sprawie doszło do oczywistego naruszenia prawa. Treść uzasadnienia

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje o jej

oczywistej zasadności.

W związku z tym, że uzasadnienie wniosku dotyczące tej przesłanki

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się do kwestionowania

oceny materiału dowodowego i ustaleń faktycznych należy przypomnieć, iż

stosownie do art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty

dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Ubocznie należy jedynie wskazać, że skarżący nie ma racji, twierdząc, iż

Sądy obu instancji zaniechały ustalenia czy pozwany był uprawniony do pobrania

od powoda świadczenia […]. Z ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie wynika, że

przed zawarciem umowy powód otrzymał dokumenty zawierające szczegółowe

postanowienia w zakresie przedterminowego rozliczenia umowy, które były

jednoznaczne i wskazywały wprost, iż w przypadku przedterminowego rozliczenia

transakcji […] ustalenie kwoty rozliczenia polegało na wyliczeniu bieżącej wyceny

transakcji i dokonaniu zestawienia zobowiązań wymagalnych, co też pozwany […]

wykonał, w wyniku czego pobrano z rachunku rozliczeniowego strony powodowej

sporną kwotę […].

Wobec powyższego nie można uznać, że przesłanka przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.

Ze względów podanych powyżej Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art.

3989 § 2 k.p.c.).

Marcin Trzebiatowski

(M.K.)

[a.ł]

I CSK 3538/24

4

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.